ขอไลค์ขอเม้นให้เค้าหน่อยน้า ยิ่งกำลังใจเยอะก็ยิ่งแต่งเยอะๆ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ ใครสายเปย์ก็สามารถเปย์ดงเปย์ดาวอะไรให้ไรต์ได้นะคะ😍😍 ถ้าอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นๆของไรต์ก็จิ้มชื่อเลยนะคะ รับรองเรื่องอื่นๆแซบแน่นอนค่ะ #พยายามอย่าดราม่ากันนะคะ ถ้าคิดว่ามันแปลกๆยังไงเม้นบอกเลยค่ะ ไรต์จะพยายามแก้เนื้อเรื่องให้ถูกใจรีดส์มากที่สุดค่ะ

ตอนที่3 คนเก่าที่ไม่ยอมตัดขาด

ชื่อตอน : ตอนที่3 คนเก่าที่ไม่ยอมตัดขาด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2562 23:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 คนเก่าที่ไม่ยอมตัดขาด
แบบอักษร

ตอนที่3 คนเก่าที่ไม่ยอมตัดขาด 

2 สัปดาห์ผ่านไป..... 

"เกรซ วันนี้ช่างภาพของเราไม่ว่างอะ เขานัดมาถ่ายแบบรวมพรุ่งนี้ แต่วันนี้ที่สตูดิโอก็มีงาน แกจะเข้ามาหรือจะกลับ" โอลิเวียโทรบอกเกรซหลังจากที่คุยกับผู้จัดการของตัวเองเสร็จ 

"เหรอ เอ่อ....วันนี้อยู่สตูดิโอก็ได้นะ ฉันว่างพอดี ไม่อยากอยู่บ้าน" เกรซกล่าว เธอนั่งอยู่ในรถลีมูซีนที่อีธาน หรือหัวหน้าสูงสุดของเธอจัดให้เพื่อรับส่งนางแบบทุกคนที่ไม่มีรถขับเอง เธอสามารถบอกให้คนขับกลับไปส่งที่บ้านได้แต่เธอไม่ทำ เหตุผลก็คือ วันนี้อีธานจะกลับมายังสตูดิโอหลังจากหายไปสองสัปดาห์ และเธออยากเจอเขาโดยไม่มีเหตุผลเอาซะเลย 

"โอเค งั้นเข้ามาเถอะ ฉันอยู่ด้วยดีกว่า" โอลิเวียพูดแล้ววางสายแบบงง ๆ ปกติวันธรรมดาเกรซก็ไม่อยากมาสตูดิโออยู่แล้ว ทำไมวันว่างแบบนี้เกรซถึงอยากมาได้ล่ะ คงไม่ใช่เพราะท่านผอ.สุดหล่อคนนั้นหรอกนะที่ทำให้เพื่อนเธอประทับใจ 

เกรซเข้ามาด้วยใบหน้าสดใสพร้อมกับวันนี้ที่เธอแต่งตัวดีเป็นพิเศษ โอลิเวียมองเพื่อนสาวแบบจับผิด เกรซต้องกำลังทำตัวดูดีเพื่อเหตุผลบางอย่างอยู่แน่ พูดก็พูดเถอะ พอเกรซแต่งหน้าด้วยตัวเอง แต่งตัวแบบที่ไม่มีคนสไตลิสต์ให้ เกรซก็สวยเอามาก ๆ เลย 

"แหม วันนี้ผีอะไรเข้าสิงเธอเหรอเกรซ ถึงได้เลือกหยิบชุดชาแนลราคาเหยียบหมื่นเหรียญตัวนี้มาเนี่ย เดี๋ยวนะ น้ำหอมนี่ ใช่น้ำหอมชาแนลตัวท็อปที่เพิ่งออกเมื่อสามวันก่อนรึเปล่า เฮ้ยหอมอะ ทำไมวันนี้เธอผิดปกติเนี่ย" โอลิเวียซักถามเพื่อนเต็มที่ เกรซยักไหล่ เธอแสดงสีหน้าไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย และพยายามหลบสายตาโอลิเวียที่พยายามจับผิด 

"ก็....ก็แค่อยากสวยเหมือนคนอื่น ๆ บ้างอะ เธอก็ คนเรามันต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองสิเพื่อน คิดมากตลอดเลย ไปกินกาแฟก่อนนะ" เธอกล่าวแล้วเดินตรงมายังโต๊ะกาแฟ ระหว่างที่เธอกำลังหยิบแก้ว เลอา นางแบบคนสวยก็เดินมายืนข้าง ๆ เธอแล้วแสดงสีหน้าผิดหวัง 

"แย่จัง ทำไมกาแฟดำไขมันศูนย์เปอร์เซ็นต์ถึงหมดนะ มีแต่กาแฟอ้วน ๆ" เลอากล่าวเหมือนกระแทกกระทั้นเธอเล็กน้อย แต่เกรซยังคงชงกาแฟที่ว่าต่อไป แล้วเดินออกมาด้วยใบหน้าไม่ค่อยพอใจมากนัก 

"เฮ้ ขอโทษนะ เธอตัวหอมจัง ไม่ทราบว่าใช้น้ำหอมอะไรเหรอ" เลอากล่าวแล้วมองด้วยสายตาที่ทั้งดีและร้ายปนกัน เกรซหันไปมองแล้วยิ้มให้ 

"ไม่รู้สิ ไม่ได้ซื้อเองน่ะ พอดีรีบ ๆ พรมมา ก็เลยไม่ได้สนใจข้างขวด" พูดจบเกรซก็รีบชิ่งทันที เลอาหัวเราะในลำคอ เธอเห็นตั้งแต่วันแรกแล้ว ว่าเกรซแอบมองอีธาน และอีธานก็คุยกับเธอที่ประตูนั่น 

"คนอย่างเขาไม่ลดตัวลงไปคลุกกับคนอย่างเธอหรอก"  

............... 

"เกรซ" โอลิเวียเรียกเพื่อนสาวที่กำลังนั่งใจจดใจจ่ออยู่กับมือถือ 

"หืม ? " 

"คุณอีธานมาโน่นล่ะ"  

ทันทีที่เกรซได้ยิน เธอแทบจะหันไปตามที่เพื่อนบอก แต่ในหัวเธอคิดได้ก่อน ว่าถ้าเธอออกอาการมากไปแบบนั้น โอลิเวียจับได้แน่ ๆ สิ่งที่เธอทำก็คือ พยักหน้าแล้วค่อย ๆ หันไปมองเหมือนกับลูกน้องที่มองเจ้านายจริง ๆ 

"ไหนคุณอีธาน เป็นบ้าเหรอ" เธอพูดแบบไม่สนว่าจะจะเจออีธานหรือไม่ โอลิเวียหรี่ตาอย่างสงสัย เกรซกำลังเก็บอาการอยู่แน่ ๆ แต่ต้องทำยังไงเธอถึงจะเปิดเผยมันออกมานั่นแหละ 

"นี่ยัยเกรซ บอกฉันมานะว่าเธอคิดยังไงกับเขากันแน่ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ เพราะสองอาทิตย์หลังจากที่เธอได้คุยกับเขาวันนั้นอะ เธอก็เอาแต่พูดถึงเขาตลอดเวลาคุยกับฉัน เธอดูสนใจเขาเป็นพิเศษ อย่าบอกนะว่าเจอกันไม่ถึงสิบชั่วโมงเธอชอบเขาแล้วอะ" โอลิเวียพูด เกรซถึงกับเหวอ เพราะที่โอลิเวียพูดมันจริงหมด แต่เธอแต่อยากเห็นเขา ไม่ได้ชอบเขาสักหน่อย หรือเธอยังไม่รู้ตัวก็ไม่รู้ 

"นี่โอลิเวีย ฉันอาจจะดูชอบคนง่ายนะ แต่รู้อะไรมั้ย ฉันไม่ได้ชอบเขา ถ้าฉันชอบฉันบอกเธอไปนานแล้ว เธอเพื่อนสนิทฉันนะ อีกอย่าง คนแบบเขา ไม่ชอบฉันหรอก ฉันมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน" 

"เหรอจ๊ะ เธออาจจะยังไม่รู้ตัวก็ได้ คอยดูเถอะ ฉันจะจับโป๊ะให้ได้" 

"จับไปเถอะ ฉันไม่ใช่คนเปิดเผยอะไรง่าย ๆ อยู่แล้ว" ตอนนี้เธอไม่ได้คิดว่าตัวเองชอบเขา แต่เธอแค่เห็นว่าเขาดูเป็นกันเอง และไม่ถือตัวสำหรับคนระดับนั้น ซึ่งความเป็นจริงแล้ว เธอยังไม่รู้จักตัวตนของเขาเท่านั้นเอง เขาเป็นเพลย์บอยตัวพ่อ และเมื่อได้เข้ามาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเครื่องสนองตัณหาของตนเองมากมายแบบนี้ การทำตัวสนิทกับใครต่อใครก็ต้องเอื้อประโยชน์ของเขาเองด้วย 

"เขามาแล้วล่ะ กำลังเดินตรงมาทางนี้" โอลิเวียพูดขณะที่กำลังมองร่างใหญ่กำยำของบอสใหญ่กำลังเดินมาทางนี้ 

"มาทางนี้เหรอ" 

"ใช่ แต่อย่าคิดมากนะที่รัก เพราะห้องทำงานของเขาต้องเดินผ่านทางนี้ แล้วแกจะสนใจทำไมล่ะ" 

"โห ก็ต้องถามดิ จะได้ทักทายเขา เธอไม่เคยมีมารยาทเลยรึไงกัน"  

"โอเค๊" โอลิเวียกลอกตาอย่างหมั่นไส้เพื่อนสาวจอมปากแข็ง เกรซเม้มปากแน่นแล้วหันไปกล่าวทักทายเขาตามมารยาท 

ระหว่างวันนั้นเธอแอบมองอีธานแทบจะทุกครั้งที่เขาโผล่ออกมา และแทบจะเรียกได้ว่าตลอดเวลาเลยก็ได้ แต่วันนี้มีบางอย่างแปลกไป  

"โอลิเวีย เธอว่ายัยเลอานั่นเป็นอะไรเหรอ ฉันสังเกตเห็นนะ ว่ายัยนั่นส่งสายตาแล้วทำท่าทางยั่วเขาน่ะ" เกรซเผลอพูดออกมาโดยไม่ได้นึกถึงภาพลักษณ์ของตัวเองที่พยายามเก๊กมาตลอดเลยแม้แต่นิด 

"ไม่รู้สิ ไม่ได้สังเกตเลอา สังเกตแต่เธอนี่แหละ แหม ไม่คิดจะปล่อยให้เขาคลาดสายตาเลยเหรอ" อาการของเกรซชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนนี้โอลิเวียมั่นใจแน่ชัดแล้วว่าเกรซชอบเขาแน่นอน แต่ยังไม่รู้ตัว เพราะเกรซเองก็ไม่ได้ชอบผู้ชายแค่คนเดียวในตอนนี้ ยังมีอีกคนที่เหมือนจะจบไปแล้ว แต่เพื่อนสาวของเธอก็ยังไม่ยอมมูฟออนสักที 

"นี่ฉันกำลังชอบเขางั้นเหรอ บ้าน่าโอลิเวีย ฉันยังรู้สึกว่าตัวเองยังชอบคุณ..." 

"พอ พอ พอนะ หยุดพูดถึงเขาสักที นี่จะครบสองเดือนแล้วนะที่เธอเลิกคุยกับเขาไปน่ะ ถึงคนนั้นเธอจะชอบเขามาตั้งแต่สมัยไฮสคูล แต่ตอนนี้ เธอได้เห็นแล้วว่าเขาเป็นคนยังไง พอนะ เขาหล่อ แต่เขาร้าย ซึ่งดูยังไง ก็ไม่ต่างจากบอสของเรา" 

"....อือ พอก็พอ แต่ฉันก็ชอบเขาน่ะแหละ หมายถึงแดนน่ะ" 

"ฉันล่ะไม่เขาใจจริง ๆ เลยว่าคุณแดเนียลนั่นมันดีตรงไหน ก็แค่ฮอตมาก ๆ สมัยไฮสคูล รวย หน้าตาก็งั้น ๆ ตอนนี้ฉันเห็นนอนกกผู้หญิงนับไม่ถ้วนอยู่นู่น บ้านที่วอชิงตัน" 

"เออน่า พูดถึงแล้วเจ็บ ไม่พูดแล้วก็ได้" 

"มูฟออนสักที หันมาชอบคุณอีธานซะยังดีกว่า" 

*********************************************** 

โอลิเวีย ไวลด์เวสต์ อายุ 22 ปี สูง 172 ซม. 

_______________________________________ 

ไรต์กลับมาแล้วววว 

ปล.จากเรื่องจริงที่เกิดกับไรต์และคนรอบข้างค่ะ 

◌⑅⃝●♡⋆♡LOVE♡⋆♡●⑅◌ 

ความคิดเห็น