ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
[LOVE GIVE BACK 1.] เมียแสบ

 

 

Talk Tonhnaw

 

"แพรว!! ใครสั่งใครสอนให้มีนิสัยแบบนี้วะ!!" ผมร้องตะโกนใส่เมียแสบ อย่างอารมณ์เสีย ก็ดูสิตั้งแต่ผมมีมือถือมา ผมไม่เคย ไม่เคยคิดที่จะดูอะไรทุเรสๆแบบนี้เลย แล้วดูมันนะ แม่งไม่หน้าทิ้งมือถือไว้ให้เล่นเลยว่ะ!

 

"อะไรต้น เสียงดังอะไร" ยัง...ยังจะมาทำหน้ามึนถามผมอีก เออ เดี๋ยวมึงรู้เลยเมีย ผมเปิดมือถือขึ้นมาอ่านชื่อเว็บไซร์ที่อยู่ในประวัติการค้นหาให้มันฟัง

 

"คลิบหนุ่มล่ำ ค.ใหญ่! เรื่องเสียวประจำวัน! อินโดจินแปล! การ์ตูนโป๊! นิยาย18+ เสียงครางผู้ชายเซกซี้ Porn××× แล้วไหนจะ"

 

"พอๆๆ " แพรวยกมือห้ามผมไม่ให้อ่านต่อ แล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

 

"นี่กล้าเอาโทรศัพท์กูไปดูอะไรพวกนี้หรอวะ?" ผมถามอย่างไม่พอใจ แพรวยักไหล่ให้อย่างไม่แยแส แม่งนี่มันแอบช่วยตัวเองด้วยป่าววะ ถ้าแอบนะกูโกรธจริงอ่ะคอยดู

 

"ก็มันเบื่อ เลยหาไรดูเรื่อยเปื่อย" มันตอบผมเหมือนไม่สะทกสะท้าน ให้ตายเถอะ ผู้หญิงคนนี้วิปริตกว่าผู้หญิงธรรมดาจริงๆ มันชอบมีความคิดแปลกๆ และถามผมด้วยคำถามแปลกๆ

 

"เหอะ ถ้ามึงเบื่อนัก อยากดูก็มาดูของกูนี่ จะเอาใหญ่ขนาดไหนวะ" ผมพูดพลางชี้มาที่เป้ากางเกงตัวเอง

 

"ไม่อ่ะ เบื่อแล้ว" วะ..ว่าไงนะ!!

 

"แพรว!!" ผมตะคอกเสียงเรื่อกชื่ออิเมียแสบเสียงดัง มันเป็นเมียที่กวนเบื่องล้างผมสุดๆเลย ให้ตายเถอะ เอาจริงๆนะ ถ้าแม่ไม่จับผมแต่งงานกับมัน บวกกับความหื่นของมันถ้าไม่ยั่วผม(ตอแหล เพราะผมจับมันปล้ำเอง) จ้างกูก็ไม่แต่งอ่ะ

 

"ขอโทษ เค้าหยอกเล่น~" มันพูดเสียงหวานอย่างออดอ้อน ผมท้าวสะเอวมองมันอย่างโมโห

 

"ถ้ามึง ยังไม่เลิกนิสัยแบบนี้นะ กูจะเอาปืนใหญ่กูเนี่ย ยัดปากมึงให้ฉีก"

 

"ฉีกแค่ปากหรอ~"

 

"ทำเป็นปากดี พอเจอของจริงก็ร้องอย่างกับโดนเชือด!" ผมพูดแขวะ มันเป็นเรื่องจริง เห็นแพรวมันทำตัวเหลวไหลแบบนี้ ยั่วผมเก่งแบบนี้ แต่เวลาเอาเข้าจริงมันก็เลี่ยงหนีตลอด

 

"งื้อออผัวขาา" มันเข้ามากอดพลางซบซุกหน้าที่อกผม เห้อแบบนี้ตลอด แพ้ความขี้อ้อนแบบนี้ตลอด ผมกอดมันตอบแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่น

 

"มึงมันโครตดื้อเลยแพรว"

 

"แค่กับต้นคนเดียว" ข้อนี้ผมไม่เถียง ที่เรายังอยู่ด้วยกันจนถึงวันนี้เพราะเรื่องนี้แหละ แพรวมันมีผมแค่คนเดียว ขนาดคุยกับผู้ชาย มันยังยอมให้โดนหาว่าหยิ่งเพื่อที่จะไม่ต้องสุงสิงกับผู้ชายคนไหนเลย จะมีก็แค่พวกไอ้ฟิว ไอ้ดินแล้วก็ไอ้กายที่มันยอมพูดจาด้วย

 

"มึงรักกูไม" ผมถาม ถามมันตลอดแหละเวลาอยากได้ยิน ไม่รู้ทำไมอยากได้ยินคำว่ารักจากปากมันบ่อยๆ

 

"รักค่ะ"

 

"มากแค่ไหน"

 

"เท่าที่ต้นรักแพรวนั่นแหละ" มันพูดแล้วยิ้มให้ ผมก้มลงไปจูบปากมันอย่างหมั่นเขี้ยว พลางไล่มือไปบีบที่ก้นเด้งๆอย่างมันมือ

 

"แพรว?"

 

"หืม"

 

"กูอยาก" ผมบอกมันแค่นั้น ก่อนจะอุ้มมันพาดบ่าแล้ววิ่งเข้าห้องนอน จังหวะนี้ต้องเอาแล้วอ่ะ

 

"ตะ...ต้นชะ...เช้าอยู่เลย" เสียงหวานสั่นๆเอ่ยบอกผม ผมขย้ำก้นมันแรงๆอีกครั้ง

 

"หุบปากไปมึงอ่ะ เมื่อกี้ยังยั่วอยู่กูเลย" ผมพูดกระแทกใส่แล้วโยนมันไปที่เตียง

 

"ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโยน นุ่มนวลอ่ะรู้จักปะ! " มันพูดเสียงกระแทกแดกดันผมกลับ ดี!!! กูจะได้รู้ว่าจะกระแทกมึงกลับให้แรงแค่ไหน

 

"จะเอาท่าไหนเมีย สั่งผัวได้" ผมถามคำถามติดเรท พลางปลดกระดุมเสื้อเชิตชุดนอนออก จนตอนนี้เปลือยท่อนบนเป็นที่เรียบร้อย

 

"มีท่าที่ไม่ต้องถ่างขาปะ วันนี้อยากเดินแบบคนปกติ" มันก็บ้าจี้ถามผมกลับมาเนาะ ผมคลานเข้าไปกระซิบบอกคำตอบมันเบาๆ

 

"ไม่มี เพราะกูตั้งใจให้มึงเดินถ่างขา" understandนะเมีย ผมค่อยๆแทรกตัวไปที่หว่างขาของมัน แพรวมันมองหน้าผมด้วยสีหน้าหงิกๆงอๆ

 

"ไม่เอา~" แหนะงอแงอีก ผมผละออกมาแล้วดันมันให้ลงนอนราบไป

 

"งั้นก็ตะแคง" คราวนี้ไม่รอให้คัดค้านหรอก จับตะแคงแม่ง!

 

 

09.30 น.

 

ณ. มหาลัยNBS

 

"จะลงไปเรียนน่ะ แน่ใจแล้วหรอว่ามึงไม่ได้ลืมอะไร" ผมถามมันเป็นการย้ำ แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือสีหน้างงๆ เหอะเอากับมันสิ

 

ผมกรอกตามองบนกับความขี้ลืมของคนตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าที่ท้ายทอยของอีกฝ่ายเข้ามา

 

พลางโน้มหน้าเข้าประกบจูบหนักๆ แล้วปล่อยให้มันเป็นอิสระ แพรวมันยิ้มแหย่ๆให้ผม

 

"อุ้ย!! ลืมอีกแล้ววว" แหง่สิมึง เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นจนชินชา เวลาที่เราต่างจะไปเรียนหรือไปไหน เราก็ต้องจูบต้องหอมอีกฝ่าย

 

แต่ผมไม่เคยลืมนะ จะมีก็แต่มันนี่แหละ เป็นเมียที่สมองกรวงชอบลืมแต่เรื่องสำคัญๆ แต่เรื่องที่ไม่สำคัญน่ะจำดีนักนะมึง

 

ผมล้วงเอากระเป๋าตังค์แล้วยื่นแบงค์ธนบัตรสีม่วงให้ไปใบนึง เป็นค่าขนม เวลาเหลือ มันก็จะเอาไปหยอดกระปุกออมสินแมวน้อยของมันนั่นแหละ

 

"วันนี้ต้นไม่มีเรียนใช่ไม" มันรับแล้วถามผมเพื่อความแน่ใจ ผมพยักหน้าให้มันเป็นคำตอบ

 

"แล้วต้นจะอยู่ที่คอนโดทั้งวันเลยป่าว"

 

"ไม่กูจะเข้าผับไอ้ฟิว" ผมบอก แพรวมันขมวดคิ้วแล้วถอนหายใจใส่ผมอย่างไม่ค่อยพอใจ แล้วหันไปเปิดประตูรถลงไปเหมือนไม่ชอบคำตอบของผมเท่าไหร่

 

หมับ!!!

 

"สัญญา.... กูจะไม่ให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้ และจะไม่เข้าใกล้ผผู้หญิงคนไหนด้วย" ผมรีบคว้าเข้าที่แขนมันแล้วพูดทันที ก็รู้ไงว่าเมียไม่ชอบ แต่งานนี้เลี่ยงไม่ได้

 

ก็นัดกันไว้แล้วอ่า จะให้ยกเลิกกับพวกเพื่อนเหี้ยนั่นก็ไม่ได้ปะ แพรวหันมาพยักหน้าให้เหมือนเข้าใจ แต่สีหน้าคือไม่ดีสุดๆอ่ะ มันแกะมือออกแล้วยกมือไหว้ผมก่อนไปเรียนเหมือนทุกวัน

 

ช่างมันเถอะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เพราะแพรวมันเป็นพวกงอนง่ายหายเร็ว ซึ่งบางครั้ง... ปกติก็งอนเองหายเอง ผมเลยไม่ค่อยซีกับเรื่องนี้เท่าไหร่

 

มั้งนะ:(

 

งอนง่ายหายเร็วจนเฮียติดนิสัยอ่ะดิ โถ่วววว EP.แรกคลอดแล้วเด้อออ ฝากคอมเม้นเป็นกำลังใจให้กับมือใหม่หัดแต่งคนนี้ด้วยน้าา

 

 

 

 

 

#           #     ฮาโหลล!! ไรท์เป็นนักเขียนมือสมัคเล่น ใช้นามปากกาว่า nunbusin นั่นเอง  ไรท์อยากลองมาแต่งนิยายดู ที่จริงก็ได้มีประสบการณ์จากการอ่านนิยายมาบ้างแต่ไม่รุ้ว่าจะสู้รุ่นพี่คนอื่นๆได้รึเปล่า แต่ก็อยากจะฝากนิยายของไรค์ไว้หน่อยน้าาา~

##นิยายของไรท์จะเป็นแนวทั่วไปนะคะ ไรท์อยากลองแต่งหลายๆแนวเลย และจะแต่งจนจบเรื่องก่อนที่จะติดเหรียญทั้งหมด 

 

#

 สุดท้ายนี้ไรท์ขอฝากเรื่องคอมเม้นหน่อยนะคะ ไรท์จะยอมรับคำติชมทุกคำด้วยความยินดีค่ะ แต่คำติไรท์ขอเป็นคำที่สร้างกำลังใจมากกว่าบั่นทอนจิตใจกันนะคะ เพราะส่วนตัวไรท์เซนซิทีฟกับเรื่องแบบนี้มาก ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ รักรีดน้าา^^

#

 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น