email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

อ่านแล้วระวังจะตกเป็นเหยื่อของพ่อเสือเลออนล่ะ หุหุ

ตอนที่ 1 แรกพบไม่สบอารมณ์ (rewrite)

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 แรกพบไม่สบอารมณ์ (rewrite)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 200.7k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 00:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 3,700
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 แรกพบไม่สบอารมณ์ (rewrite)
แบบอักษร

ตอนที่ 1 

โดย แยมขนมปัง 

 

 

 

 

“ ทอยโรงเรียนใหม่เป็นไงบ้าง ได้เพื่อนแล้วยังจ๊ะ ” 

 

“ ได้แล้วครับ แต่คุณครูประจำชั้น โหดมากเลยครับแม่ ผมสบตาทีไร ขนลุกทุกที ” 

 

“ ฮ่าๆ ลูกพ่อเก่งจะตาย เดี๋ยวก็เป็นที่รักของคุณครู ” 

 

“ โรงเรียนนี้มีคนเก่งๆกว่าผมเยอะเลยนะครับพ่อ ” 

 

“ ยังไงทอยก็เก่งที่สุดในสายตาพ่อกับแม่อยู่แล้ว จริงไหมณี ”  

 

“ จริงค่ะ ”  

 

“ งั้นวันนี้พ่อพาแวะทานข้าวที่ห้างดีไหม ฉลองวันเปิดเรียนโรงเรียนใหม่ของทอย ” 

 

“ ทอยแล้วแต่แม่ครับ ”  

 

“ คุณว่ายังไงละคุณณี ”  

 

“ เอ่อ ณีว่า........” 

 

ปี๊นๆๆๆๆๆๆ!!!! 

 

“ ว้ายยยยยย คุณเจตระวังค่ะ!!! ”  

 

เอี๊ยดดดดดดดด  

 

โครม!!  

 

“ ไม่!!!! ”  

เสียงร้องลั่นของทอยที่สะดุ้งตื่นจากความฝันด้วยร่างกายที่สั่นเทา เหตุการณ์เดิมๆที่ยังคงติดอยู่ในจิตใต้สำนึกฝังลึก จนทำให้ทอยมักฝันแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมา ร่างโปร่งหายใจหอบเหนื่อย ใบหน้าและเสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ ทั้งๆ ที่ภายในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศไว้  

ทอยค่อยๆยันตัวขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ถึงเขาจะฝันแบบนี้หลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่ทำให้เขารู้สึกชินได้เลย น้ำเสียง ใบหน้า รอยยิ้มของชายหญิงวัยกลางคนที่เขารักยิ่งกว่าชีวิตที่อยู่ในรถกับเขาในตอนนั้น ยังคงเด่นชัด เหมือนกับว่าเหตุการณ์พึ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้  

ทั้งๆที่มันผ่านมานานนับเกือบ 9 ปี....  

ทอยยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติงอยู่อย่างนั้น ลมหายใจที่หอบแรงค่อยๆผ่อนช้าลง ใบหน้าที่ตื่นตระหนกในตอนแรก ค่อยๆปรับสีหน้าให้เรียบเฉย มือเรียวยกขึ้นลูบหน้าตัวเองอย่างต้องการเรียกสติ ก่อนจะลุกลงจากเตียงกว้าง แล้วหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป ทอยใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานนับชั่วโมง เพราะอยากให้สายน้ำช่วยบรรเทาความรู้สึกหม่นหมองภายในจิตใจของเขาได้บ้าง  

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ทอยก็หันมองนาฬิกาฝาผนังที่เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาสิบเอ็ดโมงครึ่ง เขาจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน รอสายไม่นานปลายสายก็รับ  

(“สวัสดีครับ พี่ทอย”) เสียงสดใสที่ทำให้ทอยยิ้มได้ทุกครั้งที่ได้ยิน 

“ว่างอยู่หรือเปล่า พี่โทรมากวนไหม”  

(“โซนว่างอยู่ครับ เรียนเสร็จพอดีเลย”)  

“สุขสันต์วันเกิดนะโซน”  

(“พี่ทอยจำได้ด้วยเหรอครับ”) โซนถามน้ำเสียงดีใจ 

“พี่ไม่เคยลืมวันสำคัญของน้องชายพี่อยู่แล้ว” ทอยพูดเสียงนุ่ม  

(“พี่ทอยน่ารักที่สุด แต่ถ้ามางานวันเกิดโซนที่บ้านเย็นนี้ จะน่ารักกว่านี้อีกครับ”)  

“ขอเปลี่ยนจากไปงานวันเกิด เป็นพาโซนไปเลี้ยงวันเกิดแทนได้ไหม”  

(“อื้มมม ก็ได้ครับ”) โซนรับคำไม่เต็มเสียงนัก เพราะรู้ดีว่าพี่ชายต่างแม่ของเขาคนนี้คงลำบากใจหากต้องกลับบ้านในวันที่แม่และพี่ชายของโซนอยู่ แต่ถึงอย่างนั้น โซนก็อยากให้ทุกคนที่โซนรักอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาอยู่ดี  

“วันนี้โซนเลิกเรียนกี่โมง”  

(“ตอนนี้ก็ไม่มีเรียนแล้วนะครับ”)  

“เดี๋ยวพี่ไปรับโซนเลยแล้วกัน อยู่ที่คณะใช่ไหม”  

(“เปล่าครับ ตอนนี้โซนอยู่ที่ตึกคณะบริหารฯ กับเพื่อนนะครับ”)  

“งั้นโซนรอพี่ที่นั่นแหละ เดี๋ยวพี่เข้าไปรับ ถ้าถึงแล้วจะโทรบอก” ทอยบอก โซนก็ตอบรับ แล้ววางสายไป  

เมื่อนัดแนะกับน้องชายเรียบร้อย ทอยก็เดินไปหยิบกุญแจรถและกระเป๋าเงิน ก่อนจะเดินออกจากห้อง ซึ่งในวันนี้ทอยเองก็ว่างทั้งวัน  

สำหรับทอย โซนคือครอบครัวเพียงคนเดียวของเขา จึงไม่แปลกที่ทอยจะรักและห่วงน้องชายคนนี้มาก ทอยที่ขับรถออกมาจากคอนโด ใช้เวลาสักพักก็มาถึงที่หมาย  

 

@มหา'ลัย xy  

ทอยขับรถเข้ามาจอดภายในลานจอดรถของคณะบริหารฯ ก่อนลงจากรถแล้วเดินมุ่งตรงไปทางตึกเรียน  

ปึก ปึก ปึก 

แต่แล้วทอยก็ต้องชะงักขมวดคิ้ว เมื่อสายตาคู่สวยดันเหลือบไปเห็นรถหรูคันหนึ่ง ที่ขยับโยกขึ้นลงเป็นจังหวะอย่างน่าประหลาดอยู่สักพักก่อนจะหยุดนิ่งเป็นปกติ  

ซึ่งก็ไม่ทำให้ทอยได้สงสัยนาน เมื่อหญิงสาวร่างเพรียวเปิดประตูลงมาจากรถฝั่งที่นั่งคนขับ ด้วยชุดนักศึกษาที่หลุดลุ่ย และด้วยเธอไว้ผมสั้นจึงเผยให้เห็นร่องรอยสีกุหลาบเด่นชัดอยู่ที่ซอกคอขาว 

ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่าเธอพึ่งผ่านอะไรมา 

เมื่อหญิงสาวปิดประตูรถ กระจกรถที่ทึบมืดก็ค่อยๆเลื่อนลงช้าๆจนสุด เผยให้เห็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี ที่เสื้อผ้ายับเยินไม่ต่างกับหญิงสาว  

“ไว้วันหลังเราค่อยไปดูหนังกันนะคะ พอดีพี่ต้องไปทำธุระกับคุณแม่ก่อน” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ภายในรถ พูดบอกหญิงสาวเสียงนุ่มหวาน  

“ก็ได้ค่ะ แต่พี่เลออนสัญญากับกิ๊บแล้วนะคะ ว่ารอบหน้าต้องพากิ๊บไปดูหนัง” หญิงสาวพูดกระเง้ากระงอดอย่างพองาม  

“ได้ค่ะ งั้นพี่ไปก่อนนะ เดี๋ยวคุณแม่รอ” ชายหนุ่มพูดบอก  

หญิงสาวก้มเข้าไปจุ๊บปากเด็กหนุ่มเบาๆก่อนผละออกแล้วเดินออกไป ซึ่งในตอนที่หญิงสาวเดินออกไปนั้น ทำให้ตาคมของเด็กหนุ่มหันมาสบตากับทอยโดยบังเอิญพอดี โดยที่ไม่ได้มีท่าทีตกใจแต่อย่างใดที่มีคนเข้ามาเห็นฉากรักของเขากับเธอ แต่กลับกระตุกยิ้มเยาะและยักคิ้วให้ทอยอย่างโชว์เหนือ ก่อนจะขับรถออกไป ทอยที่ยังยืนอยู่ที่เดิม หันมองตามรถคันหรู ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเอือมๆ  

“เด็กสมัยนี้ หน้าไม่อาย”  

ทอยบ่นพึมพำ เมื่อนึกถึงเด็กหนุ่มและหญิงสาวเมื่อครู่ ทั้งๆที่ยังใส่ชุดนักศึกษาแถมยังอยู่ในรั้วมหา'ลัยแท้ๆ ยังกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้หน้าตาเฉยอย่างไม่อายฟ้าอายดิน 

ทอยเลิกสนใจเรื่องไร้สาระนั้นก่อนเดินต่อไปทางตึกคณะบริหารฯ เพื่อไปหาน้องชายที่โทรนัดกันไว้แล้ว  

----------------------- 

“สวัสดีครับพี่ทอย” พู่กัน เด็กหนุ่มหน้าหวานทักขึ้นเมื่อเห็นทอยเดินเข้ามาทางโต๊ะที่เขาและโซนนั่งอยู่ ทอยก็รับไหว้ ส่วนโซนเมื่อเห็นพี่ชายตัวเอง ก็รีบวิ่งเข้าไปเกาะแขนด้วยความคิดถึง 

“พี่ทอยหลงเหรอ ทำไมพึ่งเดินมาถึง ไหนโทรมาบอกว่าถึงตั้งนานแล้ว” โซนถามขึ้น 

“เปล่าหรอก พอดีทางที่พี่เดินมามันมีมลพิษทางสายตานะ เลยเดินมาถึงช้า” ทอยตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ ทำเอาโซนเลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่คนพี่บอก แต่ก็ไม่ทันได้ถามอะไร ธีม รุ่นพี่ร่างสูงอดีตเดือนมหา'ลัยก็เดินเข้ามาเสียก่อน โดยที่ธีมหันมองหน้าทอยนิดๆ  

“เจอกันอีกแล้วนะครับ” ทอยเอ่ยทักธีมอย่างสุภาพ และได้รับคำทักทายกลับมาเป็นความเงียบ 

“ไปกันเถอะ” ธีมไม่ได้สนใจจะตอบกลับอะไรทอย แต่กลับดึงมือพู่กันแล้วพาเดินออกไปทันที โดยที่ไม่เปิดโอกาสให้คนหน้าหวานได้พูดลาทอยหรือโซน ทอยมองตามเด็กหนุ่มทั้งสองอย่างนึกขำ 

“ดูแฟนเพื่อนเราเขาไม่ค่อยชอบหน้าพี่นะ” ทอยหันมาพูดกับโซน 

“พี่ธีมเขาก็เป็นแบบนั้นแหละครับ หวงพู่กันมากกกกกก สงสัยพี่ธีมจะเห็นว่าพี่ชายของโซนหล่อ เลยกันท่าไม่ให้ยุ่งกับแฟนตัวเอง ฮ่าๆ” โซนพูดขำๆ ทำทอยยิ้มตาม ก่อนจะพากันไปขึ้นรถเพื่อไปทานอาหารกันที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆตามที่ได้ตกลงกันไว้  

 

@ห้างสรรพสินค้า  

“ไปทานร้านเดิมกันนะ”  

โซนพยักหน้ารับ  

“แล้วนี่นัทไปไหนล่ะ” ทอยถามถึงแฟนหนุ่มของน้องชาย ทำเอาน้องหน้ามุ่ยลงทันที  

“นัทบอกว่ามีธุระที่บ้านนะครับ เลยกลับไปก่อน” โซนตอบด้วยสีหน้าหม่นๆ 

“แล้วทำไมทำหน้าแบบนั้น ฮื้มม” ทอยถามกลับพร้อมกับขยี้ผมนุ่มของน้องเบาๆ  

“ก็นัทนะสิครับ ไม่เห็นพูดหรือมีท่าทีอะไรเลย นัทต้องลืมแน่ๆว่าวันนี้เป็นวันเกิดของโซน”  

โซนตอบเสียงแผ่ว แต่ทอยกลับมองน้องชายตัวเล็กของเขายิ้มๆอย่างนึกเอ็นดู เพราะทอยคิดว่าไม่มีทางที่นัทจะลืมวันเกิดของโซนแน่นอน เขารู้ว่านัทรักน้องเขามากแค่ไหน แต่ที่เงียบหายไป คงหาเรื่องเซอร์ไพรส์อะไรโซนเสียมากกว่า  

 

“น้องโซน”  

เสียงทุ้มของใครบางคนเอ่ยทักคนตัวเล็ก ขณะที่กำลังเดินเข้าร้านอาหาร ทอยจึงหันไปมอง ก่อนจะขมวดคิ้ว เมื่อเห็นว่าคนที่เรียกน้องของเขา คือคนคนเดียวกันกับที่ทำเรื่องน่าอายที่ลานจอดรถ  

“สวัสดีครับพี่เลออน” โซนทักทายเมื่อเห็นว่าเป็นรุ่นพี่ที่เขารู้จัก  

ทอยหันมองน้องชายตัวเองนิดๆ ก่อนจะหันกลับมามองเด็กหนุ่มตรงหน้า ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประเมินด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนหันมองหญิงสาวในชุดกระโปรงสั้นข้างกายเด็กหนุ่ม แต่ผู้หญิงคนนี้กลับเป็นผู้หญิงคนละคนกับที่ลานจอดรถ ซึ่งเหตุการณ์พึ่งผ่านมาไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ  

หึ บอกกับผู้หญิงอีกคนว่ามาหาแม่ แต่ที่แท้...... 

“เอ่อ พี่ทอยครับ นี่พี่เลออนเพื่อนของพี่ธีมนะครับ.....ส่วนนี่.....”  

“นายถ้ำมอง!”  

โซนชะงัก ไม่ทันได้พูดต่อ เมื่ออยู่ๆเลออนที่พึ่งสังเกตเห็นชายหนุ่มร่างโปร่งข้างกายของโซน ก็เลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะชี้หน้าทอยแล้วพูดขึ้นเสียงดัง เขาจำชายคนนี้ที่ยืนมองเขากับผู้หญิงของเขาที่ลานจอดรถคณะได้ดี ถึงแม้จะเห็นทอยแค่เพียงแว็บเดียว แต่ด้วยใบหน้าที่โดดเด่น กับรูปร่างที่สูงโปร่งพอๆกับตัวเขา จึงทำให้เลออนจำได้แม่นยำ ส่วนทอยก็รู้สึกคิ้วกระตุกเมื่อได้ยินเลออนเรียกตัวเขาแบบนั้น แต่ก็ยังคงตีหน้านิ่งไว้ก่อน 

“พี่เลออนรู้จักพี่ทอยด้วยเหรอครับ..แต่เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พี่เลออนเรียกพี่ทอยว่าอะไรนะครับ”  

“น้องโซนไปรู้จักกับพวกถ้ำมองได้ไงเนี่ย”  

“พวกถ้ำมอง? พี่ทอยเนี่ยนะครับ ผมว่าพี่เลออนต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ”  

“แล้วทำไมคุณถึงบอกว่าผมเป็นพวกถ้ำมองละครับ” ทอยที่ยืนเงียบอยู่นานถามขึ้น  

“ก็คุณไปยืนแอบดูผมที่ลานจอดรถคณะบริหารฯไง จำไม่ได้เหรอ”  

“ที่ลานจอดรถเหรอครับ อื้ม ผมจำไม่ได้ด้วยสิ ” ทอยทำหน้าครุ่นคิด  

“นี่พึ่งผ่านมาไม่ถึงชั่วโมงเองนะคุณ ทำมาเป็นนึกไม่ออก ก็คุณมาแอบมองผมกับผู้หญิงของผมที่ลานจอดรถไง”  

หึ  

ทอยยิ้มเยาะๆในใจ เมื่อเด็กหนุ่มดันหลุดเรื่องที่ไม่ควรหลุดออกมา และยิ่งเห็นสีหน้าชะงักของเด็กคนนี้ ยิ่งทำให้ทอยนึกขำ 

“ผู้หญิงที่ไหนคะพี่เลออน!! ไหนพี่บอกว่าติดเรียนเลยมาหาบีมช้าไงคะ” หญิงสาวเริ่มโวยวาย ส่วนเลออนก็ยิ้มเจื่อนกลบเกลื่อนในความพลั้งปากของตัวเอง 

“อ๋อ ผมจำคุณได้แล้วครับ คุณคือคนที่จูบกับผู้หญิงชื่อกิ๊บที่ลานจอดรถ แล้วบอกว่าจะมาทำธุระกับคุณแม่ต่อใช่ไหมครับ” ทอยพูดบอกด้วยรอยยิ้มแต่ในตากลับมองเหยียดเด็กหนุ่มตรงหน้า ส่วนเลออนก็ใช้สายตาคู่คมหันมองทอยทันที  

“คุณแม่ของคุณนี่...ยังดูสาวอยู่เลยนะครับ” ทอยกระตุกยิ้มแล้วจ้องหน้าเลออน ส่วนเลออนเองก็จ้องทอยกลับไม่วางตาเช่นกัน 

“เราเข้าไปในร้านกันเถอะ” ทอยเลิกสนใจคนไร้สาระตรงหน้า ก่อนดึงมือน้องชายที่ยืนมึนงงอยู่พาเดินเข้าไปในร้านอาหาร โดยที่ยังมีสายตาเป็นประกายของเลออนมองตามไป ก่อนจะยกยิ้ม 

“นี่มันหมายความว่าไงคะ อีกิ๊บมันเป็นใคร บอกบีมมานะ!!!” หญิงสาวโวยวายเสียงดังขึ้น จนคนเริ่มหันมอง 

“ก็แค่รุ่นน้องที่พี่รู้จักนะ ไม่มีอะไร เขาก็พูดไปเรื่อย อย่าไปสนใจเลยนะคะ” เลออนพูดบอกด้วยรอยยิ้ม อย่างไม่ได้นึกหวั่นใจอะไร 

“แน่ใจนะคะ”  

“ถ้าบีมไม่เชื่อ จะเลิกยุ่งกับพี่ก็ได้นะ”  

เลออนตอบกลับอย่างไม่นึกเดือดร้อนอะไร เพราะก็แค่กะเล่นๆกับเธออยู่แล้ว ส่วนหญิงสาวก็ถึงกับชะงัก รีบปรับสีหน้าบึ้งตึงให้กลับเป็นปกติ แล้วเดินเข้ามาเกาะแขนแกร่งของเลออนอย่างอ้อนๆ  

“บีมเชื่อก็ได้ค่ะ ผู้ชายคนนั้นบ้าหรือเปล่าก็ไม่รู้ มาพูดให้เราผิดใจกัน” หญิงสาวพูดด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไป เพราะเธอเองก็ไม่อยากทำให้เลออนไม่พอใจ จนเลิกยุ่งกับเธอ  

“แล้วนี่จะไปไหนต่อไหม”  

“บีมอยากได้เสื้อผ้าชุดใหม่ พี่เลออนพาบีมไปซื้อหน่อยนะคะ”  

“งั้นเดี๋ยวบีมเข้าไปเลือกเสื้อผ้าที่ร้านก่อนแล้วกัน พี่ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย”  

“ก็ได้ค่ะ รีบตามมานะคะ”  

หญิงสาวเดินแยกออกไป เลออนก็ไม่ได้ขยับตัวออกไปไหน แต่ยังคงหันมองเข้าไปในร้านอาหารตรงหน้าที่เป็นกระจกสามารถมองเห็นภายในร้านได้ และคนในร้านก็มองเห็นออกมานอกร้านได้เช่นกัน 

สายตาของเลออนจ้องมองไปยังโต๊ะที่โซนและชายร่างโปร่งนั่งอยู่ โดยทอยนั่งหันหน้าออกมาทางนอกร้านพอดี เลยทำให้เลออนเห็นร่างโปร่งได้อย่างชัดเจน ทอยเองก็เผลอมองออกไปทางนอกร้านทำให้สบตากับดวงตาคู่คมที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ แถมยังยื่นยิ้มกริ่มจ้องมองมาทางเขาแทบไม่ละสายตา แต่ทอยก็ทำทีเป็นไม่สนใจก่อนหันมาคุยกับน้องชายเขาต่อ  

เลออนยังคงยืนมองทอยอยู่แบบนั้นด้วยรอยยิ้มกริ่ม เพราะรู้ว่าก่อนหน้านี้ ทอยแค่แสร้งทำเป็นจำเขาไม่ได้ ทั้งที่จำได้ดี เพื่อให้เขาหลุดพูดเรื่องผู้หญิงอีกคนขึ้นมาต่อหน้าหญิงสาวที่มากับเขา ซึ่งเขาดันตามลูกเล่นของทอยไม่ทัน จนตกหลุมพรางของทอยเข้าให้ แต่เลออนก็ไม่ได้นึกโกรธอะไร เพราะเอาเข้าจริงหากผู้หญิงชื่อบีมที่มากับเขาจะรู้ เลออนก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว เพราะบีมก็เป็นแค่หนึ่งในคู่นอนของเขาเท่านั้นเอง แต่สิ่งที่เขานึกสนใจในตอนนี้ 

กลับเป็นร่างโปร่งที่ทำเอาตัวเขาตามไม่ทันมากกว่า  

“แสบนักนะ ฝากไว้ก่อนเถอะ” เลออนที่ยังคงยืนมองร่างโปร่งอยู่ พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินไปทางร้านที่หญิงสาวเลือกเสื้อผ้าอยู่ 

. 

. 

. 

. 

มาสั้นๆ ได้ใจความก่อนแล้วกันนะคะ😅 

เปิดเรื่องมา ก็โดนดีซะแล้วเลออน 

โปรดติดตามตอนต่อไป 

ปล.1 เรื่องของคู่ธีมพู่กัน และนัทโซน อยู่ในเรื่อง My brother น้องชายคนนี้เป็นของผม นะจ๊ะ 

ปล.2 ธีมกับทอยเคยเจอกันมาก่อนแล้วในMy brother เผื่อใครสงสัย  

ปล.3 หากตอนนี้พบคำผิด หรือชื่อตัวละครสลับกัน รบกวนเมนต์บอกไรท์หน่อยนะคะ  

1 คอมเมนต์ดีๆ = ร้อยกำลังใจ❤ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว