email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep5 : อาการคนหึง (6)

ชื่อตอน : Ep5 : อาการคนหึง (6)

คำค้น : อสุเรศ สิริสร

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 537

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2562 11:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep5 : อาการคนหึง (6)
แบบอักษร

ฝากติดตามผลงานได้ที่ แฟนเพจ กนกรส นะคะ 

จำหน่ายในรูปแบบ E-book (นิยายออนไลน์) 

สามารถโหลดซื้อได้ที่ - Meb , Ookbee , Hytexts , Hongsamut , Fictionlog , ธํัญวลัย 

นิยายชุดเสน่ห์ร้าย - พ่อเลี้ยงเหมราช (ลำดับที่ 1)  

ราคาโหลดซื้อ - 139-. 

แฟนเพจ - กนกรส (หรือสอบถามเข้ามาที่ ) 

Email - Suwanna1980nok@gmail.com 

Line - Nok19800 

(หรือ สามารถ เลือกซื้อแบบรายตอนก็ได้นะคะ) 

ขออนุญาตฝาก Ebook ลดราคาสุด Wow! 

 

ต่อจากตอนที่แล้ว 

“นั่นคุณจะกลับแล้วเหรอไง คุณเนตร...”  

ธามไทยย่นหัวคิ้วพาดอยู่เหนือดวงตาคมกริบ หลังจากเขาเดินกลับออกมาจากการอาบน้ำ ตอนนี้เขาสวมเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ส่วนในมือมีผ้าผืนเล็กคอยเช็ดเส้นผมที่เปียกลู่   

หรี่ตามองกระเป๋าในมือของหญิงสาวรุ่นพี่ด้วยความรู้สึกแอบไม่พอใจครามครัน... 

 วันนี้อากาศในไร่ค่อนข้างร้อนจัด เขาคลุกตัวอยู่ที่นั่นตลอดทั้งวัน เพราะเจอปัญหาใหญ่ ใบของผลสตอว์เบอร์รี่เกิดมีตัวหนอนไช เขากลัวมันลุกลามขยายกัดกินใบไปทั่วทั้งไร่ จนส่งผลเสียหายตามมาอีกมากมาย เลยต้องรีบเร่งระดมคนงาน ให้ช่วยกันหาสาเหตุ พร้อมด้วยหาวิธีกำจัดมันให้สิ้นซาก กินเวลาแทบทั้งวัน ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย ข้าวสักเม็ดยังไม่ตกถึงท้องเลยด้วยซ้ำ ก่อนจะมีสายโทรเข้ามาหา เป็นหญิงสาวตรงหน้าเขาในตอนนี้นั่นเอง พลอยทำให้เขามีกำลังใจขึ้นมาหน่อย... 

“แต่เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ...”  

กมลเนตรเลิกคิ้วมองผู้ชายปากเสียตรงหน้า รูปร่างเขาสุดเซ็กซี่ขยี้ใจเหมือนเดิม มุมปากสวยได้รูปยกขึ้นแล้วคลายออก  

“ก็คุณติดธุระกับน้องชายไม่ใช่หรือไง นั้นฉันกลับดีกว่า คุณจะได้คุยธุระของคุณได้สะดวก” กมลเนตรแย้งขึ้นด้วยเหตุผล 

“ใช่ แต่คุณไม่เห็นต้องรีบกลับเลยสักหน่อย หรือว่าวันนี้คุณมีนัดกับไอ้ตัวผู้ที่ไหนเอาไว้อีกละสิ ดูท่าคุณรีบร้อนจังนะ...” 

 คนปากเสียเริ่มแผงฤทธิ์ ส่งเสียงขุ่นสีหน้างอง้ำ แม้จะรู้ขอบเขตการคบหากันดี ต่างฝ่ายต่างไม่มีสิทธิ์หึงหวงใดๆต่อกัน หรือก้าวกันกันในเรื่องส่วนตัวทั้งสิ้น ถ้าหากอีกฝ่ายพอใจหลับนอนกับใครอื่น มันเป็นข้อตกลง ทั้งเขาและหญิงสาวได้ทำการพูดคุยกันเอาไว้ก่อนทุกอย่างจะลงเอยกันบนเตียง แต่นั่นมันก่อนเขาจะได้ครอบครองเจ้าหล่อนนี่นา เพียงครั้งแรกกับความสัมพันธ์ฉาบฉวย เล่นเอาหัวใจเขามันดันรู้สึกเต้นผิดจังหวะอย่างไรชอบกล เลยต้องคอยหาเรื่องตามตอแยเจ้าหล่อนเรื่อยมาแบบนี้ไง  

รักหรือ...เขายังให้คำจำกัดความไอ้ความรู้สึกนี้ไม่ได้หรอก มันยังไม่ถึงเวลานั้น ... 

กมลเนตรไหวไหล่ไม่ถือสา หรือเก็บเอาคำพูดไม่ดีของธามไทยมาเป็นอารมณ์ เธอรู้สึกชินชาในความปากร้ายของเขา แต่ที่ไม่แก้ตัว เป็นเพราะยังไม่เห็นความจำเป็นใด ในเมื่อเธอและเขาก็โตเป็นผู้ใหญ่ด้วยกันทั้งคู่ การให้อิสระด้านความคิดต่อกันเป็นสิ่งจำเป็น ตอนนี้เขาอยากจะคิดหรือสรุปว่าเธอเป็นคนอย่างไรก็ช่างเขา เธอรู้ตัวเองเพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้วกับการใช้ชีวิตให้มีความสุข 

บอกตามตรงเธอเข็ดขยาดในสิ่งที่ตนเองเคยแผงฤทธิ์ไว้กับพ่อเลี้ยงเหมราชอยู่เลย  ยังไม่อยากหาเหาใส่หัว แม้หัวใจทั้งดวงมันจะโอนเอนเข้าหาชายหนุ่มก็ตาม... 

อีกอย่างธามไทไม่มีทางรู้หรอก หลังจากเธอกับเขามีความสัมพันธ์ลึกซึ่งต่อกันในครั้งนั้น ตัวเธอเองมันเกิดเป็นบ้าบออะไรขึ้นมาเสียแล้วก็ไม่รู้ ปากเธอเป็นต้องปฏิเสธชายหนุ่มคนอื่นทุกครา ยามเมื่อชายหนุ่มเหล่านั้น ขอสานสัมพันธ์เกินเลยกับเธอ   

เลยทำให้วันนั้นเธอตอบเซย์โนตอนน้องชายเขาเดินเข้ามาขอมีความสัมพันธ์ ตามนิสัยนักเที่ยว...   

มันเป็นเรื่องปกติหลังจากสนุกสุดเหวี่ยงกับเสียงเพลงคึกคักกลางฟอร์ ผสมกับการการดื่มกินตามประสาชายหญิงรักความสนุก ถ้าเธอยังไม่ได้เจอกับธามไทย เธอคงตอบตกลงธาราได้ไม่อยาก คงไม่ปฏิเสธก่อนจะหาทางหลบเลี่ยงออกมาโดยที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัว... 

คนปากเสียกัดฟันกรอด พยายามระงับอารมณ์แล่นพล่านในกระแสเลือด ไม่ปฏิเสธแสดงว่ากมลเนตรมีนัดกับผู้ชายคนอื่นจริง  

“หมาตัวเมีย กับหมาตัวผู้”  

ธามไทยสบถคำหยาบคายก่อนโยนผ้าในมือทิ้งลงพื้น เขาชักสีหน้าโมโหจัด ก่อนย้ำเท้าลงน้ำหนักแล้วกระแทกตัวลงนั่งบนเตียงนอน ส่งค้อนให้แม่ไก่แก่วงใหญ่ 

กมลเนตรเกือบหลุดเสียงขำตอนเห็นคนตัวใหญ่หากลับทำนิสัยไม่ต่างจากเด็กสามขวบ... 

เธอส่ายหน้า นึกเอ็นดรูคนคิดไปไกล พร้อมยกมือไม้ทำท่าจะฟาดให้เจ็บๆสักที...  

“ปากเสีย...ทำเป็นเด็กไม่รู้จักโตไปได้ ก็ฉันเห็นมันเป็นเรื่องภายในครอบครัวของคุณ ฉันเองก็เลยไม่อยากมารับฟังปัญหาน้ำเน่าของพวกคุณพี่น้องนี่นา ว่าจะกลับไปกินข้าวกับพ่อที่บ้าน”  

หญิงสาวลากขาพร้อมหย่อนร่างอิ่มลงเคียงข้างคนทำตัวเหมือนเด็ก เธอยกมือขึ้นยีหัวเขาคล้ายเอ็นดูหนักหนา ใบหน้านวลยื่นเข้าใกล้ก่อนกดปลายจมูกเล็กหอมแก้มเป็นการเอาใจ 

ธามไทยตีสีหน้ายุ่ง ก่อนจะคลายออก มองคนตัวเล็กแต่อายุมากกว่าอย่างมีความหมาย...  

“ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แต่ไหนๆก็มาหาผมแล้ว อย่าให้เสียเที่ยวเลยนะ ผมคิดถึงคุณจะแย่ ไอ้ลูกชายผมมันก็คิดถึงคุณจะลงแดงตายวันละสามเวลา ”  

“แต่ว่า...” กมลเนตรกำลังจะห้าม เพราะกลัวน้องชายเขาเข้ามาเห็น  

แต่พ่อคนคิดถึงกลับผลักร่างหอมละมุนลงกับเตียงกว้าง ก่อนร่างสูงจะตามขึ้นมาคร่อมร่างเล็ก กักกันไม่ให้เธอดิ้นหนี จัดการปิดปากที่กำลังเผยอร้องด้วยปากร้อนของตนเอง ชายหนุ่มสลัดผ้าทิ้งจนความเป็นเขากระเด้งตีลงกับหน้าท้องแบนราบ มันขยายพองตัวพร้อมแล้วสำหรับการออกรบ 

ธามไทยรั้งเสื้อเกาะอกสีครีมลงมาค้างไว้ยังเอวคอดกิ่ว ควานมือเข้าเคล้นคลึงอย่างหื่นกระหาย 

 กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งขนัด พาลทำเอาคนกังวลกลัวคนอื่นเข้ามาเห็นสมองพล่าเรือน หญิงสาวรีบขยับเปิดปากต้อนรับปลายลิ้นร้อน ให้เข้ามาควานหาความหอมหวานในโพรงปากตนเองได้ถนัดถนี่ พร้อมแอ่นเต้าทรวงเข้าหาฝ่ามือหยาบ... 

“อา...คุณร้อนแรงสำหรับผมเสมอ...คุณเนตร”  

คนถูกความรัญจวนเข้าครอบงำจนไร้สติยับยั้ง ถอนริมฝีปากออกเพื่อเอ่ยชม นัยน์ตาโชนแสงนั้นพร่าเลือนหยาดเยิ้ม หรี่มองความสวยพริ้งของเรือนร่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาตกหลุมสวาทจนยากที่จะหาทางปีนป่ายขึ้นมาจากหลุมกับดักนั้นได้ ถึงมีทางปีนได้เขาก็ไม่คิดจะปีนมันขึ้นมา  

“อย่าเพิ่งกลับเลยอยู่กับผมต่อเถอะนะ ผมคุยธุระกับเจ้ายักษ์ไม่นานนักหรอก แค่เรียกมันมาเตือนเรื่องเจ้าเล็ก” สายตาเขาเว้าวอนสะกดให้ลูกสาวเจ้าของไร่พวงตะวันนิ่งงัน หญิงสาวนำข่าวนี้มาบอกเขา และต้องการให้เขาเตือนน้องชายอีกคนที่เพิ่งรู้ว่ามี ให้ระวังตัว  

“นะครับ...นะ...อย่าเพิ่งกลับเลย” ธามไทยทอดเสียงอ่อนลงกว่าเดิมเว้าวอน น้อยครั้งนักที่เขาจะยอมอ้อนวอนผู้หญิงคนไหน  

 เขาสารภาพจากความรู้สึกแท้จริง เขาคงขาดกมลเนตรไม่ได้อีกแล้วในชาตินี้ เขาเองไม่รู้ตัวนักหรอกทำไมถึงมาติดใจสาวใหญ่ที่มีอายุเยอะกว่าหลายปี อีกทั้งเจ้าตัวก็ไมใช่หญิงสาวเรียบร้อยที่ครองความบริสุทธิ์เอาไว้รอคอยชายคนรัก  

ตรงกันข้าม กมลเนตรเจนจัดในเรื่องอย่างว่า  เป็นสาวหัวนอกที่มีความคล่องตัวสูง เธอมีความมั่นใจในตัวเองสูง ดูไปในทางผู้หญิงอารมณ์ร้ายเสียด้วยซ้ำ อีกทั้งยังมีนิสัยกล้าได้กล้าเสียไม่กลัวใครอีกด้วย   

และเขาก็ชอบผู้หญิงประเภทนี้ เพราะไม่ต้องคอยดูแลเทคแคร์เอาใจใส่จนน่าหงุดหงิดรำคาญ ... 

“วันนี้คุณสวยถูกใจผมมาก...” พูดจบริมฝีปากหยักได้รูปสวยกดถี่ลงกับฐานเนื้อนวล ตรงยอดปราชัยนั้นประดับพลอยทับทิมสีชมพูสด มันหวานบาดใจ ด้วยว่าตนเองนั้นเคยลิ้มลองมานับครั้งไม่ถ้วนนั่นเอง  

“พอเถอะค่ะ เดี๋ยวน้องชายคุณเข้ามาเห็น มันจะดูไม่ดีเอานะคะ ถึงฉันจะหัวสมัยใหม่ จบจากเมืองนอกมาก็จริง แต่ก็ยังมียางอายมากพอที่จะต้องมาแสดงหนังสดให้น้องชายคุณดู”  

กมลเนตรมองค้อนชายหนุ่ม ดันร่างหนาให้ลุกออกจาตัวเอง คนอะไรหื่นได้ตลอด เจอกันทีไรไฟฟ้ามันต้องสปาคทุกทีสิน่า บางครั้งเธอมาหาเพราะเรื่องอย่างว่าก็จริงไม่เถียง แต่ใช่ว่าจะต้องลงเอยเป็นแบบนี้ทุกครั้งเสียเมื่อไหร่ อย่างเช่นคราวนี้ เธอโทรหาเขาด้วยเรื่องที่บังเอิญได้ยินมา เลยนำมาเล่าให้เขาฟัง ด้วยส่วนตัวเธอก็ไม่รู้หรอก ความสัมพันธ์ของพี่น้องครอบครัวนี้ นั้นเป็นเช่นไร  

“ลุกออกจากตัวฉันได้แล้วคนบ้า แค่จูบก็พอได้แล้ว แล้วก็รีบไปแต่งตัว ฉันจะกลับไปกินข้าวกับพ่อ”    

และคำพูดเชิงกระเง้ากระงอดของหญิงสาวเรียกเสียงหัวเราะของเอาเจ้าของไร่สตอว์เบอร์รี่เบอร์หนึ่งของเมืองไทย ก่อนชายหนุ่มจะส่ายหน้าพร้อมกดลำตัวส่วนล่างเพื่อยืนยันเจตนาเดิม  

“กินไส้กรอกผมแทนข้าวก่อนก็ได้ เจ้ายักษ์กว่ามันจะมาถึงคงอีกเป็นชั่วโมง ตอนนั้นคุณคงคลายความหิวลงได้บ้าง” 

“บ้านะสิ...” เธอยกมือตีบนไหล่ชายหนุ่มกับคำพูดห่าม 

“อ้าว...ผมพูดเรื่องจริงนะครับคุณป้า...” ธามไทยแกล้งเรียกสรรพนามหญิงสาวในเชิงแก่เป็นการล้อเลียน เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บสักนิดตอนถูกฝ่ามือน้อยนั้นฝาดลงมา 

มดในไร่ยังกัดเจ็บกว่าถูกหญิงสาวตีเสียอีก  

ชายหนุ่มเลื่อนกายให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับหญิงสาว ดวงตาทั้งสองสบกันอย่างมีความหมายลึกซึ่ง ทำเอาสาวใหญ่หัวใจหวั่นไหว ไม่คิดว่าจะมีวันนี้กับความรู้สึกยากเกินจะเกิดขึ้นได้กับใครง่ายๆ 

 วันที่จะมีใครสักคนทำให้หัวใจเธอเต้นแรงได้อีกครั้ง เพราะนอกจากพ่อเลี้ยงเหมราช หัวใจเธอยังไม่เคยยอมยกให้ใครทั้งนั้น หากเพราะยังไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกได้ว่ารัก ที่ผ่านเข้ามาก็มีเพียงเรื่องเซ็กส์ ผ่านเข้ามาแล้วมันก็จบลง ไม่มีความรู้สึกอื่นปะปน  

 จนเธอมาเจอเข้ากับธามไทย ชายหนุ่มที่มีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าคมเข้มกร้านแดดเนื่องจากทำงานอยู่กลางแจ้งมากว่าในห้องแอร์เย็นฉ่ำ ทว่าความหล่อเหลาที่ดูดิบเถื่อนของชายหนุ่ม กลับส่งเสริมทำให้เขาดูเซ็กซี่กระชากหัวใจเธอโดยไม่รู้ตัว   

“ใครเป็นป้าคุณมิทราบยะ ลุกออกจากตัวฉันสักที ไม่รู้บ้างเลยหรือไง คุณนะตัวหนักอย่างกับอะไรดี”  

“อย่าเพิ่งโมโหสิครับ ขอผมชิมคุณให้หายคิดถึงหน่อยน่า คุณเดินทางไปต่างประเทศตั้งหลายวัน ไม่รู้สึกคิดถึงผมบ้างเลยหรือไง ทีผมยังคิดถึงคุณจะแย่” หญิงสาวไม่อาจทนสบตากับเขาได้นาน จึงหลบสายตาหวานเยิ้มที่มาพร้อมคำพูดเอาใจ สื่อถึงความต้องการชัดเจน ด้วยกลัวความรู้สึกหวั่นไหวนี้จะนำพาความเจ็บช้ำมาให้เธออีกครั้ง อีกทั้งตัวเธอเองยังไม่แน่ใจ เธอจะรับมือมันได้ไหวหรือไม่ 

 ชายหนุ่มที่มักไม่ชอบแสดงความรู้สึกผ่านทางสีหน้าแถมปากเขาช่างร้ายกาจ   แต่ก็น่าแปลกใจ เพราะเขาทำให้หัวใจดวงนี้ของเธอเต้นระส่ำได้อีกหนอย่างไม่รู้ตัว  

กมลเนตรยังไม่อยากพาตัวเองให้พบเจอกับความผิดหวัง หัวเจ็บที่เจ็บเจียนตายในหนนั้น มันยังหลงเหลือร่องรอยให้เธอได้รู้สึกและนึกถึงมันเสมอ   

ธามไทยยกยิ้มมุมปากเพียงได้เห็นใบหน้าสวยนั้นแดงก่ำ แม่สาวไฟแรงสูงพอตกอยู่ในโหมดเขิน ก็ดูน่ารักไปอีกแบบ ชายหนุ่มยกมือเกลี่ยวงหน้างดงาม  

“คุณกำลังอายผมหรือเปล่าคุณเนตร”   

“คนอย่างฉันนี่นะจะอายเด็กเมื่อวานซืนอย่างคุณ...”  

“ผมคิดถึงคุณจริงๆนะ คิดถึงทุกลมหายใจ...”  

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว