ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2562 19:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 19
แบบอักษร

@บ้านต่างจังหวัดของวาย

"อยู่บ้านวายโอเคมั๊ยซี" วายถามขึ้นเมื่อเดินมานั่งลงข้างไอซีวันนี้ก็วันที่สามแล้วที่ทั้งสองคนยังอยู่ที่นี่ความจริงวายจะกลีบวันนี้เช้าแต่ซีบอกว่าอยากอยู่ต่อวายก็เลยอยู่เรื่องงานของซี ซีก็บอกแค่ว่าโทรไปลาแล้ว

"โอเคมากๆ บ้านวายน่าอยู่สุดๆ" ซีตอบและยิ้มกว้างออกมาทำให้วายรู้สึกชื่นใจขึ้นมา

"งั้นเราไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้วายจะพาไปเที่ยวแก่ง" วายบอกก่อนที่ทั้งคู่จะเข้านอน

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้นทำให้วายและซีหยุดชะงัก ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนที่ีวายจะพูดขึ้น

"ใครมาดึกดื่น"

"ป้านงค์หรือเปล่า" ซีว่า

"งั้นเดี๋ยววายไปดูก่อนล่ะกัน" แล้วทั้งคู่ก็เดินลงบันไดมาซียืนรออยู่ทางขึ้นบันได ส่วนวายเดินไปเปิดประตู

"คุณธีร์!" วายเปิดประตูออกไปก็พบกับธีร์ วายแปลกใจมากว่าธีร์มาที่นี่ได้ยังไง ธีร์มองผ่านวายเข้าไปข้างในบ้านก่อนที่เสียงเข้มจะเอ่ยออกมา

"ลางานกี่วัน" ธีร์ถามแล้วเดินเข้าไปหาซี

"คะ คุณธีร์"

"คุณธีร์มาได้ไง" วายถามขึ้นและเดินเข้าไปหาซี ธีร์มองหน้าซีนิ่งก่อนที่จะเดินเข้าไปหาซีแล้วกระชากซีเข้าหา

"ผมเจ็บนะคุณธีร์" ซีบอกพร้อมกับทำหน้าเหยเก

"คุณธีร์ปล่อยซีนะครับ" วายเดินเข้าไปห้าม อารมณ์ธีร์เหมือนไม่ดีสักเท่าไหร่วายเองก็ไม่รู้ว่าธีร์ไปทำอะไรมา

"มากับกู" ธีร์เอ่ยเสียงนิ่งแล้วลากซีออกจากบ้านไป

"ผมไม่ไปปล่อยผมนะคุณธีร์!" ซีร้องขึ้นและพยายามขืนตัวไว้

"คุณธีร์ปล่อยเพื่อนผมก่อน!" วายรีบเดินตามไปทันที ธีร์ลากซีออกไปนอกบ้านแล้ว วายจึงต้องรีบตามไปแต่วายต้องชะงักหยุดลงตรงหน้าประตูเพราะมีอีกคนกำลังเดินสวนทางกับธีร์และซีเข้ามา

"ไอ้คุณ!"

วายยืนมองหน้าแทนคุณนิ่งพอรู้ตัวอีกทีแทนคุณก็เดินมาหยุดเกือบประชิดตัววายแล้วทำให้วายต้องก้าวถอยหลัง

"มึงมาที่นี่ได้ไง" วายถามออกไป

"ลูกหนี้กูอยู่ที่ไหนกูก็ต้องตามไปที่นั่น" แทนคุณว่าออกมาแล้วก้าวผ่านประตูบ้านเข้ามาข้างใน แทนคุณปิดประตูลงพร้อมกับล็อก

"ลูกหนี้เหี้ยไร กูใช้หนี้มึงไปหมดแล้ว" วายบอกเพราะวันนั้นที่ผับของแทนคุณวายวางถุงเงินไว้ต่อหน้ากันและแทนคุณแถมยังมีดรีมอยู่ด้วย

"กูบอกมึงแล้วใช้มั๊ยว่าเงินสกปรกจสกไอ้ธีร์กูไม่รับ"

"กูไม่ได้เอาเงินมาจากคุณธีร์" วายว่าเสียงลั่น

"แต่มึงเอามาจากซีเพื่อนมึง ให้กูบอกมั๊ยว่าซีเอาเงินมาจากใครแล้วเอามาด้วยวิธีไหน" แทนคุณพูดพร้อมกับเหยียดยิ้มขึ้นมา

"มึงพูดบ้าอะไรของมึง กูใช้หนี้แล้วมึงยังเอาอะไรอีก" แทนคุณก้าวเข้ามาหางานทันที ใบหน้าหล่อยังคงเหยียดยิ้มอยู่แบบนั้น

"มึงออกจากบ้านกูไปเลยนะ ไม่งั้นกูร้องให้คนช่วยจริงๆด้วย" วายว่าพร้อมกับก้าวถอยหลังมันเป็นความโชคร้ายที่มีเจ้าหนี้อย่างแทนคุณ

"ร้องเลยสิ" แทนคุณท้าและเดินหน้าต้อนวายไปเรื่อยๆสายตาคมก็จ้องวายไม่วางตา

"ไอ้คุณ อุ๊บ!"

ฝ่ามือหนาตรงมาคว้าแขนและปิดปากของวายไว้ทันทีก่อนที่แทนคุณจะกอดรัดวายไว้ไม่ให้ดิ้นและร้องออกมา วายมองหน้าแทนคุณตาเขียวพยายามออกแรงและส่งเสียงร้องท้วงออกมา

"อื้อ อ่อยอู!" เสียงวายดังอู้อี้ในลำคอ

"ถ้ามึงอยากจะใช้หนี้กูนัก มึงก็ต้องใช้ด้วยตัวของมึงเอง ร่างกายและลีลาของมึงเท่านั้น" แทนคุณก้มลงมากระซิบบอกข้างหูวาย

"ไอ่ อูไอ่ใอ้อี้อึง (ไม่ กูไม่ใช้หนี้มึง)" วายมองและดิ้นพล่านๆในอ้อมแขนของแทนคุณ

"ไม่ก็ต้องใช้เพราะนอกจากร่างกายของมึงกูก็ไม่รับใช้หนี้ด้วยวิธีอื่น"

"ไอ้แอนอุน!"

วายหน้าแดงก่ำส่งเสียงท้วงในลำคอ ไม่เคยเข้าใจเลยสักนิดแทนคุณทำแบบนี้กับเขามันต่างอะไรจากบังคับให้ขายตัว เขาไม่อยากเอาตัวเข้าแลกไม่อยากข้องเกี่ยวกับแทนคุณ แต่ทำไมคนๆนี้ถึงได้ทำแบบนี้การกระทำและคำพูดที่สารเลวแบบนี้ทำไมต้องเป็นวายที่คอยได้รับตลอด มันไม่ยุติธรรมกับวายเลยสักนิด

"อ่อย!"

"คืนนี้กูนอนนี่" แทนคุณบอกเสียงเรียบก่อนจะลากวายให้ไปที่บันไดบ้าน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแทนคุณจะพาวายไปที่ไหน

"ไอ่! อ่อยอู!" วายพยายามขัดขืนทุกอย่างแต่ก็สู้แรงขอฝแทนคุณไม่ได้ จนกระทั่งแทนคุณพาวายมาถึงห้องของวาย แทนคุณเหวี่ยงร่างของวายเข้าไปข้างในก่อนที่ตัวเองจะตามเข้ามา แทนคุณปิดประตูและล็อกห้องทันที

"มึงออกจากบ้านกูไปเลยนะ!" วายตะคอกและเดินไปอยู่อีกฝั่งของห้อง

"กูจะนอนที่นี่" แทนคุณพูดเสียงเรียบและเดินเข้ามาหางาน

"กูไม่ให้นอน!"

ตุบ!

วายคว้าได้หนังสือก็โยนไปใส่แทนคุณแต่ร่างสูงก็มือไวยกมือขึ้นมาปัดป้องจนมันหล่นลงไปที่พื้นแทน

"มึงจะทำอะไรวาย" แทนคุณถามพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น

"กูใช้หนี้มึงไปแล้วไง"

"กูไม่รับ"

"กูใช้ไปแล้วมึงจะเอาอะไรอีก" วายได้แต่ถาม

"เอา...มึง" พูดจบก็ย่างสามขุมเข้ามาหาวายก่อนที่มือหนาจะคว้าข้อมือวายไว้

"ปล่อยกูนะ!" งานสะบัดมือแต่มันก็ไม่หลุด

"บ้านมึงเก็บเสียงหรือไงถึงได้แหกปากร้องไม่หยุด" แทนคุณหันมาถามวาย

"ไม่! กูจะแหกปากให้คนมาช่วย" วายว่าและพูดดังขึ้นไปอีก

"ดี! ให้คนมาเยอะๆเลยจะได้รู้ว่ามึงเอาผัวมาด้วย กูจะทำให้คนทั้งหมู่บ้านได้ยินและเป็นพยานเลยว่าเสียงครางของมึงมันน่าฟังขนาดไหน"

"ไอ้สารเลว!"

"กูก็เลวให้มึงเห็นอยู่นี่ไง โชคร้านหน่อยนะวายที่ชีวิตมึงเดินเข้ามาเจอคนอย่างกู" แทนคุณว่าพร้อมกับกระตุกยิ้มร้าย

"กูไปทำอะไรให้มึงหะ! กูไปฆ่าพ่อแม่พี่น้องมึงหรือไง" วายตะโกนใส่หน้าแทนคุณอย่างเหลืออด ก็ไม่เคยรู้จักกันไงแค่ติดหนี้ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วยนั่นคือสิ่งที่วายคิด

"คนอย่างกูต่อให้คนนั้นไม่ผิดกูก็จะเอาถ้ากูอยากได้" ว่าจบแทนคุณก็ผลักวายลงไปบนเตียงเล็กก่อนที่ร่างสูงจะขึ้นมาคร่อมไว้ วายมองแล้วใช้มือปัดป่ายมือหนาของแทนคุณออกเมื่อมันพยายามจะเลิกเสื้อยืดตัวยาวขึ้น

"อย่าทำนะเว้ย!" วายร้องบอกและปัดป้องมือของแทนคุณไปเรื่อยไป

"กูจะทำ มึงหนีหนี้กู!" แทนคุณบอกเสียงกร้าวก่อนจะรวบมือเล็กของวายด้วยมือข้างเดียว

"กูไม่ได้หนี กูไม่มีความจำเป็นต้องหนี!"

"งั้นหรอ หึ!" หยุดนะไอ้คุณ! มึงจะทำอะไร" วายเบิกตากว้างเมื่อเห็นแทนคุณปลดเข็มขัดตัวเองออกมาจากกางเกงยีนตัวหนาก่อนที่จะใช้มันมัดมือวายไว้และมัดเชื่อมไว้กับหัวเตียง

"อยู่นิ่งๆ" แทนคุณบอกและนั่งคร่อมมองวาย

"ไอ้เหี้ยคุณปล่อยกู!"

กึก! กึก!

เสียงวายดิ้นจนทำให้เข็มขัดหนังกระทบไปกับหัวเตียงจนเกิดเสียงตอนนี้วายทำอะไรไม่ได้เลยได้แต่มองแทนคุณด้วยสายตาแค้นเคือง

"วันนี้กูเอามึงเพราะมึงหนีหนี้ ไม่เกี่ยวกับยอดหนี้ที่มึงต้องจ่าย"

"ไอ้ชั่ว!"

.

Part : แทนคุณ

แคว่ก!

เขาฉีกเสื้อยืดตัวบางของร่างเล็กจนขาดเผยให้เห็นผิวขาวเนียนและยอดอกสีกชมพูสวย แทนคุณมองด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะวางมือหนาลงบนผิวกายขาว

"ไอ้คุณ ไอ้ชาติชั่ว! กูเกลียดมะ อื้อ!" แทนคุณหยิบเสื้อตัวขาดยัดปากของร่างเล็กไว้ด้วยความรำคาญ

อื้อ! อื้อ!

วายส่ายหน้าและดิ้นเร้าไปมาเผื่อหวังจะให้ตัวเองหลุดจากพันธนาการที่เขาทำแต่มันก็ไม่เป็นผลเพราะยิ่งร่างเล็กดิ้นก็ยิ่งเจ็บตัว

"อยู่นิ่งๆถ้ามึงไม่อยากเจ็บตัว"

อื้อ!

วายไม่ยอมยังคงเปล่งเสียงอื้ออึงออกมาประท้วง สายตาคู่นั้นมองแทนคุณด้วยความอาฆาตแค้นแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ

"ได้ยินเสียงนั่นมั๊ยวะ" แทนคุณพูดแล้ววายก็นิ่งไป มันคือเสียงรถที่ขับออกไป

"ซีคงกลับกับไอ้ธีร์แล้วล่ะมั้ง คืนนี้ที่นี่จะมีแค่กูกับมึงเท่านั้น" แทนคุณว่าพลางยกยิ้มร้ายก่อนจะยื่นมือไปดึงผ้าที่ปิดปากวายอยู่ออก

"ไอ้เหี้ยคุณ อื้อ!" ไม่รอฟังคำสาดด่าจากวายแทนคุณก็ก้มลงไปฉกชิมริมฝีปากบาง ร่างเล็กเม้มปากแน่นเพื่อไม่ให้เขาส่งเรียวลิ้นเข้าไปลิ้มชิมรสหวาน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาของเขาสักเท่าไหร่

แทนคุณกดเม้มริมฝีปากบางไปเรื่อยๆทั้งหนักและแรงสลับกันเขาดูดดึงริมฝีปากล่างจนมันบวมเจ่อขึ้นมาแต่วายก็ยังอดทนเม้มปากไว้แน่น

อื้อ!

เสียงครางดังแผ่วเบา ฝ่ามือของแทนคุณก็ค่อยๆลากไปมาบนผิวเนียนก่อนที่จะเลื่อนขึ้นมาตรงหน้าอกเล็ก นิ้วเรียวลากฝ่ายอดอกสีชมพูจนทำให้ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกขึ้นมา แทนคุณยิ้มในใจอย่างพึงพอใจก่อนที่นิ้วเรียวจะบดขยี้ยอดอกสีสวยจนมันเริ่มแข็งขึ้นมา

อืม อื้อ!

แทนคุณผละออกมาจากริมฝีปากบางในเมื่อร่างเล็กไม่ยอมเปิดปากเขาก็ต้องเปลี่ยนเป้าหมาย สายตาคมมองนิ้วเรียวของตัวเองที่บดขยี้ยอดอกสีชมพูก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงไป เรียวลิ้นสากตวัดเลียยอดอกทันที

อื้อ!

"หยุดนะ!" วายพูดห้ามด้วยเสียงสั่นเครือก่อนที่จะเด้งตัวขึ้นมารับสัมผัสของแทนคุณ เขาทั้งดูดดึงและตวัดเลียยอดอกสีสวยราวกับมันคือของหวานชั้นเลิศ ยอดอกอีกข้างที่ถูกนิ้วเรียวบดขยี้ไปพร้อมกัน

ร่างบางตัวสั่นเทิ้มขึ้นมาจนแทนคุณรู้สึกได้แต่ก็ไม่ได้สนใจยังคงตวัดเลียลิ้มรสอยู่กับยอดอกสีสวย

ยอมรับเลยว่าวินาทีนี้ แทนคุณพอใจและหลงใหลในร่างกายของวายจนไม่อาจหยุดหรือปล่อยให้หลุดมือไปได้

.

.

.

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว