ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

INTRO

"อ๊าา..หมอพาริสขาอะ..ไอวี่เสียว" ภาพหมอหนุ่มและพยาบาลสาวที่กำลังละเลงบทรักอันเร่าร้อนในห้องทำงานของพาริสเจ้าของชื่อที่พยาบาลสาวสวยคนนั้นเอ่ย

 

ลำแขนกำยำจับล็อกเอวคอดไว้แน่นก่อนจะกระทุ้งแก่นกายเข้ามาอย่างหนักหน่วงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมขาวสะอาดแอร์ที่เย็นเฉียบยังสู้ความร้อนแรงของทั้งคู่ไม่ได้เลย

 

"จะแตกแล้วอ๊าสส!!!" สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกันน้้ำสีขุ่นถูกปลดปล่อยเข้าสู่เครื่องป้องกันที่หมอหนุ่มได้สวมใส่ไว้

 

บ๊อก...

 

เสียงแก่นกายหลุดออกจากร่องสวาทของพยาบาลสาวพร้อมกับน้ำสีขุ่นที่ไหลตามออกมา พาริสดันตัวไอวี่ออกพลางจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่เข้าทางเช่นเดียวกับหญิงสาว

 

ฟอดดด

 

"ไอวี่อยากอยู่กับหมอทั้งวันเลยค่ะไม่อยากไปไหนเลย"

 

"ไม่งอแงสิไว้เลิกงานเราไปต่อกันนะ"

 

"พูดแบบนี้ไอวี่จะปฏิเสธได้ยังไงคะไอวี่จะรอนะคะ"

 

"ครับ" พาริสโน้มใบหน้าหล่อเหลาไปหอมแก้มไอวี่มองเธอที่เดินออกไปกระทั่งประตูบานใหญ่ปิดลง

 

ครืด ครืด~

 

"(พี่พาริสขาข้าวหอมเลิกเรียนแล้วนะคะเมื่อไหร่พี่พาริสจะมา)" น้ำเสียงตัดพ้อของปลายสายเอ่ยขึ้นเพราะปกติเขาจะไปก่อนเธอเลิกเรียนเสมอแต่วันนี้กลับเป็นข้าวหอมที่รอเขา

 

"พี่ขอโทษนะข้าวหอมเดี๋ยวพี่จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละอย่างอลนะ"

 

"(ถ้าพี่พาริสยุ่งอยู่ก็ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวข้าวหอมกลับกับเพื่อนก็ได้)"

 

"เพื่อน?"

 

"(ใช่ค่ะ พี่พาริสตั้งใจทำงานนะคะสู้ๆ)"

 

"ข้าวหอมเดี๋ยว..!" ไม่ทันจะถามว่าเพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชายก็ถูกตัดสายทิ้งไปเสียแล้ว

 

ด้านข้าวหอมเมื่อวางสายจากพาริสเรียบร้อยแล้วเธอก็หันมาหาเพื่อนชายของเธอที่ยืนรออยู่เพื่อรอคำตอบ

 

"ว่าไงบ้าง?"

 

"ไปกันเถอะ"

 

ข้าวหอมแทรกตัวเข้าไปในรถหรูของเพื่อนชายระหว่างทางเธอก็ชวนเขาคุยนั้นคุยนี้ตามประสาคนคุ้นเคย นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาขออาสามาส่งเธอแต่ก็ต้องปฏิเสธเพราะทุกเย็นพี่พาริสของเธอจะมารอหน้าโรงเรียนแต่วันนี้เขากลับให้เธอรอเป็นจังหวะที่'เซน'เพื่อนชายของเธออาสาขอมาส่งพอดี

 

"นี่บ้านหอมหรอ?"

 

"เปล่าหรอก บ้านพี่หมอของหอมเอง"

 

"พี่หมอ? หมายถึงพี่ชายหรอ"

 

"ใช่ เซนเข้าบ้านไหมไปกินน้ำก่อนแล้วค่อยกลับ"

 

"จะดีหรอเซนกลัวพี่ชายหอมว่าเอา"

 

"ไม่ว่าหรอกพี่พาริสของหอกลับดึกแทบทุกวันไม่ต้องห่วง" เซนเดินตามข้าวหอมเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ท่ามกลางสายตาของเหล่าบอร์ดี้การ์ดที่ยืนมองอยู่ไม่คาดสายตา

 

"คุณข้าวหอมครับ.."

 

"ไม่เป็นไรค่ะพี่แอนดริวนี้เพื่อนหอมเอง" เธอพูดแล้วยิ้มให้แอนดริวคนสนิทของพี่พาริส แอนดริวพยักหน้าเหมือนจะรู้ตัวดีว่าต่อให้ปรามข้าวหอมยังไงเธอก็ไม่ฟังอยู่ดี

 

"คนพวกนั้นเป็นใครหรอหอมทำไมหน้าดุกันจัง"

 

"ลูกน้องพี่พาริสนะแต่เซนไม่ต้องกลัวนะมีหอมอยู่ทั้งคน เดี๋ยวหอมไปเอาน้ำกับของว่างมาให้นะ" ข้าวหอมหายเข้าไปในห้องครัวก่อนจะออกมาพร้อมกับของกินมากมาย "กินเลยนะไม่ต้องเกรงใจ"

 

"เหมือนขนมที่หอมชอบกินเลย"

 

"อร่อยนะกินดูสิ เออ!เซนหอมถามอะไรหน่อยสิ"

 

"อะไรหรอ?" เซนถามไปกินขนมที่ข้าวหอมเอามาให้ไป

 

"ตอนกลางวันหอมเห็นเซนกับผู้หญิงคนนึงจูบกันด้วยแหละ"

 

"แค่กๆ!" เซนถึงกับสำลักขนมเค้กเป็นหอมเองที่ยื่นแก้วน้ำให้

 

"ใจเย็นๆค่อยๆกิน"

 

"หะ..หอมเห็นหรอ?"

 

"ใช่และที่หอมยอมให้เซนมาส่งหอมที่บ้านเพราะหอมอยากรู้"

 

"หอมอยากรู้อะไร?"

 

"เวลาที่เราโดนจูบมันรู้สึกยังไงหรอ มันฟินไหม หอมเห็นแต่ในซีรีส์หอมเคยคิดตามนะว่ามันต้องฟินมากแน่ๆเลยเพราะหอมก็เคยเห็นพี่พาริสทำแบบนั้นด้วยเหมือนกัน"

 

"ยะ..อย่าบอกนะว่าหอมไม่เคยโดนจูบ?"

 

"ใช่ บอกหอมหน่อยสิมันรู้สึกยังไงหอมอยากรู้"

 

"ก็รู้สึกดีนะ แต่ของแบบเนี่ยถ้าอยากรู้ก็ต้องลองเองเซนก็บอกไม่ถูกหรอก"

 

"ถ้างั้น..เซนลองจูบเราได้ไหม"

 

 

 

 

ฝากคอมเมนต์ให้ด้วยนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายของ

..มดตัวจี๊ด..

 

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาติดตามกันนะคะ

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น