email-icon Instagram-icon

ปีศาจในร่างเจ้าชายที่เเสนดีพร้อมที่จะขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงเเล้วครับ :) :x:กดไลค์เเละคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ:x:

คลั่งครั้งที่ 31 ผู้ช่วยเทรนด์

ชื่อตอน : คลั่งครั้งที่ 31 ผู้ช่วยเทรนด์

คำค้น : RAVE , ร้าย I คลั่ง I รัก , อวบ , น่ารัก , โหด , หื่น , ไอหมอก , ลิษา , ลิซ , Bad_devil , เเก๊งค์หมอ , ลดน้ำหนัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 16:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งครั้งที่ 31 ผู้ช่วยเทรนด์
แบบอักษร

คลั่งครั้งที่ 31 ผู้ช่วยเทรนด์ 

ไหนคือคนที่บอกว่าจะไม่ทำเพราะมีเรียน! 

ลิซได้แต่ตะโกนซ้ำไปมาภายในใจ ดีที่วันนี้เธอมาเรียนตอนบ่ายแถมยังเหมือนกับพี่โรสด้วยเลยทำให้วันนี้เธอไม่ต้องฝืนลืมตาขึ้นมาในตอนเช้าทั้งที่พึ่งจะได้นอนไปไม่ถึงชั่วโมงเหมือนใครบางคน 

แต่เธอก็เห็นเขาดูสดชื่นดีต่างกับเธอลิบลับ 

“ฉันทำอาหารไว้ให้แล้วนะ หายง่วงแล้วก็ลุกขึ้นมากินด้วย อย่ากินให้มันผิดเวลาล่ะ” 

จุ๊บ! 

เจ้าของใบหน้าอิ่มเอมในชุดนักศึกษาสุดเนี๊ยบเดินเข้ามาหาลิซที่นอนตาปรืออยู่ที่เตียงก่อนจะกดจูบลงที่หน้าผากของเธอ โดยที่เธอก็ได้แต่หลับตารับสัมผัสนั้น 

“หึๆ ท่าทางเพลียอะไรขนาดนั้น” 

“ก็ใครล่ะคะที่ทำเรื่องแบบนั้น แถมยังคึกทำตอนเช้ามืดด้วย” 

“ข่วยไม่ได้นะ ก็ฉันตื่นมาเจอคนกำลังทำหน้ายั่วใส่ มันก็ต้องอารมณ์ขึ้นเป็นธรรมดา” 

“ทำหน้ายั่ว?” 

“อืม คนอะไรก็ไม่รู้ หลับอยู่ก็ยังยั่วได้” 

ลิซแทบอยากจะทึ้งหัวตัวเองไปมา เธอจะไปทำอย่างนั้นทั้งที่ยังหลับอยู่ได้ยังไง นี่เธอว่าพี่ไอหมอกชักจะแปลกๆแล้วล่ะ 

หรือเขาจะไม่ได้เป็นอะไร แต่แค่หื่นกว่าคนปกติเท่านั้นนะ? 

ลิซว่าน่าจะอย่างหลังนั่นแหละ -^- 

“นินทาอะไรอยู่ในใจล่ะฮึ” 

“ลิซเปล่าสักหน่อย...” 

“แมวดื้อเอ้ย” ไอหมอกลูบหัวคนที่นอนอยู่อย่างเอ็นดู เมื่อตอนเช้ามืดเขาก็ว่าจะทำแค่ที่พูดแค่นั้นจริงๆนั่นล่ะนะ แต่อยู่ๆก็อารมณ์ขึ้นตอนเห็นอีกคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาดูดตรงหน้าให้เขาอยู่ ก็เลย...จับกระแทกแล้วสภาพก็ออกมาอย่างที่เห็นนี่ล่ะ “ถ้าโรสมารับแล้วก็บอกด้วยล่ะ” 

“อือออ” ลิซตอบรับในลำคอ ตาก็จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่อยู่แล้ว 

แต่สิ่งของบางอย่างที่แวววาวอยู่ที่ลำคอและใบหูของคนตรงหน้าก็ทำเอาเธอตาโต “พี่หมอก...ใส่ของที่ลิซซื้อให้เหรอ” 

“อืม ทำไมล่ะ ลูกแมวซื้อให้ทั้งที ไม่ใส่ได้ไง” 

“...” ลิซไม่ได้พูดอะไร แต่ปากก็ฉีกยิ้มกว้างออกไปแล้ว 

“นาฬิกาที่ซื้อให้ก็ใส่ด้วยล่ะ ไปแล้วนะ” 

จุ๊บ! 

ไอหมอกก้มลงมาจุ๊บอีกรอบที่แก้มนิ่มก่อนที่ครั้งนี้จะเดินออกไปจากห้องจริงๆ ลับหลังร่างสูงที่เดินจากไปลิซก็ยังยิ้มอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเปลือกตามันหนักขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆจนสุดท้ายเธอก็ผล็อยหลับไป 

.. 

. 

“กรี๊ด! บ้าไปแล้วยัยลิซ!” 

“เอ่อ...” 

“ให้ตายสิๆๆ นี่เธอไปได้ไอ้นี่มาได้ยังไงเนี่ย” 

ลิซได้แต่ทำหน้างงเพราะหลังจากที่เธออาศัยรถพี่โรสมาที่มหา’ลัยแล้ว เธอก็นึกขึ้นได้ว่าลืมเอานาฬิกาที่ไอหมอกให้มาใส่ตามคำสั่งของอีกคน แต่พอเธอใส่เสร็จแล้วพี่โรสหันเห็นเท่านั้นล่ะ 

พี่สาวคนเรียบร้อยของเธอก็หลุดกรี๊ดออกมาทันที 

เอ่อ...ลิซงง 

“พี่โรสหมายถึงนาฬิกานี่เหรอคะ” ลิซที่มองตามสายตาแวววาวของโรสไปก็ได้แต่ถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจนัก 

“ใช่สิ ไปได้มาได้ยังไงน่ะ!” 

“ก็...พี่ไอหมอกซื้อมาให้ค่ะ พี่โรสชอบเหรอคะ” 

“อื้อ ก็ต้องชอบสิ และเชื่อเลยว่าสาวๆแทบทั้งมหา’ลัยก็ต้องชอบ!” 

มะ มันขนาดนั้นเลยเหรอ... 

“คะ? คือ...ลิซงงไปหมดแล้ว” 

“ให้ตายสิยัยลิซเอ้ย แล้วไอหมอกเขาเป็นคนซื้อมาให้แต่ไม่ได้บอกอะไรเลยเหรอ” 

“ก็บอกค่ะ แต่พี่ไอหมอกบอกแค่ว่ามันไม่แพงมาก” 

“ไม่แพงมาก!? กล้าพูดมาก โอ๊ยยยยยย” 

“ทำไมเหรอคะ” ว่าพลางมองนาฬิกาเรือนสวยที่ข้อมือของตัวเองไปด้วย 

“งั้นลิซรอแป๊บ พี่จะเปิดอะไรให้ดู” 

ระหว่างนั้นลิซก็นั่งแหว่งเท้าไปมารอพี่คนสวยเปิดค้นหาอะไรบางอย่างในโทรศัพท์ด้วยใบหน้าขะมักเขม้น สักพักอีกฝ่ายก็ทำหน้าดีใจเหมือนเจอสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้ว 

“อะ ดู!” 

โทรศัพท์ที่เปิดค้างไว้ที่หน้าเว็บอะไรซักอย่างที่เป็นภาษาอังกฤษ ที่ลิซคิดว่าคงจะเป็นเว็บขายของ แล้วสายตาของเธอก็ไปปะทะเข้ากับรูปของนาฬิกาเรือนหนึ่งที่เหมือนกับนาฬิกาที่ข้อมือของเธอเป๊ะๆ 

“เห็นราคาใต้รูปนั่นมั้ย 1,238 ดอลลาร์ค่ะ!” 

“...” 

“อะ แล้วดูนี่อีก” 

โรสดึงโทรศัพท์กลับไปเปิดเว็บแปลงค่าเงิน ก่อนที่จะกดกรอกตัวเลขเงินดอลลาร์ลงไปให้แปลงเป็นเงินไทยแล้วยื่นกลับมาให้ลิซดูอีกครั้ง 

ดวงตาที่กำลังเบิกกว้างขึ้นแสดงให้เห็นว่าลิซเงินราคาของไอ้เจ้าสิ่งที่อยู่บนข้อมือของเธอแล้ว 

“สามหมื่นเจ็ด...” 

“เกือบสามหมื่นแปดแล้วด้วย ไม่แพงก็บ้าแล้ว!” 

ใช่ ไม่แพงก็บ้าแล้ว 

พี่ไอหมอกคนบ้า! 

.. 

. 

“ลิซไม่เอาค่ะ” 

ไอหมอกปรายตามองนาฬิกาเรือนสวยที่ถูกยื่นมาคืนจากคนที่พึ่งเปิดประตูรถเข้ามานั่ง คืนให้เขาแบบนี้คงรู้ราคาเข้าแล้วล่ะสิ 

“ให้แล้วให้เลย” 

“แต่มันแพง ลิซรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ” 

“แต่ฉันเต็มใจให้” 

“แต่มันแพงเกินไป” 

“ตรงไหน” 

“ทุกตรงค่ะ” 

“ไม่รับคืน เพราะฉันเอาค่านาฬิกาจากเธอไปแล้ว” 

“คะ?” 

“ก็ที่เราทำอยู่ทุกวันๆนี่ไง :)” ไอหมอกหันมายิ้มร้ายใส่คนข้างๆในตอนที่เริ่มออกรถจากหน้าคณะสถาปัตย์แล้ว 

“อึก...” พูดแค่นั้นแต่ลิซก็รู้แล้วว่าเขาหมายถึงเรื่องอย่างว่า...น่าอายชะมัด 

“รับไปเถอะ ฉันแค่อยากซื้อให้ ไม่ต้องไปสนว่ามันแพงหรือไม่แพงหรอก” 

“พี่หมอกก็เป็นซะแบบนี้...” สุดท้ายลิซก็ต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้แล้วเก็บนาฬิกาเรือนนั้นเอาไว้เหมือนเดิม ได้แต่คิดว่าเธอจะต้องดูแลมันให้ดีที่สุด พี่ไอหมอกอุตส่าห์ตั้งใจซื้อมาให้ทั้งที 

“เป็นแบบนี้แล้วชอบมั้ยล่ะ” 

“ก็...ชอบค่ะ” 

“งั้นก็ตกลงคบสักทีสิ” 

แล้วทำไมพี่ไอหมอกถึงวกมาเรื่องนี้ได้ล่ะ ฮือออ 

“ฮื้อออ พี่ไอหมอกรอลิซก่อนนะคะ อีกไม่นานจริงๆ” 

ไอหมอกก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมลิซถึงอยากให้เขารอก่อน แต่ถ้าจะพูดขออ้อนๆอย่างนั้นแล้วเขาก็คงปฏิเสธไม่ลง 

“ก็ได้ จะให้ฉันรอนานแค่ไหนก็ได้ แต่ถ้าถึงตอนนั้นจริงๆแล้วเกิดเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นล่ะก็...” 

“...” 

“โดนเอาจนลุกไม่ขึ้นแน่” 

“ลิซไม่ทำหรอกค่ะ” ถึงจะแอบรู้สึกขนลุกในคำขู่ของไอหมอกแต่สุดท้ายเธอก็ตอบกลับไปยิ้มๆ เพราะมั่นใจแน่ว่าตัวเองไม่มีทางหลงไปชอบคนอื่นแน่นอน 

แค่พี่ไอหมอกคนเดียวลิซก็ไปไหนไม่เป็นแล้ว... 

“เดี๋ยววันเสาร์นี้จะมีคนมาช่วยเทรนด์ด้วยนะ” 

“ใครเหรอคะ” 

“ลองเดาสิ ^^” 

อะไรอ่าาา รอยยิ้มขำๆแบบนั้นนั่นมันอะไรกัน 

 

 

วันเสาร์ 

07.00 น. 

ดิ๊งด่องงงงง 

ก๊อกๆๆ 

เสียงกดกริ่งและตามมาด้วยเสียงเคาะประตูทำเอาลิซและไอหมอกที่ยืนกันอยู่คนละมุมห้องหันไปมอง ลิซรีบละมือจากการอ่านหนังสือสูตรทำขนมก่อนจะวิ่งไปที่ประตู 

ตึงๆโป๊ะตึงๆ โป๊ะๆๆตึงๆตึงโป๊ะตึงๆ 

เอ๊... 

“เฮ้อออ” ไอหมอกที่นั่งดูทีวีอยู่ถอนหายใจออกมายาวๆ ก็ถ้าพวกมันจะทั้งทุบทั้งเคาะประตูจนเป็นจังหวะกันขนาดนั้นอะไร 

ไอ้พวกเวร 

“มาเปิดเร็วๆสิยะ! ยืนรอนานฉันเมื่อยไปหมดแล้วนะ!” เสียงแหลมปรี๊ดที่เกิดจากการดัดเสียงพูดขึ้นทำเอาลิซหันไปมองไอหมอกอย่างขอความช่วยเหลือ 

นี่เธอไม่กล้าเปิดประตูจริงๆนะ 

“เปิดไปเถอะ” 

แกร๊ก! 

หลังจากได้รับการยืนยันจากไอหมอกลิซก็หันไปปลดล็อกประตูห้องแล้วเปิดประตูออกมา แต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจ 

ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยทะเล้นในตอนนี้มองจิกมาที่เธอ ริมฝีปากบางเองก็ถูกเคลือบไว้ด้วยลิปติกสีแดงสด ขนตาปลอมงอนยาวที่เจ้าตัวใส่มาลวกๆเองก็จะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่ แถมยังมี...ชุดผู้หญิง 

“เอ่อ...” 

“หลบไปสิยะ ยืนขวางทางอ้าปากหวออยู่ได้” 

ร่างสูงตรงหน้าพูดขึ้นด้วยเสียงแหลมแหม่งๆเหมือนเดิมก่อนที่จะดันเธอให้พ้นทางแล้วเดินบิดสะโพกเข้าไปในห้อง ปล่อยให้ลิซยืนค้างอยู่ที่เดิม 

ก็จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไงกันล่ะ ก็นั่นมัน... 

“เล่นใหญ่เกินไปมั้ยเชี่ยโต๋ครับ” 

“เพื่อความสมจริงไงคะ!” 

“เอ่อ...” หลังจากปิดประตูห้องแล้วก็มายืนงงอยู่ที่ข้างๆโซฟา 

“มองอะไรคะน้องลิซ เดี๋ยววันนี้พี่โต๋จะมาช่วยเทรนด์ไงคะ รับรองว่าอินเนอร์เหมือนแน่ๆ” 

“...” แต่ลิซว่าอินเนอร์พี่โต๋มันยิ่งกว่าแน่ๆค่ะ 

“เอ้า มัวมองอะไรกันล่ะ กินข้าวกันแล้วก็มาเริ่มเทรนด์จ้ะ!” 

นี่มันอะไรกันเนี่ย ม่ายยน้าาาาา 

.. 

. 

“นี่น้องลิซคะ! คำพูดคำจาโอเคได้แล้ว เสียงไม่สั่น แต่พี่ขอแข็งกว่านี้อีกนี๊ดดดด ตาเวลามองมาที่พี่ก็มองมานิ่งๆไว้นะคะ ห้ามทำสายตาล่อกแล่กเด็ดขาด” 

“อะ โอเคค่ะ” ลิซตอบกลับเจ้าของใบหน้าหล่อที่เชยคางเธอขึ้นมาเพื่อใช้สายตาจิกๆมองจ้องเธอ 

ปั้ก! 

แล้วหมอนในมือไอหมอกก็ลอยมากระทบหัวโต๋เข้าอย่างพอดิบพอดี... 

“โหวววว ไรอะ เพื่อนเข้าใกล้แค่นี้ทำเป็นหวง ชิ!” 

“ให้มาสอนเรื่องสีหน้า คำพูด มึงอย่ามาลวนลามลูกแมวของกู” 

“ลูกแมวของกู บลาๆๆ” 

ดูท่าเหมือนตอนนี้ทั้งคนเทรนด์ และผู้ช่วยเทรนด์ของเธอกำลังจะตีกันมากกว่าจะสอนเธอแล้วสิ ฮ่าๆๆๆ 

“เอาล่ะๆๆ ไอ้หมอกเลิกเขม่นกูก่อน” 

“...” 

“เรามาเริ่มเทรนด์กันแบบจริงจังเถอะครับ :)” รอยยิ้มร้ายๆที่ไม่ค่อยเห็นจากคนทะเล้นของกลุ่มนักถูกวาดฝีปากออกมา ทำเอาลิซขนลุก... 

นี่กลุ่มนี้ทำไมเขาถึงได้น่ากลัวกันทุกคนแบบนี้นะ T^T 

ตอนอาจจะสั้นไปนี๊ดดด มันก็ต้องมีสั้นยาวสลับกันบ้างเนอะ 5555 >_< 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว