email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 ไม่ได้แกล้ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ไม่ได้แกล้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2562 14:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ไม่ได้แกล้ง
แบบอักษร

เช้าแล้วครับ...

 

และแน่นอนว่า ผมไม่ได้นอนทั้งคืน ไม่รู้ว่าไอ้พร้อมมันพูดจริงหรือมันแกล้งผมเล่น แต่พอคิดเรื่องแชทที่คุยกับมัน ตาผมก็สว่างทันที จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังไม่ได้ตอบแชทมันเลย 

 

และถ้าวันนี้ต้องเจอมันอีกละก็ ผมจะทำหน้ายังไงละเนี่ย แต่ไม่สิ มันกับผมก็เป็นผู้ชายทั้งคู่ ผมก็แมน มันก็แมน แล้วมันจะมาชอบผมได้ไง?

 

เชรดดด อย่าบอกนะว่ามันแกล้งผมเล่นอ่ะ! แล้วนี่ผมก็ดันเก็บมาคิดด้วย 

 

โอ้ยยยยย ไอ้บลู ไอ้เด็กโง่ หลงกลมันได้ไงวะ 

 

รอบนี้กูยอมมึงก่อน แต่รอบหน้ากูไม่ยอมมึงแน่! หึ!

 

 

 

 

พร้อม PART

 

​​​​​

 

หลังจากที่ผมได้ทักไปไลน์ไปหาลูกแมวน้อยของผมเมื่อคืนนี้  ก็ดูเหมือนมันจะตกใจไปเลย ทำไมถึงรู้ว่าตกใจนะหรอ?? 

 

ก็จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ตอบผมเลยนี่น่าา555555

 

ถ้าถามว่าผมได้เบอร์มาไหน ก็ต้องตอบตามความจริงว่า ได้มาจากไอ้มั้ง  

 

ที่สำคัญคือได้เบอร์มา แถมไลน์ฟรีพร้อม อะไรมันจะเข้าข้างผมขนาดนี้ หึๆ

 

ก็ไม่รู้ว่ามันโง่หรือซื่อบื้อ ที่พอผมขอ มันก็ให้ทันทีแบบไม่คิดอะไร แต่ก็ดีแล้วละครับ ผมก็ยังไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่นเหมือนกัน 

 

ผมเห็นไอ้บลูตั้งแต่ที่ผมเดินเข้ามาในคณะก่อนจะลงชื่อแล้วล่ะครับ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน ทำไมสายตาของผมจึงไปหยุดที่มันซะอย่างงั้น  

 

ผู้ชายอะไรหน้าเหมือนแมว...

 

ส่วนสูงแม้จะไม่สูงเท่าผม แต่ก็เป็นส่วนสูงมาตรฐานทั่วไปของชายไทย ตัวก็ไม่เล็กแห้งหรือบางเหมือนผู้หญิง แต่มีผิวขาวใส ซึ่งยิ่งขับให้หน้าตาแมวๆของมันดูน่ารักมากขึ้น 

 

ผมเห็นอยู่แล้วครับว่าไอ้มั้งยืนอยู่ตรงนั้น ผมเลยตั้งใจมองมัน เพื่อให้ไอ้มั้งเห็นผม และเข้ามาทัก 

 

แล้วก็จริงตามคาด...ไอ้มั้งเข้ามาทักทายพวกผม จนสุดท้ายผมก็รู้ว่ามันชื่อ บลู

 

​​​​​​สายตามันในตอนแรกดูกลัวผมมาก นี่ขนาดแค่มองนะครับ แต่ก็นั่นแหละ ผมก็แกล้งมันเล่นไปงั้น ไม่ได้อยากให้กลัวผมจริงๆ

 

จนเมื่อรุ่นพี่เรียกเข้าแถว ในวินาทีที่มันเห็นผมมองมัน สายตามันเหมือนแมวที่กำลังหมดทางสู้ จะร้องไห้เสียอย่างงั้น ผมจึงทักมันแบบกวนๆ เพื่อให้มันผ่อนคลาย และให้รู้ว่าผมไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

 

แต่พอหลังจากประชุมเสร็จ ผมก็ไม่เห็นมันแล้วล่ะ แต่ก็ช่างเถอะ ก็ผมได้เบอร์แล้วนี่

 

ผมอุตส่าห์ตั้งใจว่าจะจีบแบบไม่ให้รู้ตัว แต่อยู่ๆมันก็ทักขึ้นมาว่าผมจะจีบมันใช่มั้ย ก็ในเมื่อมันถามขนาดนี้แล้ว ก็คงต้องตอบความจริงใช่มั้ยล่ะ

 

ดังนั้นการจีบของผมมันจะเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป...

 

 

 

END พร้อม PART

 

 

 

 

12.05 น.

 

ตอนนี้ผมอยู่ที่มหาลัยแล้วครับ การเข้าเรียนภาคเช้าในวิชาแรกก็ไม่มีอะไรมากมาย ส่วนใหญ่อาจารย์ก็แนะนำในเรื่องของการเก็บคะแนน การเข้าเรียนและรายละเอียดเนื้อหาของรายวิชานั้นๆ

 

"ไอ้เล็ก กูหิวข้าวแล้วว่ะ ไปโรงอาหารกันเถอะ"

 

"ใจมึงก็จะชวนแต่ไอ้เล็กหรือไง หรือกูไม่สำคัญหรออ"

 

ไอ้มั้งพูด พร้อมทำตาปริบๆ เรียกความสนใจจากผม

 

"อย่ามาทำตาปริบๆ เหมือนคนเจ็บตาสัส จะอ้วก กูชวนหมดแหละ ไปกัน กูหิวแล้ว"

 

"โห่ว มึงไม่คิดว่าน่ารักบ้างหรอวะ55555 แต่ว่าอย่าพึ่งไปมึง เดี๋ยวรอแก๊งเทพบุตรก่อน แล้วค่อยไปพร้อมกัน"

 

แก๊งเทพบุตร?? 

 

"เห้ยมั้ง!"

 

ยังไม่ทันที่ผมจะคิดอะไร 3ตัวร้อยก็ปรากฏตัว มาครบเลยครับ ทั้งไอ้ไฟ ไอ้แบรนด์ และคู่กัดผม ไอ้พร้อม..

 

"หึ"

 

หึอะไร หึอะไรไอ้สัสพร้อม! แม่ง วันนี้ผมต้องแก้แค้นให้ได้ ให้สมกับที่มันแกล้งผม 

 

"กูไปก่อนนะ กูเหม็นขี้หน้าคนบางคน"

 

"อ่าวๆๆ คุณสมอล พูดงี้หมายถึงใครหรอค้าบ555"

 

ไอ้เล็กพูดพร้อมกับเดินจากไปทันที ตามด้วยไอ้ไฟที่วิ่งไปตามหลังไอ้เล็กไป  และไอ้แบรนด์ไอ้มั้งที่เดินตามไอ้ไฟไปอีกที

 

แล้วทำไมตอนนี้ผมต้องอยู่กับมัน 2คนด้วยวะ??

 

"คิดจะด่ากูอยู่หรอ"

 

"เหี้ยยย! ไอ้สัสพร้อม อย่าพูดใกล้หูกูดิวะ นี่มึงตั้งใจแกล้งกูอีกแล้วใช่มั้ย"

 

ผมที่ไม่ทันตั้งตัว อยู่ๆไอ้พร้อมก็กระซิบถามเบาๆที่ข้างหู เล่นพูดไม่ให้ซุ่มให้เสียงแบบนี้ ผมก็ตกใจสิครับ แม่ง

 

เดี๋ยววๆ แล้วมึงจะเดินมาใกล้กูเรื่อยๆทำไมอีกวะ?

 

จู่ๆมันก็เดินก้าวมาหาผมเรื่อยๆ พร้อมก้มหน้าลงมาให้อยู่ในระดับที่พอดีกัน ระหว่างมันกับผม

 

เชี้ยยยย มันจะใกล้เกินไปแล้ว

 

ในตอนนี้ ถ้ามีใครสักคนผ่านมาเห็น คงนึกว่าผมกับมันกำลังมีความสัมพันธ์บางอย่างด้วยกันอยู่แน่ๆ ด้วยระดับหน้าของผมกับมันที่อยู่ใกล้เกินไป ทำให้ผมไม่กล้าสบตามันตรงๆ

 

"เมื่อกี้ที่กูกระซิบข้างหูมึง กูยอมรับว่ากูตั้งใจแกล้ง"

 

นั่นไง! โป๊ะเชะ! มันตั้งใจแกล้งผมจริงๆด้วย

 

"แต่ที่กูบอกว่าจะจีบมึง....อันนี้กูพูดจริง เตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้เลย..."

 

ห้ะ?!?!

 

.

 

.

 

.

 

"เลิกงงแล้วก็รีบตามพวกมันไปกินข้าวได้แล้ว"

 

พอมันพูดมันก็เดินจากผมไปในทันที เหลือเพียงแต่ผม ที่กำลังตกใจกับคำพูดของมัน จนไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันถอยหน้าออกตอนไหน  และเรื่องที่สำคัญที่สุดคือ

 

นี่มันจะจีบผมจริงๆงั้นหรอ?? ผมที่เป็นผู้ชายกับมันเนี้ยนะ! บ้าไปแล้วแน่ๆ!

 

 

__________________________________________

 

 

 

 

ฝากคอมเม้นต์เป็นกำลังใจ และแวะมาทักทายกันบ้างนะค้า❤️

 

 

 

 

 

 

​​​​

 

 

 

 

ความคิดเห็น