email-icon Instagram-icon

ปีศาจในร่างเจ้าชายที่เเสนดีพร้อมที่จะขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงเเล้วครับ :) :x:กดไลค์เเละคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ:x:

คลั่งครั้งที่ 29 บังเอิญหรือใจตรงกัน

ชื่อตอน : คลั่งครั้งที่ 29 บังเอิญหรือใจตรงกัน

คำค้น : RAVE , ร้าย I คลั่ง I รัก , อวบ , น่ารัก , โหด , หื่น , ไอหมอก , ลิษา , ลิซ , Bad_devil , เเก๊งค์หมอ , ลดน้ำหนัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 47

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 15:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งครั้งที่ 29 บังเอิญหรือใจตรงกัน
แบบอักษร

คลั่งครั้งที่ 29 บังเอิญหรือใจตรงกัน 

“พี่หมอกคะ ลิซว่าพรุ่งนี้จะกลับไปทำงานที่ผับเดิมอะค่ะ” 

“...” 

ไอหมอกที่กำลังเก็บอุปกรณ์ที่เอามาทำแผลให้ลิซชะงักมือทันที แถมด้วยคิ้วที่ขมวดเข้าหากันจนเป็นปมทำเอาลิซที่มองอยู่รู้ชะตากรรมตัวเองล่วงหน้าเลย... 

“ไม่ให้ไป” 

นั่นไง 

“แต่ลิซอยากทำงานพิเศษนะพี่หมอก เปิดเทอมแบบนี้ลิซไปทำที่ร้านพี่จีไม่ได้ด้วย” 

“ก็ไม่ต้องทำไง แค่เธอฉันเลี้ยงได้อยู่แล้ว” 

“ลิซอยากหาเงินเอง ไม่อยากรบกวนเงินพี่ไอหมอกแม้กระทั่งที่ซื้ออุปกรณ์ตัดโมนะคะ” 

“แต่ฉันก็ไม่อยากให้เธอไปอยู่ในที่แบบนั้น ทั้งเหล้า ทั้งบุหรี่ แถมยังมีพวกคนที่ไม่ดีๆอยู่ด้วย จำรอบที่แล้วที่โดนวางยาไม่ได้หรอ” 

“...” 

“ฉันเป็นห่วง ไม่อยากให้ลูกแมวของตัวเองไปเจออะไรแบบนั้นอีก ถ้าวันไหนฉันไปเฝ้าดึกๆไม่ได้แล้วมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับเธอ ฉันคงจะรู้สึกผิดไปตลอด” 

“...” เป็นอีกครั้งที่ลิซเถียงไอหมอกไม่ได้อีกแล้ว พอเธอมองสบนัยน์ตาอีกฝ่ายก็เห็นแต่สายตาที่บ่งบอกว่าคิดอยากที่พูดออกมาจริงๆ มันทั้งดูจริงจังแล้วก็เป็นห่วงไปในเวลาเดียวกัน “แต่ลิซ...” 

“นี่ไง แค่เธอคอยทำความสะอาดห้อง จัดนู่นจัดนี่ก็พอแล้ว” 

“...” มันไม่น้อยไปหรอกับการแลกทั้งที่กินที่อยู่ แถมพี่ไอหมอกยังออกเงินให้เธอแทบจะทุกเรื่องถึงเธอจำพอมีเงินเก็บจากการทำงานตอนปิดเทอมอยู่ก็ตาม 

“หรือถ้าอยากตอบแทนจริงๆ ก็เป็นแฟนกับฉันซะสิ ทีนี้ก็แฟร์ๆทั้งสองฝ่ายเลย” 

ฮื้ออออ พี่ไอหมอกพูดเรื่องนี้อีกแล้ว~ 

“อะ เอ่อ คือ...คือ ลิซ” 

คำพูดตะกุกตะกักของคนตรงหน้าทำเอาไอหมอกถอนหายใจออกมาเบาๆ ตลอดหนึ่งเดือนนี้ขอมาหลายรอบแล้วนะ เมื่อไหร่คนตรงหน้าจะใจอ่อนซักที 

อยากมีสิทธิ์ในตัวคนตรงหน้าแบบเต็มๆจะแย่อยู่แล้ว -^- 

“ลิซไม่ไปทำงานที่ผับแล้วก็ได้...” สุดท้ายลิซก็ต้องตอบออกมาอย่างจำยอม “ส่วนเรื่องคบกัน” 

“...” 

“พี่ไอหมอกรอลิซอีกนิดก่อนนะคะ” 

นัยน์ตากลมใสที่มองมาอย่างอ้อนๆทำเอาใจของไอหมอกอ่อนยวบยาบ ทำขนาดนี้แล้วก็หยิบปืนมายิงเขาเถอะ! 

“ทำตัวน่าฟัด เดี๋ยวคืนนี้จะโดน” ไอหมอกมองอย่างคาดโทษอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ “งั้นเดี๋ยวฉันเอาพวกนี้ไปเก็บก่อน” 

หลังจากที่ไอหมอกออกไปลิซก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอพสีน้ำเงินที่ตอนนี้ขึ้นแจ้งเตือนมากกว่าปกติ ทั้งๆที่เธอไม่ได้โพสต์อะไรเลยแท้ๆ มีไว้แค่ติดต่อกับพี่เจนพี่โรส แล้วก็เพื่อนบางทีที่จำเป็นต้องทำงานกลุ่มเท่านั้นเอง 

O_O 

ยอดคำขอเป็นเพื่อนที่เพิ่มขึ้นเกินร้อยทำเอาลิซตาโตขึ้นมาแต่พอเลื่อนมาเจอโพสต์ที่กำลังเป็นกระแสของมหา’ลัยของตัวเองก็ทำให้เข้าใจขึ้นมาทันที 

ติ๊ง! ติ๊ง! 

และไม่นานเสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นเมื่อทั้งพี่เจนและพี่โรสต่างพร้อมใจกันส่งข้อความเข้ามาถามลิซเรื่องรูปที่เพจมหา’ลัยพึ่งโพสต์ลงไป แต่เธอไม่ได้สนใจที่จะกดไปอ่านเพราะตอนนี้กำลังเลื่อนลงอ่านคอมเม้นต์ใต้ภาพที่กำลังเป็นกระแสอยู่ 

มันคือภาพตอนที่พี่ไอหมอกกำลังอุ้มเธอเมื่อตอนเย็น ยอดไลก์ตอนนี้ก็เกินพันขึ้นไปแล้ว ยิ่งคอมเมนต์ยิ่งเยอะเข้าไปใหญ่ 

เจ๊แก้มร้านยำคนเท็ด ต๊ายยยย พ่อคนหล่อคนนี้ใครกัน เรียนอยู่มหา’ลัยอะไรทำไมเจ๊ไม่เคยเห็น *O* 

               เค็มนรี เจ๊ไปอยู่ที่ไหนมาคะ ไม่รู้จักพี่หมอไอหมอก 

               แสลนรัตน์ ใช่ค่ะ พี่เขาออกจะดัง 

               กากมณี บ้านเจ๊อยู่ไหนอะ หน้ามอหรือป่าหิมพานต์ 555555 

               เจ๊แก้มร้านยำคนเท็ด นังเด็กพวกนี้! ฉันจะขึ้นราคายำ! 

หวังนที จู๋ยืนยง ใช่พวกกลุ่มหมอที่ดังๆของมหา’ลัยใกล้เราปะ? 

มึงสิกะเทย! กรี๊ดดด พี่ไอหมอกของน้องจูดี้! 

เพชรกัลยา แต่เอ๊ะ ใครที่ผู้ชายอุ้มอยู่น่ะ ใช่...ยัยซินป้ะ? 

               เหงื่อบนหน้าผากเริ่มพากันผุดขึ้นมาเมื่อลิซอ่านมาเจอคอมเมนต์ที่เริ่มพูดเปิดประเด็นถึงคนในอ้อมกอดของไอหมอกแล้ว หลังจากที่คอมเมนต์แรกๆมีแต่คนหวีดถึงไอหมอก 

ฮั่นแน่ ชอบเร่งเครื่องเปล่า? เฮ้ยยย ยัยซินว่ะ ดูหน้าดีๆ 

ละ ละ ละ ลิลลี่ ยัยซินไปทำอะไรมาอะ ผอมขึ้นนะน่ะ แล้วทำไมไปถูกพี่ไอหมอกอุ้มได้ ซัมติง? 

               รุงรุ่งรุ้งรุ๊งรุ๋ง ผอมขึ้นแล้วไงอะ ก็ได้แค่นั้นแหละ คงไม่มีเงินซื้อข้าวกิน 5555 

               โชนชอบพี่น้ำค่ะ จริง เหมียนสวยอะ หน้าก็บ้านๆเหมือนเดิม >_< 

ฟู่วววว 

ลมที่ถูกเป่าใส่หลังคอทำเอาลิซรีบย่นคอหนีก่อนจะรีบหันไปมองก็เห็นว่าเป็นพี่ไอหมอกนั่นแหละที่มาท้าวแขนอยู่ที่โซฟาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วก็ไม่รู้ 

“ไม่ต้องไปสนใจหรอก พวกนั้นอยากพูด อยากว่าอะไรกันก็ปล่อยไป” เสียงทุ้มพูดขึ้นในขณะที่เจ้าของเสียงเดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่ข้างตัวลิซแล้วหยิบรีโมทมาเปิดทีวี 

“อืม...” ลิซตอบรับเสียงอืออาในลำคอก่อนจะพยักหน้ารับคำไอหมอก เพราะเห็นว่าถึงจะสนใจไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เธอก็แค่ปล่อยผ่านเหมือนที่ผ่านๆมาก็เท่านั้นเอง 

“สำหรับฉันเธอสวยที่สุดแล้ว” อยู่ๆคนที่เหมือนจะสนใจกับการดูทีวีตรงหน้าอยู่ก็พูดขึ้นมาลอยๆ 

ลิซที่ได้ยินคำนั้นก็ยิ้มออกมา เธอรู้เลยว่าพี่ไอหมอกต้องเห็นคอมเมนต์นั้นที่เธอกำลังอ่านอยู่แน่ๆถึงได้พูดออกมาแบบนั้น 

ไอหมอกที่เหลือบมองคนข้างๆก็เห็นว่าลิซยิ้มออกมาจนแก้มยกเป็นลูกๆ น่าฟัดเชียวล่ะ หึ! 

มือหนาถูกเจ้าของยกไปพาดไว้ที่พยักโซฟาทางด้านหลังของลิซจนเหมือนการโอบเอาไว้กลายๆ แต่ลิซก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากพิมพ์ข้อความตอบพี่สาวคนสนิททั้งสองคนว่าไม่ได้เป็นอะไรก่อนจะปิดโทรศัพท์แล้ววางลงข้างตัว 

กายนิ่มที่ขยับมานั่งใกล้ขึ้นพร้อมกับหัวกลมที่พิงลงมาที่บ่าเบาๆทำเอาไอหมอกหลุดยิ้มแล้วใช้มือข้างที่พาดพนักโซฟาอยู่เอื้อมมาลูบที่หัวของอีกคนเบาๆ 

ยิ่งนานไปยิ่งพบแต่ความน่ารักของอีกคน แล้วอย่างนี้เขาจะหนีไปไหนได้กันล่ะ? 

หรืออาจจะหนีได้แต่เขาไม่หนีเองกันนะ ฮะๆ :) 

.. 

. 

วันนี้ลิซเลิกเร็วนะคะ : LIS 

Aimok : อืม จำได้ครับ 

งื้อออ จู่ๆๆอย่ามาพิมพ์คำว่าครับแบบนี้ได้มั้ย >^< 

Aimok : ให้ไปรับมั้ย ตอนนี้พักอยู่พอดี 

ไม่เป็นไรค่ะ คือลิซจะมาขอไปเดินเที่ยวห้างกับพี่โรสระหว่างรอพี่ไอหมอกค่ะ : LIS 

Aimok : กับโรสแค่นั้นใช่มั้ย? 

ใช่ค่ะ : LIS 

Aimok : อืม ได้สิ แล้วไปห้างไหนกัน 

ห้าง RayT ค่ะ พี่โรสบอกว่ามีร้านขายของมาเปิดใหม่ ของในนั้นน่ารักด้วย : LIS 

ลิซก็ว่าน่ารักมากๆเลยค่ะ : LIS 

[สติ๊กเกอร์แมวตาเป็นประกาย] : LIS 

“หึ” ไอหมอกหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย 

ทั้งสติ๊กเกอร์ ทั้งข้อความที่พิมพ์ส่งมาเหมือนกับว่าลูกแมวของเขากำลังขออ้อนไปเที่ยวยังไงยังงั้นเลย น่าฟัดโคตร 

Aimok : โอเค งั้นถ้าเที่ยวกันเสร็จแล้วแล้วฉันยังเรียนไม่เสร็จก็กลับไปกับโรสก่อนเลยนะ 

Aimok : แต่ถ้าเสร็จช้าส่งข้อความมาบอกด้วย เดี๋ยวฉันไปรับ 

Aimok : ฉันไปเรียนก่อนนะ 

ขอบคุณค่า >_< : LIS 

ตั้งใจเรียนนะคะY : LIS 

พอคุยกับลิซเสร็จไอหมอกก็เก็บโทรศัพท์เอาไว้เหมือนเดิม เขาตั้งใจจะบอกให้ไอ้เพื่อนอีกสามตัวเตรียมตัวขึ้นไปเรียนได้แล้วแต่พอเงยหน้าขึ้นมากลับพบกับรอยยิ้มแซวๆของไอ้สามตัวเดิมซะงั้น 

เอาล่ะครับ -_- 

“ยิ้มเก่งงง เดี๋ยวนี้ยิ้มเก่งเหลือเกินนนน” เปิดประเด็นมาด้วยสายธารที่พูดขึ้นมาพร้อมเบะปากใส่ก่อนเป็นคนแรก 

“กับเพื่อนกับฝูงอะเคยมั้ย เคยยิ้มหวานให้บ้างมั้ยยยย” ต่อด้วยว่านที่พูดพร้อมกับเบะปากใส่เขาไปด้วย 

“ยิ้มขนาดนี้ไม่ทราบว่าโดนมากี่ตัวครับเพื่อนหมอกกก” และปิดท้ายด้วยโต๋ 

แต่ไอหมอกเชื่อเลยว่ามันไม่ได้จบแค่นี้แน่เพราะไอ้เพื่อนหน้าสวยมันเตรียมง้างปากชงมุกแล้ว บันเทิงจริงๆชีวิตกู 

“แต่กูว่าไม่ได้โดนเป็นตัวนะครับเพื่อนโต๋ น่าจะโดนเป็นคนมากกว่า~” 

“ไม่ทราบว่าใช่คนที่ชื่อว่าน้องลิซรึเปล่าอะคร้าบบบบ” 

“อร๊ายยยยย” 

นี่ล่ะนะครับที่เขาว่าเลือกเพื่อนผิดคิดจนตัวตาย(?) =_= 

.. 

. 

ด้านลิซหลังจากได้รับอนุญาตจากผู้ปกครอง(?)แล้วก็หันไปทำหน้าดีใจใส่โรส 

“ให้ไปสินะ” 

“ค่ะ ^_^” 

“งั้นก็ไปกันเถอะ!” 

สองสาวพากันวิ่งตรงไปยังที่จอดรถที่โรสไปจอดรถเอาไว้ก่อนจะตรงไปยังห้างทันที เป้าหมายคือร้านขายของจุกจิกที่ด้านในมีสารพัดอย่าง แต่ทุกอย่างล้วนแต่เป็นของน่ารักๆ สีสันสดใสทั้งนั้น 

“เอ้อ ลิซว่าจะถามพี่โรสหลายรอบแล้วแต่ก็ลืมตลอดเลย” ลิซพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งเธอและพี่โรสมาถึงที่หมายแล้ว 

“ว่าไงคะ” 

“คือช่วงนี้พี่โรสมาอยู่กับลิซตลอดเลย เพื่อนพี่โรสไม่ว่าเอาหรอคะ” 

ตลอดเวลาทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ถ้าพี่โรสมีเวลาว่างหรือเลิกเรียนก็มักจะมาหาเธอทุกครั้งเลย มันดีตรงที่ลิซไม่ต้องเหงาอีกแล้ว แถมยังไม่ค่อยมีใครเข้ามายุ่งวุ่นวายหรือแกล้งด้วย และก็โชคดีตรงที่ตึกเรียนคณะนิเทศของพี่โรสกับคณะสถาปัตย์ของเธออยู่ไม่ไกลกัน ทำให้ไม่ลำบากในการเดินทางไปมาหากัน 

“ฮะๆๆ คือจะว่าไงดีล่ะ ถ้าน้องโรสมารู้จักกับเพื่อนพี่นะ น้องโรสจะเข้าใจเลย -_-” 

“ทำไมหรอคะ?” 

“คือพี่อะ มีเพื่อนที่สนิทๆอยู่สองคน หญิงคนชายคน คนนึงก็ว่างเป็นไม่ได้จะต้องหนีไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดตลอด ส่วนอีกคนที่เป็นผู้ชายก็สายกีฬาจ๋า ว่างก็จะชอบไปเล่นกีฬาน่ะ” 

“โห O_O” 

“นิสัยต่างกันมากเลยใช่มั้ยล่ะ” โรสถามพลางยักไหล่น้อยๆ เธอเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมาสนิทกับสองคนนี้ได้ “แต่ก็สนิทกันมาตั้งแต่สมัยประถมล่ะนะ” 

“ดีจังนะคะ ตอนเด็กลิซไม่มีเพื่อนสนิทเลย” 

“แต่ตอนนี้มีพี่แล้วใช่มั้ยล่ะ” 

“อื้ม! ใช่ค่ะ แต่ที่จริงต้องเรียกว่าพี่สนิทมากกว่า ฮ่าๆๆ” 

“เออ ก็จริง ฮ่าๆๆๆ” 

“จริงสิ พี่โรสคะ คือลิซมีพี่อีกคนที่พึ่งมาสนิทกันได้ไม่นาน พี่เค้านิสัยดีมากเลย มาช่วยลิซตอนโดนแกล้งไว้ด้วย” 

“ใครล่ะ อยู่มหา’ลัยเดียวกันกับเรารึเปล่า” 

“ไม่ใช่ค่ะ ลิซยังเสียดายเรื่องนี้เลย แต่คือ...คือลิซอยากให้พี่สองคนได้เจอกันมากเลย” 

“ได้สิ ถ้ามีวันว่างก็นัดมาเลย มีเพื่อนเยอะๆก็ดี เผื่อวันไหนไอหมอกไม่ให้ลิซไปเที่ยวกับพี่ พี่จะได้ไปกับพี่อีกคนของลิซ” 

ลิซยิ้มกว้างออกมาเมื่อรุ่นพี่คนสนิทตอบรับคำพูดของเธอก่อนที่จะพากันเดินเลือก เดินดูของจุกจิกน่ารักๆกันต่อไป 

ลิษาและโรสต่างพากันเดินเที่ยวห้างดูนั่นดูนี่ไปเรื่อยจนเวลาผ่านไปได้เกือบสองชั่วโมงก็ตกลงกันว่าจะกลับคอนโด โดยที่ลิซจะกลับกับโรสเลยเพราะนี่ยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียนของไอหมอก พอเธอแชทบอกอีกคนเสร็จแล้วก็ขึ้นรถกลับกับโรสทันที 

.. 

. 

แกร๊ก! 

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นในเวลาเกือบหกโมงเย็นของวัน ซึ่งวันนี้ไอหมอกกลับช้ากว่าปกติเพราะติดเรียน ลิซที่ได้ยินเสียงก็หันขวับก่อนจะวิ่งเข้ามารับของในมือของเขามาถือไว้แล้วเอาไปเก็บให้เหมือนอย่างเคย 

“น้ำค่ะพี่หมอก มานั่งนี่เร็ว” 

ท่าทางร่าเริงเกินปกติของลิซทำเอาไอหมอกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดค้านอะไร ได้แต่ปล่อยให้ตัวของตัวเองถูกลากไปโดยมือเล็กๆมาที่โซฟากลางห้อง 

“มีอะไรรึเปล่า” สุดท้ายไอหมอกก็ต้องถามออกมาเมื่อถูกจ้องด้วยสายตาตื่นเต้นที่มองมาระหว่างที่เขาดื่มน้ำ 

“คือ...” 

“...” 

“คือลิซไปเดินห้างแล้วก็เจอของชิ้นๆนึง” 

“...” 

“อ่า อันที่จริงสองชิ้นค่ะ” 

ไอหมอกเริ่มเลิกคิ้วขึ้นสูง ยิ่งเมื่อลิซวิ่งไปหยิบกล่องอะไรบางอย่างมาก่อนจะยื่นให้เขาด้วยรอยยิ้ม 

“อะไร?” 

“ลองเปิดดูสิคะ ^___^” 

ไอหมอกรับกล่องสีดำเรียบๆมาเปิดออกก่อนจะชะงักเมื่อเจอวัตถุสีเงินที่วางอยู่ด้านใน 

“สร้อยกับต่างหูเหรอ” 

“ค่ะ ลิซเห็นมันเท่ห์ดี น่าจะเหมาะกับพี่ไอหมอก” 

“...” 

“มันไม่ได้แพงอะไรมากหรอกค่ะ แต่ลิซก็แค่อยากซื้อของอะไรให้พี่บ้าง พี่หมอกให้ลิซมาเยอะแล้ว” 

น่ารัก น่ารักฉิบหาย! 

ไอหมอกอมยิ้มน้อยๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตรงข้ามที่ทำหน้าลุ้นมองเขาอยู่ “ขอบคุณครับ” 

จุ๊บ! 

สัมผัสอุ่นประทับลงมาที่แก้มทำเอาลิซที่ไม่ทันตั้งตัวเขินหน้าร้อนไปหมด 

“แต่...” 

“...” 

“จะเรียกว่าบังเอิญหรือใจตรงกันดี” 

“คะ?” 

“ฉันก็มีของจะให้เหมือนกัน” 

ลิซมองตามร่างสูงที่ลุกออกไปงงๆ แต่เพียงไม่นานไอหมอกก็กลับมาพร้อมกับกล่องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่ขอบเป็นสีดำ ตรงกลางเป็นสี และมีตัวอักษรสีดำบ่งบอกยี่ห้ออยู่บนกล่อง 

ดูหรูแล้วก็ดูแพงจนลิซชักจะไม่กล้ารับแล้วแฮะถ้าพี่ไอหมอกยื่นมาให้ 

“เปิดดูสิ” 

“ขอบคุณค่ะ” แล้วพี่ไอหมอกก็ยื่นกล่องนั้นมาให้เธอจริงๆ ลิซเลยได้แต่รับมาแล้วมองมันอย่างระแวงๆ “มัน...ดูแพงอะค่ะ ลิซไม่กล้าเปิดเลย” 

“ไม่แพงหรอก เปิดเลย ฉันตั้งใจเลือกให้เลยนะ” 

“...” 

พอได้ยินคำว่าตั้งใจแล้วลิซเลยทำใจก่อนจะเปิดกล่องออกมา ความแวววาวและดีไซน์สวยงามของสิ่งด้านในนี่มันขัดกับไอ้คำว่า ‘ไม่แพงหรอก’ ของพี่ไอหมอกชัดๆเลยไม่ใช่เหรอ!? 

“นะ นาฬิกา” 

“อืม ชอบมั้ย” 

“คือ...แบบ ลิซชอบนะคะ แต่มันดูแพงจริงๆ” 

“หึ ไม่แพงหรอก ไม่ถึงพันด้วยซ้ำ” 

“จริงเหรอคะ” 

“อืม ใส่เลยสิ” 

สุดท้ายแล้วลิซที่ยังอ้ำๆอึ้งๆอยู่ก็ถูกไอหมอกดึงแขนไปไว้ที่ตักของตัวเอง ก่อนจะบรรจงใส่นาฬิกาเรือนสวยให้ 

“ขอบคุณนะคะ” 

“ไม่อยากได้หรอกคำขอบคุณ” 

“...” 

“ทำแบบที่ฉันทำสิ” ไอหมอกพูดยิ้มๆ 

ลิซมองคนข้างๆเขินๆ ก่อนจะค่อยๆขยับเข้าใกล้ร่างสูงแล้วประคองใบหน้าของคนด้านข้างให้หันมาหา 

“!” 

ริมฝีปากอิ่มที่ประทับลงมาที่ริมฝีปากไม่ใช่แก้มเหมือนอย่างที่คิดเอาไว้ทำเอาไอหมอกตกใจ แต่ก็ไม่ปล่อยโอกาสนั้นให้หลุดลอยไป เขาคว้าเอวลิซหมับก่อนจะกดริมฝีปากบดขยี้กลับไปแล้วเริ่มเปลี่ยนเป็นดูดดุนจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบแทน 

ริมฝีปากของคนสองคนนัวเนียจูบกันไม่ห่างสักพักก่อนที่จะเป็นลิซที่ดันอกไอหมอกออกเบาๆ 

“หึ รู้อย่างนี้น่าจะซื้อให้หลายๆอย่างเลย” 

“พี่ไอหมอกอะ...” 

“คืนนี้พอออกกำลังกายเสร็จแล้วเดี๋ยวมาเทรนด์กันต่อเลยนะ” 

“เทรนด์?” 

“หึ เดี๋ยวก็รู้” 

หลงน้องมาก ดูออก >_< 

ความมันส์(หรอ?)เริ่มใกล้เข้ามาเเล้วทุกคน!! อีกอึดใจ!! เท่าน้านนนน!! 

อยากเเต่งตอนปะทงปะทะฝีปากกันอีกเเล้วอ่าาาา ช๊อบชอบตอนพี่ไอหมอกด่าคน 55555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว