ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 14 (ดรีม NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2562 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 14 (ดรีม NC)
แบบอักษร

"ส่งแค่นี้นะ กลับเองได้ใช่มั๊ย" แทนคุณบอกเสียงเรียบมองหน้าดรีมด้วยแววตาว่างเปล่า

"ทำไมล่ะแทน" ดรีมพูดแล้วยื่นมือไปจับมือใหญ่ไว้ ความจริงก็รู้แหละว่าเพราะอะไรแต่ก็ไม่คิดว่าแทนคุณจะเฉยชาได้ขนาดนี้

"ยังต้องบอกอีกหรอ ถ้าจะให้เอาน่ะเอาได้นะแต่ถ้าจะให้มาทำตัวแบบเดิมที่เคยทำคงไม่ได้" พูดจบก็สะบัดมือออกจากการจับกุมของดรีมอย่างไร้เยื่อใย

"เพราะวายหรอ"ดรีมถามออกไปพยายามกลืนก้อนแข็งที่ขึ้นมาจุกคอลงไป

"คนอื่นจะเกี่ยวได้ไง ดรีมไม่เคยถามตัวเองหรอว่าเพราะอะไร" แทนคุณตอบใบหน้านิ่งเรียบราวกับรูปปั้นไม่มีเลยแววตาและน้ำเสียงแบบเดิมไม่มีอีกแล้ว

"ดรีมขอโทษ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้หรอ ดรีมยอมแทนทุกอย่างแล้วนะ"

"รีบกลับไปเถอะ จะพักผ่อน"

"แทน!" ดรีมเรียกเมื่อร่างสูงเดินกลับเข้าไปในคอนโดไม่มีแม้แต่หางตาที่จะหันมามอง ดรีมกำหมัดแน่นมองแผ่นหลังกว้างไม่วางตา

"จะเล่นแบบนี้ใช่มั๊ยแทน!"

ดรีมหมุนตัวเดินออกมาก่อนจะเดินไปเรียกแท็กซี่หน้าคอนโด ใบหน้าเรียวเรียบนิ่งแววตาว่างเปล่า เวลานี้ต่อให้ใครมองสบตาเขาคงไม่สามารถรู้ได้ว่าร่างเล็กนั้นคิดอะไรอยู่

"เท่าไหร่"

ดรีมถามคนขับก่อนจะควักตังค์จำนวนหนึ่งจ่ายออกไปแล้วลงจากรถทันที ดรีมไม่สนใจแม้แต่เศษเงินทอนอันน้อยนิด เขาเดินเข้าไปในร้านแห่งหนึ่งพร้อมกับพยักหน้าให้การ์ด

"สวัสดีครับคุณดรีม"ทันทีที่เดินเข้ามาพนักงานในร้านก็กล่าวคำทักทายขึ้นมาทันที

"ขอแรงๆให้กูแก้วนึง" ดรีมสั่งก่อนจะเดินไปหาโต๊ะนั่งและไม่นานของที่สั่งก็ถูกยกมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว

"คุณดรีมครับ"

"ว่า"

"ไม่ขึ้นไปข้างบนหน่อยหรอครับ" พนักงานเอ่ยถามดรีม

"ทำไม เขามาหรอ"

"ครับ" คำตอบของพนักงานทำให้ดรีมยกแก้วขึ้นดื่มรงดเดียวจนหมดก่อนจะเดินขึ้นไปยังชั้นสอง เขาเดินตรงไปยังห้องVIPที่อยูาด้านในสุดก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

"ออกไปให้หมด" ดรีมสั่งคนข้างในสั่งเรียบดวงตาเรียวสวยมองไปยังร่างสูงที่นั่งยิ้มอยู่บนโซฟา

"กูบอกให้ออกไปให้หมด!" ดรีมเพิ่มความดังของเสียงขึ้นทำให้เหล่าสวยพนักงานต่างรีบลุกออกไปอย่างรวดเร็วทำให้ตอนนี้ทั้งห้องเหลือแค่ดรีมกับร่างสูง

"ว่า อืม"

ร่างสูงยังไม่แม้แต่จะเอ่ยปากพูดดรีมก็เดินเข้าไปทิ้งตัวนั่งลงตักแกร่งและประกบริมฝีปากปิดลงไปทันที

อืม อื้อ

เสียงครางเบาๆในลำคอของทั้งสองคนเมื่อต่างฝ่ายต่างมอบรสจูบที่แสนเร้าร้อนให้กันและกัน เรียวลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวดูดดึงความฝืดเฝิ่นของโพร่งปากร่างสูงสองแขนก็โอบรอบคอร่างสูงไว้

อืม

"เดี๋ยวสิ" ร่างสูงผละรีบฝีปากออกและมองหน้าดรีมด้วยแววตาเยิ้มๆ

"กูอยาก ตอนนี้" ดรีมบอกและกำลังจะฉกริมฝีปากลงไปอีกครั้งแต่ร่างสูงกับเบือนหน้าหนี

"ไหนบอกไปหาผัว 'เก่า' ไง" ร่างสูงถามและเน้นคำนั้นออกไป

"ผัวกูมีแค่คนที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น" ดรีมบอกและรั้งใบหน้าของร่างสูงเข้ามาใกล้ก่อนที่จะประกบจูบลงไปบนกลีบปากหนาอีกครั้ง ดรีมบดขยี้จูบริมฝีปากร่างสูงราวกับโหยหามันมนานก่อนที่ร่างสูงจะดันให้ดรีมนอนราบลงไปร่างสูงผละจูบออกและถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็วก่อนที่ท่อนเอ็นลำใหญ่จะแข็งตัวขึ้นมา ความจริงมันก็แข็งตั้งแต่ร่างเล็กนั่งมาบนตักแล้วล่ะ

"อมให้หน่อย" ร่างสูงว่าพลางดึงร่างของดรีมขึ้นมาก่อนจะที่ตัวเองจะเป็นฝ่ายเอนตัวนอนราบลงไปกับโซฟาแทน

ดรีมรีบคว้าท่อนเอ็นใหญ่ไว้ทันทีก่อนที่จะก้มลงไปครอบครองมันไว้ด้วยริมฝีปากเล็กนุ่ม ดรีมกลืนกินท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปทั้งลำพร้อมกับดูดเลียจนร่างสูงต้องเงยหน้าขึ้นด้วยความเสียวกระสันริมฝีปากหนาเม้มเข้าหากันพร้อมกับสูดปาก

อืม อ๊า!

จ๊วบ! แผล็บ!

"ซี้ด! อ๊า ดีจังวะ ดูดแรงๆหน่อย" ร่างสูงบอกก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นขย้ำเส้นผมนุ่มไว้และกดศีรษะเล็กลงไป ดรีมทำหน้าที่ของตัวเองอย่างชำนาญ เขาช้อนสายตาขึ้นมาใบหน้าของร่างสูงเล็กน้อยก็โยกศีรษะขึ้นลงเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น ดรีมใช้เรียวลิ้นตวัดเลียส่วนปลายของท่อนเอ็นวนไปมาจนทำให้ร่างกายของร่างสูงกระตุกเกร็งขึ้นมา คมเขี้ยวขบเบาๆตรงส่วนปลายสลับกับริมฝีปากนุ่มดูดเลียไปมาทำให้ร่างสูงถึงปลายขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว

อ๊อกๆ

ดรีมสำลักน้ำกามของร่างสูงนิดหน่อยก่อนที่จะกลืนกินมันลงไปจนหมด เขารีบถอดกางเกงตัวเล็กออกให้พ้นทางก่อนจะขยับตัวขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักแกร่ง ร่างสูงนอนมองด้วยความพอใจ

ดรีมยกสะโพกตัวเองขึ้นแล้วจับท่อนเอ็นให้ตั้งขึ้น สะโพกเล็กขยับให้ช่องทางสวยไปใกล้ท่อนเอ็นก่อนที่ดรีมจะค่อยๆกดสะโพกลง

อ๊ะ! อื้อ!

ดรีมแหงนใบหน้าสวยขึ้นฝ่ามือเล็กวางทาบลงบนหน้าท้องแน่นตอนนี้ช่องทางสวยกำลังกลืนกินท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปในร่างกายทีละนิดจนมิดลำ

สวบ!

อื้อ!

วายครางออกมาเมื่อส่วนปลายแตะเข้ากับจุดเสียวในช่องทางสวยมันเข้าไปลึกมากมากซะจนดรีมเสียวซ่านไปทั้งตัว

"กูกับผัวเก่ามึงนี่ของใครใหญ่กว่ากันวะ" ร่างสูงถามขึ้นและเลื่อนมือไปประคองเอวเล็กไว้ไม่ให้ขยับ

"แทน" ดรีมตอบเสียงเรียบ

"เหอะ พูดแบบนี้อยากตายคาของกูหรอวะ"

สวบ!

อ๊ะ!

เหมือนคำตอบของดรีมจะไม่เข้าหูร่างสูงทำให้ร่างสูงกระเด้งเอวขึ้นเพื่อเป็นการลงโทษ ดรีมใบหน้าแดงเทื่อกและเหยเกขึ้นทันทีเมื่อโดนกระแทก

"กะ กูพูดเรื่องจิ อื้อๆ" ร่างสูงสวนเอวขึ้นมาทันทีก่อนที่ดรีมจะพูดจบ ดวงตาคมมองหน้าสวยนิ่งขืนยังพูดแบบนี้ ร่างสูงไม่มีคำว่าปราณีแน่นนอน

"ยะ แกล้งสิวะ" ดรีมดุเสียงอ่อน

"กูให้มึงพูดใหม่ ไม่งั้นมึงได้อยู่กับความทรมานทั้งคืนแน่" ร่างสูงขู่ออกไปก่อนจะนิ่งไม่มีการขยับร่างกายใดๆ พอเห็นว่าดรีมจะขยับเองฝ่ามือหนาที่จับเอวบางอยู่ก็กดเอวไว้ไม่ให้ดรีมขยับได้ แล้วมาดูกันว่าใครจะมีความอดทนมากกว่ากัน

"เกลียดมึง" ดรีมต่อว่าร่างสูงออกไปเพราะตอนนี้เขาทรมานมาก ท่อนเอ็นใหญ่เต้นตุบตับอยู่ในร่างกายของดรีมอย่างเชิญชวน ช่องทางของดรีมก็ทั้งตอดทั้งบีบรัดท่อนเอ็นไม่หยุด ถ้าดรีมไม่ขยับร่างกายตอนนี้เขาคงอกแตกตายแน่ๆ

"ใคร?"

"มึง มึงคนเดียว ขยับเถอะกูขอร้อง" ร่างสูงยกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจก่อนที่ีจะปล่อยเอาบางให้เป็นอิสระ

"พูดได้ดี ทำเองแล้วกันนะครับที่รัก"

ร่างสูงพูดจบดรีมก็เริ่มขยับร่างกายทันที ดรีมโยกขึ้นลงตามจังหวะบนตัวของร่างสูงจะช้าๆเป็นแรงขึ้น ริมฝีปากบางเผยอออกและส่งเสียงครางออกมาไม่หยุดทุกครั้งที่ท่อนเอ็นกระแทกโดนจุดเสียว ดรีมจับต้นขาร่างสูงไว้แน่นและโยกขึ้นลงอย่างหนักหน่วงเสียงเนื้อกระทบกันเสียงดังลั่นไปทั่วห้องบวกกับเสียงครางที่ดังประสานกันก่อนที่ดรีมจะปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องแน่น ร่างสูงยื่นฝ่ามือมาจับเอวบางไว้อีกครั้งก่อนจะเด้งเอวสวนขึ้นมาถี่รัวจนกระทั่งร่างกายปลดปล่อยตามดรีมออกมา

น้ำรักสีขุ่นถูกฉีดพ่นเข้าไปในช่องทางของดรีมจนมันไหลย้อนออกมาก่อนที่ร่างเล็กจะฟุบหน้าลงไปข้างใบหน้าหล่อ

ร่างสูงกอดร่างกายดรีมเอาไว้และกลับตัวพลิกให้ตัวเองเป็นฝ่ายขึ้นมาคร่อมทั้งที่ร่างกายยังเชื่อมกันอยู่ ดรีมครางออกมาเมื่อท่อนเอ็นเสียดสีกับช่องทางสวย

"ที่ให้ไปทำเมื่อไหร่จะได้" ร่างสูงถามออกไป

"ใจเย็นๆไม่ได้หรือไง แทนคุณไม่ได้ไว้ใจแฟนเก่าขนาดนั้นนะ" ดรีมบอกตามความรู้ ยิ่งมีอีกคนเข้ามายิ่งทำให้ดรีมต้องระวัง

"กูเย็นไม่ไหวหรอกนะถ้านานเกินไป ทำให้ทันหลงมึงเหมือนเมื่อก่อนสิ"

"ยาก" ดรีมตอบ

"ทำไมหรือว่ามันหมดรักมึงแล้วงั้นหรอ"

"กูไม่รู้"

"แล้วมันจะสนุกหรอวะ ถ้าคนอย่างมึงกลายเป็นจองตายที่ไม่มีใครเอา"

เพี๊ยะ!

ดรีมฟาดฝ่ามือลงไปที่หน้าหล่อทันที พูดแบบนี้หมายความว่าถ้าแทนคุณไม่เอาร่างสูงก็ไม่เอางั้นหรอ สารเลวไปหรือเปล่า

"พูดแบบนี้มึงหมายความว่าไง!"

ร่างสูงตวัดสายตามองมาที่ดรีมก่อนที่ฝ่ามือหนาจะคว้าเข้ามาที่ต้นคอเล็ก

หมับ!

อึก!

"มึงมีสิทธิ์ตบหน้ากูตั้งแต่ตอนไหนดรีม!" น้ำเสียงแข็งกร้าวบวกกับแววตาวาวโรจน์ทำให้ดรีมรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที

"อึก ปะ ปล่อย" ดรีมเอ่ยออกมาเสียงเบา ตอนนี้ลำคอขาวถูกเค้นแรงลงมามากขึ้นเรื่อยๆจนดรี แทบจะขาดอากาศหายใจอยู่รอมร่อ

"มึงจำไว้เลยนะว่ามึงไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายร่างกายกู พรุ่งนี้มึงรีบกลับไปหามันซะแล้วไปทำให้มันเรียบร้อย!" พูดจบร่างสูงก็ปล่อยมือออกจากลำคอขาวก่อนที่จะเริ่มสอบเอวอีกครั้ง ดรีมนอนหอบหายใจมองหน้าร่างสูงก่อนจะครางออกมาเมื่อยกที่สองทั้งดุเดือดและดุดันขึ้นตามแรงอารมณ์ของร่างสูง

.

08.45 น.

เมื่อคืนคงไม่ต้องบอกว่าดรีมนอนที่ไหน พอเช้ามาดรีมก็รีบออกจากที่นั่นทันทีก่อนจะกลับไปยังคอนโดของแทนคุณ

ดรีมกดออดห้องของแทนคุณอยู่นานก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากคนด้านใน เป็นแทนคุณที่มาเปิด วายมองคนตรงหน้าที่มีเพียงผ้าขนหนูพันร่างกายไว้ ตามตัวมีรอยแดงยาวเหมือนรอยข่วนอยู่เป็นจุดๆ

"มีอะไรหรอดรีมมาเช้าจัง" แทนคุณถามดรีมด้วยน้ำเสียงอ่อน

"แทนอยู่กับใครหรอ" ดรีมถามทั้งๆที่น่าจะรู้ว่าเป็นใคร

"อยากรู้ไปทำไมมันไม่ใช่เรื่องของดรีมเลยนะ" แทนคุณตอบเสียงเรียบ

"แทน เรื่องของเรามันไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เลยหรอ"

"เหมือนเดิมคือยังไง ไหนดรีมลองบอกแทนมาสิ" แทนคุณพูดแล้วมองหน้าดรีมไม่วางตา แววตาว่างเปล่าเหมือนเดิมก่อนที่ดรีมจะเหลือบสายตไปเห็นใครสักคนที่เดินออกจากห้องนอนมา

เป็นคนนี้ไม่มีผิดจริงๆด้วย

"ทำงานจนถึงเช้ากันเลยหรอ" ดรีมพูดขึ้นทำให้แทนคุณต้องหันกลับไปมองด้านหลังตัวเอง ดรีมเดินเข้าไปข้างในก่อนที่วายจะเดินมาและทำทีว่าไม่สนใจ

"ใครสั่งให้มึงกลับ" แทนคุณพูดขึ้นทำให้วายหยุดเดินแต่ดรีมรีบพูดสวนขึ้นทันที

"แทนครับเราไปดูหนังกันมั๊ย" ดรีมพูดขึ้นมาแล้วมองเสี้ยวหน้าแทนคุณ

"เสร็จงานแล้วผมก็กลับสิครับคุณแทนคุณ หรือจะต้องให้ผมทำอะไรอีก" วายพูดออกไปก่อนจะหันไปเลิกคิ้วมองแทนคุณ ดรีมมองวายด้วยสายเคืองๆ วายมีอะไรดีงั้นหรอก็แค่ลูกหนี้ที่ใช้ร่างกายเข้าแลก น่าสมเพชสิ้นดี

"แทน" ดรีมตัดสินใจเรียกแทนคุณที่เงียบ ก่อนที่วายจะมองหน้าดรีมและแทนคุณสลับกันดรีมมองหน้าวายตอบด้วยสายตาโกรธเคือง

ดรีมมองแทนคุณที่เดินเข้าไปหาวายด้วยความไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาได้แต่มองไปที่วายด้วยสายตาจิกกัด แทนคุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับเขา

"กูยังไม่ให้มึงกลับ!" แทนคุณว่าเสียงแข็ง ดรีมนิ่งฟัง

"ทำไม จะให้อยู่ไปทำไมครับ" วายพูดด้วยน้ำเสียงยียวนแล้วเหลือบมองมาดรีม ดรีมรู้ว่าสายตาของวายนั่นสื่ออะไร

"หรือว่าจะให้อยู่..." วายพูดพร้อมกับขยับเข้ามาชิดร่างสูง ดรีมกำหมัดแน่นในใจอยากจะเดินเข้าไปกระชากหัววายมาตบสั่งสอนสักฉากแต่ดรีมก็ต้องข่มอารมณ์นั้นไว้

"แทนครับ" ดรีมค่อยๆเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มบางๆก่อนจะเรียกแทนคุณอีกครั้งแล้วภาพบาดตาก็เกิดขึ้นเมื่อทั้งสองจูบกันอย่างนัวเนียต่อหน้าเขา เส้นเลือดเล็กปูดขึ้นที่แขน

วายไอ้สารเลว!

อื้อ!

"แทน!" ดรีมเรียกแทนคุณเสียงดัง เขาทนกับภาพนั้นไม่ไหวจริงๆ อีกนิดเดียวคงได้เข้าไปกระชากทั้งสองคนออกจากกันแน่ๆแล้วแทนคุณก็ผละจูบออกจากวาย เสียงของวายพูดขึ้น

"ลีลาก็ดีจูบก็ยังเร้าร้อนอีกแบบนี้กูก็ติดใจแย่สิ" วายจงใจพูดให้ดรีมได้ยินยิ่งทำให้ความอดทนของดรีมถึงจุดที่ต้องระเบิด

มึงจะเล่นกับกูใช่มั๊ยวาย! ดรีมส่งคำพูดไปทางสายตาก่อนจะยิ้มเยาะและพูดออกไป

"ขายตัวใช้หนี้น่ะหรอวาย" ดรีมพูดจบก็เดินไปหยุดข้างแทนคุณพร้อมกับยกเรียวแขนขึ้นมาคล้องแขนแทนคุณ และส่งสีหน้าเหยียดหยันไปให้วาย

"คุ้มไม่ใช่หรอ หนี้ก็หมดแถมยังได้ขึ้นสวรรค์ทุกวันอีก ว่าแต่ดรีมเถอะ ฟรีหรอ" วายพูดกระแทกพร้อมกับเหยียดยิ้มร้ายๆขึ้นมา

"วาย!" ดรีมเรียกชื่อวายเสียงแข็งใบหน้าตึงขึ้นมาทันทีแบบนี้มันท้าต่อยชัดๆ ดรีมจะไปทนและยอมแพ้ให้คนอย่างวายหรอก

"ตอนนี้อาจจะใช้หนี้ แต่ต่อไปไม่แน่นะ เราอ่ะอาจจะเป็นมากกว่าลูกหนี้ก็ได้" วายพูดแล้วเม้มปากทำสีหน้าใสซื่อ

"ไม่มีทาง!"

"ดรีมรู้ได้ไงหรอ แทนคุณน่ะเอาเราทุกวันเลยนะ เจ้าหนี้ที่ไหนจะให้ใช้หนี้ทุกวันขนาดนั้นอ่ะ" วายเปลี่ยนมายิ้มบางๆ

"ไอ้วาย!" ดรีมชี้หน้าวายทันที

"ไม่เชื่อถามแทนคุณดูก็ได้นะ"

"ร่าน!" ดรีมด่าวายออกไป เขาไม่สนอะไรแล้ว

"กูกลับนะ" พอโดนด่าวายก็หนีทันทีแต่แทนคุณกับรั้งวายไว้ทำให้ดรีมนิ่งไปทันที

"กูสั่งมึงว่ายังไงวาย"

"ไม่อยู่ กูไม่อยากอยู่" สองคนคุยกันไปมาราวกับว่าดรีมไม่ได้อยู่ที่นี่

"แต่มึงต้องอยู่ นี่คือคำสั่ง"

"ปล่อยกูจะกลับบ้าน!"

"มึงพูดขนาดนั้นแล้วมึงจะหนีหรอ"

"พูดอะไร"

"ดรีมกลับไปก่อน" แทนคุณหันมาสั่งดรีมก่อนที่เขาจะสะบัดมือดรีมทิ้งอย่างไม่ใยดีก่อนจะลากวายเข้าไปในห้อง

"แทนจะทำอะไร แทน!" ดรีมท้วงและเรียกแทนคุณแต่ดรีมก็โดนเมินก่อนที่บานประตูจะถูกปิดลง

ปัง! ปัง! ปัง!

ดรีมยืนทุบบานประตูด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เขาไม่ยอมให้เป็นแบบนี้หรอก วายมันจะดีกว่าดรีมได้ไงดรีมไม่มีทางยอมเด็ดขาด

"แทน!" ดรีมเรียกแทนคุณเสียงดังลั่นห้องฝ่ามือเล็กก็กำแน่นแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากข้างใน ดรีมยืนมองบานประตูด้วยสายตาที่แข็งกร้าว

แล้วเราจะได้เห็นดีกันแทนคุณ!

.

.

.

บทนี้เป็นพาร์ทของดรีมนะคะ นังดรีมมันร้ายและศัตรูหมายเลขหนึ่งของแทนคุณคือใครไม่ใช่ธีร์หรอกหรอ ฝากติดตามด้วยนะคะ เนื้อเรื่องของแทนคุณและวายไรท์ขอค่อยคลายนะคะ ส่วนคนนั้นมีความแค้นอะไรกับแทนคุณวายจะถูกดึงเข้ามาเกี่ยวข้องหรือเปล่า ฝากติดตามด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและคอมเม้นกันเข้ามานะคะ

(ขออภัยในคำผิดนะคะ)

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว