ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2562 13:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 13
แบบอักษร

วายค่อยๆลืมตาขึ้นมาหลังจากรู้สึกตัวก่อนจะยันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ทว่าร่างกับถูกรั้งให้นอนลงที่เดิมพร้อมๆกับเสียงเข้มที่เอ่ยขึ้นมา

"จะไปไหน"

วายรีบหันไปมองทันที ตอนนี้แทนคุณนอนหลับอยู่ข้างๆวาย ร่างสูงพูดทั้งๆที่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองวายมองหน้าหล่อแค่แวบนึงก่อนจะลอบถอนหายใจออกมา

"กูจะกลับบ้าน" วายตอบและพยายามแกะมือที่รัดเอวเล็กอยู่ออก

"..." แทนคุณเงียบไปทำให้วายถึงกับขมวดคิ้ว สรุปละเมอกรอวะหรืออะไรแต่ทำไมมือที่รัดเอวอยู่ถึงได้เหนียวขนาดนี้

วายพยายามทั้งงัดทั้งแงะมือหนาสายตาก็เหลือบมองหน้าร่างสูงไปด้วยแต่แทนคุณก็ไม่ยอมปล่อยจนวายหมดความพยายาม วายหันไปมองหน้าแทนคุณนิ่งดวงตารีไล่มองตั้งแต่หน้าผากเนียนกว้างลงมาที่คิ้วหนาสวยก่อนจะลากลงมาที่สันจมูกโด่งและลงมาที่ริมฝีปากหยักสวย นี่เป็นครั้งแรกที่วายได้เห็นหน้าแทนคุณแบบเต็มตาแถมยังเป็นตอนหลับอีก

จะว่าไปหมอนี่ก็หล่อใช้ได้นะ แต่สารเลวเกินไป ขืนใจวายครั้งแรกเขายังไม่ลืมนะ แถมเมื่อคืนยังหลอกเขาอีก เมื่อสมองสะสมความแค้นขึ้นมาวายก็ยกฝ่ามือขึ้นมา ง้างเตรียมจะฟาดใบหน้าหล่อๆสักที

"อย่าแม้แต่จะคิด" ร่างสูงเอ่ยขึ้นมาพร้อมดวงตาคมที่เปิดลืมขึ้นมามองวายเรียบนิ่ง ในระยะขนาดนี้วายต้องรีบถอยทันที

หมับ!

"ปล่อยสิวะ!" วายโวยเมื่อถูกรั้งไว้ด้วยท่อนแขนแกร่งทำให้ร่างของวายขยับเข้าไปแนบชิดร่างสูงทันที และเขากับแทนคุณก็ยังคงเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่

"มึงจะทำร้ายกูหรอ"

"กูทำยังล่ะ" วายพูดออกไปพร้อมกับทำสีหน้าปลงๆ

"กล้าดียังไงจะตบกูตอนหลับ"

"กูเกลียดมึงไง" วายตอบ

"งั้นหรอ หึ" เสียงแทนคุณหัวเราออกมาเบาๆก่อนที่ร่างสูงจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมวายไว้อย่างรวดเร็ว

"นี่มึงจะทำอะไรอีกวะ ปล่อยกูนะเว้ย!" วายยกมือขึ้นมาดันหน้าอกแน่นของแทนคุณไว้ ร่างสูงยังไม่โน้มตัวลงมาเพียงแต่นิ่งมองหน้าวายแค่นั้น

"ออกไปสิวะ" วายตุบอกแทนคุณสองสามทีให้ร่างสูงผละออกไป

"ดิ้นเข้าไป ถ้าของกูตื่นมึงต้องรับผิดชอบ"

"ไม่! มึงก็ลุกออกไปสิ กูจะกลับบ้าน คืนนี้กูต้องทำงาน" วายบอกเพราะคืนนี้ต้องทำงาน

"วันหยุดของมึง"

"หยุดเหี้ยไร มึงให้กูหยุดวันเสาร์ไม่ใช่หรือไง" วายสวนเพราะเท่าที่จำได้ตอนป่านมาบอก แทนคุณเองเป็นคนให้เขาหยุดวันเสาร์ นี่วันพฤหัสบดีเขาจะหยุดได้ไง

"วันนี้เพิ่มอีก"

"กูไม่หยุด กูจะทำงานเอาเงินใช้หนี้มึงให้หมดเร็วๆ"

"มึงจะรีบใช้ไปไหน อยู่กับกูสบายจะตายห่า" แทนคุณว่าพลางลากสายตาสำรวจอกขาวเนียนของวายไปด้วย

"ใครจะให้มึงเอาไปตลอดชีวิตวะ กูไม่ใช่เมียมึงนะเว้ย กูทำแค่นี้ศักดิ์ศรีกูมันก็ไม่เหลือแล้ว" วายพูดบอกซึ่งมันคือเรื่องจริง แค่เอาร่างกายมาแลกใช้หนี้ให้แทนคุณเขาก็แทบจะไม่เหลืออะไรแล้ว แค่นี้ความรู้สึกมันก็แหลกไม่เหลือชิ้นดี

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบหลังจากที่วายพูดจบ แทนคุณยังคงมองมาที่วายด้วยสายตาเรียบนิ่งและว่างเปล่า ส่วนวายหลบสายตาทันทีพร้อมกับเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

ออด! ออด! ออดดดด!

เสียงออดหน้าห้องของแทนคุณดังขึ้นมาแต่เจ้าของห้องยังคงนิ่งไม่ไหวติงเสมือนว่ามันไม่ได้ดัง วายหันหน้ากลับมามองที่แทนคุณก็ยังคงเห็นร่างสูงมองมาที่วายอยู่ไม่วางตา

"แฟนมึงหรือเปล่า ทำไมไม่ไปเปิด" วายบอกเพราะเสียงออดยังคงดังอยู่

"กูไม่เคยมีแฟน"

"ดรีมไม่ใช่แฟนมึงหรือไง" วายพูดออกไปก็ไม่รู้ทำไม

"มึงรู้ได้ไงว่าเป็นดรีม" แทนคุณถาม

"เดา" วายตอบเพราะเขาเดาจริงๆ ถ้าไม่ใช่ดรีมแล้วจะเป็นใคร สาวในสต็อกคนอื่นๆหรอ แล้วแทนคุณก็ยอมผละออกไปง่ายๆ ร่างสูงเดินล่อนจ้อนลงจากเตียงอย่างไม่อายก่อนจะหยิบผ้าขนหนูมาพันเอวไว้ ร่างสูงเหลือบมามองวายนิดหน่อยก่อนจะเดินออกไปทำให้วายรีบลุกออกจากเตียงหาเสื้อผ้าตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำทันที

วายใช้เวลาไม่นานทำความสะอาดร่างกายตัวเองก่อนจะสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกมาและตรงออกไปนอกห้อง ทันทีที่ก้าวขาออกมาสายตาคู่หนึ่งก็มองมาที่วายทันที

"ทำงานจนถึงเช้ากันเลยหรอ" เป็นดรีมอย่างที่วายคิดไว้ไม่มีผิด

วายไม่สนใจแต่เลือกที่จะเดินผ่านทั้งคู่เพื่อจะกลับบ้านแต่แทนคุณก็พูดขึ้นมา

"ใครสั่งให้มึงกลับ" วายหยุดเดิน

"แทนครับเราไปดูหนังกันมั๊ย" ดรีมพูดขึ้นมา

"เสร็จงานแล้วผมก็กลับสิครับคุณแทนคุณ หรือจะต้องให้ผมทำอะไรอีก" วายพูดออกไปก่อนจะหันไปเลิกคิ้วมองแทนคุณ

"แทน" ดรีมเรียกแทนคุณที่เงียบ วายมองหน้าทั้งสองคนสลับกันและมีแวบนึงที่ดรีมส่งสายตาโกรธเคืิองมาให้

แทนคุณไม่พูดอะไรแต่เดินตรงเข้ามาหาวายแล้วกระชากแขนวายเข้าตัว ทำแบบนี้ต่อหน้าแฟนเลยหรอวะ วายคิดในใจ

"กูยังไม่ให้มึงกลับ!" แทนคุณว่าเสียงแข็ง

"ทำไม จะให้อยู่ไปทำไมครับ" วายพูดด้วยน้ำเสียงยียวนพร้อมกับเหลือบมองดรีมเป็นระยะ จะแกล้งสักหน่อยแล้วกันหมั่นไส้ว่ะ

"หรือว่าจะให้อยู่..." งานช้อนสายตาเชิญชวนขึ้นมิงแทนคุณพรัอมกับขยับเข้าไปประชิดร่างสูงจนเบียดชิดก่อนจะยกมืออีกข้างขึ้นโอบรอบต้นคอแทนคุณไว้

"วาย" แทนคุณเรียกวายเสียงเรียบ ดวงตาคมมองสบตาวายนิ่งๆ

"แทนครับ" เสียงดรีมดังขึ้นพอวายหันไปมองดรีมก็ทำหน้าบึ้งตึงฝ่ามือกำเข้าหากันแน่นและกำลังจะเดินเข้ามาหาวายและแทนคุณ วายยกยิ้มมุมปากก่อนจะโน้มต้นคอของแทนคุณลงมาประกบริมฝีปาก วายแค่จะแตะแต่ทว่าแทนคุณกับมีปฏิกิริยาอย่างรวดเร็ว ร่างสูงบดขยี้จูบลงมาพร้อมกับปล่อยแขนวายและโอบรัดร่างวายแทน

อื้อ!

วายกำลังจะต่อต้านเพราะมันเกินเลยไปมากแล้ว เขาแค่จะแกล้งดรีมแต่แทนคุณกับทำมากเกินไป

"แทน!"

เฮือก!

แทนคุณผลจะจูบออกไปทำให้วายรีบโกยอากาศเข้าปอดทันที วายมองแทนคุณด้วยสายตาขึงขังทันที

"เล่นอะไร" แทนคุณกระซิบถาม

"ลีลาก็ดีจูบก็ยังเร้าร้อนอีกแบบนี้กูก็ติดใจแย่สิ" สายตาของวายกับคำพูดมันสวนทางกัน เขามองแทนคุณเหมือนอยากจะฆ่าร่างสูงแต่คำพูดนั้นพูดให้ดรีมได้ยิน

"ขายตัวใช้หนี้น่ะหรอวาย" ดรีมพูดและเดินมาหยุดเกาะแขนแทนคุณ สายตาที่โกรธเคืองก่อนหน้าเปลี่ยนเป็นเหยียดหยันแทน

"คุ้มไม่ใช่หรอ หนี้ก็หมดแถมยังได้ขึ้นสวรรค์ทุกวันอีก ว่าแต่ดรีมเถอะ ฟรีหรอ" วายพูดกระแทกพร้อมกับเหยียดยิ้มร้ายๆขึ้นมา

"วาย!" ดรีมเรียกชื่อวายเสียงแข็งใบหน้าตึงขึ้นมาทันที

"ตอนนี้อาจจะใช้หนี้ แต่ต่อไปไม่แน่นะ เราอ่ะอาจจะเป็นมากกว่าลูกหนี้ก็ได้" วายพูดแล้วเม้มปากทำสีหน้าใสซื่อทั้งๆที่ในใจแทบอ้วก พูดออกมาได้ไงวะ

"ไม่มีทาง!"

"ดรีมรู้ได้ไงหรอ แทนคุณน่ะเอาเราทุกวันเลยนะ เจ้าหนี้ที่ไหนจะให้ใช้หนี้ทุกวันขนาดนั้นอ่ะ" วายเปลี่ยนมายิ้มบางอย่างผู้ชนะเขาเหลืิอบมองแทนคุณด้วย ตอนนี้ร่างสูงนิ่งและเงียบมองมาที่วายแค่นั้น

"ไอ้วาย!"

"ไม่เชื่อถามแทนคุณดูก็ได้นะ" วายพูดต่อโดยไม่ปล่อยให้ดรีมพูดอะไรออกมามากกว่านี้ และตอนนี้ดรีมใบหน้าแดงก่ำแขนเล็กก็เกร็งจนเส้นเลือดปูดขึ้นมาจนเห็นได้ชัด

"ร่าน!" ดรีมกนด่าออกมาอย่างอารมณ์ไม่ได้ ดรีมกัดฟันแน่นสายตาที่มองมาเหมือนจะฉีกวายออกเป็นชิ้นๆ สะใจนะแต่วายก็ไม่รู้ว่าที่พูดออกไปเนี่ยเพราะอะไร เขาเองไม่คิดที่จะพิศวาสแทนคุณเลยสักนิด

"กูกลับนะ" พอวางระเบิดเสร็จวายก็หมุนตัวเตรียมจะกลับแต่เขาก็ถูกแทนคุณรั้งไว้

"กูสั่งมึงว่ายังไงวาย"

"ไม่อยู่ กูไม่อยากอยู่" วายบอกและสะบัดมือแทนคุณออก

"แต่มึงต้องอยู่ นี่คือคำสั่ง" วายมองหน้าแทนคุณอย่างไม่เข้าใจ ดรีมก็อยู่แล้วจะให้เขาอยู่ทำไม หรือว่าจะให้ดรีมทำร้ายวายหรอ คนอย่างวายสู้คนนะเว้ย

"ปล่อยกูจะกลับบ้าน!"

"มึงพูดขนาดนั้นแล้วมึงจะหนีหรอ"

"พูดอะไร" วายทำเป็นไม่รู้เรื่อง

"ดรีมกลับไปก่อน" แทนคุณหันไปสั่งดรีมก่อนจะลากวายเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง

"แทนจะทำอะไร แทน!"

ปัง!

"ร้ายนักนะมึง" แทนคุณชี้หน้าวายหลังจากเหวี่ยงวายลงไปที่เตียง

"ว่ากูร้าย มึงดูแฟนมึงยังด่ากูร่านน่ะ ใสมากมั้ง"

"มึงไม่รู้จักดรีมดีพอวาย" แทนคุณเตือนวายเสียงเรียบ วายมองหน้าร่างสูงก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะออกมา

"แล้วดรีมของมึงน่ะ รู้จักกูดีแค่ไหนกัน"

.

.

.

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว