ขอไลค์ขอเม้นให้เค้าหน่อยน้า ยิ่งกำลังใจเยอะก็ยิ่งแต่งเยอะๆ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ ใครสายเปย์ก็สามารถเปย์ดงเปย์ดาวอะไรให้ไรต์ได้นะคะ😍😍 ถ้าอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นๆของไรต์ก็จิ้มชื่อเลยนะคะ รับรองเรื่องอื่นๆแซบแน่นอนค่ะ #พยายามอย่าดราม่ากันนะคะ ถ้าคิดว่ามันแปลกๆยังไงเม้นบอกเลยค่ะ ไรต์จะพยายามแก้เนื้อเรื่องให้ถูกใจรีดส์มากที่สุดค่ะ

ตอนที่2 คุยกันครั้งแรก

ชื่อตอน : ตอนที่2 คุยกันครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2562 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 คุยกันครั้งแรก
แบบอักษร

ตอนที่2 คุยกันครั้งแรก 

@New York city, USA 

"บอสคะ คืนนี้บอสจะต้องเซ็นต์สัญญาซื้อค่ายบีแอลซีที่แอลเอค่ะ" แอนนา เลขาของอีธานเอง เธอเป็นเลขาที่ทำหน้าที่ได้ไร้ที่ติมาก และขณะเดียวกัน เธอก็เป็นคู่ขายามเหงาของเขาด้วย ทุกครั้งที่อีธานไม่อยากรอคู่ขานางแบบสาวคนอื่น ๆ แอนนาก็คือตัวเลือกที่ดีที่สุดของเขา 

"เออ ฉันรู้แล้ว วันนี้ฉันจะไปแอลเอเอง ส่วนเธอ ฉันให้พักร้อนแบบไม่มีเงื่อนไขสองอาทิตย์" เขากล่าวแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างรถ แอนนาถึงกับอ้าปากค้าง เขากำลังจะไปแอลเอ ถิ่นนางแบบสวย ๆ นับหมื่นนับแสนคนที่พร้อมจะพลีกายถวายตัวให้เขา เธอจะตกกระป๋องและไม่ได้นอนกับเขาถึงสองอาทิตย์เลยงั้นเหรอ เธอไม่ยอมแน่ ๆ 

"เอ่อ จะดีเหรอคะบอส งานนี้...." 

"หุบปากซะ เธอแค่เลขา ไม่ได้อยู่ในอำนาจที่จะต่อรองกับฉัน ฉันเคยทำงานไม่ได้โดยไม่มีเธอง้้นเหรอ แส่ไม่เข้าเรื่อง เจสัน จอดรถ !!!" อยู่ดี ๆ เขาก็ด่าเธอฉาดใหญ่แล้วสั่งให้บอดี้การ์ดหยุดรถทันทีท่ามกลางถนนที่วุ่นวาย 

"บอสคะ ดิฉันผิดไปแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ขัด ดิฉันจะส่งข้อมูลทุกอย่างให้ภายในหนึ่งชั่วโมงค่ะ" แอนนาจำใจพูดไปแบบนั้น เธออยู่กับเขามากเกินไปจนทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของเขา อาการแบบนี้คนแบบอีธานรู้ตัวดี จึงพยายามหลีกเลี่ยงเธอ และเขามีแผนที่จะหาเลขาใหม่ในเร็ว ๆ นี้ด้วย 

"ดีแล้ว ลงจากรถฉันไปซะ ถ้าฉันบอกไม่ต้องการคือไม่ต้องการ เข้าใจมั้ย ? " เขาพูดแล้วมองหน้าเธอ แอนนาพยักหน้าอย่างจำยอม เธอเปิดประตูลงจากรถของเขาโดยเร็ว พร้อมทั้งรีบสาวเท้าเดินหนีออกไป 

"ไล่กันแบบนี้ เป็นผม ๆ โกรธตายเลยนะครับ" 

"หุบปากมึงซะ แล้วขับรถต่อ จะเป็นใครกูก็ไม่สน ผู้หญิงคนนั้นทำตัวเป็นเจ้าของฉันซะจนน่าเกลียด ได้ฤกษ์หาเลขาใหม่แล้ว" เขากล่าวแล้วหยิบมือถือขึ้นมาหาอะไรเจริญหูเจริญตาดู สัปดาห์นี้เหลือการเซ็นต์สัญญาซื้อค่ายเป็นงานสุดท้าย จากนั้นเขาจะได้พักยาว ๆ ไปสองสัปดาห์เต็ม เขาจะพาตัวเองไปยังที่ที่สนุกสนาน แบบฉบับที่เพลย์บอยตัวพ่ออย่างเขาชอบ 

@Los Angeles, California, USA 

สตูดิโอถ่ายแบบชื่อดังที่เกรซกำลังทำงานอยู่ยังคงชุลมุนวุ่นวายไปด้วยนักจัดวางพร็อพและบรรดาเจ้าแม่หลายต่อหลายคนที่กำลังช่วยจัดท่าแอคติ้งให้กับนางแบบของตนเอง เกรซเพิ่งจะถ่ายแบบให้กับโฆษณาลิปสติกชื่อดังเสร็จและได้กลับเป็นคนแรก แต่ขณะเดียวกันที่เธอกำลังจะกลับ หังหน้าทีมได้เรียกเธอและเพื่อนร่วมงานทุกคนทุกฝ่ายเข้าพบด่วน 

"....ขอให้นางแบบ ผู้จัดการนางแบบ และบุคลากรทุกคนมาพร้อมกันที่ห้องประชุมใหญ่ภายในห้านาทีค่ะ..." 

นางแบบทุกคนรีบลนลานไปยังห้องประชุม คนที่กำลังถ่ายแบบชุดว่ายน้ำก็รีบคว้าชุดคลุมอาบน้ำมาใส่แล้วพุ่งตรงไปยังจุดหมายทันที เลอาก็เช่นกัน เธอคว้าชุดคลุมมาใส่อย่างนุ่มนวล เกรซที่ยืนมองอยู่ถึงกับถอนหายใจให้ตนเอง เลอาทำอะไรก็ดูเป็นหงส์ขาวสุดสง่างาม เป็นจุดเด่นของทุก ๆ งานแม้กระทั่งตอนเคี้ยวหมากฝรั่ง เธอท้อใจกับตนเองจริง ๆ  

@ห้องประชุมใหญ่ 

"เอาล่ะ ผมต้องขอโทษจริง ๆ ที่เรียกทุกท่านมาประชุมด่วน ตอนนี้ ผู้อำนวยการบริษัทของเราถูกสั่งปลดสายฟ้าแลบ..." ทันทีที่จบประโยค เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นทันที เกรซเองก็หันไปแสดงความตกใจกับเพื่อนเธอเช่นเดียวกัน เธอไม่ได้เสียใจหรือดีใจหรอก แต่เพราะสวัสดิการของเธอและนางแบบคนอื่น ๆ ที่เขาดูแล มันจะเปลี่ยนแปลงไปในทางแบบไหน จะดีร้ายอย่างไร 

"ใจเย็นก่อน ๆ ข่าวดีก็คือ ทุกอย่างที่พวกคุณกำลังทำยังคงเป็นปกติ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทั้งสิ้น วันนี้ผมแค่อยากแนะนำให้รู้จักผู้อำนวยการคนใหม่ของเรา คุณอีธาน โอไบรอัน คุณโอไบรอัน เชิญครับ" 

"เกรซ !!!! อีธาน โอไบรอัน เธอรู้จักมั้ย ๆๆๆ ที่เค้าเป็นเจ้าของที่ดินทั้งน่านน้ำและน่านฟ้าเกือบสิบเปอร์เซ็นต์บนโลกอ้ะ รวยโคตร ๆ เลยเว้ยแก" โอลิเวียเขย่าตัวเกรซทันทีที่ร่างสูงใหญ่กำยำของชายคนหนึ่งโผล่ออกมาจากด้านหลังเวที เกรซมองเขาครั้งแรก เธอรู้สึกว่าเขาหน้าตาดีมาก ๆ ทั้งสันกราม ไรเคราที่กรอบหน้า จมูกโด่งรับกับดวงตาและคิ้วทั้งสองข้าง เขาดูเป็นคนขรึมที่แฝงไปด้วยความเจ้าชู้ทะเล้นในสายตา เขาหล่อสุด ๆ หล่อแบบฉบับที่เทพเจ้ากรีกยังต้องศัลยกรรมให้เหมือนเขา แถมยังร่างหนาสูงใหญ่ ดูกำยำทะมัดทะแมงจนอยากรู้เสียจริงว่ารูปร่างภายใต้ชุดสูทสีน้ำเงินเข้มนั้นเป็นอย่างไร  

"หล่อสุด ๆ เลยอะ เพอร์เฟ็คต์โคตร แต่คิดว่าคนแบบนั้นเค้าจะมาสนคนแบบเราเหรอ ชื่อเสียงอย่างเขานี่นำโด่งเลยนะ แถมยังรวยกว่าเรา ฉันว่าฉันไปตามหาหัวใจที่นายแบบหล่อ ๆ ระดับเดียวกันกับฉันดีกว่า" เกรซพูดแบบขำ ๆ ก็จริงนี่ เธอไม่ได้ชอบเขา เขาหล่อก็จริง แต่เธอไม่ได้อยากได้เขามาเป็นแฟนหรืออะไรทำนองนั้นแน่ ๆ 

"นั่นดิ นี่ถ้าเกิดใครได้เขามาเป็นแฟนนะ คงจะดังจนฉุดไม่อยู่เลยล่ะ" โอลิเวียกล่าวขำ ๆ เกรซยักไหล่แล้วพยักพเยิดใบหน้าไปทางแถวหน้าของกลุ่มคน 

"ก็ไม่แน่นะ คุณเลอาคนสวยเขาอาจจะได้มาก็ได้ ใครจะไปรู้ สวยซะขนาดนั้น" เกรซกล่าวแล้วมองไปทางเลอา โอลิเวียพยักหน้าแล้วแสดงสีหน้าหมั่นไส้ขึ้นมาทันใด 

"อย่าพูดถึงเลย เราพูดเรื่องผู้อำนวยการคนใหม่สุดหล่อกันดีกว่า นี่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ฉันเขินตายเลยนะเนี่ย" โอลิเวียพูดแล้วยกมือจับแก้มตัวเอง เธอเขินที่เห็นคนหล่อ แม้จะไม่ได้คิดอะไรมากก็ตามที 

"นี่ถ้าฉันจีบเขานะ ขึ้นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งแน่" เกรซพูดเล่น ๆ แล้วยิ้มอย่างทะเล้น  

"เอาเลย !!! ฉันสนับสนุน คนแบบแกนี่หาแฟนยากอยู่ด้วย ถ้าผู้ชายไม่เข้าหาก็เข้าหาผู้ชายเลย" โอลิเวียพูดซะเกรซหน้าชา เธอดูเป็นผู้หญิงหน้าตาดีก็จริง แต่เธอเป็นคนสวยที่อาภัพ อายุเธอปีนี้ก็ยี่สิบสองแล้ว ยังคงรักษาพรหมจรรย์ได้อย่างแน่นหนามาก ไม่มีใครได้เห็นหรือแตะต้องมันเลย 

"พูดแบบนี้ฉันเขินเลยนะ คนสวยที่อาภัพ เหอะ" เกรซกล่าวแล้วมองบน สักพัก เสียงกระแอมจสกเจ้าของร่างสูงบนเวทีก็กล่าวขึ้น เรียกความสนใจให้ทุกคนในห้องประชุมได้เป็นอย่างดี 

"สวัสดีครับทุกคน ผมอีธาน โอไบรอัน หวังว่าทุกคนจะรู้จักผมแล้วนะครับ" 

"โอ้พระเจ้า!!!!!!" 

เสียงอุทานอย่างหลงใหลของผู้คนในห้องดังขึ้นด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้ยินเสียงแสนจะน่าพิศวาสของเขา เสียงทุ้มต่ำจนเกือบแหบแห้ง แต่ยังคงความหนักแน่นไว้ได้เป็นอย่างดี คนฟังแบบเกีซและคนอื่น ๆ ถึงกับเสียอาการเลยทีเดียว 

"ให้ตายเถอะ สายตานั่น น้ำเสียงนั่น ใคร ๆ ก็ต้องอยากได้เขาอะโอลิเวีย เราไปหาเป้าหมายอื่นเถอะ" เกรซกล่าว 

"นั่นดิ" 

หลังจากการประชุมแบบไม่เป็นทางการเสร็จสิ้น ทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงานของตนเอง เกรซหมดหน้าที่แล้ว เธอแปลงร่างจากนางแบบสาวสุดเซ็กซี่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดหลวมโพรกตัวใหญ่โตกันหนาวในฤดูแบบนี้ทันที 

ระหว่างที่เธอกำลังเดินออกไปนั้น ช่วงที่เธอกำลังจะเปิดประตูกระจก เขาก็เดินเข้ามาพอดิบพอดี และเป็นฝ่ายเปิดประตูให้เธอออกไปก่อนที่เขาจะเข้า 

"ขอบคุณค่ะ คุณโอไบรอัน" เธอพูดขอบคุณแล้วยิ้มให้เขาแบบที่ลูกน้องควรทำให้เจ้านาย เขาพยักหน้าแล้วเดินเข้าไป เกรซอมยิ้มให้กับตัวเอง ให้ตายเถอะ การได้พูดกับคนหน้าตาดีนี่มันกระชุ่มกระชวยหัวใจจริง ๆ ถึงจะแค่ประโยคเดียวก็เถอะ 

"เดี๋ยวก่อน คุณทำงานอะไรที่นี่เหรอ" เขาเรียกถามเธอ เกรซถึงกับเก็บอาการแทบไม่ทัน เธอหันไปหาเขา 

"เป็นนางแบบค่ะ ตอนนี้หมดงานแล้ว กำลังจะกลับค่ะ" เธอกล่าว เขาพยักหน้า 

"คุณไม่มีรถกลับของตัวเองเหรอเวลาเลิกงาน" 

"ค่ะ ใครไม่มีรถก็แท็กซี่ แต่ถ้ามี ทุกคนก็กลับเองหมด" 

"อ่อ ผมคิดว่าจะให้คนจัดการรถรับส่งนางแบบถึงที่ เป็นนางแบบไม่ควรกลับเองกับรถโดยสารพวกนั้น คุณว่ามั้ย" เขาพูดแล้วยกยิ้มเบา ๆ เกรซยังคงตีสีหน้าปกติได้เป็นอย่างดี 

"ฉันคิดว่ามันก็....ดีนะคะ จะได้ไม่ต้องจ่ายเง นด้วย" เกรซพูดแบบเขิน ๆ ให้ตายเถอะ คนอะไรนอกจากหล่อแล้วยังเทคแคร์ลูกน้องดีด้วย 

"ยังไงช่วงนี้กลับเองก่อนแล้วกันนะ ผมจัดการเรื่องนี้ได้เมื่อไหร่ พวกคุณจะไม่ต้องเสียเวลานั่งรถกลับอีกเลย" เขากล่าวแล้วหันหลังทันที เกรซพยักหน้าช้า ๆ ให้แม้เขาจะเดินห่างออกไปแล้ว 

"ให้ตายเถอะ หล่อแล้วยังใจดี ใครได้เป็นแฟนนี่คงโชคดีไปยันชาติหน้า" เธอพูดแล้วเดินออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม วันนี้เธอมีแรงออกกำลังกายแล้วล่ะ 

________________________________________ 

ไรต์กลับมาเขียนแบบเดิมแล้วนะคะ รู้สึกว่าอธิบายเหตุการณ์ได้ดีกว่าเยอะเลยค่ะ ^v^ 

◌⑅⃝●♡⋆♡LOVE♡⋆♡●⑅◌ 

ความคิดเห็น