ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เจลม่า66

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 303

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2562 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจลม่า66
แบบอักษร

ผมรู้สึกตัวอีกทีก็เย็นของอีกวันเเล้ว เตียงนุ่มๆนี้มันทำให้ผมไม่อยากตื่นเลยคับ เเต่ที่นี้ที่ไหนกัน เสื้อป้าพวกนี้ของใครกัน

เสือผ้าที่ผมใส่อยู่ตอนนี้คือ เสือยืดธรรมดาเเละกางเกงยีนขากระบอก

คณะที่ผมกำลังคิดอะไรอยู่นั้นจู่ๆก็มีเสียงคนเดินจากด้านนอกห้อง เเต่สิ่งที่ทำให้ปมรู้สึกกลัวคือ เสียงมันดังขึ้นเรื่อยๆเหมือนคนที่เดินอยู่นั้น กำลังจะเดินเข้ามาในห้องนี้

เเล้วก็เป็นอย่างที่คิดคือ มีผู้ชายคยนึงเดินเข้ามาในห้อง เสือผ้าก็ธรรมดาเหมือนของผม ตอนเเรกผมนะก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก เเต่ตอนที่ผมมองหน้าเขาคนนั้น เเค่นั้นเเหละคือชายคนนั้นนะมีคิ้วที่ม้วนเหมือนผมเลย หรือว่าชายคนนี้คือพี่ชายของผม

"" คิดอะไรอยู่หรอซันจิ "" ชายคนนั้นที่ยืนเงียบอยู่นานก็พูดขึ้น เเละเดินตรงเข้ามาทางผม

ผมที่รู้สึกเหมือนไม่ปลอดภัยจึงเคลื่อนที่จากมุมเตียงขึ้นมากลางเตียง

"" ปะ ป่าวนิไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย ""

"" จำเราได้ป่าว เราอิจิจิไง ""

เพียงประโยคเเนะนำตัวก็ทำให้ผมรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างง่ายดาย เพราะประวัติของผมกับพี่ชายของผมนั้นไม่ค่อยจะดีนัก

"" อืมมม จะ จำได้ ""

"" ดีใจจัง ซันจิจำเราได้ด้วย ""

"" อืมๆ มะ มีเรื่องจะถามอ่ะ ถามได้ไหม ""

"" ถามมาสิ เดียวเราตอบ ""

""ก่อนจะถามขออย่างนึงเถอะ อย่าเรียกตัวเองว่า เรา ได้ไหม ""

ที่ผมขอเขาไปอย้างนั้นเพราะผมมีดหตุผลนะคับ คือผมรู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูกเลยคับ เวลาคนตรงหน้าเรียกเเทนนามตัวเองว่า เรา

"" อืมได้สิ เเต่จะถามอะไรล่ะ ""

"" เเม่ล่ะ เเม่อยู่ไหน อยากเจอเเม่ ""

อิจิจิเงียบไปนานจนผมรู้สึกไม่ดี เเต่ก็ต้องโล่งอกเพราะ

"" เดียวพาไปหา เอาไหม ""

"" ไปสิ พี่.... "'

ผมทิ้งท้ายไว้เพราะผมไม่รู้จะเรียกนามชายคนหน้าว่าอย่างไร ถึงจะเหมาะสม

"" พี่ชาย ""

"" คับ พะ พี่ชาย ""

หลังจากที่ผมกับอิจิจิคุยกันเสร็จ เขาก็เดินออกไปข้างนอกเเละบอกผมไว้ว่า

"" เดียวลงไปรอข้างล่างนะ เเต่ตัวไปดีๆล่ะ เข้าใจป่าว ""

ทำไมต้องมาทำตัวสนิทกับผมด้วย ทั้งที่ตัวเองเเต่ก่อนนะเอาเเต่เเกล้งผม จนผมต้องหนีออกทะเล

เเต่ก็ชั่งเถอะ รีบลงไปข้างล่างดีกว่า อยากเจอเเม่ใจจะขาดเเล้ว

เเต่พอผมเดินลงมาถึงข้างล่างผมก็พบกับ ผู้หญิงคนนึงที่สวยมากๆ เเต่ก็ต้องหยุดคิดเรื่องทุเรศเเบบนั้น เพราะเธอคนนั้นเป็นพี่สาวของผม

เธอเป็นคนที่ช่วยให้ผมหนีออกจากทะเล เเล้วพาเเอบไปขึ้นเรือเชฟขาเเดงเข้า จึงทำให้มีผมได้ในทุกวันนี้

"" ว่าไงซันจิ "" เธอทักผมขึ้น

ผมที่ไม่รู้ว่าจะตอบเธอยังไงเลยเดินเข้าไปหาเธอเเละยื่นมือไปเพื่อที่จะจับมือเธอเป็นการทักทาย

เเต่ก็ต้องหยุดเพราะมีชายสองคนเดินลงมาจากชั้นบน

เธอคนนั้นที่นั่งอยู่ จู่ๆเธอก็ลุกขึ้นมาบังหน้าผมไว้จากชายสองคนนั้นไว้

"" เรจูเธอหลบไปสิ ""

ชายหัวสีน้ำเงินคนนั้น พูดสั่งคนที่อยู่ข้างหน้าผม

"" ทำไมชั้นต้องหลบให้พวกนายล่ะ ขอฟังเหตุผลหน่อยได้ไหม นิจิ ยงจิ ""

พี่สาวคนโตสุดของผมเธอมีชื่อว่า เรจู ส่วนพี่ชายคนที่สองเขาคนนั้นที่เดินเข้ามาหาผมในห้อง คนนี้มีผมสีน้ำเงินเเละที่เหมือนผมก็คือคิ้วของเขาคนนั้นที่ม้วนเหมือนผม เขามีชื่อว่า นิจิ

ส่วนคนที่ยืนอยู่ด้านหลังคนชื่อนิจิ มีผมสีเขียวรูปร่างดูเเข็งเเรงเเละมีคิ้วที่ม้วนเหมือนผมด้วย เเละเขามีชื่อว่า ยงจิ

หรือว่าสองคนนี้จะคือพี่ชายคนที่2เเละน้องเล็กสุดของผม

"" มันไม่เกี่ยวกับเธอสักหน่อยหลบไป "" นิจิยังตะโกนใส่หน้าเรจูด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก เพื่อสั่งให้เจ้าของชื่อหลบทาง

เเต่เรจูกับไม่มรท่าทีว่าจะหลบให้สองคนนั้นเดินเข้ามาหาผม

เเล้วจู่ๆก็มีเสียงของคนที่เข้าไปคุยกับผมในห้องดังขึ้น

"" มันก็ไม่ใช้เรื่องของนายเสียหน่อยนิ ""

"" พี่อิจิจิ "" ยงจิที่ยื่นเงียบอยู่นานพูดขึ้น ทำให้นิจิที่ตอนเเรกที่อามรณ์เสียอยู่กับเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด

"" มีไรอีกไหม ข้าจะพาซันจิไปหาเเม่ ไปด้วยกันไหมล่ะ ""

"" ไม่ดีกว่า ไปเถอะผมไม่ไป ""

"" งั้นไปก่อนนะ เดียวเจอกัน ""

หลังจากที่อิจิจิลงมาก็พูดอย่างรวดเร็วว่าจะพาผมไปไหน เเละดึงตัวผมออกมาเพื่อที่จะพาไปหาเเม่ เเต่ทำไมต้องรุนเเรงขนาดนี้ด้วย

"" โอ้ยๆๆ มันเจ็บนะจะดึงเเรงทำไมเนี้ย "" ผมที่ลืมตัวได้บ่นออกมาทำให้คนด้านหน้าหยุดเดินเเละหันหน้ามามองผม ด้วยสายตาที่ไม่ค่อยดีนัก

"" พวกนั้นได้ทำอะไรนายหรือป่าว "" คำถามที่คนด้านหน้าถามเจ้าตัวก็หน้าจะรู้นิจะถามทำไม เเต่ที่ผมต้องตอบก็เพราะสายตาที่ดูหน้ากลัวมากๆ เเละน้ำเสียวที่ดูเหมือนกำลังโกรธจัด ถ้าไม่ตอบมีหวังถูกฆ้าตายเเน่

"" ป่าวนิ ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ""

"" อ๋อ เคๆ ""

หลังจากที่ผมตอบอิจิจิไป อารมณ์หัวเสียของคนด้านหน้าก็หายไป เเละกลับมาอารมณ์ดีเหมือนเดิม

 

หลังจากนั้นเราสองคนก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย ตลอดทางไปหาเเม่ เราสองคนก็ไม่ได้คุยกัน มันก็ดีนะคับเงียบเเบบนี้เเหละดี ไม่ต้องมีอะไรให้คิด นั่งเงียบๆจนรู้สึกง่วงเเลัหลับไปในที่สุด

ด้านอิจิจิ

การที่เรารู้สึกดีกับน้องตัวเองมันผิดไหมคับ เพร่ะตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกอย่างนั้นเเล้ว ความรักสำหรับผมนะก็เหมือนของเล่นตลอดมา ผมเอาเเต่รักเล่นๆเเบบไม่จริงจังกับใครมานาน เรื่องบนเตียงก็เช่นกัน เเต่พอได้เจอซันจิ ถึงระยะเวลามันจะไม่ได้นาน เเต่เะราะการทดลองของคุณพ่อจึงทำใก้ผมชอบซันจิได้อย่างง่ายดาย

เเละสิ่งที่ผมต้องการตอนนี้คือทำให้ซันจิมีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้

ตอนเเรกผมก็คุยดีด้วย เเต่ดูเหมือนซันจิจะไม่ชอบ ผมเองก็ไม่ชอบเลยไม่ต้องพูดดีด้วย ส่วนเรื่องที่สองคือซันจิอยากเจอเเม่ เเต่คือเรื่องที่ทำให้ผมหนักใจคือ คุณเเม่ได้เสียชีวิตไปนานเเล้ว หลังจากซันจิหนีออกจากบ้าน คุณเเม่ที่ป่วยอยู่เเล้วอาการก็ทรุดลงอย่างเห็นได้ชัด เเละในที่สุดท่านก็ไปอย่างไม่ได้บิกลากันสักคำ

เเต่มันก็ผ่านมานานเเล้วสำหรับผม เเต่สำหรับคนที่นอนกลับอยู่ข้างๆนี้สิ จะรู้สึกยังไงถ้ารู้ว่าคุณเเม่ได้เสียไปเเล้ว

เวลา 16:00

ตอนนี้ผมก็พาซันจิมาถึงสถาที่เเห่งนี้เเล้ว มันเป็นต้นการบูลต้นใหญ่ต้นหนึ่งที่มีสวนดอกไม่นาๆชนิดอยู่รอบๆ

เเละที่ผมพามาที่นี้ก็คือหลุมศพคุณเเม่อยู่ที่นี้ ตอนเเรกที่พวกเราพาคุณเเม่ในร่างที่ไม่มีชีวิตเเล้วมาที่นี้ มันไม่มีต้นไม่หรือดอกไม้เลยสักดอก เเต่ตอนนี้กลับเต็มไปหมด

"" ไหนเเม่ล่ะ พี่ชะ ชาย ""

"" ลองเดินไปสิ เเม่อยู่จ้างหน้านะ ""

ด้านซันจิ

เเม่อยู่ไหนกันถามอิจิจิก็บอกให้เดินไปข้างหน้า อะไรกันหรือหลังต้นการบูลต้นนี้จะมีบ้านของเเม่อยู่ เเล้วทำไมเเม่ต้องมาอยู่คนเดียวที่นี้ด้วย

เเต่ก็ชั่งเถอะอยากเจอเเม่เต็มที่เเล้ว ผมเลยวอ่งตรงไปที่ต้นการบูล โดยที่มีอิจิจิเดินตามมาด้านหลัง

เเต่สิ่งที่ทำให้ผมถึงกับเขาทรุดน้ำตาตกก็คือ ป้ายหลุมศพที่มีชื่อของคุณเเม่อยู่ นี้มันหมายความว่ายังไงกันเเน่ หรือนี้คือเเผนของอิจิจิที่หลิกให้ผมมาที่นี้

"" เเม่เสียไปนานเเล้วนะ ซันจิ ""

ประโยคของอิจิจิก็ทำให้ผมถึงกับร้องไห้ไม่หยุด ใครจะทำใจได้กัน เเม่เสียทั้งคน

"" นานหรือยัง "" ผมถามอิจิจิเพื่อความเเน่ใจว่าท่านพึ่งจากไป

"" 17ปีเเล้วนะซันจิ ""

นี้มันคือปีที่ปมหนีออกทะเลนี้หนา หรือว่าท่านออกตามหาผมจนอาการหนักเเละเสียชีวิตเพราะผม

ผมมันเป็นลูกที่เเย่เอามากๆ ขนาดเเม่ของตัวเองตายยังไม่รู้เรื่องเลย

เเต่การกระทำของอิจิจิก็ทำให้ผมถึงกับหยุดร้อง เพราะว่าอิจิจิเข้ามากอดผมจากด้านหลัง เเละพูดบางอย่างเเบบเบาๆ

"" ไปร้านเหล้ากันไหม ""

"" ปะ ไปสิ ""

ด้านอิจิจิ

ระหว่างทางไปร้านเหล้า ซันจิก็เอาเเต่ร้องไห้จนผมรู้สึกสงสาร ถ้ารู้อย่างนี้ผมจะไม่พาซันจิมา จะพาซันจิไปที่อื่นดีกว่า

เเต่ในเรื่องที่ทำให้ซันจิร้องไห้ ก็ยังมีเรื่องดีอยู่คือผมหาโอกาสพาซันจิไปร้านเหล้าได้เเล้ว

เวลาผ่านไปไม่นานก็ถึงร้านเหล้า เเละอีทางอย่างนึกก็คือซันจิหยุดร้องไห้เเล้ว

"" ป่ะ ""

"" ไปไหน "" ดูเหมือนซันจิจะจำไม่ได้ว่าผมจะพามาร้านเหล้า

"" ร้านเหล้าไง ""

"" ไม่เอาอ่ะ ไม่ลง "" ซันจิปฏิเสธว่าจะไม่ลง เเต่ผมก็จะทำให้ซันจิลงจากรถให้ได้

"" จะลงดีๆ หรือจะให้อุ่มลง "" ผมพูดขู่ซันจิไปอย่างนั้นเเหละคับ ผมไม่อุ่มซันจิหรอกถึงอยากก็ตาม เเต่คำตอบของซันจินั้นก็ทำให้หัวใจของผมถึงกับเต้นผิดจังหวะ

"" จะอุ่มก็อุ่มสิคับ ใครห้าม ""

ผมที่ไม่รู้ว่าจะกลบเกลื่อนความเขิลยังไง เลยพูดกับซันจิไปว่า

"" ก็ได้ๆ ไอ่เด็กดื่อ ""

อุ่มซันจิออกมาจากรถ เเต่ดูจากท่าทางของซันติเเล้วอยากให้ผมอุ่มให้นานกว่านี้

"" จะลงไหม ""

"" ไม่คับ พี่อุ่มเเบบนี้ก็สบายดี5555 ""

เเละสุดท้ายผมก็ต้องอุ่มซันจิเข้าไปในร้านเหล้าจนได้

"" ไอ่เด็กดื่อ ""

 

ต้องขอโทษด้วยนะคับที่มาอัพช้า พอดีไปเข้าค่ายมาครับ เเละอีกอย่างบอกเอาไว้ว่าจะมี ncเเต่กลับไม่มีต้องขอโทษด้วยนะคับ เดียวตอนหน้ามีเเน่ๆคับผม

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น