ศรีมณีเองจ้า

Back to square one ตอนพิเศษ

ชื่อตอน : Back to square one ตอนพิเศษ

คำค้น : ศรีมณี,นิยายyaoi,เมียหลวง,ท้องได้,มีลูก,คอสโม่,มิเกล,ครูส,ตอนพิเศษ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2563 22:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Back to square one ตอนพิเศษ
แบบอักษร

 

“ รอยสักนายสวยดีนะ “ 

 

 

“ เจ้!!! “  

“ เจ้ๆๆๆ!! “ 

 

 

(- -*)** 

 

 

“ หนวกหู!!! บ้านนายไฟไหม้รึไงไอเด็กบ้า! “ 

“ นึกว่าตายซะแล้ว ผมเรียกตั้งนาน “   

 

 

 

ไอเด็กเวรนี้ทำไมชอบมายุ่งกับผมนักนะ มันว่างมากรึไงหรือไม่มีใครคบถึงต้องมายุ่งวุ่นวายกับผมน่ะ  

 

 

“ แล้วมีอะไรไม่ทราบ “ 

“ ขอหลบเข้าบ้านเจ้แปปนึงดิ เร็วๆเลยเจ้ “ 

“ แล้วทำไมฉันต้องช่วยนายด้วย “  

 

ผมมองสภาพของไอเด็กบ้าก็ต้องถอนหายใจ เสื้อนักเรียนหลุดลุ่ย เหงื่อซึมไปทั่งตัวเหมือนวิ่งหนีผีมาอย่างไงอย่างงั้น  

 

“ ขอร้อนเหอะเจ้ ผมไหว้ละ “  

 

พอเห็นเด็กมันยกมือไหว้ท่วมหัวแบบนี้ก็อดใจอ่อนไม่ได้อยู่ดี   

 

“ อะๆ เข้ามา “  

 

 

พอผมเปิดประตูให้เข้ามามันก็รีบวิ่งไปกระโดดนั่งที่โซฟาผมทันที ไอเด็กไม่มีมารยาท!!  

 

 

 

“ มารยาทเป็นเรื่องง่ายๆที่ควรเรียนรู้ไว้ตั้งแต่เด็กๆนะ “ 

“ ค้าบบ ๆๆ “  

 

มันตอบรับคำผมอย่างส่งๆผมยังยกนิ้วมาแคะขี้หูต่อหน้าต่อตาผมอิก   

 

 

“ แล้วหนีมาอะไรไม่ทราบ “ 

“ สาวๆ รถไฟชนกันอะเจ้ ไม่มีไรหรอก “ 

“ เจ้าชู้แต่เด็กเลยหรอ “ 

“ ธรรมดาอะเจ้ ตามประสาคนหน้าตาดี “  

 

 

ถ้าตอนที่ผมยังเป็นวัยรุ้นอยู่ผมก็คงคิดแบบเขา ก็ยังเด็กอยู่นิใช้ชีวิตตามใจตัวเอง โดนลืมไปว่าสิ่งที่เราทำนั้นมันส่งผลเสียอะไรกับเขาบ้าง พอแก่แล้วก็จะเริ้มคิดมากขึน เช่น ผู้หญิงในสองคนนั้น อาจจะกลายเป็นโรคซึมเศร้าหรือไม่ก็เสียใจมากๆจนฆ่าตัวตาย คนแก่ก็แบบนี้แหล่ะ เริ้มคิดอะไรมากขึน หรือพูดนัยๆก็คือจริงจังกับชีวิตนั่นแหล่ะ  

 

อิจฉาเด็กๆจังเลยน้า อยากกลับไปตอนนั้นอิกจัง  

 

 

 

“ ยิ้มไรอะเจ้ ขนลุก “ 

“ นี่! “  

 

 

แกเป็นคนแรกเลยนะที่บอกฉันหน้าขนลุกน่ะ - -*  

 

 

“ จะอยู่นานแค่ไหน “ 

“ สักเที่ยงๆเดี๋ยวผมไปเรียนละ “ 

“ ไปตอนเที่ยงเนี้ยนะ “ 

“ ครับผม “  

 

 

ใช้ชีวิตสุขสบายดีแท้ ตอนเป็นวัยรุ้นผมไม่ได้เป็นถึงขนาดนี้นะ  

 

 

“ เจ้ผมถามอะไรหน่อยดิ “ 

“ ว่า “  

 

ผมช้อนตาขึนมองคนตรงหน้าที่อยู่ดีๆก็ทำเสียงจริงจังขึนมาซะอย่างงั้น  

 

 

“ ข่าวลือที่เขาว่า เจ้หย่ากับสามีเพราะว่าแอบไปมีชู้แล้วก็ฆ่าลูกของตัวเองนี่จริงปะ “ 

“ …. “  

  

ผมสะอึกกับคำถามเล็กน้อยก่อนที่จะระบายยิ้มออกมา ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึกอะไรกับข่าวนี้หรอกนะ จะว่ายังไงดีละ ไอโกรธมันก็โกรธนะ โกรธที่ไม่รู้อะไรเลยแท้ๆแต่กลับสร้างเรื่องขึนมาทำร้ายคนคนนีงเนี้ยคนดีๆเขาไม่ทำกับหรอก  

 

แต่จะให้ผมไปโวยวายไปอธิบายให้คนที่ไม่รู้จักเราฟังไปทำไม ความจริงคนสำคัญรอบๆตัวผม รวมถึงตัวผมกับครูสเองก็รู้ว่ามันเป็นยังไง  

 

อย่างที่บอกไปตอนนี้ชีวิตผมลงตัวแล้ว แค่วันๆนึงผมทำสวนปลูกผัก ปลูกดอกไม้ อ่านหนังสือก็หมดแล้ว ผมมีความสุขดีแต่กลับกันคนพวกนั้นล่ะที่จับผิดนั่งนินทาคนอืนมีความสุขรึยัง ลำพังยังหาเช้ากินค่ำอยู่เลยเอาเวลาไปโฟกัสหนี้สินเถอะนะ 

 

 

“ อยากรู้หรอ “ 

“ จะว่าไปก็อยากรู้อยู่นะเจ้ “ 

“ แล้วถ้าฉันไม่อยากเล่าละ “ 

“ ก็ไม่ต้องเล่าดิเจ้ ยังไงผมก็อยู่ข้างเจ้มากกว่าพวกแม่ค้าปากตลาดอยู่แล้ว “  

 

ผมมองไอเด็กบ้าที่ยกขาขึนมานั่งไขว่ห้างอย่างชิลๆเหมือนไม่แคร์อะไรสักอย่างในชีวิต  อยากรู้จังวันๆนึงมันมีเรื่องเครียดอะไรบ้าง  

 

 

“ นายจะเชื่อไหมถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ทำ มีสิ่งเดียวที่พวกเขาพูดถูกคือฉันหย่ากับสามีแล้ว “ 

“ เชื่อครับผม! “  

 

 

ผมพูดยังไม่ทันจบดีไอเด็กนี่ก็พูดสวนขึนมาว่าเชื่อผมอย่างแน้วแน่ มันทำให้ผมเผลอหลุดยิ้มออกมา  

 

“ ถึงฉันไม่อยากเล่าให้นายฟัง แต่ฉันบอกนายได้แค่ว่า สามีของฉันน่ะ เป็นคนดีมากเลยละ แต่เขาเริ้มที่จะทำร้ายฉันตั้งแต่เมื่อไหร่เขายังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ “ 

 

 

ผมยิ้มออกมาให้กับความทรงจำอันแสนมืดมิดของผม ผมยิ้มที่ตอนนี้มันไม่สามารถทำอะไรผมได้อิกแล้ว  

 

 

“ ผมจะดูแลเจ้เอง ใครพูดไม่ดีกับเจ้ผมจะจัดการให้เรียบ “  

“ !!! “  

 

ไอเด็กบ้ากุมมือทั่งสองข้างของผมขึนมา ความอบอุ่นจากมือหนาทำให้หน้าของผมออกสีแดงจางๆ จะว่าไปมันก็เขินอยู่นะ คำพูดคำจาดูโตกว่าอายุดี แต่นิสัยนี้ก็ยังเด็กเหมือนเดิม ถึงแม้จะโกรกผมสีขาวแถมตามตัวยังมีรอยสัก  เด็กยังไงก็คือเด็กน่ะนะ   

 

 

 

“ รอยสักนายสวยดีนะ “  

 

 

 

พาส : ครูส  

 

 

“ ผมคิดถึงคุณมากจริงๆ ” 

 

 

 

 

 

“ คุณพ่อไม่มีเวลาให้ลูกเลยสินะครับ “ 

“ ผมก็อยู่กับลูกผมทุกวัน “ 

“ งั้นหรอครับ “  

 

 

 

สถานะการ์ณแบบนี้มันน่าอึดอัดสุดๆ ทำไมคนระดับผมต้องมานั่งฟังครูอนุบาลพูดเรื่องการใช้เวลากับลูกด้วย ผมรู้ดีว่าผมกำลังทำอะไรอยู่  

คนนอกไม่จำเป็นต้องมานั่งพูดเรื่องจิตสำนึกของคนที่เป็นพ่อหรอก ผมสัญญาเอาไว้แล้วว่าจะดูแลเด็กคนนี้ที่เป็นลูกคนที่สองของผมให้ดีที่สุด  

 

 

 

“ คุณน่ะ เป็นครูทำไมถึงสูบบุหรี่ “ 

“ อุ้บ คุณพ่อเห็นด้วยหรอครับ ผมอุส่าแอบแล้วแท้ๆ “ 

“ … “  

" ขอต่อต้านการเมินครับ ปวดใจจังน้ออ " 

" ... " 

 

 

ผมเกลียดคนประเภทแบบนี้ที่สุด คนประเภทที่ผมไม่สามารถที่จะต่อกรได้ หลีกเลี่ยงไว้ดีกว่า ผมไม่ใช่คนแบบเมื่อก่อนแล้ว ตอนนี้ผมใช้สติมากขึน พยามที่จะเป็นคนที่ดีมากกว่านี้ เผื่อว่าวันนึงคอสจะใจอ่อนกลับมาหาผมอิกครั้งนึง  

 

ผมไม่เคยลืม ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่มีทางลืมคนที่ผมรักสุดหัวใจอย่างแน่นอน รวมถึงความเจ็บปวดทั่งหมดที่ผมได้เจอ   

 

 

“ คุณพ่อดูเศร้าๆนะครับ เล่าปัญหาให้ครูแบบผมฟังได้นะครับ “ 

“ ไม่ละ เรื่องที่จะพูดมีแค่นี้ใช่ไหม “ 

“ หรือว่าเรื่องที่ทำให้คุณพ่อเศร้าเป็นความลับหรอครับ คุณพ่อ “ 

 

 

 

หน้ามันกวนโอ๊ยผมชัดๆ  ( - -*)  

 

 

 

“ คุณเป็นครูไม่ใช่ที่ปรึกษาของผม กรุณารู้สถานะของตัวเองด้วยนะครับคุณครู “ 

“ … “  

 

 

ผมพูดจบก็ลุกขึนจากเก้าอี้ทันที เสียเวลาจริงๆ แต่บางทีมันไอครูนั่นอาจจะพูดถูกก็ได้เรื่องเวลา สงสัยผมต้องจัดตารางงานใหม่ซะแล้ว  

 

 

 

คุณพ่อน่ารักจังเลยนะครับ  

“ หุบปาก.! “ 

 

 

ผมกลับหลังหันไปตะคอกใส่มัน ไอครูนี่มันชอบกวนประสาทผมบ่อยๆทำให้ผมควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ แล้วก็ดูเหมือนว่ามันจะชอบใจซะด้วยที่เห็นผมเป็นแบบนี้ 

 

ฉีกปากยิ้มกว้างซะขนาดนั้น เกลียดมัน 

 

กล้าพูดมาได้ยังไงว่าผมน่ารัก ทั่งๆที่ตัวผมกับมันก็สูงเท่าๆกันเลย หน้าตาก็คมเข้มเหมือนกันไม่ได้มีความแตกต่างเลยสักนิด อาจจะติดตรงที่มันดูคมกว่าผมนิดหน่อยแต่มันไม่ได้หล่อไปมากกว่าผมหรอกครับ 

 

 

 

 

ปัง!!!

 

 

 

 

ผมเดินออกจากห้องก่อนที่จะปิดปนะตูเสียงดังอย่างจงใจเพื่อที่จะให้มันรู้ว่าผมไม่พอใจมันมากๆ ผมขอยืนยันคำเดิม คนแบบมันผมเกลียดที่สุด 

 

 

 

 

 

 

 

“ คุณหนีผมไม่พ้นหรอกครับคุณพ่อ~  “ 

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  

เรื่องคำผิดไว้แก้ตอนคอมศรีซ้อมเสร็จก็แล้วกันนะคะ จริงๆว่าจะลงตั้งนานแล้วแต่คอมดันมาพังซะก่อน  

แถมยังเปิดเรื่องใหม่ไปแล้วตั้งสองเรื่อง ฮรืออ ขอบคุณนะคะ 

ความคิดเห็น