ลานว่างทานอาหาร

ฉันพยายามหลบสายตาหมอโหดที่มองมาที่ฉันอย่างโกรธแค้น

ฉันรีบวางจานในมือแล้ววิ่งไปที่บ้านทันที

ฉันกอดคุณยายที่ตอนนี้เพ้อหาแต่คุณแม่ของฉัน

คุณโรมกอดฉันเอาไว้ก่อนจะลากตัวฉันให้ออกไปจากบ้านทันที

ฉันซบหน้าลงที่แผงอกกว้างของคุณโรมก่อนจะปล่อยโฮออกมาโดยไม่อายใคร สภาพของท่านดูอิดโรยมาก ฉันจะทำยังไงดี

10 นาทีผ่านไป

ฉันมองยอดเขาที่อยู่ห่างออกไปด้วยหัวใจที่สั่นไหว ฉันจะรอคนในเมืองไม่ได้ ยายของฉันร่างกายอ่อนแอลงไปทุกวันๆ ฉันต้องทำอะไรสักแล้ว

เวลา 19:00 น.

ฉันเก็บเสื้อผ้าและเสบียงอาหารใส่กระเป๋าแล้วออกมาจากตัวบ้านทันที

ฉันตกใจเมื่ออยู่ๆคุณโรมก็เดินออกมาจากข้างต้นไม้ เหมือนมาดักรอฉันเอาไว้ก่อนแล้ว

คนตัวสูงรีบตามมาดึงแขนฉันเอาไว้ไม่ยอมให้ฉันเดินไป

คุณโรมหยิบกระเป๋าเป้และกระเป๋ายาแล้วดึงแขนฉะนให้เดินตามไปทันที ยายจ๋า รอเดือนฉายก่อนนะคะ

เวลา 20:00 น.

ฉันได้แต่ส่ายหัวเพราะไม่รู้จริงๆ

ก็มันจริงนี่นา ฉันไม่ได้เกิดและโตที่นี่สักหน่อย ความรู้เรื่องเดินป่าก็ไม่เคยอยู่ในหัวเลย

คุณโรมส่องไฟฉายในมือไปที่ถ้ำเล็กๆตรงหน้ากาอนจะพาฉันเข้าไปในนั้น

ฉันหยิบยากันยุงมาจุดก่อนจะดึงผ้าผื่นใหญ่ออกมาปูตรงพื้น

คุณโรมนั่งลงข้างๆฉันก่อนจะหยิบผ้าผืนใหญ่ใหญ่อีกผืนออกมาจากกระเป๋าที่เค้าเตรียมมา

ฉันรีบปิดตาเมื่อคนตัวสูงถอดเสื้อออกโดยไม่อายฉันที่นั่งข้างๆ

คนตัวสูงดึงฉันเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันช้าๆ

คุณโรมกอดตัวฉันเอาไว้แน่นในสภาพที่เปลือยท่อนบน รอยสักที่หนาอกยิ่งทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงเข้าไปอีก

เปรี้ยงงงงงง!!!!!

ในนาทีที่คุณโรมกำลังแกล้งฉันอยู่นั้นฉันก็ต้องเป็นฝ่ายกอดเค้าเอาไว้แน่นเพราะเสียงฟ้าผ่าเสียงดัง

คนตัวสูงกอดตัวฉันเอาไว้แน่นก่อนจะค่อยๆลูบหัวเพื่อปลอบโยนฉัน

ฉันเอ่ยขอโทษคุณโรมที่เผลอไปกอดเค้า แต่พอฉันจะถอยห่างเค้ากลับกอดฉันเอาไว้แน่นกว่าเดิม

มือหนาประคองใบหน้าของฉันเอาไว้แล้วก้มลงมาจูบฉันอย่างอ่อนโยน นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!! เค้าจูบฉันงั้นเหรอ!!! คุณโรมจูบฉัน!!!!!