facebook-icon

อ่านทุกคอมเม้นนะครับ แต่ไม่ค่อยตอบนะหรือง่ายๆคือขก.ตอบ555แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อัพวันไหนไม่รู้555น่าจะเป็นวันเสาร์อาทิตย์21.00-00.00 ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้

42.การต่อสู้สุดท้าย

ชื่อตอน : 42.การต่อสู้สุดท้าย

คำค้น : 42.การต่อสู้สุดท้าย

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 344

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2562 22:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
42.การต่อสู้สุดท้าย
แบบอักษร

อัลเตอร์เสียงดังขึ้นมาทำให้คนอื่นที่อยู่รอบๆจะหันมามอง 

“ล้อเล่นๆ” 

ผมค่อยๆลูบหัวอัลเตอร์เบาๆก่อนที่เธอจะนั่งลงและดื่มน้ำผลไม้ก่อนที่จะลุกขึ้น 

“เป็นอะไรไปหรอ” 

“เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังมาที่นี่” 

“อย่าไปสนใจเลย...” 

ในวินาทีนั้นก็ได้มีลำแสงพุ่งเข้ามาก่อนที่ผมจะกระโดดออกนอกหน้าต่างและเปลื่ยนทิศทางของลำแสงนั้น 

“ชิน แกอีกแล้วหรอ” 

ผมตะโกนออกมาเสียงดัง 

“เฮ้ย...วันนี้อย่าพึ่งสู้ดิ ขอวันอื่น” 

“งั้นหรอ” 

“มาโคโตะ...” 

เสียงของอัลเตอร์ดังขึ้นก่อนที่เธอจะค่อยๆหายไปทีละน้อยก่อนจะหายไปจนหมด 

“เกิดอะไรขึ้น แกทำอะไรเธอ” 

“ฉันก็แค่ ย้อนเวลาไปในอดีตและไปช่วยเธอไม่ให้โดนเผาในวันนั้นยังไงละ” 

“แก!!!” 

ผมกัดฟันแน่นก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปในชินบนฟ้าก่อนที่ชุดของผมจะเปลื่ยนเป็นชุดพร้อมรบที่ในLostbeltและมีดาบอยู่ที่มือขวา 

“ฉันจะไม่ยกโทษให้แก” 

เราจะโกรธไปทำไม มันก็ดีแล้วนิ เธอได้ไปใช้ชีวิตกับคนที่เธอรักอย่างมีความสุข ไม่มีความทุกข์และไม่ต้องตายด้วย 

ในวินาทีนั้นชินได้เห็นอะไรบางอย่างจากด้านหลังของผมและสิ่งที่เธอคือร่างวิญญาณเด็กหนุ่มผมสีทองและผมสีดำ เด็กหนุ่มผมสีทองถือดาบกุหลาบสีฟ้าส่วนเด็กหนุ่มผมสีดำถือดาบสีดำสนิทก่อนที่ผมจะแทงเข้าไปที่ชินแต่ว่าร่างวิญญาณของทั้งสองคนก็แทงตามผมเช่นกัน 

“อย่างนี้นี่เอง สามารถควบคุมพลังได้อย่างลงบูรณ์แล้วสินะ” 

“น่ารำคาญ” 

ผมพุ่งตัวขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะใช้ดาบทั้งสองเล่มตัวปักของชินแต่ว่า 

“ขอบคุณที่จัดการปีกให้นะ” 

ชินใช้ส้นเท้าตรอกลงมาที่หัวของผมอย่างแรงก่อนที่ผมจะตกลงไปกระแทกกระพื้นแต่ว่า ชินที่ค่อยๆล่วงลงมาก่อนได้พุ่งเข้ามาโจมตีผมจำตัวผมนั้นกระเด็นขึ้นฟ้าอีกครั้ง 

“แก...” 

ในวินาทีนั้นผมก้ได้เห็นชินที่กระโดดขึ้นมาและใช้มือขวาของตัวเองบีบที่คอของผมก่อนจะกดผมลงพื้น 

“อะ” 

ผมกระอักเลือดออกมาจำนวนมากก่อนที่จะปล่อยดาบที่ถืออยู่ในมือ  

“นี่เรา อ่อนแอขนาดนี้เลยหรอ นี่เรา ปกป้องอะไรไม่ได้เลยงั้นหรอ เราจะตายงั้นหรอ” 

“มาสเตอร์ยังตายไม่ได้น่ะค่ะ” 

เสียงของใครบางคนดังขึ้นข้างหูของผมก่อนที่เธอจะพูดออกมา 

“มาสเตอร์ ลุกขึ้นสิค่ะ มาสเตอร์ของฉันน่ะแข็งแกร่งกว่าใครๆน่ะค่ะ” 

“มิสเทอร์เรียงั้นหรอ” 

ไม่มีเสียงตอบกลับ 

“นั้นสิน่ะ ทำไมฉันถึงคิดไม่ได้น่ะ” 

ผมค่อยๆยืนขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปหาชินอย่างช้าๆ 

“ยังไม่ยอมแพ้อีกหรอ” 

เมื่อก่อนผมเคยสงสัยว่าทำไมจะตัวผมในอนาคตถึงช่วยผมให้รอดจากชินแต่ตอนนี้ผมรู้แล้วเพราะว่าหมอนั้นคิดว่าตัวผมนั้นแข็งแกร่งว่าตัวเองจึงเลือกที่จะช่วยผม 

“เหมือนกับหมอนั้นจริงๆก็ไม่แปลกนิก็นายสองคนเป็นคนเดียวกัน แต่ว่าทำไมหมอนั้นถึงช่วยนะละ” 

“นี่นายไม่รู้สินะ ก็เพราะว่า” 

ใช่ตอนนี้ผมรู้แล้ว สาเหตุนั้น ผมมีบางอย่างที่หมอนั้นไม่มีถึงจะเป็นคนๆเดียวกันแต่ว่าเราสองคนนั้นแตกต่างออกไป 

“ฉันสามารถชนะแกได้ยังไงละ หมอนั้นเองก็คงคิดแบบนั้น” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว