ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่10 ผมท้องกับ.. 100%

ชื่อตอน : ตอนที่10 ผมท้องกับ.. 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2558 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10 ผมท้องกับ.. 100%
แบบอักษร

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้วผมก็ขอพ่อกับแม่ออกมาข้างนอก

ผมนัดทำงานกับอาร์มเพราะต้องทำรายงานส่งครูเป็นงานสุด

ท้ายก่อนสอบในอีกไม่กี่อาทิตย์
"กูอยู่หน้าบ้านมึงและ"
ผมโทรบอกอาร์มให้มันมาเปิดประตูให้ผมเพราะตอนผมอยู่

หน้าบ้านมันยืนคอยมันแค่ไม่กีวิก็จะเป็นลมอยู่แล้ว
"มาแล้วๆ"
"กว่าจะมากูจะเป็นลมอยู่แล้ว"
"เดี๋ยวนี้อ่อนแอนะมึง"
"ทำงานดีกว่าไม่เสร็จไม่จบนะมึง"
"ครับบบบ"
แล้วผมกับอาร์มก็ทำรายงาน อ่อวิชาเคมีนะเป็นรายงานที่

ต้องมีคำนำ สารบัญ บทนำแถมยังมีอ้างอิงอีกไม่รูจะทำให้

เยอะไปทำไมแถมยังต้องเขียนอีกเยอะก็เยอะเหนื่อยมาก

ด้วยนี้ก็เลยเที่ยงแล้วยังไม่ถึงครึ้งนึงทีแต่เพื่อเกรดก็ต้องทำ

 

 

12.48น.
รายงานผมเพิ่งเสร็จไปครึ้งนึงเองนี้ก็ไกล้จะบ่ายแล้วทำงานตั้งแต่

เช้ายังไก้แค่ครึ่งเดียวเองและตอนนี้ผมก็รู้สึกป่วดท้องมากจนทนไม่ไหม
"มึงไหวมั้ยกูว่ามึงไปโรงพยาบาลดีกว่า"
"ไม่ไหววะ"
"เดี๋ยวกูพาไป"
แล้วอาร์มก็พาผมไปโรงบาลและเป็นธุระให้ผมทุกอย่าง

ตอนนี้ก็เหลือแค่รอให้เขาเรียก ขออย่าให้เกิดเรื่องไม่ดีเลยเถอะ

40%

'คุณ...เชิญที่ห้อง233คะ'


"ไปเถอะเขาเรียกแล้ว"


"อืม"


"ให้กูไปเป็นเพื่อนมั้ย"


"ไม่เป็นไรกูเขาไปคนเดียวได้"


"มีอะไรบอกกูละ"


แล้วผมก็เดินเข้าไปในห้องที่นางพยาบาลได้ประกาศ  ผมเปิดประตูเข้าไปอย่างกล้าๆกลัวๆ

แล้วก็เข้าไปนั้งในที่ที่เขาให้นั้ง


"เป็นอะไรมาครับ"


"คือผมปวดท้องมากครับไม่รู้เป็นอะไร"


"แล้วนอกจากปวดท้องยังมีอาการอะไรบ้างครับ"


"ก็อ้วกครับแล้วก็ปวดหัวด้วยครับ"


"แล้วเป็นนานยังครับ"


"ก็สักพักแล้วครับ"


"แล้วแพ้อะไรบ้างครับ"


"ก็ไม่ครับ"


"เดี๋ยวหมอขอมือหน่อยได้มั้ยครับ"


"ครับ"


แล้วผมก็ยื่นมือของผมให้หมอแล้วผมคิดว่าเขาหน้าจะตรวจชีพจรผมสักพักหมอก็ทำหน้า

เหมือนสงสัยอะไรสักอย่างแล้วเขาก็โทรเรียกหมออีกท่านหนึ่งมา  

 ระหว่างที่รอหมออีกท่านหนึ่งเขาก็พูดกับผมว่า


"ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่ผมตรวจมันเป็นอย่างไรผมก็อธิบายไม่ได้เหมือนกันแต่เคชแบบนี้

เพื่อนผมก็เคยเจอผมว่าให้เพื่อนผมมาอธิบายดีกว่านะครับ"


แล้วสักพักคุณหมออีกคนก็มาดูจะสนิดกับหมอเขามากต้องมีอะไรกันแน่ๆ ผมได้ยินเหมือนเขา

จะคุยเรื่องของผมนะคงจะคุยเรื่องอาการเขาเป็นอะไรทำไมต้องทำหน้าเครียดแบบนั้นด้วย


"หมอต้องขอแนะนำตัวก่อนนะครับหมอเป็นหมอสูต"


"และผมเป็นอะไรครับ"


"คือตอนนี้หมอยังไม่แน่ใจต้องรอผลตรวจฉี่ก่อนเดี๋ยวหมอจะให้ไปตรวจฉี่นะครับ"


แล้วหมอก็เอาขวดที่ไว้สำหรับตรวจฉี่ให้ผมเขาไปตรวจในห้องน้ำแล้วผมก็เอาฉี่ให้หมอตรวจ


"คืออย่างนี้นะครับคนไข้ชอบเด็กไหม?"


"ชอบครับเด็กตัวเล็กน่ารักดี"


"อย่างนี้นะครับคือคุณท้อง"


เมื่อกี่ผมได้ยินไม่ผิดใช้มั้ยผมท้องผมท้องนี้ผมท้องได้จริงๆเหรอ


"แล้วมีผู้ชายคนอื่นที่ท้องได้เหมือนผมมากมั้ยครับ"


"มีครับแต่ไม่มากมันแล้วแต่ละคนผู้ชายที่ท้องได้มักจะมีฮอโมนเพศหญิงมากกว่าเพศชายครับ"


"ผมท้องจริงๆใช้มั้ยครับ"


ไม่รู้ทำไมอยู่ๆผมก็ร้องไห้ออกมาแต่มันเป็นการร้องไห้ด้วยความ

ดีใจผมท้องกับเขา ผมไม่รู้ว่าเขาจะรักเด็กคนนี้มั้ยแต่ผมรักเด็กคนนี้เพราะเขาเป็นลูกของผม


"แต่ผมเรียนอยู่ แล้วพ่อกับแม่ผมก็ยังไม่รู้เรื่องนี้"


หมอว่าคนไข้ควรบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ดีกว่านะครับผมเชื่อว่า

เขาจะไม่ทอดทิ้งคุณและอีกอย่างยังไงคุณก็ต้องท้องโตพ่อกับ

แม่คุณก็ต้องรู้อยู่ดีนะครับ"


"แต่ผมกลัว"


"ยังไงคุณก็คือลูกนะครับพ่อแม่ของคุณต้องเข้าใจ"


"ขอบคุณนะครับ"


"ส่วนเรื่องฝากท้องผมจะเป็นคนจัดการให้นะครับเดือนหน้าอย่า

 

อย่าลืมมาตามนัดนะครับ อ่อคุณท้องได้2เดือนกว่าจะ3เดือน

 

 

แล้วนะครับ"

 

 


"ครับ"


แล้วผมก็ออกมาหาเพื่อนผมที่นั้งรออยู่ข้างนอก


"เป็นไงมั้งวะ"


"กูท้อง"


"เมื่อกี้มึงว่าไงนะ"


"กูท้อง"

 


"จริงเหรอวะและมึงท้องกับใคร"


"ไว้กูบอกในรถแล้วกันกูฝากมึงไปรับยาแทนกูที"


"อืมได้เดี๋ยวกูมานะ"


ผมรู้สึกสับสนยังไงไม่รู้ผมรู้สึกดีใจนะแต่อีกใจก็รู้สึกสับสนยังไงไม่รู้

 

 

 

20%

 

หลังจากที่ผมให้อาร์มไปรับยาแทนผมอาร์มกลับมารับผมที่

เดิมแล้วผาผมกลับบ้านระหว่างทางที่อยู่ที่รถอาร์มก็ถามผมชึ้น
"ใครเป็นพ่อเด็ก"
"ไออาร์ต"
"นานเท่าไหรแล้ว"
"3เดือน"
"นานขนาดนั้นเลย"
"มึงเต็มใจมั้ยวะ"
"กูคิดว่ากูรักมันวะ ฮึกอือๆๆๆๆกูต้องทำยังไงวะกูกลัวว่ามัน

ไม่รักกูพ่อแม่กูอีกกูกลัวพวกเขารับไม่ได้"
"ถึงยังไงมึงยังมีกู"
"แล้วมึงจะบอกพ่อแม่มึงยังไง"
นั้นนะสิผมจะบอกพวกเขายังไงถ้าเขาไม่รักเด็กคนนี้แล้วไล้

ผมออกจากบ้านละ แต่ถึงยังไงผมก็ต้องบอก
"ยังไม่รู้วะ"
"มึงทำไมช่วงนี้กูไม่เห็นมันเลย"
"ใคร"
"พ่อของลูกมึงนะช่วงนี้มันไม่มาโรงเรียนนานแล้วนะ"
"ไม่รู้ดิช่วงนี้อาร์ตก็ไม่มาหา ไม่โทรมาเลย"
"มันคงติดธุระ"
"อืม"
จริงช่วงนี้อาร์มไม่ติดต่อผมมาเลยผมกลัวว่ามันจะทิ้งผมถ้ามันทิ้ง

ผมจริงๆผมคงต้องรับภาระน่าที่ในการเลี้ยงลูกคนเดียวแต่ก็ไม่เท่า

กับการที่รักเขาไปแล้วแต่เขาไม่รักตอบ
'สู้ๆไว้ไอตั้มมึงต้องสู้เพื่อลูกของมึง'

 

????????????????????????????????????????????

ครบ100%แล้วนะคะ คือความจริงคุณป้าแจ่แสน็จนานแล้วแต่ไม่มีโอกาศได้ลงต้องสอบเสาร์อาทิตย์

ความคิดเห็น