ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 8 (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2562 15:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 8 (NC)
แบบอักษร

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ก่อนที่วายจะหันหน้ามามองหน้าแทนคุณด้วยสายตาที่เรียบนิ่ง ใบหน้าเสี้ยวนึงขึ้นสีแดงจางๆเพราะโดนตบก่อนหน้า มุมปากแตกที่มีเลือดซึมออกมานั้นค่อยๆยกยิ้มขึ้นมาอย่างรู้สึกสมเพชตัวเอง วายแอบคิดขึ้นมาว่าถ้าเจ้าหนี้ของเขาไม่ใช่แทนคุณป่านนี้ชีวิตของวายจะเป็นยังไง ตายไปหรือยังหรือว่าโดนกระทืบทุกๆวันเพราะไม่มีเงินใช้หนี้ แต่ในความคิดของวาย เรื่องพวกนั้นมันยังดีกว่าการที่เขาต้องมาเจออะไรแบบนี้แน่นอน

วายสบสายตาแทนคุณนิ่งก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกไปในเมื่อเรืี่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ววายคงไม่มีทางเลือกอื่น

"กูจะใช้หนี้มึงด้วยร่างกาย แต่ขอทุกครั้งเป็นกูยินยอมได้หรือเปล่า"

"แล้วมันมีครั้งไหนบ้างที่มึงยินยอมใช้หนี้กู มึงอย่ามาเล่นลิ้นให้มันมากนักวาย" แทนคุณพูดเหมือนรู้ทันซึ่งวายเองก็เงียบไป

"มึงคิดว่ากูตามมึงไม่ทันสินะ ดูอย่างครั้งนี้สิ มึงเล่นตัวเหมือนว่ามึงยังสะอาดบริสุทธิ์ทั้งๆที่กูได้มึงมาแล้วมึงจะให้กูคิดยังไงล่ะ ดิ้ดดิ้นอย่างกะสาวแรกรุ่นมันไม่ใช่ว่ะ"

เป็นอีกครั้งที่วายมองหน้าแทนคุณนิ่ง วายอยากรู้ว่าในสายตาแทนคุณนอกจากลูกหนี้ที่ต้องใช้หนี้แล้วแทนคุณเห็นวายเป็นอะไรบ้างนอกจากอีตัวที่อยากได้ตอนไหนก็ได้งั้นหรอ

"ลูกหนี้คนอื่นมึงทำแบบนี้มั๊ย มึงบังคับให้เขาขายตัวให้มึงหรือเปล่าหรือมีแค่กูที่มึงจะข่มเหงยังไงก็ได้ มึงลืมไปหรือเปล่าว่ากูก็เป็นคน มึงเอากูวันนั้นความเป็นคนกูก็ไม่เหลือแล้ว!"

วายตะคอกเสียงใส่แทนคุณ ทุกอย่างที่พูดออกมาทั้งหมดมันออกมาจากใจจากความรู้สึก ไม่ใช่ว่าลูกหนี้ของแทนคุณมีแค่วาย ยังมีคนอีกมากมายที่อยู่ในสถานะนี้แต่วายก็ไม่เห็นว่าคนพวกนั้นต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้เลยสักคนเดียว

"มี!"

"ดรีมก็ใช่" วายถามออกไป

"ไม่ใช่! ดรีมไม่เหมือนมึงหรือคนอื่น"

"งั้นหรอ หึ!" วายเค้นเสียงหัวเราะออกมา

"อย่าทำหน้าแบบนี้กับกู"

"ทำไม"

"วาย!" เสียงเข้มเอ่ยออกมาพร้อมกับมองสบตาวาย วายไม่หลบตาเขามองตอบอย่างท้าทาย

"กูพร้อมแล้ว มึงทำเลย อยากทำอะไรก็ทำ" วายพูดบอกก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ถ้าไม่ยอมเรื่องก็คงไม่จบ ถ้าขัดขืนก็คงจะโดนด่าด้วยคำดูถูกสู้ให้ยอมๆไปเลยดีกว่า

"ลุกขึ้นมา" แทนคุณพูดบอกตอนที่ผละออกไป วายค่อยๆลุกขึ้นตามที่แทนคุณสั่ง

"เข้าไปในห้อง" แทนคุณบอกแต่เขายังยืนอยู่ที่เดิม วายไม่ตอบและเดินเข้าไปในห้องนั้นตามที่แทนคุณสั่งพอเปิดประตูเข้าไปคงไม่ต้องบอกนะว่าสภาพห้องเป็นยังไง มันก็พึ่งผ่านสงครามรักมาไง วายมองไปรอบๆห้องก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ว่าง ต่อไปที่นี่มันคงได้ใช้กับวาย ใช้ต่อจากคนของแทนคุณ

ไม่นานแทนคุณก็เดินเข้ามาในห้อง ดวงตาคมมองมาที่วายก่อนที่ร่างสูงจะพูดขึ้น

"ถอดเสื้อผ้าออกแล้วขึ้นไปรอบนเตียง"

วายนิ่งไม่ไหวติงกับคำพูดของแทนคุณ ตอนแรกคิดดีแล้วแต่พอเอาเข้าจริงก็ยังแอบกลัว มันแตกต่างจากตอนนั้นที่โดนขืนใจ แต่ตอนนี้วายกับเป็นฝ่ายจำยอมเขาก็เลยรู้สึกเกร็งๆและประหม่าอยู่ไม่น้อย

"ช้าอยู่ทำไมหรือต้องให้กูบังคับ"

"..." วายยังคงเงียบ เขาหลบตาแทนคุณและใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง วายเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นแทนคุณเดินมาประชิดตัวแล้ว

"ถอดแล้ว" วายบอกพร้อมกับยกสองแขนขึ้นมากันทำให้แทนคุณก้าวถอยออกไปสองก้าวส่วนวายก็ยืนขึ้นแล้วค่อยๆถอดเสื้อตัวเองออกด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ

วายรู้ว่าแทนคุณมองมาที่เขาไม่ละสายตาทุกครั้งที่เครื่องสวมใส่ถูกถอดออกจากร่างกายวายก็รู้สึกวูบไหวอยู่ไม่น้อย ก่อนที่ปราการชินสุดท้ายจะถูกถอดออกไป

วายยืนตัวเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าแทนคุณด้วยร่างกายที่สั่นเล็กน้อย เขาไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับร่างสูงยังคงก้มหน้างุดด้วยความอาย

"ขึ้นไป" แทนคุณบอกเสียงเรียบ

วายค่อยๆเดินไปที่เตียงนอนกว้างที่ตอนนี้ยับยู้ยี่ไม่เรียบร้อย บนนั้นมีร่องรอยยังคงเหลืออยู่ วายได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ

เตียงนอนย่นลงบ่งบอกว่าแทนคุณทิ้งตัวลงมาแล้ว วายที่นั่งอยู่เกือบหัวเตียงรีบห่อตัวเข้ากันทันที

หมับ!

ปึก!

"ดะ เดี๋ยว!" วายร้องบอกเมื่อถูกกระชากร่างให้นอนราบลงไป

"กลัวงั้นหรอ มึงยังต้องมีอะไรให้กลัวอีก ยอมแล้วก็อยู่นิ่งๆอย่ามาเล่นตัว" แทนคุณต่อมาออกมาทันที

"ทำใจไม่ได้หรือไง!" วายตะคอกกลับไป

"กูให้เวลามึงมาพอแล้ว อ้าขาออก" แทนคุณมองหน้าวายเขม็งพร้อมกับจับเรียวขาของวายไว้

"กูยังไม่พร้อม" วายพูดและหนีบขาไว้แน่น

"ไอ้วาย!" แทนคุณเรียกวายเสียงดังลั่น

"กูยังไม่อยากทำ!"

"ทำไม!"

วายเงียบไม่รู้จะบอกยังไง แล้วจู่ๆแทนคุณก็พูดขึ้นมา

"หรือมึงคิดรังเกียจกู"

วายไม่ตอบแต่ความรู้สึกมันกลับบอกแบบนั้น วายเห็นร่องรอยพวกนี้ก็อดที่จะขยะแขยงแทนคุณไม่ได้ พึ่งเสร็จกิจแล้วจะมาทำต่อกับวายมันจะไม่เกินไปหน่อยหรอ

"มึงไม่มีสิทธิ์รังเกียจกูไอ้วาย" พูดจบเรียวขาของวายก็ถูกกระชากออกจากกันก่อนที่ร่างกายของแทนคุณจะแทรกและกดทับลงมา

"ไม่ๆ" วายร้องห้ามแต่มันก็ช้าไปเมื่อใบหน้าหล่อซุกไซร้ลงมาซอกคอขาวของวาย แทนคุณขบเม้มและดูดดึงนวลเนื้อของวายจนรู้สึกเจ็บไปหมด ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะจูบพรมลงไปเรื่อยๆจนถึงยอดอกสีสวย ฟันคมขบเม้มยอดอกสีสวยรุนแรงจนวายรู้สึกเสียววาบขึ้นมา

อื้อ! อย่า!

วายใช้ฝ่ามือดันศีรษะของแทนคุณให้ออกห่าง ทั้งผลักทั้งดัน ร่างเล็กดิ้นไปมาเพื่อให้หลุดพ้นแต่มันก็ไม่เป็นผลแทนคุณยิ่งขบเม้มตวัดเลียยอดอกแรงขึ้นจนวายต้องแอ่นร่างกายขึ้นรับ

อื้อ!

หมับ!

อ๊ะ!

"ยะ อย่า!" วายสะดุ้งเฮือกเมื่อฝ่ามือหนาคว้าไปที่แก่นกายของวาย แทนคุณบีบกำแก่นกายที่แข็งตัวของวายไว้ก่อนจะค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆ เรียวลิ้นก็ตวัดเกี่ยวยอดอกของวายไม่ห่าง ตอนนี้วายรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย ฝ่าเท้าจิกลงบนที่นอนเพื่อช่วยปลดปล่อยอารมณ์ปั่นป่วนที่เกิดขึ้น สองมือเล็กขย้ำเรือนผมของแทนคุณไว้แน่น

อ๊ะๆ อื้อๆ

วายส่งเสียงครางออกมาถี่ๆเมื่อแทนคุณกำรูดแก่นกายของวายเร็วขึ้นจนวายหายใจไม่ทั่วท้องร่างกายกระตุกเกร็งขึ้นมาก่อนที่ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มฝ่ามือหนาของแทนคุณ

วายนอนหอบหายใจแรง สมองโล่งไปหมดวายค่อยๆยกศีรษะขึ้นมาเพื่อมองแทนคุณ ตอนนี้ใบหน้าหล่ออยู่ไปห่างจากแก่นกายของวาย วายยื่นมือไปเพื่อผลักดันแต่ก็ไม่ทันเมื่ิอแทนคุณเปิดปากขึ้นและกลืนกินแก่นกายของวายเข้า

อ๊ะ! อ๊า!

พ๊วบ! พ๊วบ! พ๊วบ!

แทนคุณขยับใบหน้าขึ้นลงเป็นจังหวะดูดเลียแก่นกายของวายทำให้วายต้องเม้มแากแน่นด้วยความเสียวกระสัน ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระรื่น ฝ่ามือเล็กก็จิกขย้ำลงไปบนผ้าปูที่นอนปากเล็กก็ร้องครางออกมาไม่หยุด

"มะ มะ ไม่ไหวแล้วอื้อ!" วายบอกพร้อมกับเชิดใบหน้าขึ้นเป็นจังหวะที่เขาปลดปล่อยออกมาเป็นครั้งที่สองติดต่อกัน ปลายลิ้นนุ่มตวัดเลียปลายแก่นกายของวายพร้อมกับดูดดื่มน้ำสีขาวขุ่นออกไปจนหมด

แทนคุณผละออกไปนั่งมองร่างเล็กที่นอนหอบหายใจอยู่ก่อนจะถอดกางเกงยีนที่สวมอยู่ออกอย่างรวดเร็ว แทนคุณจับสองขาเรียวให้แยกออกจากกันพร้อมกับแทรกร่างกายไปตรงกลาง มือใหญ่จับสะโพกงามให้ยกขึ้นก่อนจะใช้น้ำรักของวายป้ายไปตรงช่องทางสวยและจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่จ่อไปที่ช่องทางสวยทันที

แทนคุณค่อยๆดันท่อนเอ็นเข้าไปในช่องทางสวยทีละนิดจนร่างเล็กสะดุ้งเฮือกครั้งนึง แทนคุณไม่รอช้ารีบดันท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดลำ

"อื้อ! เจ็บ!" วายร้องขึ้นเมื่อท่อนเอ็นขนาดใหญ่ถูกส่งเข้าไปในร่างกายอย่างไม่ทันตั้งตัว ตอนนั้นสมองขาวโพนไปหมดจนตามร่างสูงไม่ทัน

"อย่าเกร็ง กูขยับไม่ได้และมึงจะเจ็บ" แทนคุณกัดฟันแน่นพูดออกไปเพราะร่างกายของวายไม่ผ่อนคลายจึงทำให้ช่องทางสวยรัดท่อนเอ็นของแทนคุณแน่นมันทั้งเจ็บและรู้สึกดีไปพร้อมๆกัน

"อื้อ เจ็บไม่เอา" วายส่ายหน้าไปมาเมื่อแทนคุณเริ่มขยับเอวช้าๆ วายยังไม่พร้อมเต็มร้อยแม้จะปลดปล่อยไปแล้วสองครั้งก็ตาม

"กูบอกว่าอย่าเกร็งไง!"

"มันเจ็บ อย่า ขะ อ๊า! ยับ อื้อ!" แทนคุณก้มลงไปปิดปากบางทันที ร่างสูงพยายามปลุกเร้าและเบี่ยงเบนความสนใจจากร่างเล็กก่อนที่จะสอบเอวเข้าออกเร็วขึ้นเป็นจังหวะ เมื่อเห็นว่าร่างเล็กตอบรับท่อนเอ็นและผ่อนคลายแล้ว แทนคุณก็ผละออกมาก่อนจะประคองเอวบางไว้แน่นและกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกช่องทางสวยเร็วขึ้นจนร่างเล็กลัานคร่อนไปทั้งร่างกาย

"อืม ซี้ด! อ้า แน่นจังวะ" แทนคุณครางออกมาอย่างพอใจกับร่างกายนี้ ครั้งที่สองที่แทนคุณได้สัมผัสมันและรู้ติดใจจนอยากจะทำซ้ำๆ แทนคุณกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกอย่างเร็วรัวเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะปลดปล่อยออกมา แทนคุณบีบเอวบางแน่นก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปครั้งสุดท้าย

อ๊ะๆๆ อ๊าาาา

วายครางออกมาเมื่อแทนคุณปลดปล่อยเข้าไปในร่างของเขา วายยังไม่ได้หยุดหายใจแต่ก็ถูกแทนคุณจับพลิกให้คว่ำหน้าลงกับเตียงนอน วายจะร้องห้ามแต่ท่อนเอ็นก็สวนเข้ามาอย่างเร็ว

อ๊า อื้อ

"ทะ แทนคุณ พะ พอ" วายห้ามเสียงแผ่วใบหน้าซุกอยู่กับหมอนใบใหญ่ เขาไม่มีแรงแล้วแม้แต่จะพูดร้องห้ามหรือขัดขืนตอนนี้ดวงตาทั้งสองข้างฉ่ำปรือไปหมด ริมฝีปากที่เอาแต่เม้มแน่นก็รู้สึกปวดไปหมด วายหมดแรงแล้วและได้แต่นอนให้แทนคุณเข้าออกร่างกายอยู่แบบนั้นจนร่างสูงจะพอใจและหยุดไปเอง

.

.

.

ก่อนอื่นต้องกราบขอโทษด้วยนะคะ บทนี้มาช้าเพราะมือถือมีปัญหา จึงไม่สามารถอัพได้ และขอโทษกับบทNcที่ห่วยแตกที่สุดในสามโลก พยายามแล้วนะคะ ได้แค่นี้จริงๆเพราะไรท์พึ่งแต่งเป็นเรื่องแรกบรรยายอาจไม่ราบรื่นพอ ช่วยติชมเพื่อที่ไรท์จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขในครั้งต่อๆไปด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว