facebook-icon

เตือนเนื้อหารุ่นเรง!! ไม่เหมาะสมกับผู้พิทักษ์จริยธรรม,ผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งทุ่งลาเวนเดอร์ และผู้ที่จิตใจอ่อนไหวง่าย ปล.นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวรุ่นลูกของ พีและเพลิน จากเรื่อง Prince Of Engineer เมียวิศวะ

ชื่อตอน : OVERDOSE 09 : W Club [New1/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2562 02:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
OVERDOSE 09 : W Club [New1/2]
แบบอักษร

OVERDOSE 09 : W Club

 

“ แล้วไอ้เพลย์ที่ว่าเนี่ย..คือผู้ใดคะ? “ น้ำหนึ่งเปิดประเด็น

 

“ ให้โอกาสแถลง “ ไอน้ำรีบซักไซ้อย่างรู้งาน

 

“ ..ก็พี่แถวบ้านอะ แต่ไม่ได้เจอนานแล้ว “ ฉันอธิบายรวบรัดตัดความ เพราะไม่อยากจะพูดถึงเท่าไหร่..แต่ในเมื่อพูดแล้วก็อดนึกไม่ได้เลยจริงๆว่าตอนนี้เวลานี้ เขาจะเป็นยังไงบ้าง จะอยู่ที่ไหน..เปลี่ยนไปมากมั้ย หลายๆคำถามผุดขึ้นมาเต็มหัวไปหมดแต่กลับไม่มีใครสามารถให้คำตอบฉันได้เลยแม้แต่คนเดียว

 

หึ ในที่สุดเขากลับเข้ามาในความคิดฉันจนได้..สี่ปีก่อนฉันพยายามลืมผู้ชายคนนี้อย่างยากลำบาก แต่ทำไมถึงได้กลับมาอย่างง่ายดายราวกับความพยายามที่ผ่านมามันไม่ช่วยอะไรเลย..

 

“ อ๋อ..ถึงว่าล่ะเมื่อกี้ทักกันซะกูตกอกตกใจ “ น้ำหนึ่งพูดแล้วลุกขึ้นยืน

 

“ จะไปไหน? “ ไอน้ำถาม

 

“ เอ้า! กินหมูจุ่มไงอีบ้า..เจอคนหล่อละลืมเลยเหรอ?5555555 “

 

“ เออๆไปดิๆ5555555 “ หลังจากนั้นพวกเราก็พากันออกจากมหาลัยตรงมาที่ร้านหมูจุ่มเจ้าประจำ ชีวิตประตำวันของสี่ทหารเสืออย่างเราๆก็ไม่ค่อยมีอะไรมากหรอกค่ะ..ต่างคนก็ต่างโตแล้ว มีการมีงานทำในแบบที่ตัวเองชอบและถนัด

 

อย่างยัยน้ำหนึ่งมันก็ไปบริหารธุรกิจของบ้านตัวเองได้ ยัยธิวานี่เส้นทางบันเทิงเลยค่ะ..ถ่ายแบบเล่นหนังเล่นละครอะไรก็ว่าไป ส่วนยัยไอน้ำมันก็มีร้านเบเกอรี่ของมัน..แถมแฟนก็ร๊วยยยรวย!นั่งเฉยๆสบายๆทั้งชาติก็ยังได้

 

ตัดภาพมาที่ฉันคือวันๆไม่ทำงานอะไร เรียน เที่ยว เรียน เที่ยว ไปอย่างไร้จุดหมาย..แต่ถ้าจะให้พูดกันตามจริงเลยฉันก็มีงานอดิเรกทำนะ อื่มม..จะเรียกมันว่ายังไงดีล่ะ ดีเจเหรอ? ก็ได้อยู่แหละมั้ง..แค่ฉันอาจจะยังไม่สามารถเรียกตัวเองว่าดีเจได้อย่างเต็มตัว เพราะฉันยังไม่เคยไปรับงานที่ไหนเลยสักครั้ง

 

ตลอดเวลาหนึ่งถึงสองปีที่ผ่านมาฉันใช้ช่วงวันหยุดหมดไปกับการเรียนดีเจที่โรงเรียนสอนดนตรีค่ะ มันอาจเป็นอะไรที่ฟังดูสวนทางกับคำว่า ‘บริหารธุรกิจ’ ไปหน่อย..แต่ฉันก็ทำมันได้ดีนะคะ คุณแม่เนี่ยสนับสนุนอย่างเต็มที่เลยล่ะ จะมีก็แต่พ่อใหญ่นี่แหละที่ท่านไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่กับการเรียนเป็นดีเจเปิดเพลงแดนซ์ตื้ดๆในผับในบาร์

 

ส่วนพี่วาดแกก็ไม่ว่าอะไรค่ะ แอบสนับสนุนเบาๆและคอยดูแลไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางจนเกินไป..ปัจจุบันพี่วาดเรียนปริญญาโทรัฐศาสตร์อยู่ เห็นว่าเจาะจงด้านการเมืองการปกครองโดยเฉพาะเลย..สงสัยเขาคงอยากทำงานทางด้านนี้คล้ายๆกับพ่อใหญ่ล่ะมั้งคะ

 

เมื่อสองปีก่อนพรรคการเมืองของพ่อใหญ่ชนะการเลือกตั้ง ทำให้สส.อย่างท่านมีภาระหน้าที่ที่มากขึ้น ไหนจะงานไหนจะครอบครัว..หลายๆอย่างทำให้พวกเราไม่ค่อยได้เจอหน้ากันทุกวันเหมือนอย่างแต่ก่อน ยิ่งฉันย้ายมาอยู่คอนโดใกล้มหาลัยยิ่งแล้วใหญ่เลยค่ะ..เดือนหนึ่งเจอหน้าครอบครัวแค่หนเดียวเองมั้ง5555555555

 

เฮ้อ..แต่ก็นั่นล่ะค่ะ ออกจากเรื่องครอบครัวมาทางเพื่อนบ้างดีกว่า..ตอนนี้เพื่อนๆมีการมีงานกันหมดแล้ว ตัวฉันเองก็อยากมีบ้างแต่ติดที่ทำอะไรไม่ค่อยเป็นเลยน่ะสิ..ถ้าเดินเข้ามาถามตอนนี้ก็คือพร้อมจะบอกมากๆว่า เออ..เราmixเพลงได้นะ เปิดเพลงแบบดีเจได้นะ

 

แต่คนส่วนใหญ่คงไม่ได้สนใจอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่บวกกับมันเป็นความสามารถที่ถูกจำกัดเอาไว้ใช้ในสถานที่ที่เฉพาะเจาะจงด้วยล่ะมั้ง เช่น ผับบาร์ สถานบันเทิง หรืองานเลี้ยงต่างๆ..ถ้าอยากทำงานก็คงทำได้แค่ตอนกลางคืน ซึ่งก็ใช่ว่าจะเข้าไปทำได้ง่ายๆ

 

แต่ละที่ล้วนมีดีเจเก่งๆของตัวเองกันทั้งนั้น..และต่อให้เป็นดีเจอิสระรับจ้างงานทั่วไปก็ต้องมีชื่อเสียงโด่งดังในวงการแสงสีพอสมควรถึงจะมีคนมาจ้างไปเปิดเพลงในร้านหรือในคลับ

 

ตัดภาพมาที่ฉันคือไม่มีอะไรเลย ชื่อเสียงในวงการแสงสีก็ไม่มี ลองทำงานจริงในผับก็ไม่เคย..เพราะฉันยังไม่กล้าพอ บวกกับยังไม่เคยได้รับโอกาสจากใครเลยน่ะสิ เฮ้อ..พูดแล้วก็เซง อยากทำงานเหมือนเพื่อนๆบ้าง

 

..หลายวันต่อมา

ณ Mix Studio

ตอนนี้ฉันอยู่ที่สตูค่ะ จริงๆก็สตูดิโอนั่นแหละแต่ขอเรียกสั้นๆแล้วกัน..วันนี้ฉันแวะมาซ้อมนิดหน่อยค่ะกลัวจะลืมวิชา เพราะบอกตามตรงว่าฉันน่ะเรียนจบครอสไปได้หลายเดือนแล้วล่ะ..แต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้ลองทำงานจริงๆเลยสักครั้ง

 

พี่อาร์มคุณครูที่สอนเปิดเพลงให้ฉันเขาก็บอกนะว่าไม่ต้องไปซีเรียสเรื่องงาน ถ้ามีใครติดต่อเข้ามาเขาจะช่วยดันให้เอง..คือพี่อาร์มเนี่ยเป็นดีเจที่มีชื่อเสียงมาก่อนค่ะ แต่ตัดสินใจลาออกจากการเป็นดีเจที่คลับชื่อดังแห่งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ เพราะอยากลงมาทำโรงเรียนสอนดนตรีแบบเต็มเวลามากขึ้น

 

ทุกวันนี้ก็มักจะมีสถานบันเทิง หรือออแกไนซ์ติดต่อพี่แกมาประจำค่ะว่าต้องการดีเจไปเปิดเพลงประจำ ต้องการนักร้อง ต้องการนักดนตรีแขนงต่างๆบลาๆๆมากมายก่ายกอง..และนั่นก็เป็นเพราะทุกคนในวงการรู้ดีว่าพี่อาร์มเขาเก่งมาก ชื่อเสียงของมีเขามีผลทำให้ลูกศิษย์ได้เครดิตดีๆติดตัวไปด้วยเยอะเลยล่ะค่ะ

 

“ แสนหวานวันนี้ว่างไหม? “ พี่อาร์มถาม

 

“ มีอะไรเหรอคะ? “

 

“ พี่จะพาไปดูไซเรนเปิดเพลงที่คลับน่ะ เห็นว่าน้องชอบดีเจคนนี้มากเลยไม่ใช่เหรอ? “ พี่อาร์มพูดพลางเดินเข้ามาถอดหูฟังออกให้ฉัน ก่อนจะปิดโน้ตบุ๊คปิดสวิตซ์เครื่องมิกส์นั่นทันที

 

“ ช..ชอบค่ะ แต่คลับที่พี่ไซเรนเปิดเพลงอยู่จองโต๊ะยากมากเลยไม่ใช่เหรอคะ? “ ฉันถามไปแบบนั้นเพราะไอ้คลับที่เรากำลังพูดถึงกันอยู่เนี่ยมีชื่อว่าดับเบิ้ลยูค่ะ พี่อาร์มเขาเคยเป็นดีเจที่นี่มาก่อน และราคาค่าเปิดโต๊ะก็แพงมหาศาลมาก แต่แปลกที่มันถูกจองเต็มทุกคืนแบบไม่มีท่าทีว่าจะว่างเลยน่ะสิ

 

“ ไปนั่งที่บาร์ก็ได้ไม่เห็นต้องเปิดโต๊ะเลย 😊 “ พี่อาร์มตอบยิ้มๆ แล้วดันๆตัวฉันให้ออกมาจากห้องซ้อม

 

“ กลับดึกไหมคะ? พรุ่งนี้หนูมีสอบนะ “

 

“ ไม่ดึกครับ เที่ยงคืนถึงห้องแน่นอน “

 

“ โอเคค่ะ ไปก็ด้ายยย 😁

 

“ งั้นน้องกลับไปอาบน้ำแต่งตัวนะ เดี๋ยวสามทุ่มพี่ไปรับที่คอนโด “

 

“ ได้ค้าาา “ ฉันตอบพี่อาร์มยิ้มๆแล้วรีบออกจากสตูมาทันที..เอาจริงๆความสัมพันธ์ของเรามันยังกำกวมอยู่ค่ะ จะเรียกว่าคนคุยมันก็ไม่ถึงขนาดนั้น..แต่จะให้บอกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นละหว่างเราเลยมันก็ไม่ใช่

 

คือพี่อาร์มเขาเคยมีแฟนมาก่อนค่ะ แต่ก็เลิกกันไปได้สองสามเดือนแล้วด้วยความไม่เข้ากันในหลายๆเรื่อง(พี่เขาบอกมาแบบนี้)

 

แล้วฉันก็รู้นะว่าพี่อาร์มเขาค่อนข้างจะหล่อ วางตัวดี พูดจาดี..คือดูไม่มีพิษมีภัยเลยค่ะ เขาจริงใจมากๆแถมยังให้เกียรติฉันตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน..แต่ก็น่าเสียดายที่ฉันเองมักจะดูออกทุกครั้งว่าเขาน่ะ ไม่เคยลืมแฟนเก่าได้เลย

 

พี่อาร์มยังมีใจ ยังคิดถึง..ยังเป็นห่วงใครคนนั้นอยู่เสมอ และเพราะเหตุนี้จึงทำให้ฉันไม่สามารถเปิดใจให้เขาได้..ฉันไม่สามารถยกให้เขาเป็นคนพิเศษได้จนกว่าเขาจะพร้อมเริ่มใหม่จริงๆ ตอนนี้ก็แค่เฉี่ยวกันไปเฉี่ยวกันมา..เหมือนจะเข้าหาแต่ก็เหมือนจะไม่มีอะไร

 

เราสองคนอายุเราห่างกันราวๆห้าปีได้ค่ะ พี่อาร์มยี่สิบหกแล้วส่วนฉันก็แค่ยี่สิบเอ็ดเอง..เขาน่ะเป็นดีเจชื่อดังมากก่อน ทำงานในวงการแสงสีมานานภายใต้ชื่อ ‘Dj Army’

 

..แต่ตอนนี้ก็อย่างที่บอกแหละ พี่เขาผันตัวเองมาเป็นครูสอนดนตรีอย่างเต็มตัว แล้วก็รวยเละเทะกว่าเดิมเพราะมีคนจำนวนไม่น้อยเลยที่จองคิว และยอมจ่ายค่าเรียนแพงๆเพื่อที่จะเข้ามาเรียนดีเจกับพี่อาร์ม..หรืออีกชื่อที่รู้จักกันในวงการคือดีเจอาร์มมี่นั่นเอง

 

ณ W Club

ทันทีที่ฉันกับพี่อาร์มเข้ามาในคลับ ทุกๆคนต่างหันมามองและให้ความสนใจต่อการปรากฏตัวของพวกเราเป็นอย่างมาก..แต่ที่ทุกคนตื่นเต้นและแปลกใจคงไม่ใช่เพราะฉันหรอก คนที่เรียกเสียงซุบซิบได้จากทั่วทุกสารทิศแบบนี้คงจะเป็นคนอื่นไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่พี่อาร์มสุดหล่อของฉัน

 

“ โอ้โหหหห ดูดิ้ใครมาาาาา! “ เสียงผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยทักพี่อาร์มระหว่างทางที่เรากำลังเดินเข้ามา

 

“ ไงมึง สบายดีนะ? “

 

“ ดีพี่ แต่ช่วงนี้ก็ยุ่งๆนิดหน่อย “ เขาตอบ

 

“ ที่นี่เคยไม่ยุ่งด้วยเหรอวะ?555555555 “ พี่อาร์มหัวเราะอย่างเข้าใจมุกอย่างดี

 

“ ยุ่งคราวนี้ไม่ธรรมดานะพี่ เพราะไซเรนเธอประกาศจะไม่ต่อสัญญาเป็นดีเจที่คลับแล้วอะดิ..งานเข้าผมเต็มๆ😂

 

“ อ่าว ทำไมงั้นวะ? “

 

“ ก็เหมือนอยากลาวงการอะไรทำนองนี้แหละพี่ พวกผมก็เลยคุยกันว่าจะไปหาพี่ที่สตูอยู่พอดี..เผื่อมีเด็กปั้นอยากส่งเข้าประกวดอีก “

 

เอาจริงๆดีเจไซเรนเธอเคยเรียนกับพี่อาร์มมาก่อนนะคะ แต่คงนานมากแล้วตั้งแต่สมัยที่ยังไม่ได้เปิดโรงเรียนสอนอย่างเป็นทางการ..ดีเจไซเรนโด่งดังและมีชื่อเสียงมาก เพราะมีพี่อาร์มคอยช่วยดันอยู่ตลอด จนตอนนี้คงถึงจุดอิ่มตัวแล้วมั้งคะถึงได้อยากลาวงการแสงสี

 

“ อื่ม..จริงๆ ก็มีนะ 😏 “ พี่อาร์มตอบแล้วหันมามองฉันอย่างมีเลศนัย

 

“ อะไรคะ? “ ฉันหยักคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

 

“ อย่าบอก ว่าจะส่งสาวน้อยคนนี้เข้าวงการ? “

 

“ ขอคิดอีกทีละกัน..ที่นี่มันอันตรายเกินไป “ พี่อาร์มว่าอย่างนั้นก่อนจะยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาดื่ม

 

“ ถ้าอยู่เป็นก็ไม่อันตรายหรอกพี่55555555 “ ชายร่างสูงหัวเราะชอบใจก่อนจะกดรับสายจากใครบางคนที่โทรเข้ามา จังหวะนั้นพี่อาร์มก็หันมาเปิดประเด็นคุยกับฉันเรื่องงานดีเจทันที

 

“ พี่รู้ว่าน้องอยากทำงานนะแสนหวาน..คลับนี่มันดังมากก็จริง แต่มันก็อันตรายมากๆเหมือนกัน “

 

“ พี่อาร์มก็เคยเป็นดีเจที่นี่ไม่ใช่เหรอคะ? ทำไมถึงพูดเหมือนห่างเหินกับที่นี่จัง.. “

 

“ ใช่ พี่รู้จักที่นี่ดี แต่ก็เหมือนอย่างที่ไอ้คิวมันบอกแหละ..ถ้าอยู่เป็นก็ไม่อันตราย “

 

“ พี่เขา ชื่อคิวเหรอคะ? “ ฉันถามพลางชี้ๆไปทางพี่คิวที่กำลังยืนหันหลังคุยโทรศัพท์อยู่ข้างๆพี่อาร์ม

 

“ อื่อ เป็นผู้จัดการคลับน่ะ..ดูแลพนักงานดูแลเรื่องต่างๆแล้วก็จัดหานักร้องกับดีเจด้วย “

 

“ อ๋อออ.. “ ฉันพยักหน้า

 

“ ........ “ พี่อาร์มยังไม่ทันจะพูดอะไรฉันก็รีบดักทางเอาไว้ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเรื่อง

 

“ ..แต่จะว่าไปหนูก็อยากลองทำงานที่นี่ดูนะคะ คลับชื่อดังแบบนี้พี่อาร์มก็รู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่เขาจะรับดีเจใหม่มาทำงาน “ ฉันว่าอย่างนั้นพลางส่งสายตาออดอ้อนวิงวอนไปให้เขารับรู้ว่าแสนหวานคนนี้อยากทำงานที่นี่จริงๆ

 

“ แสนหวาน..แต่ “ คนตัวตัวขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับครุ่นคิดในใจ ซึ่งแน่นอน..เขาไม่มีช่องว่างปฏิเสธฉันได้หรอก เพราะฉันน่ะขี้อ้อนเป็นที่หนึ่งเลยล่ะ

 

“ นะคะ.. “

 

“ ........ “

 

“ พี่อาร์มก็รู้ไม่มีใครทำอะไรหนูได้หรอก.. “

 

“ พี่คิดก่อนได้ไหม? “

 

“ ...น้าาาาา ☺️ “ เมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามยังไม่มีท่าทีว่าจะยอม ฉันจึงใช้ท่าไม้ตายขยับเข้าไปกอดแขนพี่อาร์มเอาไว้หลวมๆแล้วเสียงอ่อนเสียงหวานใส่ทันที..ซึ่งครั้งนี้มันได้ผลค่ะ

 

“ ก..ก็ได้ ตามใจ “ ร่างสูงพยักหน้างึกงักอย่างจำยอม

 

“ เย้!! “

 

“ เออพี่ เดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะ..วันนี้ลูกค้าวีไอพีเยอะหวะ “ พี่คิวกดวางสายในมือถือแล้วหันมาบอกพี่อาร์มด้วยที่ทีรีบร้อน

 

“ เออๆมึงไปทำงานเถอะ.. “

 

“ ครับ แต่เรื่องดีเจจะเอายังไงก็โทรบอกผมด้วยนะพี่ “

 

พี่คิวตอบพี่อาร์มก่อนจะเดินไปดูแลลูกค้าที่โซนวีไอพีทันที..หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรค่ะ ฉันกับพี่อาร์มนั่งดูดีเจไซเรนเปิดเพลงไปเรื่อยๆจนถึงห้าทุ่มก็พากันกลับตามปกติ..วันนี้เราไม่ได้ดื่มอะไรเยอะเลย แค่ค็อกเทลคนละแก้วสองแก้วเบาๆเท่านั้น เพราะจุดประสงค์หลักของคืนนี้คือมาดูดีเจไม่ได้มาแฮงค์เอาท์

 

แต่ทว่าพอออกจากร้านกำลังจะตรงไปยังลานจอดรถ พวกเราก็ดันเจอพี่ไซเรนยืนคุยโทรศัพท์อยู่ข้างนอกนี้พอดี..เดาว่าเธอต้องเปิดเพลงเสร็จแล้วแน่ๆไม่อย่างนั้นคงหาจังหวะออกมาไม่ได้หรอก

 

พี่อาร์มเคยบอกว่าที่นี่มีดีเจประจำอยู่แค่คนเดียวค่ะ ซึ่งจะเปิดเพลงตั้งแต่สี่ทุ่มถึงแค่ราวๆห้าทุ่มหรือเที่ยงคืนเท่านั้น..และช่วงเวลาอื่นก็จะเน้นเป็นดนตรีสดแทน

 

“ อ้าว! พี่อาร์ม “ พี่ไซเรนพอหันมาเห็นก็รีบเอ่ยทักทันที

 

“ เออ ว่าไง..ไม่เจอกันนานเลย “ พี่อาร์มตอบ

 

“ คงไม่ต้องถาม ไอ้คิวมันฟ้องพี่แล้วแน่ๆเรื่องที่เรนจะไม่ต่อสัญญาอะ 😑

 

“ บอกแล้วๆ55555555 “

 

“ อื่มม..ว่าแต่ คนนี้แฟน? “ พี่ไซเรนเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม ก่อนจะชี้ๆมาทางฉันที่ยืนกึ่งหลบอยู่ข้างๆพี่อาร์ม

 

“ ส..สวัสดีค่ะ หนูชื่อแสนหวานเป็นแฟนคลับพี่นะคะ “ ฉันกล่าวทักทายตามมารยาท

 

“ โอ๊ยยย น่ารักมากลูก >< “

 

“ น้องชอบเรนมาก บ่นอยากมาดูเรนเปิดเพลงตลอดแต่พี่ไม่ค่อยว่างพามา.. “ ให้ตายเถอะพี่อาร์มพูดแบบนี้ฉันก็เขินเป็นนะ!

 

“ เดี๋ยวๆ ตกลงแฟนไม่แฟนเอางี้ก่อน? “

 

“ ไม่ใช่แฟน.. “ ร่างสูงตอบพลางหยักยิ้มมุมปากเล็กน้อยเล่นเอาฉันไปต่อไม่เป็นเลยล่ะค่ะ

 

“ ........ “

 

“ จะคอยดูววววว “ พี่ไซเรนแซวยิ้มๆ

 

“ อ่าๆ พูดเรื่องงานก่อนเถอะ..สรุปคิดดีละใช่ไหมจะไม่ต่อสัญญาเนี่ย? “ พี่อาร์มยกข้อมือขึ้นมาดูเวลาบนหน้าฬิกาก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องทันที เพราะเขาคงรู้ว่าตอนนี้มันใกล้เที่ยงคืนแล้ว และต้องรีบกลับไปส่งฉันที่คอนโดให้ทันตามที่เราตกลงกันไว้

 

“ อื่อ คิดมาแล้ว..พี่อาร์มก็เตรียมหาดีเจคนใหม่ให้คิวแล้วกัน อีกสองสามวันมันคงไปหาพี่ที่สตูอะ “

 

“ ไม่ต้องสองสามวัน เมื่อกี้มันมาคุยกับพี่ละ “

 

“ รวดเร็วเวอร์..แล้วพี่คิดยังว่าจะส่งใคร? “

 

“ คนนี้แหละ.. “ พี่อาร์มชี้มาทางฉัน

 

“ หื้อ? แสนหวานเรียนกับพี่อาร์มเหรอ? “ พี่ไซเรนถาม

 

“ ค่ะ เรียนจบนานแล้ว☺️

 

“ อ๋อออ งั้นก็สู้ๆล่ะ..ถ้ามีปัญหาเรื่องงานอยากปรึกษาก็ทักไลน์หาพี่ได้ตลอดเลยนะ นี่นามบัตรค่ะ “ พี่ไซเรนพูดยิ้มๆแล้วยื่นนามบัตรมาให้ฉัน

 

“ ขอบคุณนะคะ “

 

“ แต่พี่มีเรื่องอยากเตือนเอาไว้ล่วงหน้าหน่อย..คือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แสนหวานห้ามยุ่งกับผู้ชายที่ชื่อศิวัช ห้ามยุ่งกับใครก็ตามที่อยู่รอบๆตัวเขาเด็ดขาดเลยนะ “

 

“ ศิวัช..คือใครเหรอคะ? “ ฉันถามด้วยความสงสัย เพราะจากประโยคเมื่อครูนี้พี่ไซเรนสีหน้าไม่มีท่าทีว่าจะเล่นเลย..เธอจริงจังกับเรื่องนี้เอามากๆราวกับเป็นเรื่องคอขาดบาดตายยังไงอย่างนั้น

 

“ เขาเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนหลักของคลับ..มีอิทธิพลมากกับธุรกิจสีเทา ทางที่ดี..อย่าได้มีปัญหากับเขา และอย่าไปยุ่งกับเขา “

 

“ ..เรนเคยเจอเขาเหรอ? ตอนพี่ทำงานนี่ได้ยินแค่ชื่อไม่เคยเห็นหน้าเลยนะคุณศิวัชเนี่ย “ พี่อาร์มถามแทรกขึ้น

 

“ เคยเจออยู่สองสามครั้งแบบบังเอิญ..พักหลังเขาน่าจะมาที่นี่บ่อยอะพี่อาร์ม เห็นคิวมันบอกว่าที่นี่จะทำชั้นชั้นสามให้เป็นดาดฟ้า..คงมาดูงานแหละมั้ง “

 

“ อ๋อออ.. “

 

“ งั้น..ถ้าไม่มีอะไรแล้วเรนไปก่อนนะพี่อาร์ม แสนหวานมีอะไรก็ทักพี่มานะ “ พี่ไซเรนว่าอย่างนั้นก่อนจะรีบตัดบทแล้วโบกมือลาพวกเรา

 

“ ค..ค่ะ สวัสดีค่ะ “ ฉันพยักหน้ารับแต่ยังไม่ทันจะได้ยกมือไหว้ดีๆพี่เขาก็รีบเดินขึ้นรถไปเสียแล้ว เฮ้อ..นึกถึงเรื่องที่พี่เขาพูดฉันก็แอบคิดนะคะว่าจะอยู่รอดปลอดภัยได้ยังไง ถ้าสัญญาณเตือนมันฟังดูอันตรายแบบนี้

 

“ ปะ ขึ้นรถเถอะ..เดี๋ยวกลับช้าแล้วเด็กแถวนี้มันจะหน้าบูดเอา 😏 “ พี่อาร์มสะกิดไหล่ฉันเบาๆพลางเดินนำไปที่รถ หลังจากนั้นพวกเราก็พากันกลับตามปกติไม่ได้มีอะไรค่ะ..จนเช้าอีกวันพี่อาร์มก็ไลน์มาบอกว่าเขาน่ะคุยกับพี่คิวให้แล้วเรื่องงานดีเจ เดี๋ยวถ้ามีอะไรเพิ่มเติมพี่คิวจะติดต่อหาฉันเอง

 

..หลายวันต่อมา

ณ Prince Condominiums

วันนี้ฉันมีสอบตอนบ่ายค่ะ วิชาสุดท้ายแล้วด้วย..ถ้าสอบเสร็จก็ปิดระหว่างภาคเรียนประมาณสามอาทิตย์ ถึงเวลาที่ฉันจะได้นอนอืดอย่างสบายใจซะทีหลังจากปั่นโปรเจ็คปั่นงานส่งแทบไม่ได้หลับได้นอนมาทั้งเทอม เฮ้อ..ปีสุดท้ายแล้วแท้ๆแต่ทำไมมันเหนื่อยแบบนี้ล่ะเนี่ย!

 

Line! Line!

 

Q : น้องค้าบ พี่คิวนะ

Q : วันนี้ว่างไหม?

 

เสียงแจ้งเตือนจากไลน์ดังขึ้นสองครั้งติด ฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดเปิดอ่านข้อความนั้นทันทีก่อนจะพบว่าคนที่ส่งมามันคือพี่คิว ผู้จัดการดับเบิ้ลยูคลับที่ฉันเคยไปกับพี่อาร์มเมื่อหลายวันก่อน..เขาต้องทักมาเรื่องงานแน่ๆ

 

ว่างหลังห้าโมงค่ะ พอดีติดสอบที่มอ : s.waan

Q : งั้นหกโมงน้องมาที่คลับได้ไหม?

Q : พี่จะบอกรายละเอียดงานนิดหน่อย

Q : แล้วให้ลองเปิดเพลงดู

ได้ค่ะ งั้นหกโมงเจอกันนะคะ : s.waan

Q : ครับ

 

หลังจากคุยกับพี่คิวเสร็จฉันก็รีบแต่งตัวออกไปสอบทันที และไม่ลืมที่จะเอาชุดไปเปลี่ยนด้วย เพราะให้ฉันใส่ชุดนักศึกษาเดินเข้าคลับมันก็คงจะไม่เหมาะเท่าไหร่..อีกอย่างวันนี้ฉันว่าจะชวนพวกเพื่อนๆมาฉลองสอบเสร็จที่ดับเบิ้ลยูด้วยเพื่อเป็นการไม่เสียเที่ยว เพราะไหนๆก็มาแล้วขอปาร์ตี้บ้างไรบ้างงง

 

“ อิเจี๊ยบ! มึงจะรีบเดินไปไหนเนี่ยคอนโดจะหายรึไง? -0- “

 

ยัยน้ำหนึ่งมันเดินช้าค่ะบ่นแบบนี้ประจำ ส่วนอิเจี๊ยบที่มันหมายถึงก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก เป็นฉันนี่แหละ..คือฉันชื่อแสนหวานไง แล้วตอนรู้จักกันใหม่ๆพวกเพื่อนๆมันชอบเรียกฉันว่าหวานเจี๊ยบค่ะ

 

จนหลังๆมาเริ่มไม่มีหวานแล้วเหลือแต่เจี๊ยบอย่างเดียวเพียวๆเลย5555555555 แต่วันนี้ก็คงต้องยอมรับจริงๆว่าค่อนข้างรีบ เพราะฉันมีนัดกับพี่คิวที่คลับค่ะ แล้วนี่มันก็ใกล้จะหกโมงแล้วด้วยน่ะสิ

 

“ ไม่ได้กลับคอนโด! จะไปที่ทำงานค่ะเพื่อน! “

 

“ ห้ะ? “ น้ำหนึ่งทำหน้า งง

 

“ ผู้จัดการคลับที่กูจะทำงานเขานัไปบรีฟวันนี้ตอนหกโมงอะมึง อีกสามวันกูต้องทำงานแล้ว “

 

“ สรุปมึงได้ทำงานที่นั่นจริงดิ? “ ยัยไอน้ำถาม

 

“ ได้ทำ แต่ไม่ใช่วันนี้.. “

 

“ หูยยยย เพื่อนจะดังแล้ววววว! “ ธิวาเดินมากอดคอก่อนจะออกปากแซว

 

“ อีกสามวันปาร์ตี้ฉลองกันหน่อยปะล่ะ? ห่างหายไปนานนน! พวกมึงจะได้ไปแดนซ์เพลงที่เกิดเปิดด้วย “ ฉันว่าอย่างนั้นพลางส่งยิ้มสุดร้ายกาจให้เพื่อนๆเป็นอันว่ารู้กัน

 

“ ค่าเปิดโต๊ะมหาศาลมาก แต่ก็เป็นที่เลื่องลือมากเช่นกันว่าผู้นี่นั่นงานดีงานละเอียด5555555 “ ยัยน้ำหนึ่งพูดแล้วหัวเราะ

 

“ แพงแล้วไปไหมถามแค่นี้555555555 “ ไอน้ำถามยิ้มๆ

 

“ ไม่ไปได้ไงล่ะ วงการต้องการตัวขนาดนี้ >< “ น้ำหนึ่งนี่มันน้ำหนึ่งจริงๆ

 

“ เจอกันกี่โมงดี? “ ธิวากวาดสายตามองเพื่อนๆทุกคนแล้วหยุดเดินเพื่อคาดคั้นจะเอาคำตอบเดี๋ยวนั้น

 

“ คลับเปิดทุ่มอะ “ ฉันตอบ

 

“ ค่อยนัดกันในไลน์ๆ😏 “ น้ำหนึ่งพูดแล้วยกยิ้มอย่างมีแผนการ

 

“ อะจัดไปปปป เดี๋ยวกูใช้อภิสิทธิ์ขอจองโต๊ะให้ค่ะ! “ พอพวกเราตกลงกันได้ก็แยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง ซึ่งถ้าพูดให้ถูกคือกลับบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวให้เต็มนั่นแหละค่ะ..ส่วนฉันก็รีบขับรถตรงมาที่คลับตามนัดทันที

 

ณ W Club

วันนี้พี่คิวไม่ได้ให้ทำอะไรเยอะค่ะ แค่เอาตารางงานให้แล้วก็แนะนำการใช้อุปกรณ์ต่างๆที่คลับมี..ส่วนของที่ต้องเตรียมมาเองทุกครั้งก็แค่หูฟัง สวยแจ็คต่างๆที่ต่อกับอุปกรณ์ของเรา และสิ่งสำคัญที่สุดอย่างสุดท้ายก็คือโน้ตบุ๊คนั่นเองค่ะ ถ้าไม่มีนี่ทำอะไรไม่ได้เลยนะ5555555555

 

“ นี่คือห้องพักส่วนตัวของน้องนะ อาจจะไม่กว้างมากมีแค่โซฟาทีวีแล้วก็ห้องน้ำ ถ้าหลังเลิกงานไม่รู้จะไปไหนมานอนเล่นในนี้ได้จนกลับปิดเลยนะ “

 

“ อ๋อ ค่ะ555555 “

 

“ เอาของมาเก็บในนี้ได้ ถ้าอยากกินอะไรสั่งได้ตลอดไม่มีค่าใช้จ่าย..ยกเว้นพวกไวน์นำเข้าน้องต้องจ่ายห้าสิบเปอร์เซ็นต์นะ “

 

พี่คิวพูดพลางพาเดินเข้ามาดูห้องพักเล็กๆที่อยู่ชั้นสองของคลับ เอาจริงๆพี่เขาพูดว่าไม่กว้างมันก็ไม่กว้างนั่นแหละ..แต่การตกแต่งคืออลังการดาวล้านดวงมากค่ะ

 

โซฟาไหมพรมสีดำตัดขอบทอง ทุกๆอย่างเป็นสีดำทองหมดตั้งแต่วอลเปเปอร์บนผนังไปจนถึงพรมเช็ดเท้าหน้าห้องน้ำ..คือเหมาะกับการนั่งพักหรือเหมาะเป็นห้องรับแขกเล็กๆอะค่ะ ขนาดกำลังโอเคเลยล่ะ

 

“ พี่คิวคะ..ชั้นสองนี่มีแค่ห้องพักทีมงานเหรอคะ? “

 

“ อีกสองห้องฝังนู้นเป็นห้องทำงานของหุ้นส่วนน่ะ อย่าได้เดินเฉียดเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าล่ะ ตรงกลางมันจะเป็นที่นั่งดื่มของพวกผู้ถือหุ้นกับเพื่อนๆเท่านั้น..วิวดีที่สุดในคลับแล้ว เพราะสามารถมองจากระเบียงชั้นสองลงไปเห็นเวทีเห็นบรรยากาศด้านล่างได้ทั้งหมดเลย “

 

“ อ๋อ... “ ฉันพยักหน้า

 

“ คือคลับเราจะออกแบบให้มีสองชั้น ด้านล่างชั้นหนึ่งมีไว้บริการตั้งแต่ลูกค้าทั่วไปจนถึงลูกค้าวีไอพี..ส่วนชั้นสองถ้าน้องสังเกตดีๆจะมีบันไดขึ้นมาได้สองทางคือปีกซ้ายกับปีกขวา น้องต้องขึ้นปีกซ้ายเท่านั้นนะถึงจะมาห้องตัวเองได้ “

 

“ ค่ะ ปีกซ้ายค่ะ “

 

“ ถ้าขึ้นปีกขวามันจะต้องเดินผ่านโต๊ะที่ผู้ถือหุ้นนั่ง และต้องผ่านหน้าห้องทำงานของผู้ถือหุ้นด้วยไง..แต่ไม่ต้องกลัวนะต่อให้น้องขึ้นผิดการ์ดที่หัวบันไดก็ไม่ยอมให้น้องขึ้นมาหรอก พี่บอกเผื่อไว้เฉยๆ55555555 “

 

“ งั้น..ห้องฝั่งตรงข้ามหนูนี่ห้องใครอะคะ? “ ฉันถามแล้วชี้นิ้วไปยังห้องที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

 

“ อ๋อ ห้องประชุมเล็กน่ะ “ พี่คิวตอบ ก่อนจะพาฉันเดินกลับลงมาที่ชั้นหนึ่ง มายืนบนเวทีที่มีเครื่องเสียงมีอุปกรณ์มิกส์เพลงครบครัน

 

“ พี่คิว หนูต้องมาที่นี่ก่อนเริ่มงานกี่ชั่วโมงเหรอคะ? “

 

“ ส่วนใหญ่ตารางน้องจะเริ่มงานสี่ทุ่มเลิกเที่ยงคืน น้องต้องมาถึงที่นี่แสตนบายก่อนอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง..แต่ถ้าตารางวันไหนเริ่มงานสองทุ่มน้องต้องมาเซ็ตอุปกรณ์ตั้งแต่หกโมงเลยนะเพราะช่วงหนึ่งทุ่มมันวุ่นวายมากน้องจะเซ็ตลำบาก “

 

“ โอเคค่ะ “ ฉันพยักหน้ารับพลางก้มดูอุปกรณ์ต่างๆนาๆราคามหาศาลพวกนี้ เอาจริงๆเจ้าของต้องมีเงินทุนสูงมากเลยนะคะถึงจะใจกล้าซื้อเครื่องมิกส์เพลงของดีเจชุดใหญ่ไฟกระพริบราคาเหยียบล้านแบบนี้ได้

 

“ แสนหวานเห็นระเบียงตรงชั้นสองไหม ตรงนั้นจะมีโต๊ะสำหรับผู้ถือหุ้นอยู่ เขาสามารถมองเห็นเราทุกคนได้จากด้านบน..โซนนั้นขนาดเป็นวีไอพีก็เข้าไปนั่งไม่ได้นะ ทุกคนจะต้องถูกเชิญหรือได้รับอนุญาตก่อนทุกครั้งถึงจะขึ้นไป “

 

“ ค่ะ เข้าใจค่ะ “

 

“ งั้นวันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว ตารางงานเริ่มถัดจากนี้สามวันเตรียมตัวดีๆล่ะ..ส่วนนี่คีย์การ์ดห้องพักกับบัตรพนักงาน ถ้าน้องจะสั่งอาหารอะไรก็เอาบัตรพนักงานรูดได้เลยไม่ต้องจ่าย ระบบมันจะบันทึกไว้เฉยๆว่ารายการนี้ใครสั่ง..ตอนทำบัญชีจะได้ไม่วุ่นวายกำไรหดกำไรหายน่ะ “ พี่คิวพูดพลางยื่นคีย์การ์ดกับบัตรพนักงานที่พิมพ์สลักชื่อฉันมาให้พร้อมอธิบายย้ำอีกครั้ง

 

“ ขอบคุณค่ะ เอ่อ พี่คิวคะ..คือถ้าหนูจะขอจองโต๊ะให้เพื่อนสำหรับคืนวันที่หนูทำงานจะจองได้ไหมคะ? พอดีจะชวนเพื่อนมาเที่ยว “

 

“ ได้ๆ แต่จะเป็นโต๊ะใกล้บันไดเพราะวันนั้นเป็นวันเกิดครบรอบสามปีที่เปิดร้าน คนแห่มาจองโต๊ะล่วงหน้าเยอะมากมันเลยเหลือแค่โต๊ะเดียวน่ะ “ พี่คิวพูดพลางชี้ให้ดูโต๊ะ

 

“ โอเคค่ะ “

 

“ ครับ แต่บัตรกับคีย์การ์ดจะเริ่มใช้ได้อีกสามวันนะ ตอนนี้ทุกอย่างยังเป็นสิทธิ์ของไซเรนเขาอยู่..ต้องรอหมดเวลาสัญญาก่อน แล้ววันที่น้องมาทำงานไซเรียนจะเปิดเพลงเป็นวันสุดท้าย น้องขึ้นสแตนบายตามเวลาในตารางเลยคือต่อจากไซเรน..ก็ถือซะว่าเป็นการอำลา เปิดตัว และฉลองวันเกิดร้านไปพร้อมๆกัน “

 

“ ค่ะ “ ฉันพยักหน้ารับ

 

หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรค่ะ กลับคอนโดอาบน้ำนอนตามปกติ..แต่ก็ไม่ลืมที่จะไลน์ไปขอบคุณพี่อาร์มเขาด้วยที่ยอมให้ฉันมาทำงานที่นี่ เราคุยกันไม่นานค่ะถามไถเรื่องทั่วไปแล้วก็รายละเอียดงาน

 

ฉันทักไปหาพี่ไซเรนด้วยนะ เพราะอยากรู้ว่าวันนั้นควรแต่งตัวยังไงดีถึงจะเหมาะ พี่เขาก็น่ารักค่ะทั้งแนะนำทั้งจะให้ฉันยืมชุดใส่..คือคุยเก่งและใจดีมากๆไม่ได้น่ากลัวเหมือนคาแรคเตอร์เลยจริงๆ

 

..สามวันต่อมา

อย่างที่บอกไปว่าฉันสอบเสร็จแล้วไม่มีเรียนค่ะ ปิดระหว่างภาคราวๆสามอาทิตย์ ดังนั้นตอนนี้ก็คือว่างมากๆ และฉันก็กำลังจะทำตัวให้เป็นประโยชน์นั่นคือเตรียมออกไปทำงานทำการ

 

ฉันแต่งตัวออกจากคอนโดมาหาอะไรกินรองท้องที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆเพื่อรอเวลาเข้าไปทำงาน วันนี้ตารางฉันเริ่มสี่ทุ่มถึงเที่ยงคืนค่ะ แต่ว่าจะเข้าไปดูพี่ไซเรนซะหน่อยเลยนัดเพื่อนๆในไปเจอกันตอนสองทุ่ม

 

..แต่ทว่าระหว่างทางที่จะมาคลับมันก็ไม่วายมีเรื่องมาทำให้หงุดหงิดจนได้ค่ะ คือฉันก็ขับรถอยู่บนทางด่วนช่องซ้ายตามปกติ เพราะไม่ชอบไปทำความเร็วหรือแข่งกับใครในช่องขวา

 

แต่จู่ๆก็มีรถหรูคันหนึ่งขับพุ่งมาแต่ไกลด้วยความเร็ว และมันอยู่ในเลนของฉัน สายตาเหลือบดูกระจกมองข้างเล็กน้อยตามสัญชาตญาณก่อนจะพบว่ามันคือออดี้อาร์แปดสีดำด้าน ที่ตอนนี้ถูกรถตำรวจขับไล่จี้มาติดๆ

 

ออดี้คันนั้นพยายามหลบซ้ายหลบขวาเพื่อหาทางแซง แต่โชคคงไม่เข้าข้างเท่าไหร่นักเพราะเลนขวามือมันก็ดันมีรถกระบะเก่าๆกำลังขับแช่ไม่สนใจชาวบ้านอยู่เหมือนกัน..สุดท้ายออดี้คันนี้ก็เลือกที่จะขับจี้ท้ายฉันแทน เพราะคงเห็นว่าฉันขับมินิคูเปอร์แล้วจะสามารถทำความเร็วเร่งแซงกระบะคันนั้นเพื่อให้เขาหลบออกขวาตัดหน้ากระบะไปได้

 

แต่ด้วยความที่ฉันมัวแต่มองกระจกข้างมากจนเกินไปจึงทำให้เกือบจะขับชนท้ายคันข้างหน้าของตัวเอง และทันทีที่ฉันหันกลับมามองทางก็พบว่าตอนนี้มันอยู่ในระยะอันตรายมากจึงรีบเหยียบเบรคชะลอความเร็วลง

 

แต่นั่นก็ไม่ช่วยให้ออดี้สีดคันนี้เลิกขับจี้ท้ายฉันได้เลย สถานการณ์เริ่มตึงเครียดมากขึ้นเพราะฉันไม่รู้จะหลบไปทางไหน ถูกปิดหัวกั้นท้ายแบบนี้มีทางเดียวที่จะไปได้เร็วกว่าคือติดปีกบินค่ะ..ฉันพยายามไม่สนใจคันด้านหลังแล้วตั้งใจขับต่อไปตามปกติ ทว่าไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นก็มีเสียงรถชนกันดังลั่นไปทั้งถนน

 

โครมมม!

 

ฉันรีบเหลือบสายตาไปมองกระจกทันทีเพื่อดูว่าด้านหลังเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะพบว่าออดี้สีดำคันนั้นถูกรถตำรวจขับชนท้ายอย่างจังจนฉันคิดว่ารถคงเสียหายไปพอสมควร..หมายถึงรถตำรวจน่ะนะ ออดี้ไม่ต้องไปห่วงมากหรอกค่ะ รถแพงเบอร์นั้นคงไม่ใช่เศษเหล็กที่จะบุบสลายได้ง่ายๆแน่

 

แต่ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา ออดี้คันนั้นกลับขับแซงฉันไปด้วยความเร็วที่มากกว่าถึงสองเท่าตัว..ท้ายรถมีรอยบุบจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างเห็นได้ชัด

 

เจ้าของรถราคาแพงระยับคันนี้ไม่สนใจอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น แถมยังขับหนีได้หน้าตาเฉยต่อให้รถตัวเองจะถูกชนท้าย..นี่แสดงว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ใหญ่พอสมควรเลยล่ะ เพราะถ้าเดาไม่ผิดคือเขาก็จงใจขับหนีรถตำรวจมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วน่ะสิ

 

ณ W Club

ฉันขับรถต่อมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึงที่คลับก็เห็นเพื่อนๆทุกคนยืนรออยู่ด้านหน้าประตูแล้ว ฉันรีบจอดรถ และไม่ลืมที่จะจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะออกมา

 

“ อิเจี๊ยบ มึงช้าทุกงานนนนนน! “ น้ำหนึ่งบ่น

 

“ เออๆๆมาแล้วนี่ไงงง! “ ฉันว่าอย่างนั้นก่อนจะรีบเอาสองแขนโอบรวบตัวเพื่อนๆแล้วพาเข้าไปข้างในคลับทันที แต่ทว่าเวลาเดียวกันสายตาฉันก็ดันเหลือบไปเห็นรถออดี้สีดำด้านคันหนึ่งที่จอดอยู่ในล้านจอดรถวีไอพีของคลับ และท้ายของมันมีรอยบุบคล้ายกับเกิดอุบัติเหตุ

 

นาทีนั้นฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ..เพราะจำได้ว่าเจ้ารถคนนี้มันรือคันเดียวกันกับที่พยายามจับจี้ท้ายฉันบนทางด่วน แถมยังมีรถตำรวจขับตามอีก..ให้ตายเถอะ เจ้าของรถคันนั้นต้องเป็นใครสักคนที่อยู่ข้างในคลับแห่งนี้แน่ๆ

 

“ มึงงงง นั่นดีเจไซเรนที่ดังๆปะ? “ ไอน้ำถามพลางชี้ๆไปทางโต๊ะข้างเวทีที่มีพี่ไซเรนกับพี่คิวนั่งดื่มกันอยู่

 

“ ใช่แน่ๆ กูจำสีผมนางได้..จัดจ้านสุดในย่านดับเบิ้ลยูแล้ว “ น้ำหนึ่งเสริมอย่างนั้นเพราะสีผมพี่ไซเรนมันเป็นสีชมพูค่ะ ชมพูจ๋าเลยด้วยไม่ใช่แค่ประกาย

 

“ ใช่ๆ คราวก่อนนู้นมากับพี่อาร์มกูก็เจอ “ ฉันตอบ

 

“ อุ้ยยย พี่อาร์มอีกแล้วววว..ยังไงงงงง? “ ธิวาแซวยิ้มๆ

 

“ ก็ไม่ยังไงอะค่ะ เรื่อยๆ55555555 “

 

“ กูจะจับตาดู! 😏 “ น้ำหนึ่งพูดพลางหรี่ตามองฉันอย่างจับผิด พวกเรานั่งดื่มกันไปได้สักพักพี่ไซเรนก็ขึ้นไปเปิดเพลงค่ะ ทุกคนที่นี่สุดเหวี่ยงกันมากๆ และทุกครั้งที่ฉันมองพี่ไซเรนฉันก็คิดว่าเธอสวยมาก..เซ็กซี่ได้จากสายตา ท่าทาง เซ็กซี่ไฟลุกแบบไม่ต้องแต่งตัวโป๊เลยจริงๆ

 

“ พวกมึง..พี่อาร์มเขาขอมาด้วยอะ ได้ปะ? “ ฉันคุยไลน์กับพี่เขาอยู่ค่ะ ตอนแรกที่ฉันชวนเห็นบอกว่าไม่ว่างแต่ตอนนี้ดันดื้อจะมาให้ได้เลยให้ตายเถอะ

 

“ แหมะ! เมื่อกี้บอกเรื่อยๆ?555555555 “ ธิดาสวน

 

“ มาเลยค่ะมาๆๆๆ กูจะได้จับโป๊ะมึงกับพี่เขาด้วย55555555 “ ยัยไอน้ำรีบพยักหน้าแล้วหัวเราะ

 

“ มาเลยๆ พี่เขาหล่อกูอนุญาต 😍 “ น้ำหนึ่งพูดแล้วทำสายตาเป็นประกาย

 

“ รออิเจี๊ยบขึ้นเวทีกูจะล้วงความลับจากพี่เขาให้หมดมึงคอยดู55555555 “ ยัยธิวามันร้ายค่ะ แต่ก็อย่างว่าล่ะ..กับพี่อาร์มคนนี้ขนาดตัวฉันเองยังหาคำตอบไม่ได้ นับประสาอะไรกับเพื่อนถามล่ะจริงไหม

 

ฉันตอบตกลงกับพี่อาร์มไป และไม่นานเขาก็มาถึงค่ะ..พวกเพื่อนๆเคยเจอเขาหลายครั้งแล้วแหละ แต่ความสัมพันธ์ของเราคงไม่มีครั้งไหนน่าสงสัยเท่าครั้งนี้มาก่อน..พี่อาร์มเลยโดนเพื่อนฉันสอบประวัติย้อนความกันเป็นว่าเล่น

 

แต่ก็ประจวบเหมาะกับคิวที่ฉันต้องขึ้นวทีพอดีทุกๆคนเลยละความสนใจจากพี่อาร์มมาที่ฉันได้..เอ็มซีชื่อดังดำเนินการต่อ พร้อมทั้งประกาศให้รายการเครื่องดื่มที่ทุกคนในคลับสั่งตั้งแต่ช่วงเวลาหนึ่งทุ่มจนถึงสี่ทุ่ม เป็นรายการฟรีที่จะไม่คิดเงินในบิล..ซึ่งพอทุกคนได้ยินก็โห่ร้องดีใจกันยกใหญ่ค่ะรวมถึงเพื่อนๆฉันด้วย

 

“ ..และนี่ก็เป็นของขวัญตอบแทนเล็กๆน้อยๆจากหุ้นส่วนหลักนะครับ ขอเสียงปรบมือให้เจ้าภาพหน่อยครับบบบบ! “

 

ทุกคนพร้อมใจกันปรบมือด้วยความยินดี และหันขึ้นไปมองที่ชั้นสองของคลับราวกับรู้กันอยู่แล้วว่าเจ้าภาพอยู่ที่ไหน..แต่ก็แน่ล่ะค่ะ เอ็มซีบอกว่าเป็นหุ้นส่วนยังไงซะก็ต้องได้นั่งที่ชั้นสองอยู่แล้ว..แถมหัวบันใดปีกขวาก็มีการ์ดชุดดำยืนเฝ้าอยู่เหมือนที่พี่คิวพูดไม่มีผิด

 

“ วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบสามปีของร้านนะครับ แต่ผมก็มีทั้งข่าวร้าย และข่าวดีอยากจะแจ้งให้ทุกคนทราบ..ดีเจไซเรนคนสวยของเราจะทำงานวันนี้วันสุดท้ายแล้วนะครับ เดี๋ยวให้สาวสวยได้พูดอะไรสักนิดสักหน่อยดีกว่า ☺️ “ เอ็มซียื่นไมค์ให้พี่ไซเรน

 

“ ค่ะ ตามที่เรนเคยประกาศไปว่าจะทำงานถึงแค่สิ้นเดือนนี้เท่านั้น ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายแล้ว..ขอบคุณทุกๆคนขอบคุณผู้ใหญ่ทุกๆท่านนะคะที่ชื่นชอบแล้วก็ให้โอกาสเรนมาตลอด แต่อยากจะบอกว่าคืนนี้ไม่ได้มีแค่เรนหรอกนะคะที่จะมาเปิดเพลงให้ทุกคนฟัง..วันเกิดกับเบิ้ลยูทั้งทีเราก็ต้องเปิดตัวดีเจคนใหม่ด้วยใช่ไหมคะ? “ พี่ไซเรนนี่ถ้าเป็นพิธีกร เป็นเอ็มซีก็น่าจะรุ่งอยู่นะคะ พูดเก่งจูงใจคนดูเก่งมากๆอะ

 

ฮี้ววววว!

 

ทุกๆคนโฮ่ร้องอย่างตื่นเต้น ฉันเดินตามพี่ทีมงานไปสแตนบายข้าเวที แต่ก็ไม่ลืมที่จะโบกมือให้เพื่อนๆและพี่อาร์มที่นั่งดูอยู่เพื่อขอกำลังใจอีกครั้งก่อนจะเริ่มงานจริงๆ

 

“ ค่ะ ถ้าพร้อมแล้วขอเชิญดีเจสาวสวยคนใหม่ของดับเบิ้ลยูคลับขึ้นมาประจำตำแหน่งหน่อยค้าาาา! >< “ ฉันเดินขึ้นเวทีไปยืนอยู่หลังเครื่องมิกส์ข้างๆกับพี่ไซเรน เสียงกรีดร้องยินดีปรีดาจากทั่วทุกสารทิศดังขึ้นพร้อมกันอย่างน่าเหลือเชื่อ ตามด้วยเสียงปรบมือต้อนรับฉันอย่างอบอุ่น

 

“ โหหหห น่ารักไม่แพ้ดีเจไซเรนเลยนะครับเนี่ย..แหม ชักอยากจะรู้จักชื่อซะแล้วสิ! “ เอ็มซีหันมาแซว

 

“ บอกเลยมันก็ไม่สนุกสิคะ เอาแบบนี้ดีกว่า..เปิดเพลงจบเมื่อไหร่บอกชื่อเมื่อนั้น งานนี้ใครอยากรู้ชื่อก็ต้องอยู่ด้วยกันไปยาวๆเลยนะคะ! “

 

“ โอเคครับ เพื่อเป็นการไม่เสียเวลางั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า..let’s go!!! “

 

เอ็มซีส่งสัญญาณให้เป็นอันรู้กันว่าฉันตะต้องทำงานจริงๆแล้ว พี่ไซเรนจับมือใผ้กำลังใจพร้อมกับกระซิบบอกให้ฉันผ่อนคลายกว่านี้ ทำให้เต็มที่เพราะทุกคนรอดูอยู่..รวมถึงตัวเธอด้วย ฉันพยักหน้ารับก่อนจะหยิบหูฟังขึ้นมาสวมทันที..ต่อจากนี้ไปคือของจริงแล้วนะแสนหวาน!

 

————————————-

#วันนี้อัพ2ตอนนะคะ

ปล.ต้องขอสารภาพว่าที่หายไปคือไปคอนเสิร์ตEXOมา ซึ่งหลังกลับจากคอนก็ไม่ค่อยสบายมีอาการปวดหัวจี๊ดๆเป็นระยะๆ มันทำให้คิดอะไรไม่ค่อยออก ลืมง่าย บางทีก็อ๊องๆคุณหมอบอกว่าพักผ่อนน้อย พักผ่อนไม่เป็นเวลา(ก็จริงแหละตอนนี้ตีสองแล้ว55555555)

แต่อยากจะบอกทุกคนว่าอย่ามองข้ามอาการเหล่านี้ไปนะคะ มันเป็นผลเสียระยะยาวได้เลย การนอนตีสองทุกๆวันทำให้ฮอร์โมนทำงานผิดปกติแถมส่งผลเรื่องความคิดความจำระยะยาวด้วย ช่วงเวลาที่เหมาะสมควรนอนก่อนเที่ยงคืนค่ะ ถ้าใครชอบนอนดึกมาปรับไปพร้อมๆกันนะคะ 😍💕

ความคิดเห็น