เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

ชื่อตอน : CHAPTER 9 60% On my mind

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 12:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 9 60% On my mind
แบบอักษร

 

 

INGDAW PART :

 

"พี่เควิน" เขาพาฉันมาที่ท่าเรือของโรงแรม...และตอนนี้เราสองคนก็กำลังจะขึ้นเรือ

"ระ..เราจะไปไหนกันคะ O_O" หยิกแขนตัวเองไปทีนึงก็พบว่ามันไม่ใช่ความฝัน มันคือความจริง จะได้ขึ้นเรือหรูล่องแม่น้ำเจ้าพระยาแล้ว!!!

"เชิญครับคุณผู้หญิง" เสียงสุภาพของพนักงานชายที่ผายมือเชิญฉันขึ้นเรือทำให้ฉันไม่กล้าที่จะขยับตัวไปไหน เขาเรียกฉันว่าคุณผู้หญิงใช่ไหม ฮืออออ

"คิตตี้" เงยหน้ามองเจ้าของเสียง ตอนนี้พี่เควินยืนอยู่อีกฝั่งของเรือและกำลังยื่นมือมารับฉัน

แต่สายตาของเขา...ทำไมวูบนึง ฉันถึงเห็นความเศร้าอยู่ในแววตาของเขานะ แต่มันเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นแหละ T^T

"อย่าช้า" แถมตอนนี้เปลี่ยนเป็นน้ำเสียงดุแทนแล้วด้วย ฉันเลยต้องยื่นมือไปให้เขา ก่อนที่เขาจะออกแรงดึงเล็กน้อยพร้อมกับฉันที่ก้าวขึ้นเรือไปด้วย

"ขอบคุณค่ะ" คนตัวสูงพยักหน้ารับเล็กน้อย แล้วเดินตามพนักงานไป ปล่อยให้ฉันยืนงงอยู่กับท่าทีของเขา วันนี้เขาเป็นอะไรก็ไม่รู้ ดูแปลกๆ ไหนจะแววตาเศร้าที่ฉันแอบสังเกตเห็นอีก หรือเขามีเรื่องไม่สบายใจ

เขาเป็นแบบนี้.ตั้งแต่มีสายเรียกเข้า เพราะก่อนที่จะเดินถึงท่าเรือมีคนโทรมาหา พอหลังจากที่วางสาย...ก็กลายเป็นอีกคน เฮ้อ ทำไมถึงรู้สึกไม่ดีเลยนะ

 

บรรยากาศดินเนอร์บนเรือหรูท่ามกลางแม่น้ำเจ้าพระยา มันควรจะโรแมนติกใช่ไหม แต่ทำไมฉันถึงไม่ได้รู้สึกแบบนั้น เขาพาฉันมาที่นี่ โดยไม่มีคำพูดหรือคำอธิบายสักคำ เขาไม่แกล้งฉันเหมือนทุกวัน แถมยังเงียบกว่าปกติ ฉันเลยต้องนั่งกินเงียบๆ คนเดียว จะมองหน้าเขาก็มีแต่คำถามเกิดขึ้นในหัว เลยเปลี่ยนใจหันมองวิวแทน เฮ้อ อึดอัดชะมัด

"สุขสันต์วันครบรอบนะครับ" แต่แล้วเสียงบทสนาของคู่รักที่นั่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับฉัน ทำให้ต้องละสายตาจากผืนน้ำมามองคู่รักโดยอัตโนมัติ ผู้ชายคนที่พูดยื่นช่อดอดอกุหลาบช่อใหญ่ไปให้ผู้หญิงคนนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ในสายตาของเขามีแค่ผู้หญิงที่นั่งตรงหน้าคนเดียว สายตาที่เต็มไปด้วยความรัก

น่ารัก...

อยากมีแบบนั้นบ้างจัง แต่คงได้แค่คิด คิดแล้วก็เศร้าเลยเบือนหน้าหนีกลับมา เพราะชีวิตฉันคงไม่มีโมเม้นต์นั้นแน่ๆ แค่พี่เควินขาพามาดินเนอร์ก็หรูมากแล้ว ถึงแม้จะไม่รู้เหตุผลว่าเขาพามาทำไมก็ตาม แฟนก็ไม่ใช่ คู่รักก็ไม่ใช่ สถานะก็เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้อง

สถานะนั้นก็เป็นแค่นั้น เลยต้องบอกตัวเองตลอดว่าอย่าเผลอหวั่นไหวไปกับการกระทำของเขา ส่วนเรื่องดินเนอร์บนเรือ เขาคงจะพาดารานางแบบมาดินเนอร์บ่อยแล้วสินะ เธอจะไปหวังอะไรจากผู้ชายเจ้าชู้แบบเขาล่ะอิงดาว เธอกับเขามันเป็นไปมากกว่านี้ไม่ได้หรอกนะ

เธอเป็นได้แค่นี้...คิดแล้วน้ำตาก็พาลจะไหล เลยกระพริบตาปริบๆ ไม่ให้ร้อง แต่สายตาเจ้ากรรมก็ดันไปปะทะนัยน์ตาคมสีน้ำน้ำตาลของคุณเควินที่มองมองมา จะเรียกพี่ก็ไม่ชินอีก สรุปกับตัวเองในใจว่าเรียกเขาคุณเหมือนเดิมนั่นแหละดีแล้ว เรียกพี่มันทำให้ฉันยิ่งคิดไปเอง...

"พรุ่งนี้..." จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมา พรุ่งนี้ทำไม

"...."

"จะฝึกที่ชั้นผู้บริหารต่อ หรือจะกลับไปที่แผนกบัญชีเหมือนเดิมก็ได้นะ"

"คะ" มือที่จับช้อนอยู่ชะงัก เอียงคอมองกลับด้วยความสงสัย ทำไม เขาถึงพูดแบบนี้....

เขาเบื่อฉันใช่ไหม

"....."

"หมายความว่า..."

"อืม" อืม คำเดียวจบ แค่นี้เองหรอคำตอบของเขา

หรือถ้าคิดอีกอย่าง เขาคงเบื่อ หรือไม่ก็รำคาญเธอแล้วไงอิงดาว หึ ผู้หญิงไร้ค่าแบบเธอหวังอะไรอยู่...

นั่นสิ ฉันหวังอะไรอยู่นะแค่เขาลดตัวมาวุ่นวายกับฉัน ผู้หญิงหน้าตาธรรมดา มันก็มากเกินพอแล้ว ที่เขาทำดี เพราะเขาทำดีกับผู้หญิงทุกคน สำหรับเธอก็คงเป็นแค่ 'ของเล่น' แก้เบื่อของเขาไงอิงดาว

คิดว่าเขาจะชอบของเล่นแก้เบื่อแบบเธอจริงๆ หรอ ไม่สิ ตอนนี้ ก็คงต้องบอกว่าเป็นของเล่นที่ถูกทิ้งแล้วสินะ

"ส่วนเรื่องงบ รอประกาศพรุ่งนี้แล้วกัน"

"ค่ะ"

"....."

"เหลือฝึกอีกสามเดือนใช่ไหม"

"ค่ะ"

"อืม"

ฉันพยักหน้าขานรับ ส่วนเขาก็แค่อืมกลับมา หลังจากนั้นความเงียบก็เข้าปกคลุมอีกครั้ง เราสองคนสบตากันโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

จนเวลาผ่านไปสักพักฉันก็เริ่มจะหมดความอดทน ทนอยู่แบบนี้ไม่ไหวอีกแล้ว

"บอสเข้ามาในชีวิตหนูทำไม"

"หืม" คิ้วเค้มขมวดทันทีที่ฉันพูดออกไป

"เข้ามาทำดีกับหนูทำไม"

"อิงดาว"

"หยุดค่ะ หนูยังพูดไม่จบ" ฉันขัดก่อนจะพูดต่อ มันอัดอั้นมานานแล้ว ไหนๆ ก็โดนทิ้งแล้วจะเสียหายอะไรถ้าพูดความรู้สึกออกไป

"ทำไม..."

"...."

"ทำไม ชอบทำให้หนูคิดไปเอง"

"...."

"ทำไมต้องทำให้หนูร/อ้าวเควิน~" ขณะที่กำลังทยอยพูดความรู้สึกทั้งหมดออกไป ก็มีเสียงนึงขัดขึ้นมาก่อน เสียงเรียกชื่อแสบแก้วหูตามมาด้วยร่างสูงเพรียวหุ่นนางแบบของผู้หญิงคนนึงในชุดเดรสรัดรูปสีทองที่เดินนวยนาดมาที่โต๊ะของเรา

"มาทำอะไรคะเนี่ย เอ๋ มากับ..." ผู้หญิงคนนั้นเว้นจังหวะก่อนจะหันมามองฉันด้วยสายตาเหยียดๆ ใช่ค่ะเหยียดจริงๆ มองตั้งแต่หัวจรดเท้า คงตกใจที่เขามากับนักศึกษาฝึกงานสินะ ฉันยกมือไหว้เป็นมารยาทผู้หญิงคนนั้นก็พยักหน้าเอือมๆ เบะปากหน่อยๆ จ้าแม่คุณ -_-!!

"ช่างเถอะ ว่าแต่คืนนี้จะมาหาอลิเซียมั้ยคะ อลิเซียคิดถึ๊ง คิดถึงเควิน~" พูดไม่พอยังเดินไปแนบชิด เอามือคลอเคลียอยู่กับพี่เควินอีก!!! ส่วนเจ้าตัวก็นั่งเฉยยอมให้ลูบให้คลำ เหอะ!ด้วยความที่ทนไม่ได้เลยต้องเมินหน้าหนีออกไปด้านนอกแทน วิวยังสวยกว่าภาพตรงหน้าอีก ชิ!!

แต่ผู้หญิงคนนี้ ก็หน้าคุ้นๆ เหมือนกันนะ ชื่ออลิเซีย คุ้นๆ เหมือนชื่อดารา ดาราที่ที่ยัยแพรเคยพูดถึงตอนเรียน เพราะนางติดละครมาก ชอบเอามาเล่าให้ฉันฟังบ่อยๆ ด้วยความสงสัยจึงแอบมองนิดๆ ให้ตายเถอะ! มุมนี้มันชัดเจนมากๆ เธอเป็นดาราจริงๆ ด้วย มันก็คงไม่แปลกสักหน่อย ถ้าเขาจะรู้จักดารานางแบบสวยขนาดนี้

"คืนนี้ผมไม่ว่าง"

"แต่เมื่อคืนคุณยังว่างมาหาอลิเซียได้เลยนี่น่าา เราออกจะสนุกด้วยกัน/อลิเซีย!"

ไม่ได้แอบฟัง แต่ประโยคมันเข้าหูเอง เมื่อคืน เขาอยู่กับผู้หญิงคนนี้งั้นหรอ....

คำว่าสนุกด้วยกัน หมายถึงเรื่องนั้นใช่ไหม เรื่องอย่างว่าที่เขาเคยทำกับฉัน แต่ตอนนี้เขาทำแบบนั้นกับผู้หญิงคนอื่น

เจ็บ

เจ็บชะมัด ทำไมถึงเจ็บที่หัวใจแบบนี้นะ เธอก็รู้ตั้งแต่แรกไม่ใช่แล้วรึไง ว่าเขาคือใครอิงดาว เธอไม่ควรไปรู้สึกแบบนั้นกับเขา เข้าใจไหม...

"ผมบอกว่าไม่ว่างก็คือไม่ว่างๆ ไปได้แล้ว"

"ใจเย็นๆ สิที่รัก อลิเซียแค่แวะมาทักทายคน 'คุ้นเคย' เฉยๆ ไม่ว่างก็ไม่ว่างค่ะ แต่ถ้าว่างเมื่อไหร่ เบอร์เดิมนะคะ จุ๊บ~" สิ้นเสียงผู้หญิงคนนั้นก็ย่อตัวไปจุ๊บปากคุณเควิน ก่อนจะเดินออกไป ไม่วายที่จะส่งรอยยิ้มยั่วๆ กลับมา เธอไม่กลัวปาปารัซซี่แอบถ่ายเลยรึไงเนี่ย

แต่ตอนนี้คนตรงหน้ากลับยกแก้วไวน์ขึ้นมากระดกรัวๆ กระดกเหมือนมันคือน้ำเปล่า!

"บอส"

"บอกให้เรียกว่าไง" จะให้เรียกว่าไงก็ช่าง ตอนนี้จะเรียกบอส จะได้ย้ำตัวเองว่าเขาเป็นใคร

"หนูขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย" สมองบอกไม่ให้พูด แต่ปากมันถามออกไปแล้ว

"เมื่อคืนบอสกับคุณอลิเซีย..."

"เธอหวังอะไรอยู่อิงดาว"

"...."

"คิดว่าฉันจะมีแค่เธอคนเดียวรึไง" เขาไม่แทนตัวเองว่าพี่แล้ว...เป็นเพราะว่าฉันเรียกเขาว่าบอสใช่ไหม

"...."

"ฉันไม่ได้เป็นของเธอ จะไปที่ไหนกับใครก็ไม่เกี่ยวกับเธอ อย่าคิดไปเอง"

"...."

"แล้วก็เลิกหวังลมๆ แล้งๆ ว่าที่ฉันทำดีกับเธอเพราะฉันชอบเธอได้ละ"

"...."

"ลืมแล้วหรอ ว่าเธอเป็นแค่ 'ของเล่น'"

"ฮึก.."

"เธอเป็นได้แค่ของเล่นฆ่าเวลาสำหรับฉันเท่านั้นแหละ" และมันก็เป็นแค่เสี้ยววินาที ที่ฉันเห็นความเจ็บปวดอยู่ในแววตาคู่นั้น ก่อนที่มันจะกลายเป็นเย็นชาเหมือนเดิม

"รีบกิน จะได้รีบกลับ" พูดเสียงห้วนๆ ปล่อยให้ฉันจมอยู่กับความเจ็บปวดกับคำพูดของเขา

 

ใช่...นั่นคือประโยคสุดท้าย ประโยคสุดท้ายพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม หยดน้ำตาที่ร้องไห้เพราะเขาคนนั้น

 

'ของเล่น' เธอก็เป็นได้แค่นี้แหละอิงดาว

 

.....................

หน่วง 😭 ทำไมบอสทำแบบนี้กับน้อง!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น