พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : ลูกใครวะ?

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : ลูกใครวะ?

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2562 16:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : ลูกใครวะ?
แบบอักษร

 

~ไลน์~ 

“โรมหยิบโทรศัพท์ให้มอนหน่อย” เลมอนตะโกนดังมาจากในครัวขณะที่เธอกำลังทำอาหารเช้าอยู่ 

“อือ” ผมเดินไปหยิบมันมาให้เธอก่อนจะคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมอีกครั้ง  

    ไอ้เหี้ยจักรอีกแล้วหรอวะ! 

    สงสัยเมื่อคืนที่ผมกับเธอจูบกันต่อหน้าประชาชื่นทั้งหลายมันคงยังไม่ชัดเจนพอ แต่ครั้งนี้ไม่เอาจูบแล้วหรอกนะ แต่ผมจะเอามันเข้าโรงบาลแทน 

จักร: เมื่อคืนเป็นไงบ้าง ทะเลาะกับแฟนรึเปล่า 

เลมอน: เสือก 

จักร: มึงอีกแล้วหรอไอ้โรมัน 

เลมอน: เออ กูเอง ผัวเลมอน  

เลมอน: หยุดทักเมียกูมาอีก ไม่งั้นมึงได้นอนให้น้ำเกลือที่โรงบาลแน่ 

จักร: มึงจะแน่สักแค่ไหน 

เลมอน: แน่จนกูสามารถโทรเรียกพวกให้ไปซ้อมมึงได้อ่ะ 

จักร: มึงไม่รู้ที่อยู่กูหรอก ไอ้กาก 

    มึงนั้นแหละไอ้ห่าที่กาก อยู่ต่อหน้ากูเงียบอย่างกับป่าช้า พอในแชททำพี่อวดดี ถุย!กูจะอ้วก

เลมอน: คอนโดSA ห้อง8360 

เลมอน: ชัดพอมั้ย หรือให้กูโทรเรียกพวกตอนนี้ดี 

จักร: ไอ้ห่า 

เลมอน: กูเตือนครั้งสุดท้ายอย่ายุ่งกับเมียกูอีก ไม่งั้นมึงเจอดีแน่ 

    ผมกดลบข้อความทั้งหมดแล้วก็บล็อกแชทของไอ้จักร ส่วนเรื่องที่ผมรู้ที่อยู่ของมันได้เพราะผมถามไอ้ดินแดน ถึงจะพึ่งรู้จักกันแต่ผมกับไอ้ดินแดนก็เหมือนจะเข้ากันได้ หมายถึงเรื่องนิสัยอ่ะนะ เห็นแบบนั้นมันก็เลวไม่เบา

“ไหนอ่ะ มอนรอนานแล้วนะ” ผมได้ยินเสียงเลมอนตะโกนออกมาอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินเอาออกไปให้เธอ

“ไปผลิตอยู่รึไง” เธอถลึงตาใส่ผม มันน่าฝัดว่ะ

“หาอยู่”

“มากินข้าวได้แล้ว มอนทำเสร็จแล้ว”

“กินมึงได้ป่ะ อยากกินอะไรเปรี้ยวๆ”

“งั้นก็ไปกินเยี่ยวไป ไม่ต้องกินมันแล้ว” เจ็บคับ เมียพูดเหน็บได้เจ็บมาก

“โว๊ะ!! เดี๋ยวกูจับขย่มเลย”

“ฝันไปเหอะ เมื่อคืนมึงก็ได้เยอะแล้วอย่ามาก รีบไปกินข้าวกูมีเรียน”

“เออๆ สั่งๆ สั่งเป็นแม่”

“เป็นเมียเว้ยไม่ใช่แม่”

    นี่แหละนะคับถึงจะไม่มีใครมาทำให้ผมกับเธอทะเลาะกัน แต่สุดท้ายก็เป็นผมกับเธอแหละคับที่หาเรื่องทะเลาะกันเอง 

    แต่แบบนี้นี่แหละผมชอบ เขาเรียก ‘สีสันของผัวเมีย’ ยิ่งทะเลาะยิ่งลูกดก ;) 

.

.

.

.

.

    ฉัน อีซูชิ แล้วก็อีแพรพลอยกำลังนั่งกินส้มตำกันอยู่ที่ร้านป้าศรี ร้านนี้แซ่บอย่าบอกใครเลยล่ะ หมายถึงผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะตรงข้ามฉันอ่ะนะ

“มองตาเยิ้มนะมึง” อีแพรพลอยพลางมองมาที่ฉันอย่างหมั่นไส้

“อะไร กูมองอะไร ไม่มี๊” นี่ฉันทำตัวปกติสุดๆเลยนะ แทบจะจับผิดไม่ได้เลยจริงๆ

“ตอแหลมากค่าาา ได้ข่าวพึ่งดีกับผัว” อีซูชิพูดเสริม

“กูก็มองไปงั้นๆแหละ เอาจริงป่ะ สู้ผัวกูไม่ได้หรอก”

“วินาทีอวดผัวต้องยกให้มัน” อีแพรพลอยพูด

“แน่นอน ผัวกูนะแซ่บอย่าบอกใคร”

“จ้ะ กูล่ะเอือม พอดีก็แทบจะกลืนเข้าไปทั้งตัว แต่พอทะเลาะนี่เกือบจะพากันหามส่งโรงพยาบาล” 

“เค้าเรียกสีสันจ้ะอีซู” พูดจบฉันกับพวกมันสองตัวก็เริ่มบรรเลงแดกส้มตำที่อยู่ตรงหน้ากันอย่างหน่ำใจ

.

.

.

P.som: น้องมอน 

Lemon: คะพี่ส้ม 

P.som: เสาร์อาทิตย์นี้ว่างรึเปล่า 

Lemon: ว่างค่ะ พี่ส้มมีอะไร  

P.som: พอดีพี่กับพี่วินต้องไปดูงานที่จีนเลยอยากจะฝากตัวเล็กไว้หน่อย 

Lemon: หมายถึงคิงหรอคะ 

P.som: ถูกต้องแล้วจ้า ;) 

Lemon: ได้ค่ะ แต่มอนเลี้ยงหลานไม่เป็นนะ 

P.som: ไม่เป็นไรเลยมอน มอนก็รู้ว่าหลานไม่ดื้อไม่ซน เดี๋ยวพี่เองก็จะไม่ทำให้มอนลำบากเลยจ้ะ 

Lemon: โอเคค่ะ ไว้เดี๋ยวจะทำความสะอาดห้องรอรับหลานชายเลย 

P.som: ขอบใจจ้า 

.

.

.

.

.

    ‘เหี้ยเอ้ย!! เวรกรรมอะไรของกูวะเนี่ย’ ผมได้แต่บ่นพึมพำในใจอย่างหัวเสีย ก็พอผมตื่นขึ้นมาก็ถูกเมียใช้ให้ถูพื้นตั้งแต่เช้า แถมยังสั่งให้ปัดกวาดเช็ดถูห้องอย่างกับเป็นขี้ข้า 

“มอนได้ยังวะ กูเหนื่อยแล้ว” 

“เหนื่อยอะไรกันโรม ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของห้องเลย”

“ก็กูไม่เคยถูมั้ยวะ”

“ก็หัดถูซะสิ ถูไปเลยนะไม่ต้องบ่น”

“โว๊ะ!” ผมได้แต่ยีหัวอย่างเสียอารมณ์ คิดว่าตื่นเช้ามาจะได้นั่งดูหนังกับเมีย ไม่ก็เล่นเกมส์กับไอ้แม็กซ์ สุดท้ายอะไรกูต้องมาถูพื้น 

    ชีวิตบัดซบ!! 

“กูถามจริงเหอะ หลานมึงมาทีต้องอลังขนาดนี้เลยหรอวะ” ผมรู้แล้วล่ะว่าหลานชายเลมอนมันจะมา แต่จำเป็นต้องเล่นใหญ่เลยหรอวะ แค่หลานเว้ย ถ้าพ่อตาแม่ยายมาผมจะไม่ว่าเลย ทำไมน่ะหรอ  

    กูจะได้ทำคะแนนเอาใจไง ;) 

“หนิ ก็ต้องเอาหน่อยไม่ล่ะ มอนไม่ได้เจอหลานตั้งนานเลยนะ คิดถึงจะแย่แล้ว” 

“......” ผมฟังเมียผมพูดไปพรางสองมือก็ถูพื้นไปอย่างจำใจ ย้ำ! อย่างจำใจ 

“โรม วันนี้เราไปห้างกันมั้ย มอนอยากไปซื้อของมาให้หลานด้วย” 

“เออ งั้นไปเลย กูหิวข้าวแล้ว” 

“ไม่ได้ ถูพื้นเสร็จค่อยไป” 

“มอน มึงไม่สงสารผัวอย่างกูบ้างหรอ” 

“อย่าดราม่านะโรม เห็นมั้ยไม่ใช่โรมคนเดียวที่ทำ มอนเองก็ซักผ้า ล้างจานอยู่นี่ไง สู้ๆค่ะผัวขา” เลมอนชูสองนิ้วให้ ก่อนจะหันไปตากผ้าต่อ 

. 

. 

. 

. 

. 

    ร่างสูงหนาที่กำลังนอนเอาหน้าซุกหมอนเปิดรับเช้าวันใหม่ ชายหนุ่มที่นอนฝันหวานเพราะไม่ต้องตื่นเช้ามาถูพื้นอย่างเมื่อวานนี้ นี่สิสิ่งที่เขาต้องการ  

    นอนฝันหวานซกอกเมีย ไม่ว่าเปล่าแขนสองข้างค่อยๆคว้านหาเมียสาวเพื่อจะกอดให้หายชื่นใจ แต่เหมือนว่าเขาจะไม่พบ สงสัยจะตื่นแล้ว 

“ตื่นๆๆๆ” เสียงเล็กๆและแรงมืออันน้อยนิดที่กำลังเขย่าตัวโรมันให้ตื่นรับแสงแดด 

“อือ จะนอน” 

“ตื่นๆๆๆๆ ตื่นเร็วค้าบ” มือเล็กยังคงเขย่าตัวโรมันอยู่อย่างนั้นจะทำให้เขาเริ่มหัวเสียขึ้นมาทันที 

“โว๊ะ!! คนจะนอนเว้ย!” โรมันตะโกนขึ้นมาลั่นพร้อมลุกขึ้นมาจากหมอนด้วยผมเซอร์ๆ 

“เชี่ย!!!!” เป็นโรมันเองที่ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นเด็กน้อยในวัย4ขวบกำลังนั่งมองหน้าเขาอยู่ 

    ‘ลูกใครวะ?’ นี่เป็นคำถามเรียกที่ชายหนุ่มได้แต่ถามตัวเองในใจ 

“เล่นกันค้าบ เล่นกัน” ช็อค! เขาช็อคจนนั่งอ้าปากค้างเมื่อเด็กน้อยเข้ามานั่งบนตัก

“เอ้า! ตื่นแล้วหรอ” เลมอนเดินเข้ามาพร้อมมองเด็กน้อยอย่างยิ้มเอ็นดู

“ละ..ลูกใครวะมอน หรือลูกมึง” เหมือนสติเขาจะเริ่มหลุดลอย เพราะยังตกใจอยู่

ผั๊วะ 

    เสียงตบหัวจากเลมอนดังลั่นจนเรียกสติโรมันให้กลับมา 

“มึงบ้าหรอโรม ลูกกูได้ไง ประสาทแดก”  

“แล้วลูกใครวะ” 

“หลานกูไง” 

“หลานมึง?” 

“เออ!! ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว จะได้มาดูคิงกูจะทำกับข้าว”  

    ชายหนุ่มลุกไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ถามว่าทำไมเขาถึงช็อคได้ขนาดน่ะหรอ ก็เพราะเขาไม่คิดว่าหลานของเลมอนจะเป็นเด็กตัวเล็กตัวน้อยที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไร ในความคิดเขาตอนรู้ว่าหลานจะมาอยู่ด้วย เขาก็คิดแค่เพียงว่าคงเป็นเด็กราวๆสัก 15-16  

    แล้วอย่างงี้เขาต้องมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กหรอวะ...ห่าเอ้ย!!! 

!!TALK!! 

มาแล้วววว ไรท์ขอชี้แจงหน่อยนะคะ คือว่าเรื่องนี้มันแนวคู่รักเถื่อนโหด อาจจะมีดราม่าเล็กน้อยถึงมาก แต่คงไม่ได้หักมุมอะไรมากมาย เรียกว่าเหมือนมาเล่าความรักของโรมันกับเลมอน และไรท์ก็แต่งแบบคิดพล็อตได้ก็แต่งเลย ยังไงก็ฝากกันด้งยนะคะ จะไม่เทแน่นอน และไรท์ก็ให้อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนค่ะ ช่วยเม้นให้กำลังไรท์กันด้วยนะคะ ขอบคุณค่าา 

1เม้น = 1ล้านกำลังใจจุกๆ 

 

 

ความคิดเห็น