ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 7 (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : Chapter 7 (แก้คำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2562 11:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7 (แก้คำผิด)
แบบอักษร

"วาย ซีขอคุยด้วยหน่อย" หลังจากเกิดเรื่องเมื่อวานวายก็พึ่งจะได้คุยกับซีอีกครั้ง เพราะว่าตอนนั้นวายถูกลากออกไปแถมกว่าจะโดนปล่อยกลับก็ปาไปเกือบจะเจ็ดโมงเช้า ซึ่งซีก็หลับไปแล้วตอนวายกลับมาถึงห้องจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายของวันนี้

"เมื่อวานหายไปไหน" ซีถามอย่างเป็นห่วง

"แทนคุณไปที่ผับเคโอ มันลากวายออกมา" วายตอบซีซึ่งตอนนั้นซีก็ไม่อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่วายโดนลากออกไป

"แล้วเขาได้ทำอะไรวายมั๊ย" ซีถามเพราะเมื่อวานตอนวายหายไปมีพนักงานคนนึงมาบอกว่าวายขอตัวกลับก่อน ซีก็ไม่ได้คิดอะไรจนกลับมาถึงห้องนั่นแหละถึงเอะใจ

"ไม่ได้ทำอะไร แค่จะให้ไปทำงานใช้หนี้มันที่ร้านของมันแทน"

"แล้วที่เคโอล่ะ"

"ไม่รู้" วายตอบแล้วมองหน้าซี เขาก็ไม่รู้เหมือนกันถ้าจะต้องให้เลือกวายคงไม่มีสิทธิ์เลือกหรอกจะทำก็คงเป็นร้านของแทนคุณ

"ให้คุณธีร์ช่วยมั๊ย" ซีแนะนำ

"ไม่ได้หรอก สองคนนั้นเป็นคู่แข่งกันเป็นศัตรูกันด้วย แทนคุณมันประกาศแล้วว่าไม่รับเงินที่วายหามาได้จากผับเคโอหรือจากคุณธีร์"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ เงินก็เหมือนกันจะไม่รับได้ไง"ซีพูดแบบไม่เข้าใจ

"วายคงต้องไปลาออกกับคุณธีร์" วายบอกก่อนจะลุกจากเตียง

"ไม่ต้องรีบก็ได้นี่พึ่งบ่ายสามโมงเอง" ซีบอกเมื่อเห็นวายทำท่าเร่งรีบ

"วายเข้างานที่ร้านหกโมงเย็น"

"หะ! ทำไมอ่ะ ร้านเปิดสองทุ่มนี่"

"วายไม่รู้ สั่งมาก็ทำ วายพูดอะไรได้บ้างล่ะเป็นลูกหนี้เขานี่" วายบอก

"สู้นะวาย" ซีให้กำลังใจเพื่อนด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ ในใจก็อยากช่วยเพื่อนแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก

"ขอบคุณมากนะซี" วายยิ้มบางๆส่งให้เพื่อนก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

.

ตอนนี้วายมาถึงเคโอผับแล้ว โชคดีที่ธีร์นอนที่ร้านเลยทำให้วายมาไม่เสียเที่ยว วายเดินผ่านการ์ดของร้านเข้ามาก่อนจะเดินขึ้นไปหาธีร์บนห้อง พอเปิดประตูเข้าไปวายก็เห็นธีร์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ร่างสูงไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองแต่ก็พูดออกมา

"เร็วกว่าที่คิดนะเนี่ย"

"คุณธีร์ครับ"

"นั่งสิ" คราวนี้ธีร์บอกพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองวายใบหน้าหล่อมีรอยยิ้มบางนิดหน่อย ก่อนที่วายจะเดินไปนั่งลง

"ผมมาลาออกครับ" วายบอก

"อืม" วายขมวดคิ้วทันทีเหมือนธีร์รู้อยู่ก่อนหน้าแล้วว่าวายจะมาแล้วธีร์ก็พูดออกมา

"เพราะแทนคุณสินะ"

"คะ..ครับ คุณธีร์รู้?"

"เป็นอะไรกับมันงั้นหรอ" ธีร์ถาม

"ลูกหนี้ครับ" วายตอบออกไปตามตรง พร้อมกับธีร์ที่มองมาด้วยสายตาเรียบนิ่ง วายก็พอจะรู้แหละว่าเพราะอะไร

ธีร์กระแอ่มไอออกมาก่อนก่อนจะลุกขึ้น วายมองตามก็เห็นว่าธีร์เดินอ้อมมาหาตัวเองก่อนจะมาหยุดยืนข้างๆวาย วายหันไปมองอย่างไม่เข้าใจแล้วเก้าอี้ที่เขานั่งก็ถูกกระชากให้หมุนไปเผชิญหน้ากับธีร์ ร่างสูงใช้สองแขนค้ำยันเก้าอี้ไว้ก่อนจะก้มหน้าลงมาหาวาย

"จะ..จะทำอะไรครับ" วายเอนตัวหลบธีร์หัวใจก็เต้นรัวขึ้นมา

"สนใจเป็นลูกหนี้ฉันมั๊ย" ธีร์ถามและใบหน้าหล่อก็ขยับเข้ามาใกล้จนวายรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ

"ผมไม่เข้าใจ" วายหลบสายตาธีร์

"กลิ่นนายหอมจังเลยนะ" ธีร์พูดพร้อมกับปลายจมูกโด่งที่ทำฟุตฟิตอยู่ไปห่างจากแก้มเนียนของวาย ตอนนี้วายเกร็งไปทั้งตัวแล้ว ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวไปมากกว่านี้

ธีร์เงียบไปแต่วายยังรู้สึกว่าใบหน้าหล่อยังคงอยู่ใกล้ๆไม่ขยับออกไป ถ้าวายเผลอขยับตัวมีหวังปลายจมูกโด่งได้ฝั่งลงมาบนแก้มของวายแน่ๆ

"ช่วยดูนี่ให้ฉันหน่อยสิ" เสียงธีร์พูดขึ้นก่อนจะเบือนหน้าไปอีกทาง วายค่อยๆหันหน้ากลับมาก็พบว่าธีร์ผละออกไปแล้ว วายมองเสี้ยวหน้าของธีร์ด้วยหัวใจที่เต้นรัว

"ดูอะไรครับ" วายถาม

"คอ เหมือนมีอะไรกัด" ธีร์บอก

"ไม่มีนี่ครับ" วายตอบเพราะไม่เห็นว่ามันจะมีรอยอย่างที่ธีร์ว่า

"เปิดเสื้อดูสิ" วายชั่งใจก่อนจะยกมือขึ้นเปิดเสื้อตามที่ธีร์บอก

"มีมั๊ย" จังหวะนั้นธีร์หันหน้ากลับมาจนวายต้องนิ่งกลางอากาศ ใบหน้าของธีร์อยู่ใกล้กับวายอีกครั้ง

"ไม่มีครับ" วายพูดเสียงเบา

"เดี๋ยวฉันโอนเงินให้ในส่วนที่นายทำงานไว้" ธีร์ว่าพร้อมกับผละออกไปทำให้วายหายใจได้โล่งขึ้นมาอีกนิดก่อนจะพยักหน้ารับ

"โชคดีแล้วกัน" ธีร์เหมือนจะอวยพรแต่พอวายตวัดสายตาขึ้นไปมองใบหน้าหล่อของธีร์ แค่แวบนึงวายกับเห็นแววบางอย่างในตาของธีร์ก่อนที่มันจะหายไป

วายตัดสินใจลาธีร์ก่อนจะเดินออกมาเขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่พร้อมกับก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะรีบออกจากเคโอผับแล้วไปที่ร้านของแทนคุณทันที

วายมาถึงที่ร้านของแทนคุณประมาณห้าโมงกว่าๆ เขาเข้าไปในร้าน ข้างในเงียบมากเพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดและวายเองก็ไม่รู้ว่าพนักงานคนอื่นๆจะมาตอนไหน ตอนนี้ที่นี่มีแค่วายกับลูกน้องที่อยู่หน้าประตูไม่กี่คน

"ชื่อวายใช่มั๊ย" ลูกน้องของแทนคุณเดินเข้ามาถาม

"ใช่"

"นายให้ขึ้นไปพบบนห้อง" พูดจบก็เดินจากไปไม่ปล่อยให้วายได้ถามอะไรต่อสักคำ วายถอนหายใจก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นสองและห้องที่ว่านี่คงหนีไม่พ้นห้องทำงานของแทนคุณหรอก

เกลียดห้องนี้ชะมัด!

วายเคาะประตูตามมารยาทก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ทั้งห้องว่างเปล่าไม่มีใครอยู่สักคนก่อนที่วายจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง

"ทะ..แทน อืม!"

วายหมุนตัวจะเดินออกมาเพราะรู้ว่ามันคือเสียงอะไร เขาเป็นแค่ลูกหนี้และควบตำแหน่งพนักงานคงไม่เสียมารยาทมาขัดจังหวะเจ้านายหรอก

"จะไปไหน" เสียงเข้มดังขึ้นทำให้วายหยุดชะงัก

"เรียกมามีอะไร" วายถามพร้อมๆกับหันกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียง แทนคุณยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสภาพเปลือยท่อนบน ตามตัวมีรอยคิสมาร์กเต็มไปหมดก่อนที่วายจะเห็นใครอีกคนเดินออกมาจาก(ลับ) ที่นี่มีห้องด้วยหรอวายไม่ทันจะสังเกตุสักนิด

"แทนครับ" ดรีมเรียกแทนคุณก่อนจะเดินเข้ามาเกาะแขนร่างสูงด้วยท่าทีหึงหวง

"ดรีมเดี๋ยวแทนจะให้คนไปส่งนะครับ คืนนี้ดรีมพักผ่อนนะเหนื่อยมากแล้ว" แทนคุณหันไปพูดจาอ่อนหวานกับดรีม วายแอบเบ้ปากในใจไม่คิดว่าจะมีมุมนี้ เหอะ!

"ดรีมไม่อยากกลับเลย ขออยู่ที่นี่นะ" ดรีมอ้อนแทนคุณแถมยังทำหน้าเหมือนลูกแมวอีก

ให้ตายสิแล้ววายมาทำอะไรที่นี่ วายมายืนทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่ทำให้เสร็จแล้วค่อยเรียกวายขึ้นมาพบ

"ดรีมก็รู้นี่ว่าวันนี้วันอะไร" แทนคุณบอก

"เข้าใจแล้วครับ ดรีมกลับก็ได้" ดรีมพูดแล้วทำหน้าเข้าใจก่อนที่จะปรายตามามองวาย

"ทำงานวันแรกสู้ๆนะวาย" ดรีมบอกพร้อมกับยิ้มหวาน

"ครับ" วายตอบ แล้วดรีมก็เดินออกจากห้องไปทำให้ตอนนี้ทั้งห้องมีแค่วายกับแทนคุณเพียงแค่สองคนเท่านั้น สายตาคมมองมาที่วายนิ่งจนวายต้องหลบสายตา

"มีเงินมาเท่าไหร่" ถามเรื่องเงินอีกแล้ว

"ไม่มี พึ่งจะมาทำงานที่นี่" วายตอบ

"ไม่ได้แวะไปขายตัวให้ไอ้ธีร์ก่อนจะมาหรอ" แทนคุณพูดพร้อมกับก้าวเข้ามาหาวาย วายทำหน้างงๆว่าสิ่งที่แทนคุณพูดคืออะไร

"จะให้เริ่มทำงานตรงไหน" วายถามและค่อยๆขยับถอยหลังไปทีละนิด

"ตรงนี้แล้วก็ตอนนี้!"

หมับ!

"ปล่อย!"

ร่างของวายถูกกระชากเข้าไปหาแทนคุณ วายยกสองแขนขึ้นมากันไว้ฝ่ามือเล็กผลักดันแผงอกของแทนคุณไว้

"ไม่อยากให้กู แต่กับคนอื่นนี่เร็วจังเลยนะ หนี้ห้าล้านจากกูมันคงไม่พอค่าตัวมึงสินะ" แทนคุณพูดจาดูถูกวายแถมยังใช้ท่อนแขนกดร่างกายของวายให้แนบชิดกับร่างสูงมากขึ้นกว่าเดิม

"ถ้ากูไม่ขายให้ึนแล้วจะใช้หนี้หมดหรอ!" วายพูดออกไปแบบไม่ต้องคิด เพราะไม่มีความอดทนมากพอหรอกนะ ถ้าคิดว่าขายตัววายก็จะขายให้ ให้ใครก็ได้ที่ไม่ใช่แทนคุณ

"ได้! เดี๋ยวกูจัดให้" แทนคุณกดเสียงต่ำก่อนที่ริมฝีปากหนาจะฉกลงมาปิดริมฝีปากบางของวาย ศีรษะของวายถูกฝ่ามือหนากดล็อคไว้แน่นก่อนที่ร่างเล็กของวายจะถูกกดให้ล้มลงไปที่พื้น

ตุบ!

อื้อ! อ่อย!! (อื้อปล่อย!)

วายร้องท้วงในลำคอพร้อมกับใช้ฝ่ามือเล็กทุบตีและผลักดันร่างกายของแทนคุณให้ขยับออกไป แต่แทนคุณกับกดเบียดทาบทับร่างกายลงมามากกว่าเดิม

ตุบ!! อื้อ!

"ในเมื่อจะขายก็ไม่ต้องดีดดิ้น นอนนิ่งๆให้กูเสียบก็พอ!"

"สารเลวว่ะ ถุ้ย!" วายถุยน้ำลายใส่หน้าแทนคุณด้วยความโมโห คำก็ขายตัวสองคำก็ขายตัว ใครกันแน่ที่ทำให้วายต้องเป็นแบบนี้

"ไอ้วาย!"

เพี๊ยะ!

ฝ่ามือหนาฟาดลงมาที่หน้าวายอย่างแรงจนวายหน้าหัน รู้สึกเจ็บจี๊ดที่มุมปากและแสบไปทั้งใบหน้า วายกัดฟันแน่นนอนนิ่งครั้งนี้ทำไมวายถึงอยากร้องไห้ออกมาก็ไม่รู้

ฟุบ!

ใบหน้าของแทนคุณก้มลงมาซุกไซร้ซอกคอของวายอย่างไม่สนใจ ทั้งกัดทั้งเม้มตามอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมาในร่างกายวายออกแรงดิ้ดขืนตัวอย่างไม่ยอมโอนอ่อน สัมผัสของแทนคุณรุนแรงจนวายรู้สึกแสบไปตามผิวกายทุกส่วนที่โดนสัมผัส มือเล็กทึ้งเสื้อแทนคุณหลายครั้งก่อนที่ริมฝีปากหนาจะพูดประชิดลำคอของวายออกมา

"ถ้ามึงจะขายก็ต้องเป็นกูคนเดียวเท่านั้น จำไว้!"

.

.

.

แทนคุณรุนแรงอ่ะ ฉันสงสารวาย

ฝากติดตามด้วยนะคะ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว