facebook-icon

อ่านทุกคอมเม้นนะครับ แต่ไม่ค่อยตอบนะหรือง่ายๆคือขก.ตอบ555แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อัพวันไหนไม่รู้555น่าจะเป็นวันเสาร์อาทิตย์21.00-00.00 ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้

40.โลกที่คุ้นเคย

ชื่อตอน : 40.โลกที่คุ้นเคย

คำค้น : 40.โลกที่คุ้นเคย

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 539

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ย. 2562 23:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
40.โลกที่คุ้นเคย
แบบอักษร

ผมหันมายิ้มให้อัลเตอร์ก่อนจะจับไปที่หน้าของอัลเตอร์ 

“เรากลับกันเถอะ” 

ผมค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะจับมืออัลเตอร์และเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองก่อนที่จะมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ผมหยิบขึ้นมาก่อนจะพึมพำคนเดียว 

“มันโทรข้ามโลกได้ด้วยหรอว่ะ” 

ผมกดรับโทรศัพท์ก่อนที่จะมีเสียงผู้หญิงดังออกมา 

“มาโคโตะ มาโคโตะ...” 

“เสียงนี่มัน ซาโอริงั้นหรอ” 

ผมตกใจเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นมาจากเตียงและทำให้อัลเตอร์ที่นอนอยู่เตียงข้างๆตื่นขึ้นมาก่อนที่ผมจะเดินออกจากห้องไป 

“โทรมาตอนนี้คิดว่ามันกี่โมงกัน” 

“ขอฉัน ตอน12.00นาฬิกานะ แล้วของนายละ” 

“สองทุ่ม” 

ซาโอริหัวเราะออกมาเล็กน้อย 

“งั้นหรอๆ ขอโทษละกัน คือที่จะโทรมาบอกคือเรื่องงานโรงเรียนอยากให้นายมาจะได้มั้ย” 

“แล้วทำไมฉันจะต้องไป” 

“เอาเถอะๆ มันก็เป็นโรงเรียนของพวกเรานะ” 

“ฉันไม่อยากไปมีปัญหากับพวกนั้น” 

“ชั่งเถอะๆ ไม่มีใครกล้ายุ่งกับนายหรอก ก็นายดูน่ากลัวจะตายไป” 

ผมถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ 

“จัดวันไหน” 

“พรุ่งนี้” 

“ห๊ะ” 

ผมตกใจเล็กน้อยก่อนจะพูดกลับไป 

“สองทุ่มเมื่อไหร่โทรมาละกัน แล้วอีกอย่างจะให้ฉันไปนอนบ้านตัวเองให้ฉันไปนอนบ้านเธอ” 

“ก็นอน...” 

อัลเตอร์ที่สงสัยก็ค่อยๆออกมาดู 

“เดี๋ยวฉันไปนอนบ้านนายก็ได้แล้วตอนกลางคืนเรามาเล่นกันเถอะ...” 

“อย่าบอกนะ นี่เธอเล่นRise of king…” 

“บ้าหรอ ฉันไม่เล่นเกมไร้สาระแบบนั้นหรอก ฉันจะเล่น Jump force เพราะงั้นนายเตรียมตัวแพ้ฉันได้เลย” 

“ก็เอาสิ งั้นเจอกันสองทุ่ม” 

ซาโอริวางสายก่อนที่ผมจะกลับเข้ามานอนในห้องแต่ว่าเมื่อเข้าไปก็พบว่าอัลเตอร์กำลังหลับอยู่บนเตียงก่อนที่ผมจะล้มตัวลงนอน 

“อัลเตอร์ เธอได้ยินใช่มั้ย” 

ไม่มีเสียงตอบกลับ 

“ตอบหน่อยสิ” 

“ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้นยะ” 

เสียงอัลเตอร์เธอดูเหมือนจะโกรธผมมาก 

“แล้ว ทำไม...ฉันต้องนอนห้องเดียวกับนายด้วย” 

ผมยิ้มออกมาเล็กน้อย 

“เอาน่าๆ ก็ห้องมันเต็มนิ แถมอีกอย่างก็มีแค่ห้องเธอเท่านั้นที่ฉันขอเข้าไปนอนด้วยได้” 

“แล้วทำไมไม่ไปขอไอนักบวชหญิงละ” 

ผมเงียบไปสักพักก่อนจะเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเอง 

“ก็เพราะห้องอื่นเขานอนกันเต็มแถมอีกอย่างก็ไม่มีใครอยากนอนห้องเดียวกันเธอนี่น่า” 

“นี่นาย” 

ผมหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะเอาผ้าห่มมาคลุมที่หัวของตัวเองและค่อยๆนอนไปอย่างช้าๆ 

วันต่อมา 

“ฉันชนะแล้ว มาโคโตะ” 

“อย่าคิดว่าว่าเธอจะชนะฉันได้ตลอดนะ ซาโอริ” 

ผมยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะเลือกตัวใหม่แต่ว่าซาโอริก็เข้ามาใกล้ๆผมก็จะกระซิบที่หูเบาๆ 

“มาโคโตะ คุณอัลเตอร์เนี่ย ดูน่ากลัวจัง” 

“งั้นหรอ ตอนแรกที่เจอยัยนั้นก็เป็นแบบนั้นล่ะ ยัยนั้นน่าจะเข้าหาคนอื่นไม่เก่ง” 

ซาโอริถอยตัวออกไปก่อนจะลุกขึ้น 

“จะไปไหน” 

ผมถามซาโอริ 

“ห้องน้ำ หรือว่านาย...” 

“บ้าหรอ ฉันไม่ได้เป็นคนแบบนั้นน่ะ” 

“รู้แล้วๆ นายน่ะไม่เคยเป็นแบบนั้น...หรอก...มั้ง” 

ผมหน้าเด็กเล็กน้อยก่อนที่ซาโอริจะค่อยๆปิดประตูและออกจากห้องนอนของผมไปก่อนที่ผมจะหันไปด้านหลังของตัวเอง 

“หลับตลอดเลยนะ” 

ผมค่อยๆลูบหัวอัลเตอร์อย่างอ่อนโยนแต่ว่า 

“กลับมาแล้วจ้า....” 

เสียงซาโอริค่อยๆเบาลงก่อนที่เธอจะค่อยๆปิดประตูออกจากห้องไป 

“ขอโทษที่รบกวน” 

“เดี๋ยวสิฟะ กลับมาก่อน” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว