email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep2 : คนหน้าด้าน (1)

ชื่อตอน : Ep2 : คนหน้าด้าน (1)

คำค้น : อสุเรศ สิริสร

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2562 18:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep2 : คนหน้าด้าน (1)
แบบอักษร

ฝากติดตามผลงานได้ที่ แฟนเพจ กนกรส นะคะ 

สามารถโหลดซื้อนิยายในรูปแบบ Ebook ได้แล้ววันนี้ 

หรือสามารถเลือกซื้อเป็นรายตอนก็ได้นะคะ ตามลิงก์ของหน้านิยายได้เลยจ้า 

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ... 

นิยายภาคต่อ พ่อเลี้ยงเหมราช 

ร่างเล็กถูกผลักไสให้เข้าไปนั่งภายในรถสปอร์ตสีควันบุหรี่จนใบหน้าหวานนั้นทิ่มชนเข้ากับผนังเบาะรถ หากแต่หญิงสาวไม่คิดยอมจำนนปล่อยให้ชายหนุ่มจอมวายร้ายลักพาตัวเธอได้อย่างง่ายดาย สิริสรรีบขยับลุกขึ้นนั่งในท่าถนัด พร้อมคว้าบานประตูรถหมายกระชากเปิดออกแล้ววิ่งหนีเข้าบ้าน แต่มันน่าเจ็บใจเหลือเกินกับวิวัฒนาการล้ำสมัย เมื่อประตูรถมันกลับถูกกดล็อกจากรีโมทคอนโทรลในกระเป๋ากางเกงเจ้าของรถนั่นเอง  

สิริสรออกแรงดึงประตูจนสุดกำลังหากทว่ามันกลับดูไร้ผลสิ้นดี จวบจนกระทั่งร่างสูงราวความหมายของชื่อมุดเข้ามานั่งประจำที่ด้วยสีหน้าเย้ยหยัน เขาเดาะลิ้นตอนเห็นเธอออกแรงดึงบานประตูรถจนหน้าเขียวแต่กลับเปิดไม่ออก แสดงสีหน้าเบิกบานใจจนน่าหมั่นไส้ชะมัด

“เปิดประตูรถสิ ไอ้คนบ้า...”

 เมื่อมันเปิดไม่ออกสิริสรเลยทั้งทุบทั้งตี ออกฤทธิ์เดชอาละวาดตามนิสัยดั่งเดิม วงหน้าสวยแดงก่ำด้วยความโมโหจัด พอทำร้ายคนไม่ได้หญิงสาวเลยหันไปทำลายข้าวของของเขาแทนเพื่อระบายอารมณ์เดือดดาล

“ทุบให้มือหักมันก็ไม่เปิดให้คุณหรอกน่า หยุดทุบเถอะทุบต่อไปก็มีแต่จะทำให้เจ็บมือเปล่าๆ”

“นั้นคุณก็เปิดประตูให้ฉันลงสิ ฉันบอกแล้วไง ฉันจะไม่ยอมไปไหนกับคุณทั้งนั้น”

“ผมไม่ได้คิดจะพาคุณไปฆ่าแกงเสียหน่อย จะพยศไปทำไมนักหนา กะอีแค่นั่งรถผมนี่ทำท่าจะเป็นจะตาย ตอนผมเห็นคุณนั่งรถไอ้หมอนั่น หน้านี่บานเชียวแล้วก็ไม่เห็นคุณทำท่าพยศแบบนี้ด้วย...”

 อสุเรศยังอดพูดจาประชดประชันไม่ได้ ดวงตาคมกริบฉายแววเข้มดุ

“ฉันจะกลับเข้าบ้าน และจะไม่ยอมไปไหนกับคุณทั้งนั้น เพราะว่าคุณมันบ้า อยู่ดีๆก็มาฉุดผู้หญิงเขาขึ้นรถทั้งที่เขาไม่เต็มใจอยากจะไปไหนกับคุณด้วยเลย”

 สิริสรหันขวับมาถลึงตาดุใส่คนอุกอาจ ต่อว่าเขาหน้าดำหน้าแดง เพราะนี่มันหน้าบ้านของเธอแท้ๆเขายังกล้าฉุดคราเธอบังคับให้ขึ้นรถโดยไม่กลัวอิทธิพลของบิดาเธอสักนิด ไม่กลัวแม้แต่คนเดินผ่านไปมาจะเห็นด้วยซ้ำ

ถ้าไม่เรียกว่าบ้า เขาก็ต้องสติไม่ดีนั่นแหละ คนดีที่ไหนเขากล้าทำกันแบบนี้ละ  

“ฉันขอสั่งให้คุณเปิดประตูให้ฉันลงเดี๋ยวนี้...” อสุเรศส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มยียวน  

เป็นผลทำให้ร่างน้อยหอบหายใจถี่ขึ้นด้วยความโกรธจนถึงขีดสุด ส่งผลให้อกสวยซึ่งดันเนื้อผ้าออกมากระเพื่อมไหวตามแรงจังหวะหายใจเข้าออก อสุเรศยิ้มตาพราวมองภาพตรงหน้าอย่างรู้สึกชอบใจ

เพราะมันทำให้เขาอยากดูดนมสดจากเต้าขึ้นมากะทันหัน รสชาติยังหวานหอมเหมือนเก่าไหมหนอ หรือว่าจะหวานยิ่งกว่าเดิมเสียก็ไม่รู้

“ใจเย็นๆก่อนสิคุณ ผมแค่จะพาคุณออกไปหาอะไรอรร่อยทาน ไม่คิดจะทำอะไรไม่ดีเสียหน่อย ในสายตาคุณผมมันคงเป็นผู้ชายที่เลวมากสินะ...”

“แต่ฉันทานมาจนอิ่มแล้ว และก็อยากนอนพักผ่อนมากกว่า...” สิริสรบอกเสียงขุ่น อย่างไรเธอจะไม่ยอมออกไปไหนตามลำพังกับเขาเด็ดขาด เธอไม่ไว้ใจเขานั่นคือเหตุผล

“ทานแล้วก็ทานอีกได้ ผมแค่อยากหาเพื่อนแก้เหงา ไม่อยากนั่งทานคนเดียว นะ...ไปทานข้าวกับผมก่อน ไม่เกินพรุ่งนี้เช้า รับรองผมพาคุณมาส่งถึงหน้าบ้านแน่ ไม่เอาไปปล่อยไว้ตามโรงแรมม่านรูดที่ไหนให้คุณต้องอับอายหรอก...” อสุเรศยิ้มยั่วจงใจพูดในทำนองอย่างว่าให้หญิงสาวเข้าใจผิด พลางส่งสายตาสำรวจเรือนกายอวบอิ่ม สื่อให้เห็นถึงความต้องการในคำพูดแฝงเร้น

 พานทำเอาสิริสรขยับร่างเล็กชิดขอบประตู ตวัดสายตามองชายหนุ่มด้วยสายตาระแวดระวัง สองมือยกขึ้นปิดป้องร่างกายตนเองให้พ้นจากสายตาหื่นกระหายของชายหนุ่มตรงหน้า

“ไหนเมื่อกี้คุณบอกไม่คิดจะทำอะไรฉันไง คนหลอกลวง สับปลับ ปริ้นปร้อน...”

“เพราะผมรู้ว่าคุณถนัดเรื่องอย่างนี้ออกจะตาย ผมก็แค่พูดเผื่อเอาไว้แค่นั้น บางทีคุณอาจนึกสนุก อยากทำอย่างอื่นขึ้นมาก็ได้ไง...”

“ไม่มีทาง...”

สิริสรตวาดใส่หน้าอสุเรศพร้อมกำมือแน่น ดวงตาพราวด้วยหยาดน้ำใส นึกรังเกียจความคิดของเขาจนอยากตบหน้าให้สักฉาด...

 “ฉันอยากจะรู้นัก ฉันไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจนักหนา ถึงได้มาพูดทำร้ายศักดิ์ศรีกันแบบนี้ ทั้งที่เราสองคนเพิ่งจะเคยรู้จักกันได้ไม่กี่วันนี้เองแท้ๆ คุณหลงลืมอะไรไปหรือเปล่า คุณอสุเรศ เราไม่ได้เป็นอะไรกันมาก่อน ไม่เคยเป็นและไม่คิดจะเป็น...”

 ในเมื่อเขาปฏิเสธไม่ใช่นายสมหมาย เท่ากับว่าทั้งเธอและเขาเพิ่งเคยรู้จักและเห็นหน้ากันเพราะเรื่องของงานไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องส่วนตัว เหตุใดเขาต้องมาวุ่นวายล้ำเส้นความเป็นส่วนตัวของเธอจนน่าแปลกใจ  

สิริสรช้อนวงหน้าเรียวขึ้นถามเขาทั้งน้ำตาเธอกลั้นมันแล้วแต่มันยังจะไหลออกมาประจานความอ่อนแออยู่อีก นัยน์ตาหวานซอกช้ำแดงก่ำจ้องมองซีกหน้าหล่อเหลาที่เหมือนชายหนุ่มคนที่ทิ้งเธอไปอย่างไร้ไมตรี เธอไปทำอะไรเขาเจ็บช้ำหนักหนา

อสุเรศใจหายวาบทันทีที่เห็นละอองน้ำตาของสาวเจ้าไหลริน เขาเพียงแค่รู้สึกหึงออกโมโหเล็กน้อยยามมาเห็นสิริสรใกล้ชิดกับชายอื่น เลยเผลอพูดทำร้ายจิตใจของหญิงสาวเข้า

ถึงแม้กระนั้นชายหนุ่มกลับไม่ยอมทำในสิ่งที่สิริสรเรียกร้อง เขาไหวไหล่ตีสีหน้าไม่ยีระ ก่อนขับรถออกจากบริเวณนั้น ส่วนจุดหมายปลายทาง มันเป็นสถานที่แรกที่เขาอยากให้สิริสรเห็น และมีส่วนร่วมกับมัน...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว