เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

ชื่อตอน : CHAPTER 8 50% I'm sorry

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2563 15:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 8 50% I'm sorry
แบบอักษร

INGDAW PART :

 

"ขอบคุณที่มาส่งยัยดาวนะตาหนุ่ม" เสียงยาย

"ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจ ^^"

"อ่ะนี่ ขนมที่ชอบ น้าให้ แทนคำขอบคุณ" เสียงแม่

โอเค เข้าใจ ทั้งแม่ทั้งยายชอบบอส!! เอ็นดูจนแทบจะลืมลูกสาวคนสวยที่ยืนอยู่ตรงนี้

"กลับได้แล้วค่ะ"

"ยัยดาว!" แม่พูดพลางส่งสายตาคาดโทษมาให้ ฉันผิดอะไรเล่า แค่บอกให้เขากลับเท่านั้นเอง เย็นจนเกือบมืด กว่าจะคะยั้นคะยอให้เขาพามาส่งบ้านก็ต้องอ้อนแทบตาย

"ไม่เป็นไรครับ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ" คุณเควินยกมือไหว้แม่กับยายฉัน ก่อนที่ท่านทั้งสองจะรับไหว้พร้อมกับเดินหายเข้าไปในบ้าน

"ส่วนเธอ..."

"อะไรคะ"

"ถ้าพรุ่งนี้ไม่ไหวก็ไม่ต้องไปทำงาน เข้าใจไหม" ฉันพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบ พร้อมกับหมุนตัวจะเดินเข้าบ้าน

หมับ!

"จะไม่ลาผัวหน่อยรึไง" ว้อท!!! เขาพูดคำนั้นออกมาไม่อายฟ้าดินเลยรึไง งือออ เขาไม่อายแต่ฉันอายนะ แถมยังมาพูดหน้าบ้านฉันอีก

"คุณเควิน!!"

"บอกให้เรียกว่าไง" ตีหน้านิ่งแล้วยังจะจับข้อมือฉันไม่ปล่อยอีก

"หนูไม่อยากเรียกพี่" ไม่อยากเรียก เพราะถ้าเรียกมันจะยิ่งเพิ่มความสนิทสนมระหว่างฉันกับเขาเกินคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง และที่สำคัญ มันก็ไม่ดีต่อหัวใจของฉันด้วย

"ทำไม"

"ไม่บอก กลับไปได้แล้วค่ะ มืดแล้ว เดี๋ยวผู้หญิงของคุณเขาถามหาเอานะคะ" นั่น ปากหนอปาก ยังจะมีหน้าไปเหน็บแหนมเขาอีก ความรู้สึกพวกนี้ ทั้งน้อยใจ ทั้งงอน ทั้งหึงหวงเขา มันมาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ และที่ฉันพูดออกไปแบบนั้นคงเป็นเพราะระหว่างที่เขาขับมาส่งฉันที่บ้านมีสายเรียกเข้าจากผู้หญิงของเขายังไงล่ะ และไม่ใช่แค่สายเดียวด้วย เกือบสิบสาย!

หึ้ย เขาก็มีผู้หญิงของเขาอยู่แล้ว จะมาวุ่นวายกับฉันอีกทำไมกัน คนที่เจ็บคือฉัน ไม่ใช่เขาสักหน่อย

"หึงหรอ :)"

"บะ..บ้า...ใครหึง หนูไม่ได้หึงสักหน่อย" รีบปฏิเสธทันควันพลางเมินหน้าหนีจากสายตาคาดคั้นและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา

"หึ ไม่หึงก็ดี" พูดจบก็ก้มลงมาหอมแก้มฉันฟอดใหญ่ก่อนทิ้งท้ายด้วยประโยคนึง

"เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับนะ"

"...."

เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับนะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับนะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับนะ

พะ...พี่งั้นเหรอ....เขาขับรถออกไปแล้ว แต่ฉันกลับเดินเหม่อเข้าบ้านเพราะการแทนตัวเองว่าพี่ของเขา แถมหัวใจไม่รักดีก็ยังเต้นกับคำพูดบ้าๆ นั่นอีก

"อิงดาว"

"...."

"อิงดาว!!" เหม่อจนแม่เรียกก็ไม่ได้ยิน

"คะ อะไรคะ!!"

"ลูกคนนี้นี่ จะเดินชนประตูแล้วนั่น" รู้ตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองกำลังจะเดินชนประตู อีกก้าวเดียวจะชนแล้ว!!

"ไม่สบายจนเบลอรึไง ไป ขึ้นไปนอนพักซะ วันนี้ไม่ต้องช่วยแม่กับยายทำขนม ไปพักผ่อนเอาแรงพรุ่งนี้ต้องทำงานอีก" แม่สั่งรวดเดียวจบพร้อมกับไล่ฉันขึ้นไปนอนพักบนห้อง

เฮ้ออออออ~

ทำไมถึงได้เหนื่อยแบบนี้ เหนื่อยกับชีวิต เหนื่อยกับความรู้สึก เหนื่อยกับการกระทำของตัวเองที่เผลอไผลไปกับบทรักร้อนแรงของเขาเมื่อคืน!! ฮือออ แล้ววันทำงานต่อๆ ไปฉันจะทำตัวทำหน้ายังไงเวลาเจอเขาเนี่ย

คิดแล้วก็ปวดหัว เล่นไอจีแก้เครียดดีกว่า แต่เหมือนจะคิดผิด เพราะยิ่งเล่นแล้วยิ่งเครียดกว่าเดิม เพราะเลื่อนไปเลื่อนมาดันมาเจอรูปล่าสุดของคุณเควินที่เขาลงเอาไว้!

 

k.kevin
K Condominium
38699

 

กรี๊ดดดดดดดดด ไอคนบ้า คนหื่น คนนิสัยไม่ดี คนเจ้าเล่ห์ ร้ายกาจที่สุด!!! เขาลงรูปฉันตอนหลับได้ยังไง ฮืออ TT^TT ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วย แถมคอมเม้นต์ก็ยังเป็นของเพื่อนๆ ของเขา ที่รู้เพราะเขาเคยบอกเอาไว้ เล่าทุกรายละเอียดทั้งๆ ที่ฉันไม่ได้อยากรู้ด้วยซ้ำ บ้า บ้าที่สุด! ฉันจะรับมือกับเขายังไงดี เฮ้อ กุมขบับแล้วนะ

 

วันแล้ววันเล่าผ่านไปที่ฉันต้องไปฝึกงาน แถมยังต้องรับมือกับคนหื่นแบบเขาแทบทุกวัน คนหื่นที่จ้องแต่จะเอาเปรียบฉันตลอดเวลา เหมือนเช่นวันนี้ ในขณะที่ฉันกำลังเตรียมกาแฟเพื่อเตรียมให้เขาอยู่ในห้องครัว ก็รู้สึกได้ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่บริเวณต้นคอ จนฉันต้องย่นคอหนี

"คิดถึงเมียจัง~" พูดไม่พอยังมางับติ่งหูฉันเล่นอีก!

"คุณเควิน นี่มันที่ทำงาน ออกไปเลยนะ" พูดพลางขยับตัวหนีจากการเกาะกุมของเขา แต่ไม่เป็นผล เพราะเขายืนซ้อนฉันจากทางด้านหลัง แถมมือก็กอดเอวบางไว้แน่น

แต่...อะไรแข็งๆ มันดันอยู่ตรงก้น

"ล็อคประตูแล้ว อีกอย่างตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาพัก ไม่มีใครเข้ามาหรอกหน่า~"

"อ๊ะ" ร้องเสียงหลงเพราะรู้สึกเหมือนสิ่งนั้นที่ดันอยู่ข้างหลังจะแข็งตัว มันคืออะไร!!

"อ่าา อย่าขยับ ยิ่งขยับลูกชายพี่จะตื่นนะ" พี่อีกแล้ว เขาแทนตัวเองว่าพี่อีกแล้ว ฮืออ แต่เดี๋ยวนะ เขาบอกว่าลูกชายงั้นหรอ อย่าบอกนะว่า ไอแข็งๆ ที่ดันก้นฉันอยู่คือสิ้งนั้น!!!

"คุณเควิน ปล่อยหนูไปเถอะ"

"ไม่ปล่อย ถ้าเธอยังไม่เรียกว่าพี่" เผด็จการที่สุด!

"หนูจะไม่เรียก ถ้าคุณยังไม่ยกงบให้กับแผนกบัญชี" เอาสิ ขอมาขอกลับ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว!

"หืม เดี๋ยวนี้มีข้อแลกเปลี่ยนหรอ"

"ถ้าไม่ยกงบให้ หนูก็จะไม่เรียก" เสียตัวก็เสียให้เขาแล้ว มันต้องมีอะไรคุ้มกลับมาล่ะวะ

"ถ้าไม่เรียก พี่ก็จะไม่ปล่อย"

"....."

"ดูสิ จะทนอยู่ท่านี้ได้สักกี่น้ำแม่ตัวดี"

 

5 นาทีผ่านไป เขาก็ยังยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง...เขายังปกติดี มือก็ไวเหมือนปลาหมึก เดี๋ยวจับตรงนู้นที ตรงนี้ที แต่เป็นฉันเองที่ทนไม่ไหว ฮือ ยอมก็ได้!

"หนูยอมแล้วค่ะ"

"...."

"พี่เควินปล่อยหนูเถอะนะ~"

"หึ!" คนตัวโตหัวเราะในลำคอ ก่อนจะปล่อยฉันให้เป็นอิสระ แต่ปล่อยได้ไม่กี่วิ เขาก็ทำเหมือนเดิม แต่ตอนนี้เราสองคนยืนหันหน้าเข้าหากัน

"หนะ..ไหน..บอกว่าจะปล่อยหนูไง หนูเรียกพี่แล้วนะ"

"จำไว้นะอิงดาว"

"....."

"งบของบริษัทมันไม่ใช่จะยกให้ใครก็ได้ง่ายๆ"

"....."

"ถ้าอยากได้ ก็บอกให้แผนกเธอเขาทำงานดีๆ ทำผลงานให้ฉันเห็น ไม่ใช่จะมาขอกันง่ายๆ แบบนี้"

"....."

"คราวหลัง อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับงานอีก ฉันไม่ชอบ"

"....."

"ถ้าไม่อยากทำตัวไร้ค่าเหมือนผู้หญิงคนอื่น ก็อย่าทำแบบนี้ ทุกคนมีสิทธิเท่ากัน ไม่มีใครได้สิทธิพิเศษทั้งนั้น"

คำพูดของเขา...มันทำฉันจุก และเขา ก็คงโกรธฉันมากแน่ๆ เพราะเขาไม่แทนตัวเองว่าพี่แล้ว ฮืออออ ทำไมถึงเจ็บ เวลาโดนเขาว่า เวลาโดนเขาดุ เวลาโดนเขาโกรธ ไม่ชอบเลย ไม่ชอบความรู้สึกนี้ของตัวเอง

"ฮึก..หนูขอโทษ" ฉันบอกเขาก่อนจะก้มหน้างุด รู้สึกผิดจนไม่กล้าสบตา

"เด็กขี้แย"

"ฮือออ ก็คุณดุหนู~"

 

........................

ใช้อิบอสรึเปล่า ทำไมวันนี้บอสมีสาระ 555555

ขอโทษที่หายไปนานน้าาา ยังไม่ไม่ลืมกันชิมิ 😂

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น