facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่16(2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 20:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่16(2)
แบบอักษร

บทที่ 16(2) 

แค่ความรักมันยังไม่พอ มีคนที่รักกันอยู่และต้องเลิกรากันเพราะความไม่เข้าใจกัน ไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ และนิสัยส่วนตัวที่ยอมปรับแก้กันไม่ได้ แต่แพทริเซียรู้สึก ‘สมบูรณ์’ กับชายที่เธอเลือก แม้แรกพบสบตาอาจจะรู้สึกไม่ปลอดภัยในความเป็นเขา แต่อมานซิโอก็ทำให้เห็นแล้วว่า เพื่อผู้หญิงที่เป็นที่รัก เขายอมเป็นทุกอย่างให้แก่เธอ แพทริเซียซาบซึ้งในความรักของอมานซิโอ ความดีเสมอต้นเสมอปลายของเขา มันทำให้หัวใจและความรู้สึกของเธอ อ่อนไหว มีความสุข จนไปถึงความรู้สึก ‘รัก’  

“เหนื่อยไหมคะ”  

วันนี้ทั้งวันมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย อมานซิโอดูแลทั้งเธอและหลานตัวน้อย แม้ว่าเธอจะช่วยเบ่งเบา แต่เธอก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้ เธออยากให้เขาพักผ่อนเยอะๆ  

“ไม่เลยครับ” 

“จริงเหรอคะ” 

“จริงสิครับ” 

“คุณดูแลฉันและลีอันทั้งวันเลยนะคะ” 

“และ...คุณก็ช่วยผมดูแลหลานไม่ใช่เหรอครับ”  

“แต่คุณเหนื่อยกว่าอยู่ดี ไหนจะ...อะ...เอ่อ...เรื่องนั้น”  

“เรื่องไหนเหรอครับ”  

อมานซิโอถามกลับราวกับว่าเขาไม่รู้ความหมาย ทั้งที่จริงแล้วเขารู้อยู่เต็มอก แค่มองเห็นร่องรอยสีแดงระเรื่อของเม็ดเลือดฝาดมันกระจัดกระจายไปทั่วร่างเธอ เขาก็ดูออกแล้วล่ะ เธอไม่ต้องพูดอธิบายด้วยซ้ำ แต่เขาชอบเย้าแหย่เธอเล่น นอกจากจะหื่นมากและรักมาก ความสุขอีกสิ่งหนึ่งคือการแกล้งเธอให้เขินนี่แหละ  

“ถ้าไม่บอกผมก็ตอบไม่ถูกหรอกนะครับ” 

“ไม่รู้จริงๆ เหรอคะ”  

“ไม่รู้เลยครับ”  

“เรื่องที่เราทำกันที่..” เธอเว้นวรรคเอาไว้ สูดลมหายใจเข้าปอดแล้วเอามือป้องปากพูดเบาๆ เสียงกระซิบ “ชายหาดนั่นไงคะ” 

“หมายถึงนอนอาบแดดน่ะเหรอครับ”  

“ไม่รู้ก็ไม่พูดแล้วค่ะ คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง ยังจะมาแกล้งให้เขินอีก”  

เธอบอกแล้วสะบัดหน้าอย่างงอน อมานซิโอหัวเราะแล้วยกร่างบางขึ้นมานั่งบนตัก เขาหอมแก้มเนียนหนึ่งฟอดแรงๆ หญิงสาวหันมามองเขา เธอทำตาขุ่นใส่เขาอย่างน่ารักน่าฟัด 

“ไม่งอนนะครับ” 

“งอนค่ะ” 

“งั้นผมง้อ” 

“ไม่ให้ง้อค่ะ” 

“เดี๋ยวจะฟ้องลีอัน” 

“ไม่งอนแล้วก็ได้ ทำไมขี้ฟ้องจังเลยคะ”  

หญิงสาวหายงอนทันทีเมื่ออมานซิโอยกเอาลีอันดรอสมากล่าวอ้าง อันที่จริงเธอก็ไม่ได้งอนเขาจริงจังหรอก เธออยากแกล้งเขาให้ทุกข์ใจเล่น แต่สุดท้ายเธอก็โดนอมานซิโอดักทางเอาไว้จนได้  

“ไม่ฟ้องหรอกครับ” 

“อ้าว” 

“อ้าวอะไร” 

“อ้าวที่คุณกล้าโกหกฉันไงคะ” 

“ผมรู้ว่าคุณจะแกล้งผม” 

“ยอมให้แกล้งหน่อยก็ไม่ได้” 

“ผมอยากให้แกล้งอย่างอื่นมากกว่าครับ” 

“ไม่รู้ไม่ชี้”  

ลอยหน้าลอยตาตอบอย่างไร้เดียงสา อมานซิโอหัวเราะแล้วหอมแก้มเธอไปอีกหนึ่งฟอด หญิงสาวเอามือปิดแก้มตัวเอง เธอพยายามป้องกัน แต่อมานซิโอไม่กลัว ปิดแก้มเขาก็หอมมือเธอก็ได้ มันเหมือนกันนั่นแหละ สร้างความสุขให้เขาได้ทุกส่วนเลย  

 “ฮื้ออออ!!” 

“ประท้วงอะไรครับ” 

“ประท้วงคนชอบแตะอั๋ง” 

“คงไม่ใช่ผม” 

“อยู่ด้วยกันสองคน”  

“ใครว่าล่ะครับ อาจมีสิ่งลี้ลับที่มองไม่เห็นอยู่กับเราก็ได้” 

“ฮื้อออ....ฉันกลัวนะคะ!!” เธอโอบกอดเขาแน่น กลางค่ำกลางคืนแบบนี้ใครเขาให้พูดถึงสิ่งลี้ลับกัน อมานซิโอทำตัวน่าตีเหลือเกิน เธอตัวสั่นด้วยความกลัว ขณะที่อมานซิโอหัวเราะจนตัวสั่นเพราะสนุก  

แพทริเซียทุบอกเขาไปหนึ่งครั้ง “นี่แนะ!!” เธอรู้ว่าเขาแกล้ง แต่เรื่องผีสางใครบ้างจะไม่กลัว เธอก็กลัวเป็นเหมือนกันนะ แม้จะอยู่คนเดียวบ่อย แต่เธอก็ไม่เคยพูดเคยทำให้ตัวเองรู้สึกว่าอยู่กับสิ่งที่มองไม่เห็น  

“โอ๋ๆ ไม่กลัวนะครับ” 

“น่าตีที่สุดเลยค่ะ” 

“รักหรอกจึงหยอกเล่น” 

แพทริเซียเอาหน้าออกจากซอกคอหนา เธอมองเขาแล้วเธอก็ถูกอมานซิโอปล้นจูบหนักหน่วง ฝ่ามือเขาลูบบั้นท้ายของเธอ ผ่านชุดนอนผ้าซาตินเบาบาง  

“อย่าหื่นสิคะ” 

“อยากหื่นครับ” 

“ลีอันยังไม่นอนเลยนะคะ” 

“ดูการ์ตูนอยู่คงไม่รู้หรอก” 

“อย่าลามกค่ะ ไม่ใช่เวลาเลยนะคะ ไหนบอกจะทายาให้ฉันไงคะ” 

“ทาทำไมครับ คุณไม่ได้โดนยุงกัดสักหน่อย” 

“แต่ลีอันบอกว่าฉันโดนยุงกัดนะคะ”  

แพทริเซียแย้ง เธอเองก็อยากให้เข้าใจไปตามลีอันดรอสเข้าใจ แต่อมานซิโอไม่ได้ต้องการอย่างนั้น เมื่อเขาอยู่กับเธอสองต่อสอง เขาก็ชอบพูดความจริงที่เธอรับไม่ได้เพราะเขินอายที่จะได้ยินมัน  

“ต่อหน้าหลานคุณจะโดนยุ่งกันครับ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผม...คุณโกหกหรือวิ่งหนีความจริงไม่ได้หรอกครับ คุณน่ะโดนผัวดูดชัดๆ” 

“คนลามกพูดอะไรแบบนี้คะ”  

มือเรียวยกขึ้นปิดริมฝีปากของเขาอย่างเร็ว แต่มันก็ช้าเกินไป เมื่อเธอปล่อยให้เขาพูดความจริงออกมาจนหมดแล้ว อมานซิโอหัวเราะในลำคอ ขำท่าทางของเธอ เขาได้แกล้งเธอสำเร็จแล้ว ชายหนุ่มจูบฝ่ามือนุ่ม ทั้งจูบทั้งดูด แพทริเซียจั๊กจี้และเสียวซ่านจนทนไม่ไหว เธอรีบเอามือออกจากริมฝีปากเขา  

“ชอบแกล้งอยู่เรื่อย” 

“มาทายากันเถอะนะครับ” 

“ไม่ทาหรอกค่ะ ฉันรู้นะคะว่าคุณคิดจะทำอะไร” 

“อย่าเดาสุ่มสี่สุ่มห้าสิครับ มามะ...มาทายาแก้ผัวดูดกันเถอะครับ” 

“ไม่ค่ะ ฉันจะไปนอนแล้ว ปานนี้ลีอันคงรอให้ฉันกล่อมนอน”  

เธอบอกแล้วลุกขึ้น แต่มันเป็นไปได้เพียงแค่ความคิดเท่านั้น เมื่ออมานซิโอกระชับเอวเธอแน่นไม่ยอมให้ขยับตัวไปไหน แพทริเซียเองก็ไม่ยอมให้เขาพันธนาการเธอเอาไว้ เธอจึงดิ้นขลุกขลักไปมา  

“ทูนหัว....ก้นของคุณที่ส่ายไปมา มันทำให้ผมตื่นนะรู้ไหม” เขากระซิบบอกด้วยเสียงกระเส่า 

“อุ้ย!!” หญิงสาวอุทานตกใจ  

เธอหยุดการกระทำสิ้นคิดของเธอทันที แต่มันไม่ทันแล้วล่ะ หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ แม้ไม่ได้ตั้งใจทำ แต่อสรพิษของอมานซิโอมันตื่นขึ้นมาเต็มตัวแล้ว มันส่งสัญญาณถึงเธอ ‘อยากทำศึกพิศวาส’ จนตัวแข็งและร้อนฉ่า  

++++++++++++++++++++++ 

ตอนที่2ของวันนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ค่ะ 

จบแล้วแถมตอนพิเศษให้นะคะ 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว