ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นจนรัก-17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 19:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นจนรัก-17
แบบอักษร

เช้า🐥

อือ เช้าแล้วเหรอหวะกำลังสบายเลย อรุณสวัสดิ์นะทุกคนผมตื่นแล้วเหลือแต่อีกคนที่มุดอกผมอยู่ เมื่อคืนหลังจากที่ผมดึงมันมากอดจนเราหลับไปเมื่อคืนผมไม่ได้รังแกมันเลยนะ (อิพี่ร้อนตัวอะ)เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะเนื่องจากเมื่อวานที่ผมคุยกับนม แล้วนมไม่อยู่นมจะไปต่างจังหวัดแล้วไม่มีคนทำอาหารให้ผมทาน แต่ผมมีแม่ครัวแล้ว คงสงสัยใช่มั้ยว่าใครจะเป็นคนทำอาหารเช้าให้ผม ก็ไอคนที่นอนหลับสบายอยู่ข้างผมนี่ใงแต่ตอนนี้ผมขอปลุกมันก่อนนะ

"มึงตื่น ตื่นสิหวะ"ผมเขยาตัวมัน ขี้เซ้าชิปหาย

"..."เงียบ

"ตื่น เจ้ากูบอกให้ตื่น"ผมเขย่ามันแรงขึ้น

"อื้อ "มันตื่นแล้วครับ ทำหน้าตาเหมือนแมวเลย

"ตื่นแล้วมึงก็ลุก"นอนแช่ไม่ลุกนะมึง

"ครับ?"เงยหน้ามองผมตาแป๋วเลย

"วันนี้นมไม่อยู่ ลงไปทำกับข้าวให้กูแดกดิกูหิว"ความจริงก็ยังไม่หิวเท่าไหร่หรอก แต่อยากแกล้งมัน

"เออ ครับ"มันลุกลงจากเตียง แล้วเดินออกไปที่ประตูคงไปทำอาหารที่ครัว พอมันลงไปผมก็ลุกไปเข้าห้องน้ำแต่ชุดที่มันใส่นอนก็ชุดผมนั้นแหละ เสื้อตัวโครงกับหัวฟูๆ แทนที่จะดูหน้าเกลียดแต่เปล่าเลย มันกลับดูดี

"มึงคิดอะไรของหวะ"ผมสบัดหัวตัวเองเบาๆออกไปจากหัวกูได้แล้ว ผมไปอาบน้ำก่อนนะทุกคน

####

pเจ้า

ตอนนี้ทุกคนคงสงสัยใช่มั้ยว่าผมอยู่ไหนตอนนี้ผมอยู่ในครัวครับ กำลังคิดอยู่ว่าจะทำอะไรให้เค้าทานดี

"ต้มจืด ผัดผัก ปลาทอดเอาเมนูนี้แหละ"เค้าคงทานได้นะ เช้าๆแบบนี้แทนที่ผมจะอยู่บนเตียง กลับมาอยู่ในห้องครัวย้อนไปเมื่อตอนเช้า เค้าปลุกผมให้ตื่นมาทำอาหารให้เค้าทาน เพราะนมไม่อยู่ผมเลยต้องมาทำอาหารให้เค้าทาน ผมทำอาหารก่อนนะ

...

"มึงทำอะไรกินหวะ"ผมเดินลงมาจากข้างบนห้องได้กลิ่นอาหารลอยมาจากห้องครัว

"อะ คุณ"ผมตกใจหมดเลย มาไม่ให้สุ่มให้เสียง

"กูถามไม่ได้ยินเหรอ ฟู่"ผมเดินเข้าไปใกล้มันกระชิบข้างหูของคนที่ทำอาหารอยู่ เป่าลมใส่หูมัน

"อะ คุณผมทำอาหารอยู่ คุณออกไปอยู่ข้างนอกเถอะ"ผมตกใจนิดหน่อยที่เขามากระซิบข้างหูผม

"มึงสั่งกูเหรอห้ะ กูจะอยู่ในนี้มึงมีปัญหาเหรอ"ผมถามมันกลับด้วยความไม่พอใจนิดๆ

"..."ผมไม่ได้พูดอะไรออกไปเดียวเขาจะอารมณ์เสียเดี่ยวผมจะเจ็บตัวเอาได้

10นาทีผ่านไป ผมทำอาหารที่เหลือเสร็จแล้วครับข้าวก็สุกแล้ว ผมทำอาหารอร่อยหน่าตอนที่แม่ยังไม่เสียผมชอบไปช่วยแม่ทำอาหารครับ แล้วก็ตอนอยู่กับนมผมก็ชอบช่วยนมทำอาหาร จะว่าผมทำอาหารอร่อยมั้ยผมก็ว่ามันก็อร่อยอยู่นะ

"มึงทำเสร็จยังกูหิวแล้ว"ผมบ่นออกไป ตอนนี้มันผ่านมา10นาทีแล้วที่มันทำอาหารอยู่ แต่ไม่รู้จะกินได้มั้ย แต่กลิ่นมันหอมดีนะ

"เสร็จแล้วครับ คุณไปรอข้างนอกเถอะเดียวผมยกไปให้"ผมบอกคนที่บอกผม เขานั่งมองผมตั้งแต่เขาเข้ามาแล้วและยังไม่ลุกไปไหน แต่ตอนนี้เขาออกไปแล้วเพราะผมทำเสร็จแล้ว

ผมยกอาหารไปว่างที่โต๊ะที่มีเขานั่งอยู่ที่หัวโต๊ะทานข้าว

"มึงไปเอาจานมาอีกชุดดิ"จะให้ผมกินอาหารที่มันทำคนเดียวงั้นเหรอ ไม่ใช่ว่าผมอยากให้มั้นร่วมโต๊ะหรอกหนะ แต่เผื่อมันใส่อะไรลงไปให้ผมกินขึ้นนมา

"เอ่อ ครับ"ผมก็งงๆนะกับที่เขาบอกหรือจะมีใครมาอีกงั้นเหรอ ผมเดินไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมจานอีกชุดหนึ่ง ผมเอาจานไปจัดที่โต๊ะข้างขวาของเขา

"นั่งลง "

"เอ่อ"

"กูไม่ยอมกินอาหารที่มึงทำคนเดียวหรอกนะ"

"ครับ"เค้าคงกลัวผมทำอะไรเค้าแน่เลย ในใจผมก็อยากทำนะแต่เขายืนจ้องผมจากข้างหลังใครจะไปกล้าดุอย่างกับหมา

ผมกับมันนั่งกินข้าวกันไปสักพักอาหารที่มันทำก็อร่อยดี แต่ผมไม่ชมมันหรอกนะผมชอบกินอาหารรสจัด แต่ที่มันทำให้ผมทานมีแต่อาหารรสจืด แต่ไม่เป็นใรผมทานได้

ผมนั่งมองเค้ากินข้าวเค้าไม่พูดอะไรเลย มันไม่อร่อยเหรอ ผมได้แต่คิดไม่กล้าถามเค้าออกไป ผมเลยนั่งก้มหน้าทานข้าวต่อไป

"นายหัวครับ มีเอกสารด่วนครับ"ผมเงยมองเสียงของผู้มาใหม่ ไอไผ่อีกแล้ว

"น้องเจ้า เป็นใงบ้างพี่เป็นห่วงแทบแย่"พี่ไผ่ที่ส่งเอกสารให้เขาเสร็จก็เดินเขามาหาผม

"ผมสบายดีครับ"

"ไม่มีใครทำอะไรน้องเจ้าให้มั้ย"พี่ไผ่ถามผมรัวๆเลยครับ ผมรู้ว่าพี่ไผ่คงเป็นห่วงผม

"ไอไผ่มึงเสร็จแล้วเมื่อไหร่จะไป! "ผมถามมันด้วยความโมโหเป็นห่วงกันจังนะมึง ชอบให้ผู้ชายจับตัวรึใง

"เอ่อ ครับนายเจ้าพี่ไปก่อนนะ"

"ครับ"

"เป็นหวงกันจังนะ ขนาดกูนั่งอยู่ตรงนี้มึงยังให้มันจับตัวขนาดนี้ถ้ากูไม่อยู่มึงคงอ้าให้มันสินะ"

"คุณ! ผมไม่ทำอะไรต่ำๆแบบที่คุณคิดหรอกนะ"

"ต่ำงั้นเหรอ มานี่"ต่ำงั้นเหรอไอคนต่ำๆนี่แหละที่เป็นผัวมึง

"อะ ผมเจ็บปล่อนนะ"ผมพยายามดิ้นหนีเค้า

"หยุดไม่งั้นกูจับมึงเย.. ตรงนี้แน่"เขาจับผมลากขึ้นมาข้างบนชั้นสอง ผมกลัวเขาเขาดูโกรธมากเลยฮือช่วยด้วย

 

 

#กำลังจะดีอยู่ละเชียว

 

 

ความคิดเห็น