facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่16(1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 09:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่16(1)
แบบอักษร

บทที่16(1) 

“คุณลุงคร้าบบบ”  

อมานซิโอหยุดมือที่กำลังทำอาหารทันทีเมื่อได้ยินเสียงหลานชาย ร่างเล็กวิ่งตึงตึงเข้ามาในห้องครัว อมานซิโอส่งเสียงทักทายลีอันดรอส หนูน้อยหยุดอยู่ข้างกายเขา แล้งเงยหน้าคุยด้วย 

“ว่าไงลีอัน หลับเต็มอิ่มเลยใช่ไหม” 

 “ผมหลับไม่อิ่มครับ ผมยังไม่ได้กินของอร่อยเลย”  

“ฮาๆ ให้มันได้อย่างนี้สิหลานลุง”  

“คุณลุงทำอะไรเอ่ย ห้อมหอม~”  

ลีอันดรอสทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นอาหาร ไม่รู้ว่ามันคือเมนูอะไร แต่ได้กลิ่นแล้วรู้สึกน้ำลายส่อ ท้องร้องจ๊อกๆ ลีอันดรอสเดินเข้ามาใกล้ร่างสูง อมานซิโอโน้มตัวลงมาอุ้มร่างเล็กขึ้น  

“ว้าวเมนูคุณยาย” 

“น่ากินไหม” 

“ที่สุดเลยครับผม” 

“ฝีมือลุงจะสู้คุณยายได้ไหมน้า?” 

“หม่ามี้บอกว่าทำอร่อยแต่คุณยายคือ ‘The best’ ครับผม” 

“แน่นอนอยู่แล้วครับ” 

“ผมอยากกินแล้ว” 

“รอก่อนนะครับ” 

“คุณป้าไปไหน ไม่เห็นเลยครับ”  

ลีอันดรอสชะเง้อหน้ามอง ก็ไม่เห็น จากนั้นหนูน้อยก็ลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้นแล้ว สอดส่องหาคุณป้าคนสวยใต้โต๊ะ อมานซิโอเห็นแล้วอดหัวเราะขำไม่ได้ ลีอันดรอสคงคิดว่าแพทริเซียแอบอยู่ ความคิดช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน กระตุ้นความอยากมีลูกตัวน้อยๆ หากมีลูกสาวจะได้เป็นเพื่อนเล่นลีอันดรอสได้ แม้อายุจะห่างกันมากก็เถอะนะ แต่ก็ทันได้เป็นเพื่อนเล่นกันอยู่ อมานซิโอยิ้มให้กับความคิดของตัวเอง เขาช่างหมกมุ่นยิ่งนัก   

“คุณป้านอนครับ”  

“คุณป้าเหมือนผมเลยครับคุณลุง” 

“ใช่ครับ คุณป้าเพลียแล้วก็นอนเหมือนลีอัน” 

“ทำไมผมไม่เห็นคุณป้าบนเตียง” 

“คุณป้านอนอีกห้องหนึ่งครับ” 

“คุณป้าตื่นตอนไหนครับ” 

“ลีอันไปปลุกคุณป้าสิครับ คุณป้านอนนานแล้ว” 

“ครับผม ผมปฏิบัติหน้าที่” 

อมานซิโอวางร่างเล็กให้ยืนบนพื้น ลีอันดรอสออกตัววิ่งเร็วไปปลุกคุณป้าคนสวย เสียงน้อยสกใสเจื้อยแจ้วดัง อมานซิโอมองตามหลังแล้วหัวเราะขำ ก่อนจะหันมาสนใจกับอาหารที่เขาทำค้างเอาไว้ วันนี้ทำอาหาร ‘เมนูคุณยาย’ ซึ่งเป็นอาหารไทย และที่ขาดไม่ได้คือ ส้มตำไทยไก่ย่าง ลีอันดรอสและอมานซิโอชอบเมนูนี้มากทีเดียว  

มาเฟียตำส้มตำ....มันอาจฟังดูประหลาด แต่มาเฟียอย่างอมานซิโอ ไม่ใช่คนโหดแบบในหนัง เขาได้รับการอบรมแลเลี้ยงดูมาอย่างดี มารดาของเขาเป็นถึงเชฟและเจ้าของร้านอาหารชื่อดัง หากเขาทำอาหารไม่เป็นก็เสียชื่อตายเลย  

สามสิบนาทีผ่านไป  

อมานซิโอยกอาหารมาเสริฟบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ ระหว่างนั้นก็เห็นสองป้าหลานเดินจูงมือกันเข้ามาด้วยรอยยิ้ม อมานซิโอขมวดคิ้วเป็นปมยุ่ง ขณะที่ในหัวคิด ลีอันไม่ได้ใส่ชุดนี้นี่ แพทก็ไม่ได้ใส่ชุดนี้นอนด้วย อย่าบอกนะว่าที่มาช้าเพราะอาบน้ำด้วยกัน? อ่า....ไม่น่าให้ลีอันดรอสไปปลุกแพทริเซียเลยจริงๆ เขาต้องมาอิจฉาหลานตาร้อนผ่าวแบบนี้ อยากไปเป็นส่วนหนึ่งในการอาบน้ำด้วย มันคงจะมีความสุขไม่น้อย  

“อาบน้ำกันเหรอครับ” อมานซิโอถามเหมือนไม่รู้  

“ค่ะ” แพทริเซียตอบ 

“ผมอาบน้ำกับคุณป้าด้วย ตัวคุณป้าห้อมหอม นุ่มนิ่ม ผมช้อบชอบ” ลีอันดรอสช่วยเสริม จะเรียกว่าเป็นการอวดก็ได้ แต่ไม่นานหนูน้อยก็ทำหน้าเศร้า อมานซิโอเห็นอย่างนั้นก็ถามด้วยความห่วงใย  

“ลีอันเป็นอะไรครับ ทำไมทำหน้าเศร้า” 

“ก็คุณป้า”  

“คุณป้าทำไมครับ” 

ขณะที่อมานซิโอถาม แพทริเซียแก้มแดงแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น อมานซิโอไม่ได้มอง เพราะก้มหน้าคุยกับหลายชายอย่างให้ความสนใจ เขาจึงไม่รู้ว่า แพทริเซียเขินอายและกระอักกระอวนใจมากแค่ไหนกับสิ่งที่ลีอันดรอสจะพูดต่อไปนี้ 

“คุณป้ายุงกัดเต็มเลยครับ ผมสงสารคุณป้า” 

“ยุง?” 

อมานซิโอยังไม่เข้าใจ บนเกาะส่วนตัวมียุ่งก็จริง แต่ยุ่งมันอยู่ในป่าโน่นแหละ และกลางวันแสกๆ แบบนี้ ยุงไม่น่าจะออกมากัดคนหรอกนะ ขนาดเขายังไม่มีแม้แต่รอยยุ่งกัด อมานซิโอเงยหน้าขึ้นมองแพทริเซีย หญิงสาวเบือนหน้าหนี นั่นทำให้เขามองเห็นรอยแดงเป็นจ้ำบนลำคอขาว เขาจึงระลึกขึ้นได้ว่า ‘ลุงนี่แหละยุงใหญ่’  

“คุณลุงครับ ทายาให้คุณป้านะครับ ผมกลัวคุณป่วยไม่สบาย”  

“แน่นอนครับ ลุงจะทายาให้คุณป้านะครับ หลังจากที่เรากินข้าวกันเสร็จ” 

“ครับผม” 

ลีอันดรอสยิ้มกว้าง จับมือคุณป้าแล้วออกแรงดึงให้เดินมานั่งด้วยกัน แพทริเซียพูดอะไรไม่ออก อมานซิโอทำเพียงแค่ลอบมองอาการของแพทริเซียเท่านั้น แล้วเขาก็รีบพาชวนเปลี่ยนเรื่องคุย  

“วันนี้ผมทำอาหารไทยนะครับ พอดีผมติดรสชาติของอาหารไทย” 

“ฉันกินได้ค่ะ ชอบอาหารไทยแล้วด้วย” 

“คุณป้า” ลีอันดรอสเขย่าแขนเรียวเรียกร้องความสนใจ แพทริเซียหันไปมอง  

“มีอะไรคะสุดหล่อ” 

“เมนูคุณยายครับ” 

“หมายถึงอาหารนี่เหรอคะ” 

“ครับผม” 

“อาหารไทยคือเมนูคุณยายของลีอันไปหมดครับ”  

อมานซิโออธิบายเพิ่มเติม ซึ่งแพทริเซียก็พอเข้าใจความหมาย เรนเดียร์คงทำอาหารให้ลีอันดรอสทานบ่อย ลีอันดรอสจึงเรียกเมนูทุกอย่างที่เรนเดียร์ทำว่า เมนูคุณยาย เด็กอะไรความคิดน่าเอ็นดูเหลือเกิน  

“คุณทำอาหารเก่งมากเลยนะคะ” 

“ลีอันบอกไปสิว่าคุณลุงทำอาหารเก่งแค่ไหน” 

“เก่งมากเท่านี้เลยครับคุณป้า” แขนป้อมๆ ของหนูน้อยกางออกทั้งสองข้างจนสุด แต่มันไม่พอ ลีอันดรอสคิดว่าแค่นี้ยังน้อยไปจึงเปลี่ยนใหม่เป็นคำพูด “เก่งมากเท่าดาวบนฟ้าครับคุณป้า” 

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ” 

“ครับผม คุณลุงของผมเก่งที่สุดเลย” 

“ป้าเชื่อค่ะ” 

อมานซิโอได้ยินแล้วยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม ลีอันดรอสเป็นตัวชงที่ดีมาก แพทริเซียก็น่ารักเสมอ แม้เธอเขินอายแต่คำตอบของเธอมีความจริงใจ หญิงสาวมองสบตาอมานซิโอเพียงครู่เดียว เธอยิ้มเขินๆ แล้วเริ่มลงมือทานอาหารฝีมือเขา เธอทานอย่างอร่อย อมานซิโอรู้สึกว่า เขากำลังถูกแพทริเซียกินด้วยอาหารที่เขาทำ  

+++++++++++++++++++++++ 

ตอนนี้ไม่มีชื่อตอนนะคะ เนื่องจากเป็นตอนจบ  

มีตอนย่อยเหลืออีกนะคะ 

และมีตอนพิเศษด้วย 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว