ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่4ความจริง

ชื่อตอน : บทที่4ความจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 179

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2562 17:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่4ความจริง
แบบอักษร

บ​ทที่4

หลังจากที่มาอาศัยอยู่กับเขาที่คอนโด​ ตอนนี้ก็ได้เวลา1อาทิตย์​แล้ว​ เธอไม่เห็นคนๆนั้นที่พังร้านเธออีกเลย​ วันๆเธอก็อยู่แต่คอนโดของเขา​ เพราะเขาสั่งห้ามไม่ให้เธอไปไหน​ ถ้าหากเธอมีธุระ​หรือต้องการออกไปข้างนอก​ เขาก็จะเป็นคนพาเธอไปเอง​ และทุกๆวันเขาจะกลับบ้านเพื่อมาทานข้าวกับเธอทุกมื้อ​ เธอจึงมีหน้าที่คอยทำอาหารเป็นแม่บ้านแม่เรือนให้เขา​ ชีวิต​ของเธอตอนนี้เหมือนชีวิตหลังการแต่งงานต่างกันเพียงแค่เธอกับเขาไม่ได้แต่งงานและนอนห้องเดียวกัน!!!

'นนท์​ วันนี้นนท์​จะทานอะไรหรอ​ มื้อเย็นอ่ะ'​เธอหันไปถามเขาเสียงใส​ ต้องนี้เธอเริ่มมีความสุขมากขึ้นไม่เศร้าเหมือนเมื่อก่อนแล้ว​ เพราะเขาจะคอยทำให้เธอยิ้ม​ หัวเราะ​มันจึงทำให้เธอไม่เศร้า​ เธอรู้สึกขอบคุณ​เขามากสำหรับ​อะไรหลายๆอย่าง​ เธอจึงคอยดูแลเขาเป็น​นอย่างดี​ เพื่อเป็นการตอบแทนเขาบ้าง

'​อะไรก็ได้​ นาวทำอะไร​ เราก็ทานหมดแหล่ะ'​เขามีความสุข​มากในตอนนี้ตั้งแต่​วันที่เธอเข้ามาอยู่ร่วมชายคากับเขา​ แม้จะไม่ใช่ในฐานะที่เขาต้องการก็เถอะ​ แต่ไม่เป็นไรเขาไม่รีับยังไงเขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปอยู่แล้ว

... เรื่องแบบนี้มันต้องค่อยๆเป็นค่อย​ๆไป....

'โอเค​ แล้วนนท์​จะกลับกี่โมงอ่ะ​ เราจะได้ตั้งโต๊ะ​ถูก'​

'อีกประมาณ​1ชั่วโมง​ก็น่าจะถึงอ่ะ'​

'โอเค​ แล้วเจอกันนะ'​

...เวลาอาหาร​ค่ำก็ผ่านไปได้ด้วยดี​ เธอกับเขาก็ต่างแยกย้ายกันเข้านอน​ เธอรู้สึก​ดี​กับ​เขา​มากขึ้นเรื่อยๆจนเธอเผลอคิดเข้าข้างตัวเองว่าถ้าธานนท์​เป็นแฟนเธอคงจะดี เธอคิดไว้แล้วถ้าเขามาขอเธอคบเธอคงไม่มีอะไรติดอยู่แล้ว​ เพราะในสายตาเธอตอนนี้เขาเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟค​มาก​ที่สุด​ใน​ชีวิต​ของ​เธอตอนนี้​ แต่เธอคงคิดมากไปเองแหล่ะเขาคงไม่มาชอบเพื่อนสนิท​อย่างเธอหรอก​ นี่ก็ดึกมากแล้วเธอก็ยังนอนไม่หลับสักทีคงเป็นเพราะคิดเรื่องของเขามากเกินไม่มั้ง​

อีกด้านหนึ่งของห้อง.......

เสียงโทรศัพท์​กำลังคุยกับคนปลายสายด้วยน้ำเสียงพึงพอใจอะไรสักอย่าง

'ทำได้ดีมาก​ ไม่เสียแรงที่ฉันไว้ใจแกให้ทำงานนี้​ แล้วตอนนี้มันเป็นยังไง​ โดนไล่ออกจากบริษัท​หรือยัง'​

'ใกล้แล้วครับ​ ต​อนนี้กำลังโดนสอบสวน​ น่าจะไม่เกิน2อาทิตย์​ครับ'​

'ดีมาก​ แล้วเรื่องผู้หญิงคนนั้นล่ะจัดการหรือยัง'​

'เรียบ​ร้อย​แล้วครับ​ ผมให้เงินเธอก้อนหนึ่ง​แล้วก็ให้เธอหลบไปต่างจังหวัด​สักพัก​เรื่องเงียบแล้วค่อยให้เธอกลับมาครับ'

'แล้วเรื่องร้านนาวล่ะไปถึงไหนแล้ว'

'​นายไม่ต้องห่วงครับ​ คนของเราที่สั่งให้ไปพังร้านคุณนาวตอนนี้ผมให้พวกมันไปช่วยงานที่เกาะส่วนตัวของนายแล้วครับ​ คงไม่มีใครเห็นพวกมันแน่ครับ​ ส่วนเรื่องหลักฐาน​ผมให้ลูกน้องจัดการเรียบร้อย​แล้วครับนาย​ รับรองว่าซักทอดไม่ถึงตัวนายแน่ครับ'

'​ดี​ อย่าให้มันสาวถึงตัวฉัน​ ตอนนี้นาวเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือของไอเวย์ แกห้ามหลุดปากหรือทำอะไรให้นาวสงสัยในเรื่องนี้เด็ดขาด​'

'​ครับนาย​ รับรองเรื่องนี้คุณ​นาวไม่ทราบแน่ครับ'

'​ดีมาก'

เพล้ง!!!!!!

'​นาว'​ใบหน้าของธานนท์​ซีดเผือกเขาไม่คิดว่าเธอจะอยู่ตรงนี้​ ปกติ​นี่มันเวลานอนของเธอนิ เธอคงไม่ได้ยินบทสนทนา​เมื่อครู่ของเขาหรอกนะ

'​ทำไมนาวยังไม่นอนอีกล่ะ​ นี่มันดึกแล้วนะ​ อื้มมม​ หรือนอนไม่หลับ'เขารีบปรับสีหน้ากลัวคนตัวเล็กตรงหน้าจับได้แต่ก็ไม่ทันแล้ว

'นี่เรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือแกงั้นหรอ..... แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง'​เธอถามเขาออกไปทั้งน้ำตา​ ตอนแรกเธอแค่จะลงมาดื่มน้ำไม่ได้จั้งใจจะแอบฟัง​ ถ้าไมาได้ยินประโยชน์นั้น....

' นี่แกพูดเรื่องอะไร​ ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง​ ฉันว่าแกไปนอนพักเถอะ'​เขารีบตัดบท​ ทำเป็นไม่รู้เรื่องเตรียมจะเดินหนี​

ควับ!!!! เธอรับจับมือเขาไว้ก่อนที่เขาจะเดินหนี

'ฉันได้ยินหมดแล้ว​ แกทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง​ ห้ะ!!! แกตอบฉันมาสิ​ ทำไม​ แกทำแบบนี้ทำไม'​

'...' ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากคำถามที่ถามไป​ นั้นยิ่งทำให้ณาวิศาโกรธ​และเสียใจหนักกว่าเดิมอีก

'ฉันเชื่อใจ​ ไว้ใจแกมากที่สุด​ ฉันคิดมาตลอดว่าแกจะเป็นคนเดียวที่รักและจริงใจกับฉันแกไม่มีวันทำร้ายฉัน​ แต่วันนี้แกกลับทำให้ฉันรู้ว่าคนที่ไว้ใจมากที่สุดทำร้ายได้เจ็บปวดมากที่สุด​ แกก็รู้​ว่าร้านนั้นคือความฝันของฉันคือทุกอย่างของฉัน​ แต่ก็กลับทำมันพังลง​ แกทำแบบนี้ทำไม'สายตาของเธอเปลี่ยน​ไปกลายเป็นสายตาผิดหวัง​เกลียด​ชังซึ่งเขาไม่ชอบสายที่เธอมองมาเลย

'​เพราะฉันไม่ต้องการให้แกคบกับไอ้เวย์'เหตุผลแค่นี้หรอที่ทำให้เขาทำแบบนี้

'​แค่นี้แกถึงกับพังชีวิต​ฉันเลยหรอ​ ฉันไม่น่าเป็นเพื่อนกับแกเลยเนอะ​'เธอคิดผิดจริงๆที่คิดว่สเขาจะจริงใจกับเธอ​

'ตั้งแต่นี้ไป​แกกับฉันขาดกัน​ แกไม่ต้องมายุ่งมาให้ฉันเห็นหน้าแกอีก​ เพราะฉันคงทนคบกับคนที่ทำลาย​ชีวิต​ฉันไม่ได้หรอก'​พูดจบเธอก็ปาดน้ำตาและเตรียม​จะหันหลัง​เดินหนีเขาไป​ เธอคงทนอยู่ที่นี่ต่อไปอีกไม่ได้แน่

ควับบ!!! ยังไม่ทันได้ก้าวหนีเขาก็คว้าข้อมือบางและออกแรงดึงเข้าตัวทันที

'​ไม่!!! ฉันไม่ให้แกไป'พูดจบเขาก็ดึงเธอเข้ามากอด​ เขายอมให้เธอหนีเขาไปอีกไม่ได้แล้ว

'​ปล่อย​ ปล่อย​ ฉันบอกให้ปล่อยเดี๋ยวนี้​ไง' ยิ่งสั่งให้ปล่อยกลับกลายเป็นรัดแน่นกว่าเดิม​

'ไม่​ ฉันจะไม่ปล่อยแกไปไหนอีกแล้ว'

'แต่ฉันจะไป​ ฉันทนอยู่กับคนที่ทำร้าย​ชีวิต​ฉันไม่ได้'

'​ฉันขอโทษ​'

'​ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ​ ออกไปจากชีวิต​ของซะ ฉันเกลียด​แก​ ได้ยินไหมฉันเกลียดแก'เพราะ.่รู้ว่าคำว่าเกลียดมีผลต่อหัวใจคนฟังมากแค่ไหน​ เธอจึงสาดใส่หน้าเขาไม่ยั้ง

'​แต่ฉันรักแกนะ'แม้จะอึ้งกับคำบอกรักที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว​ แต่ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์​มาซึ้งหรืออินอะไรกับมัน

'​แต่ฉันเกลียด​แก​ แกจะให้ฉันพูดอีกกี่ครั้งว่าฉันเกลีย......อืออออ'คำพูดที่ไม่พึงประสงค์​ถูกกลืนหายไปเมื่อริมฝีปาก​หนาเข้ามาปิดริมฝีปาก​บาง​ของเธอพร้อมกับมอบจูบอันดูดดื่มให้เธอแต่นอกจากเธอจะไม่เคลิ้มแล้วเธอกลับพยายาม​ผลักเขาออกและ.....

เพลี๊ยะ!!!!

เธอตบหน้าเขาเพื่อเรียกสติ​

'​หยุดทำอะไร​ เลวๆกับฉันนะ​ ก่อนที่ฉันจะเกลียด​แกไปมากกว่านี้'เธอมองหน้าเขาด้วยสายตาที่ผิดหวังแบบสุดๆ​ เธอเตรียมจะวิ่งหนีเขา​ แต่ก็ไม่ทันเขาจับเธอไว้ได้

'ปล่อยนะ... ฉันจะไม่มีวันไปกับแก​ ฉันจะไปหาพี่เวย์'เธอลืมเสียสนิทว่าเขาไม่ชอบแฟนเธอ​ แต่ทำไงได้ล่ะ​ เธอไม่สนใจหรอกเธอเเค่ต้องการจะเอาชนะเขาเฉยๆ

'​ไม่... ฉันไม่ให้แกไปไหนทั้งนั้น'​

'แต่ฉันจะไป​ แกคอยดูนะ​ พี่เวย์ต้องมาช่วยฉัน​ และฉันจะกลับไปกับเขา'​

'หึ​ มันจะไม่มีวันนั้นเกิดขึ้น'

'หมายความว่าไง' พูดยังไม่ทันจบเธอก็โดนเขาลากออกไปนอกห้อง​ นี่เขาจะพาเธอไปไหนนะ

#นี่เป็นนิยายเรื่องหากผิดพลาดอะไรก็ขอภัยด้วยนะค่ะ

ความคิดเห็น