ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่3แผนร้าย

ชื่อตอน : บทที่3แผนร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 175

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2564 20:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3แผนร้าย
แบบอักษร

บทที่3แผนร้าย

ณ​ ห้องพักวิศวกร​ของบริษั​ทแห่งหนึ่ง

'ห้องนี้แหล่ะ​ ห้องพี่เวย์อ่ะ'

'งั้นฉันเข้าไปล่ะ'

'โอเค​ งั้นฉันรออยู่ตรงนี้นะไม่เข้าไปหรอก'

'โอเคห้ามไปไหนนะ'  เขามองดูเธอเดินเข้าไปด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

'เเกร๊ก!!! พี่เว..... 'ยังไม่ทันที่เธอจะพูดชื่อเขาจบภาพตรงหน้าก็ทำให้เธออึ้งลืมทุกสิ่งทุกอย่าง

พะ​ พี่​ เวย์  ฮือออ​ พี่เวย์นี่พี่กำลังทำอะไร​ แล้วเธอเป็นใคร​ เข้ามาในห้องแฟนฉันได้ไง'​เธอยืนตัวสั่นมันชาวาบไปหมดเลย​เธอทำอะไรไม่ถูกภาพที่คนที่รักเปลือย​ท่อน​บน​ส่วนท่อนก็มีแค่ผ้าขนหนู​พันเอาไว้​ ส่วยหญิงสาวที่ยืนข้างกันก็มีแค่ผ้าขนหนูพันเอารอบกายเฉยๆ

นั้นมันคงเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยนอกจาก......

' นาว​ มันไม่ใช่อย่างนาวคิดนะ​ พี่กับเขาเราไม่ได้มีอะ...'

ยังไม่ทันพูดจบหญิงสาวที่ยืนข้างก็พูดแทรกขึ้นมา'เมื่อคืน​ เรา​ สนุกกันมากเลยค่ะเรเร่มีความสุขมากเลยค่ะ​ ไม่แค่พูดปล่าว  แต่เธอดันเขย่งไปหอมแก้มสากด้วย

'..... 'หญิงสาวอีกคนยืนมองภาพนั้นด้วยความผิดหวังเสียใจ​ เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะใจร้ายกับเธอได้ขนาดนี้

'นี่สินะ​ คือเหตุผลที่พี่ไม่ค่อยมาหานาว  พี่ไม่ได้เร่งสร้างตัวแต่พี่กำลังสร้างรังรักอยู่กับผู้หญิง​คนอื่น​ พี่ตอบแทนความรักของนาวแบบนี้หรอ​ นาวไม่อยากเจอหน้าพี่อีกพอกันที'​พูดจบเธอก็หันหลังเดินหนีเขาทันทีก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรอีก​ เธอวิ่งออกมาจากห้องพร้อมน้ำตาพร้อมกับหันไปมองก็ไร้เงาของเขา​ หึแค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขาเลือกใคร

​'​นนท์....... ฮึก​ ฮืออออ'เธอวิ่งมากอดเขาทันทีเธอไม่ไหวแล้วเธอคิดมาตลอดว่าเขารักและจะไม่ทำร้ายเธอแต่ไม่ใช่​ คงมีเพียงผู้ชายตรงหน้า​ที่เธอกำลังกอดเขานี่แหล่ะที่คอยยืนข้างๆกับเธอไม่ว่าจะเจออะไรก็ไม่ปล่อยมือเธอเลยสักครั้ง​ และเขาคงเป็นคนเดียวที่จะไม่ทำร้ายเธอ

'​แกเป็นอะไร... ใครทำอะไรแกบอกฉันมาฉันจะไปจะการให้'​เขาถามเธอด้วยความห่วงใย​เขาไม่อยากเห็นเธอมีน้ำตาเลย​ เธอส่ายหน้า​

'ฉันอยากกลับแล้ว​ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว​ นน​ท์พาฉันกลับได้ไหม'​เธอพูดทั้งน้ำตาดูน่าส่งสารมาก

'ได้สิ​ สำหรับเธอแล้วได้ทุกอย่าง'

ตั้งแต่วันนั้นมาเธอก็ซึมเศร้าไม่ร่าเริงเหมือน​ และแฟนหนุ่มของเธอก็วนเวียนมาง้อเธอตลอดซึ่งเธอก็ไม่ใจอ่อนออกมาเจอเขาเลย​ ซึ่งนั่นเป็นผลดีต่อธานนท์​มากเพราะมันทำให้ได้อยู่ใกล้เธอเป็นคนที่เธอไว้ใจและที่สำคัญทุกอย่างในตอนนี้มันกำลังเป็นไปตามแผนของเขามาก​ เขาไม่คิดว่าจะผลที่ได้จะเกินคาดขนาดนี้​ แต่มันยังไม่พอ​ แค่นี้มันยังไม่ทำให้ผู้ชายคนนั้นกระเด็น​ออกไปจากชีวิตของเธอได้​ เขามือแผนที่จะทำให้มันกระเด็น​ออกจากชีวิต​ของเธอและหนามที่ทิ่มแทง​ใจของเขามานาน​ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว

นี่ก็เป็นหนึ่งวันที่วิสุทธิ์​มาง้อณาวิศาทุกครั้งที่เขามาง้อเธอเขาจะซื้อดอกไม้ที่เธอชอบมาให้ด้วยแต่เธอก็ไม่เคยรับเลย​แต่วันนี้กลับเปลี่ยนไปณาวิศารับเอาช่อดอกไม้ไว้ จึงทำให้ธานนท์​รู้สึกว่าถ้าเขายังปล่อยไว้แบบนี้ณาวิศาจะต้องใจอ่อน​แน่ๆ​ เขาต้องจัดการให้สิ้นซาก​ ก่อนที่มันจะมาเป็นปัญหา​เขาอีก

ตกดึกคืนนั้น

กริ๊งๆๆๆๆ​ เสียงโทรศัพท์​ของณาวิศา​ดังขึ้น

'สวัสดีค่ะ​ ณาวิศา​พูดสายค่ะ'

'คุณ​นาวครับ​ ตอนนี้ที่ร้านของคุณนาวมีคนร้ายเข้ามาทำลายข้าวของครับ​'

'เดี๋ยว​นาวจะออกไปดูเดี๋ยว​นี้ค่ะ'​เธอใจหายมากที่รู้ข่าวร้าย​ เพราะร้านเปรียบเสมือน​ชีวิต​ของเธอกว่าเธอจะสร้างร้านนี้มาได้เธอต้องผ่านอะไรมามากทำให้เธอรักร้านนี้

'​ทำไมมันถึงเป็นสภาพนี้คะ'​เธอหันไปถามพนักงาน​ในร้าน​ สภาพร้านของเธอโต๊ะเก้าอี้​ก็พังแตกไปหมดกระร้านก็เเตกข้าวของที่จัดไว้อย่างสวยงามก็ถูกปัดทิ้งเกลื่อน​กราด​ อุปกรณ์ทำขนมก็ถูกกวาดทิ้งลงพื้นแล้วก็กระทืบจนมันไม่สามารถจะใช้งานได้​ น้ำตาของเธอร่วงหล่นมาอาบแก้ม​ ใครที่มันกล้าทำแบบนี้กับเธอ​ เธอก็ไม่เคยมีศัตรู​หรือบาดหมางกับใคร​ จะมีก็แต่......

'นาว'​เสียงทุ้มคุ้นหูที่เขาจะมาหาเมื่อเธอมีปัญหา​หรือกำลังทุกข์ทันทีที่ได้ยินน้ำตาก็ร่วงมาอาบแก้มอีกครั้ง

'นนท์' ฮึก​ ฮืออออออ'เธอวิ่งเข้าไปโผกอดเขาทันทีเธอต้องการเขา​ ตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรแล้วความฝันของเธอถูกทำลายลงหมดแล้ว​'​ไม่เป็นไรนะ​ ฉันอยู่นี่แล้ว'เธอพยักหน้าแต่ยังคงกอดเขาเอาไว้เขาก็กอดตอบเธอด้วยความรู้สึกโกรธ​มากที่มีคนกล้ามาทำแบบนี้

'​คุณนาวครับ​ ผมเจอ... เอ่อออ​ จดหมายนี้ครับ'​หนึ่งในพนักงานยืนกระดาษแผ่นเล็กๆมาให้เธอ​ เธอจึงผละออกจากเขา

'..... นาว นี่เป็นแค่การเตือนนะ​ ถ้านาวยังไม่ยอมใจอ่อนให้พี่​ พี่จะไม่ทำแค่พังร้านแน่​ ถ้านาวอยากลองดีกับพี่ก็ลองดู​ แล้วจะว่าพี่ไม่เตือน....' ทันทีที่อ่านเนื้อหาในจดหมายจบเธออึ้งมาก​ นี่เขากล้า​ทำกับเธอขนาดนี้เลยหรอ​ เธอไม่คิดเลยว้าเขาจะเป็นคนแบบนี้​ เธอจึงยืนจดหมายไปให้ธานนท์​อ่าน

'​นี่มันกล้าทำขนาดนี้เลยหรอ​ ฉันจะไปจัดการมัน'

'​อย่านนท์​ ปล่อยเขาไปเถอะ​ นนท์ไม่เห็นหรอว่าเขาทำอะไรกับร้านเราบ้าง​'​

'แต่...'

'เชื่อเราปล่อยเขาไปเถอะ'​

'นี่แก​ ยอมมันหรอ​ แสดงว่า..' ใจของธานนท์​กระตุกวูบ​ นี่เธอจะกลับไปคบกับมันจริงๆหรอ

'ป่าว​ คนแบบนั้น​ ฉันคงไม่กล้ากลับไปคบกับเขาหรอก'

โล่งอกไปที เขาคิดว่าเธอจะกลัวคำขู่จนกลับไปคบกับมัน

'​แล้วแกจะเอาไงต่อ​ ตอนนี้แกกำลังตกอยู่ในอันตราย​นะ​ ถ้ามันกลับมาทำร้ายแกล่ะ'

'​ฉัน.... ไม่รู้อ่ะ​ ถ้าไม่มีร้านแล้วฉันจะไปอยู่ไหนล่ะ'​

'เอาอย่างนี้ไหม​ แกไปอยู่กับฉันก่อนถ้าทุกอย่างดีขึ้นเเล้วแกค่อยกลับมาอยู่ร้าน​ โอเคไหม'​เธอทพท่าคิดอยู่นิดนึง​ 'ก็ได้..' อย่างน้อยเขาก็เป็นเพื่อนเธอมานาน

... หึ​ และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึงสักที​ เขาจะไม่ปล่อย​ให้โอกาสหลุดมือเป็นครั้งที่สองแน่...

 

ความคิดเห็น