กรุงศรีอยุธยา

เช้าวันรุ่งขึ้นในกิจวัต้ดิมๆที่ฉันเบื่อหน่าย....ฟวู่!! 💨 มันน่าเบื่ออะนี่ก็เกือบนึงเดือนละ ที่ฉันวนลูปเดิมอยู่แบบนี้ กินอะไรก็ไม่อร่อยเท่าที่ ที่ฉันอยู่ ฉันคิดถึงบ้าน ...

ฉันว่าพร้อมลุกขึ้นสะบัดบ็อบไปทางเรือนใหญ่

ไอ้คนชอบใช้กำลัง ฉันละเกลียดจริงๆๆๆๆ คนชอบใช้อำนาจ

นายมั่นวิ่งหน้าตาตื่นขึ้นมาบนเรือน

คุณหญิงป้าออกคำสั่งและชี้นิ้วมายังที่ที่ฉันนั่งอยู่

คุณพี่หนวดลุกขึ้นมาแบบขัดใจไม่ได้

ฉันจึงขยับตัวออกมาอีกนิด

ยัยกรองแก้วมองเหลือบมาทางฉันด้วยสายตาดุๆ ที่ฉันนั่งไกล้อิตาพี่หนวด ก็แหงละสิคนเคยมีซัมติงกันนี่!!!

ฉันพูดพร้อมเอามือจับแขนอิตาขุนศรีทันที เเฮะๆ 😂 หาที่พึ่งก่อน ขนาดมีคุณหญิงป้านั่งอยู่ยังลามกใส่ฉันได้เลย

อิตาพี่หนวดหันมาแบบตาค้างและงงงวยไปนิด ๆ

้เห้ย!!!อิตาพี่หนวดยิ้มหวานใส่ฉันด้วย !!อยู่มาเกือบเดือนพึ่งเคยเห็นนางอยู่ก็วันนี้แหละ ??

ปาฏิหารย์!!!!

เอาสิ้!!!!นี่หมอเบลลาน่ะย่ะ อย่ามาแหยมกับผู้หญิงยุค2019 น่ะ ไม่ใช่ยุคที่ฉันต้องมานั่งเหม่อลอยหรือกลัวแน่นอน!!

คุณป้าแอบขำแล้วส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ฉัน 555

ขุนศรีภักดีวิจิตรไม่ได้เป็นใบ้โว้ยยยยย ...เอาแล้วๆๆ

โหสวย กระดาษทรายเบอร์10เลยมั้ยพ่อคู้ณ!!! พูดไม่ดูหน้าว่าที่เจ้าสาวเลย นี่ถ้าไม่มีคนอื่นๆฉันคงโดนไล่ปล้ำแล้วมั้ง อิตานี่น่ากลัว!!

ฉันจึงจับแขนคุณพี่ศรีแน่นขึ้น ฉันกลัวจริงๆน่ะ นายนี่พร้อมจะข่มขืนฉันได้ 24 ชม.เลย

!!!!😳

เขาทั่งสองเดินลงจากเรือนไปโดยมีมั่นลงไปส่ง

สักพักคุณป้าก็ออกไปพร้อมบ่าวอีก2คน หื้อออ ...อยากไปบ้างอ่ะ

ฉันรีบเดินลงมาจากเรือนทันที จะมีวันไหนบ้างที่ฉันจะไม่โดยแขวะ

21 :45 น

ฉันเดินหนุมไปมาอยู่รอบระเบียงหน้าห้อง คืนนี้เเสงจันทร์าดส่องลงมาจนรู้สึกสว่างกว่าคืนอื่นๆ

ฉันบ่นพรรณากับดวงจันทร์ที่ลอยอยู่สูงจนไม่อาจเอื้อมมือไปถึง

กึก!!

ฉันกำลังจะอ้าปากตะโกนแต่ร่างหนาตรงหน้ากลับเร็วกว่า เขาถลาเข้ามาปิดปากฉันทันที

ตึงๆๆๆ

ตึง!!!!!!

ฉันกระโดดเร้าๆกับพื้นบ้านของเรือนเพื่อที่จะให้คุณพี่ศรีออกมา แต่เปล่าเลยอิตานั้นไม่ออกมา!!!

ฉันได้ทีเผลอที่ ไอ้คนเอาผ้าปิดหน้านั้นกดมือเบาน่อยจึงได้เล็ดรอดเสียงออกมา

ผลั๊วะ!!!

ไอ้คนใส่ผ้าปิดหน้าชกเข้าที่ท้องฉันอย่างจัง ฉันจุกจนลุกขึ้นไม่ไหว อื้อๆ ฉันกำลังโดนคนแปลกหน้าข่มขืน

ฉันเอ่ยเสียงแผ่วเบา

ผวั้ะๆๆๆ

คุณพี่ศรีออกมาจากเรือนพร้อมถีบไอ้บ้านั่นอย่าแรง ตนมันเซฟถลา และมันตกใจแล้ววิ่งหนีหายไป มั่นกับทาสในเรือนอีก4-5คนก็รีบตามกันไป

ฉันจะลากอดอิตานั้นแบบบังคับไม่ได้ อารมณ์กลัวมันยังคุอยู่ไม่หาย

คุณศรีภักดีวิจิตรลูกหัวฉันเบาๆ

เป็นโมเม้นท์ี่หารับชมได้อยากมาก

ฉันถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ