ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : //..3..//

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 596

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2562 21:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
//..3..//
แบบอักษร

บ้านหลังน้อยของกันและแม่แพรวา

กัน : ร่างบางกลับจากที่ทำงาน แม่ทำอะไรดึกขนาดนี้ยังเอาผ้ามารีดอีกครับ กันบอกแม่แล้วว่าไม่ได้เอาผ้าคนบ้านใหญ่มารีด ทำไมแม่ไม่เชื่อกันบ้างเลย

แม่แพรวา : ไม่เป็นไรหลอกกัน นิดเดียวเองลูกรีดแป๊บเดียวก็เสร็จ

กัน : แม่อย่ามาโกหกกันเลยเสื้อผ้ากองเท่าภูเขาแม่ต้องมานั่งหลังแข็งรีดทั้งวันกว่าเสร็จแม่ กันว่าเราย้ายไปอยู่ที่อื่นกันเถอะ กันมีงานทำ มีเงินเดือนพอที่จะเลี้ยงแม่ได้สบายอยู่แล้วไม่ต้องทนอยู่ให้บ้านใหญ่เค้าโขกสับแบบนี้

แม่แพรวา : เราอยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้วนิลูก

กัน : แม่รักคุณเค้ามากขนาดนั้นเลยเหรอทั้งๆที่คุณเค้าแทบจะไม่เคยมาดูแลเราเลย

แม่แพรวา : กันตอนนี้หนูยังไม่มีความรัก แต่สักวันเมื่อกันมีความรัก กันจะเข้าใจถึงสิ่งที่แม่ทำไปทั้งหมด แล้วที่ทำงานเป็นยังไงบ้างล่ะ

กัน : ดีครับ เพื่อนร่วมงานดี เจ้านายดี ที่กว่าที่บ้านอีกครับ

คุณอลงกรณ์ : แพร ผมมีเรื่องจะให้คุณช่วยผมหน่อย

กัน : งั้นกันขอตัวก่อนนะแม่ กันเหนื่อย

คุณอลงกรณ์ : กันนั่งลงก่อนสิลูก พ่ออยากให้กันอยู่ฟังด้วย(กันจะลุกหนีแต่โดนสายตาของมารดาจ้องเขม็ง ทำให้กันต้องนั่งลงที่โซฟาตามเดิม) กัน…กันรู้ใช่ไหมลูกว่าสภาพการเงินของครอบครัวเรากำลังแย่

กัน : ก็ให้คุณแก้มงดช้อปปิ้ง งดเที่ยงยุโรปค่าใช้จ่ายคงจะลดลงเองครับ

คุณอลงกรณ์ : อย่าไปว่าพี่แก้มเค้าเลยลูกต้องนี่เค้าก็ช่วยพ่อประหยัดตั้งเยอะแล้วลูก

กัน : (ลูกสาวคนโปรดนี่ แตะต้องไม่ได้เลยนะครับ)คุณจะให้กันกับแม่ช่วยยังไง

คุณอลงกรณ์ : เมื่อแปดปีก่อนธุรกิจมีปัญหาขาดทุนหลายสิบล้านพ่อเลยไปขอยืมเงินจากพ่อเลี้ยงชนะพลมาเพื่อพยุงธุรกิจ แต่พ่อเลี้ยงไม่คิดดอกเบี้ยแต่ต้องเอาโฉนดที่ดินที่นี่ไปค้ำประกันและตอนนี้พ่อเลี้ยงต้องการเงินคืนแต่พ่อไม่มีเงินไปคืนเค้าแม้แต่บาทเดียว

แม่แพรวา : คุณพี่ติดหนี้พ่อเลี้ยงชนะพลเท่าไหร่ค่ะ

คุณอลงกรณ์ : แปดสิบล้าน และพ่อเลี้ยงให้เราหาเงินไปคืนภายในเจ็ดวันไม่งั้นจะยึดบ้านของเรา เราจะไม่มีแม้แต่ที่ซุกหัวนอนกันล่ะ

แม่แพรวา : คุณพระ คุณพี่จะไปหาเงินจากไหนมาค่ะ ตั้งมากมายขนาดนั้นแล้วเรามีทางแก้ไขบ้างไหมค่ะ

คุณอลงกรณ์ : มีสิ แพร แต่ขึ้นอยู่กับกันว่าจะช่วยพ่อหรือป่าว

แม่แพรวา : ยังไงค่ะ คุณพี่จะให้ลูกช่วยยังไง

คุณอลงกรณ์ : พ่อเลี้ยงชนะพลจะยกหนี้ให้ทั้งหมดให้หากกันยอมไปแต่งงานกับลูกชายของพ่อเลี้ยง

กัน : ไม่กันไม่แต่ง กันเป็นผู้ชายจะให้ไปแต่งงานกับผู้ชายได้ยังไง กันไม่แต่งนะแม่

แม่แพรวา : กันทำไมปฏิเสธแบบนั้นลูก ทำไมไม่ช่วยคุณพ่อ

คุณอลงกรณ์ : พ่อไม่บังคับกันหลอกลูกถ้ากันไม่อยากแต่งงานก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวพ่อจะบอกกับพ่อเลี้ยงชนะพลและจะให้พวกเพื่อนๆหาบ้านเช่าหลังเล็กๆสักหลังที่พวกเราพออยู่ร่วมกันได้

แม่แพรวา : คุณพี่ค่ะ อย่าเพิ่งไปค่ะ เราไม่ต้องย้ายไปไหนทั้งนั้นเดี๋ยวแพรจะคุยกับกันเองค่ะ

คุณอลงกรณ์ : แพร พี่ขอบคุณเธอมากๆนะ พี่กลับล่ะเผื่อแพรจะได้คุยกับลูก

กัน : ไม่แม่ กันไม่แต่งอ่ะแม่ยังไงกันก็ไม่แต่ง

แม่แพรวา : กัน แม่ขอร้องนะลูกทำเพื่อคุณพ่อสักครั้งนะลูก

กัน : แม่จะให้กันทำเพื่อเค้าทั้งที่เค้ามาเคยสนใจดูแลกันเลยด้วยซ้ำ ไม่ครับแม่ กันไม่แต่ง

แม่แพรวา : แม่ขอร้องนะกันช่วยคุณพ่อหน่อยนะทำตามที่พ่อเลี้ยงชนะพลต้องการแต่งงานกับลูกชายของเค้า จะให้แม่ไหว้แม่ก็ยอม

กัน : ทำไมแม่ต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยครับ ...กัน ขอคิดดูก่อนครับ (กันตอบแม่แบบแบ่งรับแบ่งสู้และหันหน้าหนีจากมารดาเพราะไม่อยากให้มารดาเห็นน้ำตาของเขา)

แม่แพรวา : แม่จะรอคำตอบนะลูก กันพักเถอะจ๊ะพรุ่งนี้แม่จะรอฟังข่าวดีนะลูก

“สองวันต่อมากันก็ตกลงที่จะแต่งงานกับคนที่ไม่เคยแม้แต่จะได้เห็นหน้า”

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว