facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

6.ก็คง...รู้สึก...

ชื่อตอน : 6.ก็คง...รู้สึก...

คำค้น : 6.ก็คง...รู้สึก...

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 142

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2562 15:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6.ก็คง...รู้สึก...
แบบอักษร

“อืม ส่วนเสื้อผ้าละ” 

“เดี๋ยวฉันกลับไปเอา แต่ว่าอยากทำอะไรแปลกๆกับชุดชั้นในฉันละ ไปก่อนนะ” 

เอมิยิ้มเล็กน้อยก่อนจะขึ้นไปบนรถและบกมือให้ผมก่อนจะยิ้มให้อีกครั้งก่อนรถจะเคลื่อนออกจากต้องนั้น 

“เอาละ เราก็ได้เวลากลับบ้านแล้วสิ” 

ผมเดินสะพากกระเป๋าก่อนจะเดินออกมาจากโรงเรียน 

วันต่อมา 

“วันนี้ ยูไม่มาหรอค่ะ คุณซาโอริ” 

“ไม่เห็นนะ สงสัยคงแอบไปหาสาวอื่นมั้ง อ้าว ไม่หึงหน่อยหรอ” 

“ไม่ค่ะ ก็พวกเราเป็นเพื่อนกันนิค่ะ” 

เอมิยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะของตัวเองและหันไปมองที่โต๊ะของยูตลอดเวลา 

นายหายไปไหนกันนะ 

“นี่คุณเอมิ” 

ซาโอริเดินมาจับไหล่ของเอมิก่อนจะชวนเอมิไปเมดคาเฟ่ 

“ไป เมดคาเฟ่กันเถอะ” 

“ค่ะ?” 

เอมิตอบตกลงไปทั้งทีตัวเองยังงงๆอยู่เล็กน้อยแต่ว่าซาโอรินั้นก็ไปชวนทาคุมิอีกคนและเมื่อถึงเวลาเย็นทั้งสามคนก็เดินไปที่ร้านเมดคาเฟ่พร้อมกัน 

“รุ่นพี่ อาริมะทำงานทั้งวันเลยหรอค่ะ” 

“ก็พอดีว่ามีปัญญาทางการเงินนิดหน่อยแต่ก็ยังดีที่ไม่ได้จ่ายค่าเช่าบ้าน” 

ผมสวนเสื้อสีดำคลุมเสื้อสีขาวก่อนจะติดกระดุมเล็กน้อยและเตรียมตัวที่จะเดินออกไปแต่ว่ารินเนะก็ทักผม 

“รุ่นพี่วันนี้มาพยายามกันเถอะค่ะ” 

“อืม รินเนะจังรีบไปเร็วคนเยอะแล้ว” 

เมื่อผมก้าวขอออกจากห้องแต่งตัวก็พบกับเอมิที่กำลังเดินอยู่ก่อนจะเดินไปนั่ง 

“ยะ...ยู” 

“เอมิ” 

เอมิหน้าแดงเล็กน้อยที่เห็นผมก่อนจะหันหน้าหนี 

ยูหล่อจัง หล่อมาก 

“ไงยู กะแล้วว่าต้องอยู่ที่นี่” 

“พวกนาย” 

ทั้งสามคนเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะก่อนที่ผมจะเดินไปรับออเดอร์ 

“จะรับอะไรดีครับ” 

“ซาโอริดูสิพึ่งเคยเห็นยูทำแบบนี้ครั้งแรกเลย” 

“ทาคุมิ อย่าไปแกล้งยูสิ” 

ผมใช้ถาดที่อยู่ที่มือตบลงไปที่หน้าของทาคุมิก่อนจะเดินจากไปและเข้าไปในห้องแต่งตัวและเปลื่ยนชุดกลับมาเป็นชุดปกติและเข้ามานั่งคุยกับทั้งสามคนโดยผมเข้าไปนั่งข้างเอมิที่นั้นคน 

“ทาคุมิ ซาโอริ ฉันมีเรื่องจะถาม” 

“อะไรหรอ” 

ซาโอริพูดทั้งๆที่เหงือของตัวเองเริ่มตกลงมาเล็กน้อยสีหน้าของเธอค่อยๆซีดลง 

“ตอบตามความจริงนะ ทั้งสองคนคบกันอยู่ใช่มั้ย” 

“ไม่ว่า ฉันจะทำอะไรนายก็รู้ไปหมดเลยนะ” 

ผมยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่ทั้งสองคนจะตอบว่า “ใช่พวกเราคบกันอยู่” เมื่อได้ฟังคำตอบมาผมก็ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะพูดกลับไป 

“พวกนายบอกว่าฉันมีแฟนก่อนแต่ว่าพวกนายดันมีแฟนก่อนฉันเนี่ย” 

ผมถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะถามเอมิ 

“เธอคงมีด้วยสินะ” 

“ไม่ๆฉันยังไม่มีนะ” 

“งั้นหรอ” 

ผมยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะลูบหัวเอมิ 

“แล้วถ้าเกิดเอมิมีขึ้นมาละ ยูนายจะรู้สึกยังไงหรอ” 

ซาโอริถามผม 

“ก็คงขอให้เอมิกับเขามีความสุขกันมากๆ” 

“แค่นั้นหรอ” 

ผมส่ายหัวไปมาหลายครั้งก่อนจะกัดฟันของตัวเองและค่อยๆยิ้มมุมปากเล็กน้อย 

“ก็คงรู้สึกเหงานิกหน่อย ละมั้ง” 

ซาโอริที่เห็นสีหน้าของผมจึงเลิกถาม 

“ขอโทษที่ถามละกัน” 

เมื่อซาโอริพูดจบผมก็ลุกขึ้นและเดินออกจากร้านไป 

“วันนี้ฉันเหนื่อยพอละ ไม่มีเวลามานั่งคุยเรื่องพวกนี้หรอก เพราะงั้นขอตัวกลับก่อนนะ” 

ผมที่ก้าวเท้าออกจากร้านแต่ว่าวินาทีนั้นก็มีเสียงเท้าของใครบางคนตามผมมา 

“เดี๋ยวฉันไปส่งนะ”  

“กลัวฉันเหงารึไง” 

“เปล่านะ ก็แค่อยากไปส่งก็เท่านั้นเอง” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว