ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นจนรัก-15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2562 07:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นจนรัก-15
แบบอักษร

pน่าน

หลังจากที่ผมลงมาข้างล้างก็เจอกับนมพอดี

"อรุณสวัสดิ์ครับนม"

"อุ้ยนายหัว นมตกใจหมดเลยคะ"

"555 นมครับช่วยทำอาหารไปให้คนในห้องผมด้วยนะครับ แล้วก็ยาลดไข้กับแก้อักเสพด้วยนะครับ"

"คะ ว่าแต่ใครเหรอคะแล้วพักห้องไหนนมจะได้เอาไปให้ถูก"

"เจ้าคุณ ยกไปห้องผมเลยครับแล้วก็อย่าให้มันออกมาจากห้องผมนะครับ"

"เอ่อคะ นายหัวจะทานข้าวที่นี่หรือที่โรงอาหารคะ"

"ทานที่โรงอาหาดีกว่าครับ ผมไปแล้วนะครับนม"

"คะนายหัว โชคดีนะคะ" นมคงจะตกใจไม่น้อยห้องผมถ้าไม่สั่งให้เข้าไปก็ไม่มีใครกล้าเข้า ผมเป็นคนหวงพื้นที่ส่วนตัวมาก หลังจากที่ผมคุยกับนมเสดก็เดินมาที่โรงครัวคนงานประปรายเพราะใกล้เวลาเข้างานแล้ว

"นายหัวขา"

"มีอะไรส้มปล่อยแขนฉัน"เธอเดินมาเกาะแขนผม เธอมักจะทำตัวเป็นเจ้าของผม หลายครั้งที่มีคนมาให้ท่าผมเธอก็จะจัดการทุกคน

"อ่ะ นายหัวขาเมื่อยมั้ยคะเดียวส้มนวดให้"เธอใช่มือลูบคลำตัวผม

พรึบ

"โอ้ยนายหัวขา ส้มเจ็บ"ผมบีบแขนเธอข้างที่เธอจับตัวผม ผมเป็นคนไม่ชอบให้ใครถูกตัวสักเท่าไหร่

"ดาว! มานี่พาลูกพี่เธอไปทำงานได้แล้ว"ผมตะโกนเรียกดาวคนที่ชอบเดินกับส้ม

"เอ่อคะนายหัว ไปกันเถอะพี่ดูสายตานายหัวสิ"

"ไปก็ได้ เดี่ยวส้มมาหาใหม่นะคะ"เห้อผมเหนื่อยกับส้มจริงๆทั้งที่ผมไม่สนใจเธอแต่เธอก็ชอบเข้ามาหาผม ถ้าเป็นคนอื่นผมไล่ออกไปแล้วแต่เพราะว่าเธอเป็นลูกหลานของคนเก่าคนแก่ที่เคยทำงานตั้งแต่รุ่นปู่

หลังจากที่ส้มไปได้ไม่นาน

"นายครับ นายเห็นน้องเจ้ามั้ยครับผมไปหาก็ไม่เจอ"เป็นหวงกันมากรึใง

"เห็น"ผมตอบมันไปอยากรู้เรื่องของนางบำเรอหมาดๆของผมทำไม

"นายหัวเห็นที่ไหนครับ ผมเดินหาก็ไม่เจอ"

"ห้องนอนกู"ผมพูดแค่นั้นแล้วเดินออกมา

"นะนายหัว หมายความว่ายังใงครับ นาย!"ผมเดินออกมาไม่สนใจมัน

'ทำไมกูรู้สึกชนะหวะ'ได้แต่คิดในใจหึ มึงต้องเป็นของกูคนเดียวใครก็ไม่มีสิทธิ์จนกว่ากูจะเบื่อมึง

ผมทำงานตั้งแต่เช้าจนบ่ายงานก็ไม่หนักมากหรอกครับ หรือผมอาจจะชินก็ได้กับงานหนักๆแบบนี้

"นายหัวขาาา ทานน้ำมั้ยคะเดี่ยวส้มเอามาให้"หน้ารำคาณจริงๆเลย

"ไม่ เธอคงไม่มีงานทำสินะถึงได้ว่างขนาดนี้"

"เอ่อ ส้มเอ่อ"ส้มได้แต่อำๆอึงๆไม่พูดออกมา

"ถ้าไม่มีอะไรจะพูดก็หลบไป ฉันจะทำงาน"ตอนนี้ผมกำลังช่วยคนงานยกอาหารสัตว์อยู่ แต่เพราะเธอมาเกะกะทางที่คนทำงานอยู่

"คืออีดาวมันอาสาทำให้ส้มคะ ส้มเลยมาดูแลนายหัว"

"ไม่ต้องฉันดูแลตัวเองได้ จะไปไหนก็ไป"

"ไม่คะ นายหัวขาเมื่อยมันคะมาค่ะเดี่ยวส้มนวดให้"

ติ้ดๆๆๆ ผมกำลังจะไล่เธอแต่โทรศัพท์ก็เข้าพอดี เป็นเบอร์ของที่บ้านโทรมา ปกติก็ไม่เคยโทรมาแต่ทำไมถึงโทรมาได้

"ครับ"ผมรกเสียงไป คงจะเป็นนมที่โทรมา

'นายหัวคะ หนูเจ้าไม่ยอมกินข้าวเลยคะนมเป็นห่วงกลัวจะไม่สบายนายหัวมาดูหนูเจ้าหน่อยนะคะ'

"ครับเดียวผมจะไป"เห้อ อวดดี ไม่กินข้าวงั้นเหรอเดี่ยวกลับไปถึงกูจะจับกรอกปากเลยมึง

"นายหัวเป็นอะไรรึเปล่าคะ หรือไม่สบาย"

"เปล่า แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้ว"ผมสบัดมือออกจากเธอที่กอดมือผมอยู่แล้วเดินออกมา

"นายจะไปไหนครับ"มีคนงานคนหนึ่งถามผม

"กูจะกับบ้าน"

"อ้วปกติกนายกลับช้านิครับทำไม่กลับเร็วละครับวันนี้"

"หึพอดีมีคนอวดดีไม่ยอมกินข้าวนะกูเลยจะไปป้อนสักหน่อย กูไปก่อนนะ"คนงานก็พยักหน้าเข้าใจ มึงรอกูก่อนนะเจ้าคุณกูจะกลับไปป้อนมึงให้อิ่มเลย ผมเดินมาที่รถของตัวเองแต่ขับกลับบ้านระหว่างทางได้โทรบอกนมไว้แล้วให้ทำกับข้าวของนักโทษไว้ มึงได้อิ่นจนไม่อยากกินอีกแน่

 

#############

pไผ่

ตั้งแต่วันนั้นที่โรงอาหารผมก็ไม่ได้เจอน้องเจ้าคุณอีกเลย น้องโดนนายหัวลากไปแต่ไม่รู้ว่านายพาไปไหน เย็นมากแล้วก็ไม่เห็นวี่แววน้องเลย ตอนเช้าที่ผมเจอนายหัวที่โรงอาหาร ผมลองถามนายดูว่าเก็นน้องเจ้ามั้ย แต่คำตอบที่ได้กลับมาทำเอาผมช็อคไปเลย

อยู่บนเตียงงั้นเหรอ น้องเจ้าอยู่บนเตียงนายอย่าให้เป็นแบบที่ผมคิดเลย ผมสงสารน้อง

*จบ

pส้ม

ตั้งแต่วันนั้นวันที่ฉันไปเป่าหูนายหัว ฉันก็ไม่ได้เจอไอคนงานใหม่หรือนายหัวจะไล่ออกไปแล้ว แต่มาวันนี้ฉันรู้แล้วว่ามันยังอยู่ แล้วก็อยู่ที่ห้องของนายหัว 'มึงจะประกาศเป็นศัตรูกับกูสินะ' กูจะจัดการมึงที่มึงกล้ามายุ้งกับนายหัวของกู นายหัวต้องเป็นของกูใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ได้"

*จบ

 

#อ้าววส้มเธอจะทำอะไร

 

 

 

ความคิดเห็น