บทที่ 2
-
กรุงศรีอยุธยา
-
15 :00 น.
-
นี่คือการสลบครั้งที่ 3 ของวันนี้
-
หมอเบลลาฝันซ้อนฝันใช่มั้ย?
-
ฉันขยี้ตาเพื่อรับรู้ถึงการตื่นขึ้น ขอ..ให้เป็นแค่ฝันร้าย
-
มั่นคุณท่านขอรับ แม่หญิงฟื้นแล้วขอรับ
-
อย่าบอกน่ะว่า....ฉันไม่ได้ฝันไป
-
หมอเบลลาโธ่..อะไรกันว่ะเนี้ย 😭
-
หมายคนอะไรแต่งตัวพิลึกยิ่งนัก
-
อ่อนเจ้าเป็นใครมาแต่ที่ไหนรึ ข้าเป็นคนเมืองพิจิตร
-
บัวเออ ข้าเป็นคนเมืองเหนือ เอ็งเหล่า ข้าเห็นเอ็งสลบไปตั้งหลายคลาเเล้วหนา
-
ทุกคนล้อมอยู่ที่แคร่ที่ฉันนอนอยู่ ใบหน้าไทยแท้โนเมดอินการแค่งกายของพวกเจาทำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าคนพวกนี้อยู่ชนชั้นไหน
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรออเจ้า สลบไปหลายคราแล้วหนา
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรออเจ้าชื่อกะไรรึ?
-
อีตาพี่หนวดนั้นถาม คนนี้คนเป็นคงท่านเจ้าขุนหรืออะไรซักอย่าง
-
หมอเบลลาฉัน..ฉันชื่อเบลลา
-
บัวบะ..เบญจารึ?
-
อ่อนชื่อพิลึกยิ่งนัก
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรพวกเอ็งไม่มีอะไรทำกันรึ ถึงได้มามุงกันเช่นนี้!!!
-
หมายเอ่อ..หมายไปละเจ้าค่ะ
-
ยุคนนี้มีกระเทยด้วยเหรอว่ะ??
-
อ่อนอ่อนไปช่วยอีหมายมันน่ะเจ้าค่ะ
-
บัวอีอ่อนรอกูด้วย
-
ตอนนี้พวกข้าทาสบริวารต่างแยกย้ายกันไปเหลือเพียงแต่ฉันกับอีพี่หนวดและนายฟันดำนั้น คนอะไรร่างใหญ่ชะมัดน่ากลัว 😭
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรเอาละ ออเจ้ามาจากที่ไดรึใยแต่งตัวต่างจากที่ข้าเคยเห็น
-
หมอเบลลาเรื่องมันซับซ้อนอ่ะ ฉันพูดไปคุณก็ไม่เข้าใจหรอก
-
มั่นนางพูดกะไรรึขอรับ ไอ้มั้นไม่เข้าใจความ
-
อีตาฟันดำกระซิบผู้เป็นนาย
-
หมอเบลลาที่ฉันมามันไกลมาก .....
-
หมอเบลลาไกลจนฉันหาทางกลับไม่เจอ
-
ฉันว่าด้วยท่าทางสับสน
-
ละไมใครกันเจ้าค่ะคุณพี่ศรี
-
ผู้หญิงร่างเล็กเดินเข้ามาศาลาแห่งนี้ เธอมีเอวคอดเล็ก ผิวพรรณขาวใสเปร่งปรั่ง
-
มั่นคนบ้าหลงทางน่ะขอรับ คุณละไม
-
!!!!!!
-
หมอเบลลานี่นายยย ฉันไม่ได้บ้านน่ะ ฉันเป็นหมออยู่เมื่อง...เอ่อออ...(เมืองไรดีว่ะ)!!!??
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรเมืองอะไรรึออเจ้า
-
หมอเบลลาเมืองนครศรีธรรมราช ...ค่ะ
-
ฮื้ออออ ..... เอาว่ะ ฉันไม่รู้ประวัติศาสตร์มาก่อนเลยนี่หว่า 😂
-
ละไมหัวเมืองทางใต้รึ ใยออเจ้าแต่งตัวพิลึกหนัก
-
หมอเบลลาก็มันเป็นแฟชั่น!!
-
มั่นแฟ..อะไรรึ
-
โอ้ยยยย 🙄
-
ละไมแล้วออเจ้าจะไปที่ไดรึ ไยถึงมาโผล่กงนี้ได้เหล่า
-
หมอเบลลาฉัน
-
ขุนศรีภักดีวิจิตร🤔
-
หมอเบลลาเอ่อ...ข้านี่หนีการแต่งงานมา
-
พูดแล้วเจ็บใจชะมัด
-
ขุนศรีภักดีวิจิตร!!!!!
-
ละไม!!!!!
-
มั่น😲
-
หมอเบลลาข้าเลย...เอ่อออหนีขึ้นเรือ...(เรืออะไรดีว่ะ?)
-
ละไมเรือ...?
-
หมอเบลลาสำเภาจีนน่ะ ...แต่เกิดเหตุนิดหน่อยข้าเลยมาโพล่ที่นี่
-
ละไมน่าสงสารนางน่ะเจ้าคุณพี่ศรี ให้นางอยู่กับเราได้หรือไม่เจ้าค่ะ
-
หมอเบลลา?
-
เออ..นั้นสิตอนนี้ฉันยังหาทางกลับไท่ได้จะให้ฉันจะไปอยู่ตรงไหนล่ะ
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรเรือนนี้เป็นเรือนเจ้าคุณพ่อ พี่ตัดสินใจเองไม่ได้หรอกหนา
-
หมอเบลลาฉัน..เห้ย..ข้าขออยู่ด้วยได้มั้ยค่ะ..เห้ยต่องเจ้าค่ะสิน่ะ
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรไม่ได้ !!!
-
ใจร้ายสุดๆอีพี่หนวด
-
อ่อนช่วยด่วยๆ ช่วยด้วยๆ ช่วยคุณหญิงด้วยเจ้าค่ะ งูเห่ากัดคุณหญิง !!!!!
-
จู่ๆมีเสียงนางทาสคนนึงวิ่งแหกปากมาไกล เธอทำท่าทางเหนื่อยหอบกับเกตุกับที่เจอ ใครเป็นอะไรน่ะ
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรเจ้าว่าเยี่ยงไรน่ะ นังอ่อน
-
อ่อนคุณหญิงเจ้าค่ะ คุณหญิงโดนงูเห่ากัด
-
ละไมเจ้าคุณแม่ !!!!
-
หมอเบลลาให้ฉันดูให้น่ะค่ะ ฉันเป็นหมอ
-
ฉันว่าพร้อมจรรยาบรรณแพทย์ที่เรียกมา แต่เดี๋ยวสิ!!!!!ฉันไม่มีเซรุ่ม
-
บ้าจริงๆ
-
อ่อนทางนี้เจ้าค่ะ ทางนี้!!!
-
ทาสคนนั้นบอกพร้อมวิ่งไปนำ
-
คุณหญิงโฉมโอ้ยยยย
-
หญิงวัยกลางคนร้องเสียงหลง
-
หมอเบลลาขอเชือกหน่อย เร็วๆสิ
-
ฉันตะโกนเสียงดัง พร้อมเอามือจับจับของเท้าผู้หญิงคนนั้นไว้เหนือบาดแผลกัดพิษเเล่นเข้าสู่หัวใจ
-
หมายเชือก !!!!
-
นางทาสคนนั้นรีบส่งมาให้ฉันแบบลุกลี้ลุกลน
-
หมอเบลลามันเชือกเหนือบาดแผลก่อนนะค่ะ
-
ฉันว่าพร้อมลงมือพันไว้ไม่แน่นจนเกินไปหรือหลวมจนเกินไป เพราะถ้าแน่นเกินไปกล้ามเนื้อส่วนนั้นจะตายได้ แต่ถ้าหลวมเกินไปพิษจะเเล่นเร็วขึ้น
-
ละไมเจ้าคุณแม่ อดทนนิดเดียวน่ะเจ้าค่ะ
-
ผู้หญิงคนนั้นนั่งลงกับพื้นและประคองคนที่โดนงูกัดไว้ นางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่แล้ว
-
หมอเบลลาไปเอามีดลนไฟมา ฉันจะล้างพิษงูออก
-
คุณหญิงโฉมต้องกรีดเนื้อเลยรึออเจ้า?!
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรหมอเค้าสั่งก็รีบไปเอาซิว่ะ !!!!
-
ทาส 1ขอรับๆ
-
หมอเบลลาหาเสลดพังพอนกับผักเซี้ยนผีมาด้วยละ รีบไปเลย
-
มั่นขอรับๆๆ
-
ไม่เกินนาทีมีดปลายเเหลม ที่ลนไฟก็มาถึง ฉันต้องทำแบบนี้เพราะที่นี่ไม่มีเซรุ่ม หรือยาฆ่าเชื้อ ฉันเคยลงเคสช่วยชีวิตทหารทึ่ตะเเขบชายแดนมาก่อนเลยรู้เรื่องสมุนไพรไทยกับการปฐมพนาบาลเยอะหน่อย
-
หมอเบลลาเจ็บหน่อยน่ะค่ะ เพราะฉันไม่มีมอฟิน ไม่มียาชา
-
คุณหญิงโฉมอื้อ...
-
หญิงคนนี้หลับตาจี้มีเม็ดเหงื่อกาฬผุดเต็มใบหน้า
-
ฉันเริ่มเเล่เนื้อออก เลือดสีแดงสดไหลพุ่งออกมาอย่างไม่ขาดสาย สีหน้าทุกคนดูวิตกกังวล
-
คุณหญิงโฉมโอ้ยยยยยยยย
-
ละไมคุญแม่เจ้าค่ะ !!!!
-
หมอเบลลาอดทนอีกนิดน่ะค่ะ
-
หมอเบลลาเดี่ยวฉันจะล้างแผลให้
-
หมอเบลลาไปเอาน้ำต้มสุกที่เย็นแล้วมาล้างแผลให้เธอหน่อย เร็วๆ
-
ฉันว่าพร้อมกับดึงแขนเสื้อตัวเองออก เพื่อจะมาซับเลือดที่ไหลมา เพราะดูท่าทางพิษจะไหลออกไปหมดแล้ว
-
ทาส 3เสลดพังพอนกับผักเสี้ยนผีมาแล้วเจ้าค่ะ
-
หมอเบลลาเอาไปล้างให้สะอาดน่ะหั่นเป็นชิ้นเล็กๆแล้วตำให้ละเอียด แล้วผสมเหล้าขาว คนให้เข้ากันแล้วเอาน้ำมาทาแผล
-
ทาส 2เจ้าค่ะได้เจ้าค่ะ
-
ทาสคนนั้นรับคำพร้อมรีบไปทางโรงครัวมั่ง ? ไม่นานนักก็วิ่งกลับมา พร้อมน้ำกับผ้าสะอาด
-
ฉันจึงเช็ดความความสะอาดบาดแผลพร้อมทานยาสมุนไพรแล้วค่อยๆคลายเชือกออก
-
หมอเบลลาเสร็จแล้วค่ะ มั่นทายาเมื่อแผลเเห้งน่ะค่ะ ทาจนหายปวด เปลี่ยนยาทุกๆ3-4ชั่วโมง
-
หมอเบลลาอ้อ หมอรีบบอกไปอย่าทานอาหารแสลงน่ะเช่น หน่อไม้ น่ะค่ะ
-
คุณหญิงโฉมออเจ้าเป็นใครรึ ใยข้าไม่เคยเห็น ?
-
หมอเบลลาเอ่ออออ
-
ละไมแม่หญิงผู้นี้เป็นแม่หญิงมาจากหัวเมืองทางใต้เต้าค่ะคุณหญิงแม่ นางหลบหนีการแต่งงานมา
-
คุณหญิงโฉมคุณพระ แล้วออเจ้าจะไปไหนรึ?
-
หมอเบลลาเอ่อ...ยังไม่มีที่ไปเลยค่ะ..เห้ย!!เจ้าค่ะ
-
ฉันว่าพร้อมลงสีหน้าลง
-
คุณหญิงโฉมข้าจักตอบแทนคุณออเจ้าที่ข่วยชีวิตข้า ข้าจักให้ออเจ้าพักที่นี่ในฐานะหลานสาวของข้า !!!!
-
ทาส 1ฮือฮา !!!
-
หมอเบลลาคุณหญิงว่าอะไรน่ะ นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย???
-
คุณหญิงโฉมออเจ้านี่พูดจาพิลึกพิลั่นชะมัด
-
หมอเบลลา😅
-
คุณหญิงโฉมว่าชื่อเต้า อะไรรึ ?
-
หมอเบลลาเบล...ลา
-
คุณหญิงโฉมชื่ออะไรเรียกอยากเสียจริง ?
-
ละไมเบญจารึ?
-
เอาว่ะ เบญจาก็เบญจา
-
หมอเบลลาเจ้าค่ะ เบญจา !!
-
ขุนศรีภักดีวิจิตรพาคุณหญิงแม่ไปพักบนเรือรบได้ละ ข้าจักไปราชการในวังต่อ
-
มั่นไปสิ พวกเอ็งคุณท่านสั่งไม่ได้ยินรึ???
-
อ่อนเจ้าค่ะๆ
-
ละไมพี่เบญจาตามข้ามา ข้าจะพาไปหาที่พัก ให้ออเจ้า
-
ผู้หญิงคนนั้นว่าพร้อมพาฉันไปยังอีกฝากนึง
-
หมอเบลลาเธอ..ไม่ใช่สิ
-
หมอเบลลาออเจ้าจะพาข้าไปไหน?
-
ละไมนี่คือที่พักของออเจ้าน่ะ อยู่ไกล้ๆกับคุณพี่ศรีพี่ชายข้า
-
เหยดเข้ !!!!!! นี่มันบ้าชะมัด ตรงอื่นไม่มีแล้วหรอว่ะ
-
ละไมออข้าลืมบออกไปข้าชื่อ ละไม เป็นบุตรสาวคนของออกญาจันโชติกับคุณหญิงโฉม คนที่ออกเจ้าช่วยชีวิตไว้เมื่อตะกี้
-
หมอเบลลายินดีที่รู้จักน่ะ...แม่ละไม 😅
-
ละไมอ่อน บัว มานี่สิ?
-
บัวเจ้าค่ะ
-
อ่อนมาแล้วเจ้าค่ะ
-
ละไมต่อไปนี้ไม่ต้องทำงานโรงครัวแล้วน่ะ ข้าจะให้มาเป็นทาสส่วนตัวของคุณพี่เบญจา
-
บัวได้เจ้าค่ะ ฟากตัวด้วยน่ะเจ้าค่ะแม่นาย
-
อ่อนอีอ่อนก็ขอฝากตัวด้วยนะเจ้าค่ะ
-
หมอเบลลาอื้อ...จ้ะ
-
ไรว่ะ เป็นคนแปลกหน้าอยู่ดีๆก็มาเป็นแม่นายยเฉย..😳?.
-
ละไมเดี่ยวข้าจักไปเอาเครื่องอาภรณ์มาให้ออเจ้ารอประเดี๋ยวน่ะ
-
ละไมว่าพร้อมเดินออกไปทางขวาของบ้านทรงไทยยกพื้นสูง
-
อ่อนแม่นายเข้าเรือนก่อนน่ะเจ้าค่ะเดี่ยวอ่อนจักไปทำความสะอาดให้ เพราะเรือนนี้ไม่มีใครมาอยู่
-
หมอเบลลาขอบใจน่ะพี่อ่อน
-
บัวนั้นเดี๋ยวจบัวไปหาคุณหนูละไมสักประเดี๋ยวน่ะเจ้าค่ะ จะได้เปลี่ยนอาภรณ์ไปเลย
-
หมอเบลลาเฮ้อออ..จ่ะ
-
ฉันว่าพร้อมก้มดูสภาพแล้วไม่น่าจะไหวแหง่ะ 😉 มอมแมมสะขนาดนี้
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()