email-icon facebook-icon

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่าา ^/////^

13 ก็แค่พี่เลี้ยงเด็ก

ชื่อตอน : 13 ก็แค่พี่เลี้ยงเด็ก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 16:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13 ก็แค่พี่เลี้ยงเด็ก
แบบอักษร

13 ก็แค่พี่เลี้ยงเด็ก  

อิรวัฒน์นึกอยากรู้ ว่าอศิราจะบอกอะไรกับเขา แต่เพราะเสียงแหลมหาเรื่องของยลดาดังขัดจังหวะเสียก่อน ทำให้อศิรานิ่งเงียบไป  

เขานึกไม่พอใจเพื่อนเก่า ทำไมต้องว่าอศิราเป็นเด็กรับใช้ด้วย

“อศิราเป็นคนสำคัญของแก้มอิ่ม เป็นคนสำคัญของบ้านนี้ ถ้าแยมมาเพื่อจะดูถูกกันละก็...พี่ว่าแยมกลับไปดีกว่า เดี๋ยวจะให้นายคริตไปส่งให้ก็แล้วกัน”

อิรวัฒน์ตัดบท นึกรำคาญเสียงแหลมๆ โวยวายของยลดา เขาไม่อยากจะอ้อมค้อมให้มันวุ่นวายแล้ว

“พี่โอม จะมาไล่กันแบบนี้ไม่ได้ พี่ก็น่าจะรู้นี่ว่าแยมรอพี่มาโดยตลอด พี่จะใจร้ายกับแยมเกินไปแล้วนะ”

ตัดพ้อต่อว่า หน้างอเง้า ทว่าอิรวัฒน์นั้นยังคงยืนยันคำเดิม

“เรื่องของเรามันจบไปแล้ว พี่ไม่คิดจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก...เราคุยกันรู้เรื่องไปแล้ว ถ้าแยมจะมาเยี่ยมในฐานะเพื่อนเก่า พี่ยินดีต้อนรับเสมอ แต่ถ้ามาเพื่อจะบอกว่า คนที่พี่รักไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ อันนี้คงไม่จำเป็นต้องขอความเห็นของใครหรอก พี่คิดเองได้!”

“พี่โอม!!” ยลดากรีดร้อง น้ำตาไหลทะลัก จ้องมองเขาด้วยความน้อยอกน้อยใจ ผิดหวัง...

เธอเคยยอมรับความพ่ายแพ้เมื่อเขามาสารภาพว่ารักรินรดา...แต่ขนาดรินรดาจากไปแล้ว เขาก็ยังไม่ยอมมองเธอ...กลับกลายเป็นว่า เธอต้องมาพ่ายให้กับคนที่หน้าเหมือนรินรดาอีก...

“คุณโอมจะต้องเสียใจ...ไม่มีใครจริงใจกับพี่เท่าแยมหรอก ไม่เชื่อก็คอยดูไป!!”

ยลดากรีดเสียงใส่หน้าเขาก่อนจะวิ่งร้องไห้ออกไป เป็นภาระของชาคริตต้องรีบตามไปดูแลหญิงสาว ตามที่เจ้านายบุ้ยใบ้สั่ง

จะอย่างไร อิรวัฒน์ก็เป็นห่วงยลดาในฐานะของเพื่อนเก่า เขาทำให้เธอเจ็บปวดมามาก ไม่สามารถจะเมินเฉย ปล่อยให้เธอจากไปทั้งอย่างนั้นได้

บรรยากาศนิ่งกริบไปชั่วขณะ เป็นครู่หนึ่งทีเดียวกว่าที่อิรวัฒน์จะค่อยๆหันมามองอศิรา แววตาของเขาดูไม่ดีนัก เขาเองก็คงสะเทือนใจเพราะยลดาเช่นกัน

“ขอโทษที่ต้องดึงเธอเข้ามาให้เดือดร้อน แล้วจะเพิ่มเงินให้นะ” บอกอย่างเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า

“ไม่ต้องหรอก ที่ตกลงกันไว้ก็เยอะแล้ว...คุณสีหน้าไม่ดีเลย ไปพักผ่อนก่อนดีกว่ามั้ย...” อศิราเห็นสีหน้าอิดโรยอ่อนล้า ดูซีดเซียวของเขาแล้วก็เอะใจ สงสัยว่าอิรวัฒน์จะไม่สบายหรือเปล่า

“ฉันไม่เป็นไร...จบเรื่องแล้วก็โล่งอกขึ้นเยอะเลย โอ๊ะ!!”

“คุณอิรวัฒน์!!”

อศิราตกใจ เพราะจู่ๆร่างสูงใหญ่ของเขาก็โอนเอนมาทางเธอ แทบประคองเอาไว้ไม่ทัน

“โห ตัวร้อนจี๋เลย คุณอิรวัฒน์ คุณต้องไปหาหมอแล้วล่ะ ทนมาได้ยังไงตั้งขนาดนี้เนี่ย” อศิราประคองร่างสูงใหญ่ของเขา อิรวัฒน์ยังไม่ถึงกับหมดสติไป เขาสะลึมสะลือพยายามจะฝืนตัวเองเอาไว้

“ฉันไม่ไปหรอก เธอช่วยโทรเรียกเพื่อนฉันมาตรวจให้หน่อยก็แล้วกัน เบอร์มันอยู่ในลิ้นชักหัวเตียง...”

อิรวัฒน์บอกกับเธอเช่นนั้น อศิราไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว เธอช่วยประคองชายหนุ่มเข้าไปในห้องของเขา จัดแจงให้อิรวัฒน์ล้มตัวลงบนเตียงนอนกว้าง แล้วก็รีบไปเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียงของเขาเพื่อค้นหาเบอร์ของคุณหมอตามที่ชายหนุ่มบอก

เธอหยิบได้สมุดบันทึกเบอร์โทรศัพท์ติดมือมา แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นของบางอย่างที่เก็บใส่กล่องเอาไว้อย่างดีในลิ้นชักด้วย

อศิราถึงกับชะงัก กะพริบตาปริบๆ

นาฬิกาเรือนนี้...เธอจำได้ ไม่ผิดแน่!! 

หญิงสาวหยิบนาฬิกาทรงสปอร์ตสีเหลืองคาดดำเรือนใหญ่สำหรับผู้ชายขึ้นมาจ้องมองใกล้ๆ มีรอยขีดข่วนเล็กๆอยู่ที่ข้างตัวเรือน รอยแบบนี้...เธอจำได้แม่นยำ  

นี่คือนาฬิกาเรือนเดียวกับที่เธอช่วยพี่ชายเมื่อสิบปีก่อน ตามหาจนเจอ ไม่มีทางจำผิดพลาดแน่นอน!! 

หญิงสาวหันขวับไปจ้องมองอิรวัฒน์อย่างไม่อยากเชื่อเลย มันเหลือเชื่อ เขาก็คือพี่ชายเมื่อสิบปีก่อนจริงๆด้วย!! 

อศิราทำอะไรแทบไม่ถูกเลย เธอนิ่งอยู่นาน ก่อนจะตั้งสติได้ รีบโทรไปเรียกคุณหมอชัชชล ให้มาดูอาการอิรวัฒน์ก่อน  

เมื่อวางโทรศัพท์มือถือลงแล้ว เจ้าตัวก็เดินเข้าไปหยุดยืนมองชายหนุ่มเจ้าของห้องอยู่ข้างเตียง อิรวัฒน์นอนกระสับกระส่ายไปมา ไม่สบายตัวเอาเลย อศิรานึกสงสารเขา จึงหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาช่วยซับเหงื่อให้เขาอย่างห่วงใย 

“อือ...” อิรวัฒน์ครางในลำคอ ปรือตาหนักอึ้งขึ้นมอง เห็นใบหน้าหวานของอศิรา ตัวเขาร้อนขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อก็ออกเต็มไปหมด แต่เขายังมีสติดีอยู่ และก็รู้สึกดีที่อีกฝ่ายช่วยซับเหงื่อที่ใบหน้าให้อย่างอ่อนโยน  

“ฉันโทรเรียกคุณหมอให้แล้ว เดี๋ยวก็มา คุณไม่เป็นไรหรอก”  

“ขอบใจนะ...แล้วจะเพิ่มเงินให้...” ชายหนุ่มบอกเสียงแหบแห้ง ก่อนจะหลับตาพริ้ม รู้สึกดีที่มีคนคอยดูแลอย่างนี้ 

คงเพราะว่าอีกฝ่ายหน้าเหมือนรินรดา เขาจึงรู้สึกอุ่นใจ คุ้นเคย... 

“เงินของคุณไม่ได้ซื้อได้ทุกอย่างหรอกนะ ช่างเถอะ คุณเลิกสนใจเรื่องเงินสักเดี๋ยวก็ได้ ไม่ต้องขยันจ่ายนักหรอก ของบางอย่าง เงินก็ไม่จำเป็นเสมอไปนะ”  

“พูดอย่างงี้ แสดงว่าเช็ดหน้าให้ฉันฟรี ไม่คิดค่าจ้างเหรอ?” คุยกับเธอทั้งที่ยังหลับตา 

“เอาไว้ถ้าคิดเงินแล้วฉันจะบอกเอง” เธอยิ้มนิดๆที่มุมปากอิ่มสีชมพู อศิราเช็ดเหงื่อที่ใบหน้าและไล่ต่ำลงไปที่ลำคอของเขา นึกขัดเขินดวงตาคมกริบของอิรวัฒน์ที่เปิดขึ้นจ้องมองมา เธอว่าจะทำไม่สนใจ แต่ก็ยังอดประหม่ามือไม้สั่นไม่ได้  

“ขอโทษนะ...ฉันเอาเปรียบเธอไปหลายอย่าง...ไม่ยุติธรรมกับเธอเลย” 

“ไม่เป็นไร คุณจ่ายเงินตามที่ตกลงกันเอาไว้ก็พอ ไม่ต้องขอโทษก็ได้” เธอบอกกับเขาเสียงเบา หลุบตาลงไม่อยากสบตาคมกริบที่ทำให้หัวใจหวั่นไหว 

ตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่าเขาคือพี่ชายเมื่อสิบปีก่อน ความรู้สึกในใจเธอมันก็แตกกระจายออกมา รู้สึกดีใจ ปลื้มปิติที่ได้เจอกับเขาอีกครั้ง ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้เจอกัน นี่ราวกับปาฏิหาริย์  

เสียก็แต่...เขาไม่รู้ว่าเธอคือเด็กหญิงคนนั้น...เขาคงคิดว่ารินรดาคือเธอ...มันก็ไม่แปลกหรอก ในเมื่อเธอกับรินรดาหน้าตาเหมือนกัน  

ผ่านมาจนขนาดนี้ เขาก็แต่งงานกับรินรดาและรักภรรยาของเขามาก ส่วนเธอก็เป็นได้แค่พี่เลี้ยงลูกสาวตัวน้อยของเขา อศิราทราบดีว่า ความในใจมากมายที่มีต่อเขา ก็คงต้องเก็บเอาไว้ตลอดไป 

ไม่มีใครเชื่อกะแค่พี่เลี้ยงเด็กอย่างเธอหรอก... 

“นั่นเธอทำอะไรน่ะ!”  

อศิราชะงักมือที่กำลังใช้ผ้าเช็ดหน้า ช่วยซับเหงื่อให้อิรวัฒน์ จู่ๆก็มีเสียงตวัดถามด้วยความไม่พอใจดังขึ้นมาที่หน้าประตูห้อง เธอไม่ทันได้สนใจว่ามีผู้เปิดประตูเข้ามา  

พอหันไปมองด้วยความงุนงง ก็เห็นผู้หญิงสวมเสื้อลูกไม้กับกางเกงขายาวเข้าชุดกัน แต่งหน้าสะสวย ก้าวพรวดพราดเข้ามา คว้าแขนอศิราแล้วดึงอย่างแรง 

“เธอเข้ามาทำอะไรในห้องเจ้านาย มีหน้าที่ดูแลคุณหนูแก้มอิ่มไม่ใช่เหรอ มาวุ่นวายอะไรกับเจ้านายหา!”  

“เอ่อ...” 

“ถึงจะหน้าเหมือนคุณริน แต่เธอก็ไม่ใช่คุณริน อย่ามาวุ่นวายกับนาย ออกไปเดี๋ยวนี้เลย!!” ชมัยพร สาวใช้วัยรุ่นหน้าสวยที่แอบหลงใหลอิรวัฒน์อยู่ เข้ามาถึงก็ทั้งดึงทั้งทึ้งอศิราอย่างรุนแรง โมโหเลือดขึ้นหน้า โกรธมาก เธอไม่พอใจมาตั้งแต่ที่เจ้านายรับอศิราเข้ามาเป็นพี่เลี้ยงน้องแก้มอิ่มแล้ว 

ก็หน้าสวยหวานเหมือนคุณรินรดาจนน่าตกใจขนาดนี้ ชมัยพรนั้นก็มั่นใจในความสะสวยของเธอเองเช่นกัน แต่มันเทียบไม่ได้กับอศิรา ทั้งอศิรายังมาหน้าเหมือนกับเมียเก่าของเจ้านายอีก เธอจะไปสู้ได้อย่างไร... 

ดังนั้นชมัยพรจึงเกลียดขี้หน้าอศิราเป็นอย่างยิ่ง นี่เป็นโอกาสที่เธอจะได้เล่นงานให้อศิรากระเด็นออกไปจากบ้านหลังนี้ ขวางหูขวางตาชะมัด จะมาแย่งเจ้านายไปจากเธอ ฝันไปก่อนเถอะ!! 

“มานี่เลย ออกไปให้พ้น ห้องของเจ้านายไม่อนุญาตให้คนรับใช้อย่างเธอเข้ามายุ่งวุ่นวาย!” ชมัยพรผลักไส จะไล่ให้อศิราออกไปจากห้องส่วนตัวของอิรวัฒน์ ลืมไปสนิทว่าตัวเองนั้นก็อยู่ในฐานะที่ไม่ต่างจากอีกฝ่ายเลย 

อศิราถึงกับอึ้ง งง อะไรของยัยคนนี้ ทำตัวอย่างกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของอิรวัฒน์ หรือจะเป็นเมียใหม่ที่เขาซุกซ่อนเอาไว้!? 

“พร ทำอะไรของเธอ ปล่อยอศิรา!”  

อิรวัฒน์ทรงกายลุกขึ้นมา คว้าแขนอีกข้างของอศิราเอาไว้แน่น ฝ่ามือของเขาอุ่นมาก ร้อนผ่าวทีเดียว ท่าทางว่าไข้ของเขากำลังขึ้นสูง  

“นายขา ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีหน้าที่เข้ามาทำอะไรในห้องนี้ แต่ก็แอบเข้ามา นี่ถ้าพรไม่เข้ามาเห็นก่อน นายต้องเดือดร้อนแน่ๆเลยค่ะ” ชมัยพรใส่ไฟเล่นงานอศิรา เข้าใจว่าอศิราแอบเข้ามาลักหลับอิรวัฒน์ และเธอก็เข้ามาช่วยเขาเอาไว้ทันท่วงที เธอจึงสมควรได้รับความดีความชอบบ้าง ไม่มากก็น้อย 

ยัยอศิรา...ต่อให้หน้าตาสะสวยเหมือนคุณรินรดาเพียงใด แต่ถ้าคิดจะอ่อยเจ้านายแล้ว ก็ต้องกระเด็นออกจากบ้านนี้ไปทุกราย นายไม่เคยปล่อยให้สาวใช้คนไหนมาวุ่นวาย ทุกวันนี้ที่ชมัยพรยังอยู่รอดปลอดภัยมาได้ ก็อาศัยรู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง ไม่ได้อ่อยเจ้านายออกนอกหน้า อาศัยงานบังหน้าทั้งสิ้น และที่สำคัญ เธอคอยส่งข่าวคราวเรื่องของนายให้เรณูรับทราบอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นชมัยพรจึงนับว่าตัวเองก็เป้น “เด็กเส้น” คนหนึ่ง 

“เธอเข้ามาในห้องฉันทำไม?” 

“เอ๊ะ...นายถามพรเหรอคะ?”  

ชมัยพรอย่างงง คิดว่าเขาจะหันไปเล่นงานอศิรา แต่อิรวัฒน์กลับหันมาทำตาดุลุกวาวใส่เธอ หน้าของนายตอนนี้ก็แดงก่ำไปหมด อี๋...ยัยอศิราคนนี้จะต้องทำมิดีมิร้ายกับเจ้านายของชมัยพรแน่ๆ!! 

แต่ว่า...ทำไมนายหันมาตะคอกถามเธอ ไม่เป็นยัยอศิราล่ะ? 

“ก็เธอนั่นล่ะ มีธุระอะไรถึงเข้ามาในห้องฉัน ฉันเคยสั่งแล้วไง ว่าถ้าฉันอยู่บ้าน ห้ามไม่ให้ใครขึ้นมายุ่งวุ่นวายในห้องนี้” เอ็ดอึงเสียงดุ เข้ม แม้จะแหบพร่าไปบ้างแต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี 

“คือ...พรเห็นว่าประตูห้องแง้มอยู่ เลยจะปิดให้ แต่พอดีเห็นอศิราวุ่นวายอยู่กับนาย พรเป็นห่วงก็เลยเข้ามาช่วยนายค่ะ...” ชมัยพรอึกอัก พูดความจริงเพียงครึ่งเดียว 

เธอเห็นประตูห้องงับอยู่ ปิดไม่สนิท ก็เลยคิดจะมาแอบดูเจ้านาย แต่แล้วก็เดือดดาลแทบลุกเป็นไฟ เมื่อเห็นอศิราเช็ดหน้าตาและซอกคอให้เขา ทำราวกับสนิทสนมกับเจ้านายมากมาย ทั้งที่ก็เพิ่งเข้ามาทำงานเป็นวันที่สองเท่านั้นเอง 

ชมัยพรยอมไม่ได้ ถ้านายเกิดใจอ่อนกับอศิราไปเสียก่อน ความหวังเล็กๆของชมัยพรก็จะต้องดับวูบไปน่ะสิ งานนี้ชมัยพรต้องกำจัดคู่แข่งให้เหลือน้อยที่สุด!  

“ฉันไม่ได้เป็นอะไร ไม่ต้องการให้เธอมาช่วย มีอะไรก็ไปทำซะ ถ้าฉันไม่ได้เรียกก็ไม่ต้องขึ้นมาที่นี่อีก” อิรวัฒน์เป็นฝ่ายไล่ชมัยพร สาวใช้หน้ามั่นถึงกับหน้าถอดสี งงอย่างหนัก  

“นายขา พรหวังดีกับนายนะคะ ผู้หญิงคนนี้ไว้ใจไม่ได้ เขากำลังละเมิดกฎของนายนะคะ!” ชมัยพรผิดหวังอย่างแรง แทนที่อิรวัฒน์จะไล่อศิราไปให้พ้นเหมือนอย่างที่คาดเอาไว้ เขากลับมาไล่เธอแทน  

ได้ยังไงกัน เธอไม่ยอมหรอก เธอไม่ได้ทำอะไรผิด และควรจะได้รับความดีความชอบด้วยซ้ำ 

“อศิราไม่ได้ทำอะไร หรือถึงทำ มันก็เป็นเรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ ออกไปซะ ถ้าฉันยังเห็นเธอโผล่หน้ามาอีก ก็เตรียมไปหางานที่อื่นได้เลย”  

อิรวัฒน์เอ่ยเสียงกร้าว เอาจริง ดุจนชมัยพรคอหด หน้าเสีย รีบเผ่นพรวดออกจากห้องของเขาไปทั้งที่ไม่ต้องการสักนิด 

ก็ยัยอศิรายังอยู่ในห้องกับเขา ทำไมเธอต้องเป็นฝ่ายถูกเฉดหัวออกมาคนเดียว ผู้หญิงคนนั้นทำไมถึงได้อภิสิทธิ์เหนือคนอื่น 

ไม่ได้ อย่างนี้ต้องรีบรายงานคุณเรณู ต้องให้คุณเรณูมาจัดการ แม้ว่าคุณเรณูจะโดนไล่ไปเมื่อวาน แต่อย่างไรเสียก็เป็นน้องสาวของคุณรินรดา ถ้ามีเรื่องกันจริงๆ คนที่ต้องกระเด็นออกจากบ้านนี้ไป ก็ต้องเป็นอศิรา 

“ฮัลโหล คุณเรเหรอคะ นี่พรเองนะคะ พรมีเรื่องเลวๆของนังพี่เลี้ยงเด็กคนใหม่มารายงานค่ะ”  

ชมัยพรไม่รอช้า รีบรายงานใส่สีตีไข่ให้เรณู รับทราบ หวังว่าเรณูจะสามารถขับไล่อศิราไปให้พ้นจากอิรวัฒน์ได้ ถ้าไม่มีอศิราสักคน...เธอก็จะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเจ้านายได้มากขึ้น ไม่แน่หรอกว่าชมัยพรอาจจะดวงดี บุญมาวาสนาส่งได้เป็นคุณนายของบ้านนี้ก็ได้ 

 

 ******************************************************************** 

******* ไรท์คำนวณผิดไปค่ะ ยัยหนูจิ๋วแก้มอิ่มจะมาตอนหน้านะคะ ยัยหนูจะมาช่วยแม่อศิจากนางมารร้ายค่ะ (ตัวเล็กแค่เนี้ยะ แต่ใจไม่เล็กตามนะคะ อิอิ ^_<)  

ฝากติดตามด้วยนะคะ จุบุๆ ขอบคุณทุกๆการติดตามเลยนะคะ 

ความคิดเห็น