ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ^^

Heartbeat [ Senai & Ryo ] EP. 19 100%

ชื่อตอน : Heartbeat [ Senai & Ryo ] EP. 19 100%

คำค้น : Heartbeat, Ryo, Senai, รัก, วัยรุ่น, เรียว, เซย์นายน์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ย. 2562 10:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heartbeat [ Senai & Ryo ] EP. 19 100%
แบบอักษร

ฟอดดด 

“ตื่นได้แล้วยัยแมวดื้อ” 

“อื้อออ...ขอนอนต่ออีกแป๊บ” 

“ลุงของเธอให้ฉันขึ้นมาตามเธอลงไปทานข้าว ตื่นได้แล้ว” มือหนาเกี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าของเรียวออก คือท่านอนหมดสภาพมาก ผมฟูหมด เรียวลืมตาขึ้นอย่างหงุดหงิด 

จุ๊บ! 

“อย่าโมโห” เซย์นายน์ก้มไปจุ๊บปากเรียวเพื่อให้เรียวใจเย็นๆ 

“ก็มันง่วง” ริมฝีปากเรียวคว่ำลง 

“แต่นี่มันสายโด่งแล้ว จะ 10 โมงแล้วนะ ห้ามนอนต่อ” 

“อือ” ใบหน้าสวยน่ารักหงิกงอแต่ก็ยอมตื่นลุกไปล้างหน้าล้างตา 

“ยิ้มหน่อยสิ” เซย์นายน์เอามือดึงแก้มเรียวเพื่อให้คนหน้ามุ่ยยิ้ม เรียวหลุดยิ้มออกมา 

“ฉันดีใจที่เธอใจเย็นขึ้น” 

“เพราะมีนายอยู่ไง ฉันถึงใจเย็น ไม่งั้นบ้านแตกแน่” 

“ฮึๆ ยัยแมวดื้อเอ๊ย ไปลงไปทานข้าวกัน” 

“อือ” 

เมื่อวานหลังจากทานข้าวเสร็จผู้เป็นลุงก็อยากให้หลานนอนกันที่บ้าน เซย์นายน์กับเรียวเลยกลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านของเซย์นายน์เพื่อมานอนที่บ้านของผู้เป็นลุง 

“นึกว่านอนอืดอยู่ในห้องแล้ว” คนเป็นลุงเอ่ยทักหลานสาวเมื่อเห็นเรียวเดินลงบันไดมาพร้อมเซย์นายน์ 

“โห้ลุง นั่นปากเหรอ” 

“เป็นสาวเป็นนางตื่นสายได้ยังไง” 

“แหมมม...ลุงก็ ก็หนุ่มสาวเขามีกิจกรรมก่อนนอนอะลุง” 

“เรียว!” 

“ฮะๆ ล้อเล่น ใครจะกล้าทำในบ้านเล่าลุง ถ้าจะทำไปทำนอกบ้านโน้น สะดวกดี” 

“เรียว ถ้าพูดเล่นอีกครั้งลุงจะบอกให้แม่ตัดค่าขนมนะ” 

“เกรี้ยวกราดเวอร์” 

“ไปหาทานข้าวทานปลาไป เดี๋ยวจะเป็นโรคกระเพาะเอา” 

“ปะเซย์ ไปหาอะไรกินกัน” เรียวคล้องแขนเซย์นายน์ เซย์นายน์พยักหน้า เขาทานอาหารเช้ากับลุงของเรียวแล้ว แต่ก็ไม่อยากขัดใจเรียวเดี๋ยวงอนอีก 

“หู๊ยยยย...หมูเด้งชิ้นใหญ่มากอะ” เรียวตาวาวเมื่อเห็นหมูเด้งในชามข้าวต้ม 

“อะ ฉันให้” เซย์นายน์ตักหมูเด้งในชามตัวเองไปใส่ในชามของเรียว 

“เอ้า นายไม่กินหมูเด้งเหรอ?” 

“อืม” 

“ขอบคุณนะ ^^” เรียวฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับลงมือทานข้าวต้มจนหมดชาม เซย์นายน์ทานข้าวต้มไปยิ้มไป เวลามีข้าวติดที่มุมปากของเรียวเซย์นายน์ก็เช็ดให้ 

“กะหนุงกะหนิงกันน่ารักจังเลยเนอะพี่ไนท์” 

“อืม ดูไอ้หนุ่มนั่นมันนิสัยดีอยู่นะ แถมยังเอาเรียวอยู่ด้วย” เพราะปกติเรียวแทบจะไม่มีความเป็นกุลสตรีเลย แต่พอเขามาเห็นหลานตัวเองตอนอยู่กับแฟนหนุ่มก็อดยิ้มไม่ได้ จากยัยโหดกลายเป็นแมวน้อยไปเลย 

หลานมีความสุข เขาก็มีความสุขด้วย 

“จริง อันนี้มินนี่เห็นด้วย ตั้งแต่เลี้ยงเรียวมา ไม่เคยเห็นเรียวดูเป็นผู้หญิงเท่าวันนี้เลย อิจฉายัยนายจังมีลูกเขยทั้งหล่อทั้งนิสัยดี” 

“เรียว!” คนเป็นลุงเรียกชื่อหลานสาวตัวเองเสียงดังเมื่อเห็นหลานสาวตบหัวแฟนหนุ่มต่อหน้าต่อตา 

พึ่งชมไปหยกๆ ว่าเหมือนผู้หญิงขึ้น ที่ไหนได้ยังเหมือนเดิม 

“ก็ไอ้เซย์มันดึงแก้มตอนเรียวกินข้าวอะลุง!” เรียวตะโกนตอบกลับมา 

“ไม่ต้องมายิ้มเลยนะไอ้เซย์ นายทำให้ฉันโดนลุงดุ!” เรียวชี้หน้าเซย์นายน์ เซย์นายน์หัวเราะชอบใจ 

“ไม่กงไม่กินแล้วข้าวอะ” 

“ไม่ได้ ต้องกินให้หมด รู้ไหมเนี่ยว่าชาวนาเขาต้องลำบากแค่ไหนที่จะทำข้าวดีๆ มาให้เธอกินเนี่ย” 

“ฉันซื้อกิน ไม่ได้ขอฟรี” 

“ไม่น่ารักอีกแล้วนะเรียว” เซย์นายน์ดุเรียว ใบหน้าสวยน่ารักหน้ามุ่ย ก่อนจะเอ่ยคำขอโทษเสียงอ้อมแอ้ม 

“ขอโทษ” 

“กินให้หมด จะได้เอาชามไปเก็บ” 

“อือ” 

เรียวนั่งก้มหน้าทานข้าวจนหมด เซย์นายน์ลุกเอาชามไปล้างเก็บก่อนจะเดินเอาน้ำมาให้เรียวที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือรอ นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจอมือถือนั่งดูรูปแมวที่อ้วนนอนหลับสายตาเอ็นดู 

“น้ำ” เซย์นายน์วางน้ำให้เรียว 

"เซย์ ฉันอยากเลี้ยงแมวอะ พาไปซื้อแมวหน่อย" เรียวหันไปหาเซย์นายน์ที่นั่งลงเก้าอี้ตัวข้างๆ 

"เธอไม่ต้องเลี้ยงหรอก ให้ฉันเลี้ยงคนเดียวก็พอแล้ว" 

"นายเอาแมวที่ไหนมาเลี้ยง" คิ้วสวยขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างๆ 

"เธอไง...ยัยแมวดื้อของฉัน" พูดจบเซย์นายน์ก็เอามือจับคางเล็กของเรียว เรียวอมยิ้มอย่างเขินอาย 

“ไอ้บ้า ฉันเป็นคนไม่ใช่แมว” 

“เธอเป็นแมว” เซย์นายน์เอามือจับคางของเรียว มือหนาเชยคางสวยให้เงยหน้าขึ้น ใบหน้าหล่อค่อยๆ ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าสวยน่ารักของเรียวทีละนิด ดวงตากลมมองใบหน้าที่ค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะหลับตาลงเพื่อรับจุมพิต 

ทว่า... 

“อะแฮ่มๆ” เสียงกระแอมดังขึ้นอย่างขัดจังหวะ เซย์นายน์รีบปล่อยมือออกจากคางสวยของเรียว ส่วนเรียวก็เหล่ตามองเจ้าของเสียงกระแอม 

“ไอ้เนฟ! มาจังหวะทำไมเนี่ย!” 

“โทษทีๆ ไม่รู้ว่ากำลังสวีทหวานกันอยู่” เนฟพูดพร้อมกับยิ้มให้เรียว เรียวลุกเดินเข้าไปหาเนฟสายตาขุ่นมัว 

“ขอต่อยหน้ากวนๆ ของแกสักทีเถอะ” ไม่ทันได้เหวี่ยงหมัดใส่หน้าเนฟ ข้อมือเล็กก็ถูกมือหนาของเซย์นายน์จับไว้ซะก่อน 

“ไม่เอาเรียว” 

“แต่มันกวนตีนเรานะ เดินมาก็เห็นแล้วปะว่าเรากำลังจู๋จี๋กันอะ ไปไกลๆ เลยไป๊!” ’ 

“ฮัลโหล นี่บ้านพี่ครับน้อง” 

“ปล่อยฉันนะไอ้เซย์ ฉันจะกระทืบมัน” เรียวดิ้นไปมา 

“ชู่ววว...อย่าดื้อ ไม่ฟังฉัน ไม่พาไปซื้อแมวนะ” 

เรียวชะงักไปทันทีที่ได้ยินเซย์นายน์พูด เนฟยกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นว่าเซย์นายน์สามารถทำให้เรียวที่ขี้โมโหใจเย็นลงได้ 

“นายพูดจริงเหรอ?” 

“อืม” 

“ก็ได้ ฝากไว้ก่อนนะไอ้เนฟ เดี๋ยวจะโทรหาลูกแพร์ให้มาป่วนประสาทแดกคอยดู” 

“อย่าพูดถึงยัยแรดนั่น ได้ยินชื่อแล้วปวดหัว” 

“พี่เนฟขา” 

“แม่ง! ตายยากฉิบ” เนฟแทบกุมขมับเมื่อได้ยินเสียงแหลมเล็กของลูกแพร์ดังขึ้นจากด้านหลัง 

“ฮ่าๆ สมน้ำหน้า” 

“พี่เรียววววว” ลูกแพร์วิ่งมากอดเรียว ใบหน้าสวยถูแขนเรียวท่าทางออดอ้อนก่อนจะเงยหน้ามองเซย์นายน์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เรียว 

“พี่ชายคนนี้เป็นใครอะคะ?” นิ้วสวยชี้ไปที่เซย์นายน์ 

“ผัวเรียวมัน” เนฟตอบ 

“จริงเหรอคะ!?” ดวงตากลมเบิกกว้างอย่างตกใจ 

“งั้นพี่เรียวก็มีผัวเหมือนลูกแพร์เลยน่ะสิคะ นี่พี่เนฟผัวลูกแพร์ค่ะ” ลูกแพร์เดินไปกอดแขนเนฟ 

“เดี๋ยวตบปากแตกยัยเด็กแก่แดด อายุเท่าไหร่มาเรียกฉันว่าผัวน่ะ” 

“ก็ลูกแพร์รักพี่เนฟนี่นา” 

“ช่วยเอายัยปลิงแรดนี่ออกจากฉันที” เนฟมองเรียวเพื่อขอความช่วยเหลือ เรียวยักไหล่อย่างไม่สนใจ 

“กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมสนอง ฮ่าๆ เราไปกันเถอะเซย์ พี่ไปก่อนนะลูกแพร์” เรียวเอามือลูบหัวลูกแพร์ 

“ค่าาา ^^” 

“เรียว ยัยบ้า กลับมาช่วยฉันก่อน!!” 

“พี่เนฟลูกแพร์อยากดูการ์ตูน เปิดการ์ตูนให้ลูกแพร์ดูหน่อยค่ะ” 

“ไม่ดู ฉันจะอ่านหนังสือ ออกไป!” 

 

 

 

--- 

 

 

 

“ฮะๆ ตลกเนอะ ฮ่าๆ สมน้ำหน้า” 

“ไปแกล้งเนฟทำไม” 

“แกล้งอะไรไม่ได้แกล้ง มันกับลูกแพร์เป็นคู่หมั้นกัน อย่าไปคิดมาก” 

“หืม น้องผู้หญิงตัวเล็กอยู่เลยนะ ทำไมหมั้นกันไวจัง” 

“ผู้ใหญ่เขาให้หมั้นกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ป้ามินนี่แม่ของไอ้เนฟอะ เป็นเพื่อนกับแม่ของฉัน แล้วก็ลุงพีชพ่อของลูกแพร์ เป็นเพื่อนสนิทกัน” 

“อ๋อ ก็เลยอยากให้ลูกดองกันว่างั้นเถอะ” 

“อืม โชคดีนะเนี่ยที่ลูกคนโตของลุงพีชเป็นผู้หญิง ไม่งั้นฉันได้หมั้นแทนแน่” 

“ฮึๆ เธอหมั้นกับคนอื่น ถ้าฉันชอบฉันก็จะแย่ง” 

“ไอ้คนนิสัยไม่ดี” 

“แต่ก็ขอบคุณนะ” 

“ขอบคุณอะไร?” 

“ขอบคุณที่เธอกับเนฟเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน และก็ขอบคุณที่ได้เธอมาเป็นคนรัก” 

“ไม่เขินหรอกนะ” 

“ไม่เขินแต่แก้มแดงนะ” นิ้วชี้ใหญ่จิ้มแก้มนุ่มของเรียว เรียวมองเซย์นายน์ตาขวาง 

“เดี๋ยวกัดนิ้วขาดเลยซะเลยนิ อื้อ!” แก้มนุ่มยุบลงเมื่อถูกจมูกโด่งของเซย์นายน์หอมแก้ม 

“กัดนิ้วขาดแล้วจะเอาอะไรเบิกทางล่ะ” 

ปึก! 

กำปั้นเล็กต่อยเอาที่อกแกร่งของเซย์นาย์เต็มแรง 

“ไอ้ลามก!” 

“ฮึๆ ก็ลามกแค่กับเธอแหละยัยแมวดื้อ” 

“เรื่องลามกนี่ตาี่แพรวพราวเชียวนะ” 

“มันของโปรดนี่” 

“พวกผู้ชายนี่มันหื่นกามเหมือนกันทุกคนไหมนะ” 

“คนอื่นฉันไม่รู้หรอกนะ แต่ฉันอะหื่นมากๆ” 

"ฉันโคตรเบื่อนายเลย" 

"ทำไงดีล่ะ ฉันโคตรรักเธอเลย" 

ฟอดดด 

"พอแล้ว จะหอมอะไรเยอะแยะ เดี๋ยวลุงมาเห็น" 

"ขึ้นไปบนห้องไหมล่ะ ลุงของเธอจะได้ไม่เห็น ฉันจะได้หอมเธอไปทั้งตัวเลย" 

"ไม่ยะ รู้หรอกว่าไม่ใช่แค่หอม" 

"ว้า โดนจับได้ซะแล้ว เซ็งเลย" เซย์นายน์พูดยิ้มๆ 

"หยุดคิดเรื่องใต้สะดื้อแล้วพาฉันไปซื้อแมวเดี๋ยวนี้" 

"ไปซื้อที่ญี่ปุ่นเอา วันมะรืนเราก็กลับกันแล้ว ซื้อแมวจากไทยไปเดี๋ยวแมวเมาเครื่องบิน" 

"ฮ่าๆ มุขแมวเมาเครื่องบินใช้ได้เลย ฉันชอบแฮะ ฮ่าๆ" เรียวหัวเราะชอบใจ 

 

 

 

--- 

 

 

 

"เดินทางกลับดีๆนะ อย่าไปดื้อกับพ่อแม่มากนะเรียว"  

"ค่าคุณลุงสุดหล่อ" เรียวตอบเสียงหวานก่อนจะสวมกอดลุงตัวเอง 

ที่บ้านของเซย์นายน์ไม่ได้มาส่ง เพราะเซย์นายน์ไม่ให้มา เลยล่ำลากันตั้งแต่บ้าน มีแต่ลุงกับป้าของเรียวมาส่ง เพราะห้ามไม่ให้มาส่งก็ไม่ได้ ลุงไนท์ดื้อ 

"ลุงไนท์จ๋า" เรียวเรียกลุงตัวเองเสียงหวานก่อนจะเอาหน้าถูๆที่หน้าอกของคนเป็นลุงท่าทางเหมือนแมวอ้อน 

"หืม? พูดเพราะแบบนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ" เพราะรู้ทันหลานสาวตัวเองดี ปกติเรียวแทบจะไม่พูดจ๊ะพูดจ๋า ถ้าไม่อยากได้อะไร 

เรียวฉีกยิ้มให้คนเป็นลุง 

"ขอค่าขนมหน่อยจ้า"  

"เธอเป็นใครเนี่ย ฉันไม่รู้จัก" 

"โห้ลุง เล่นงี้เลยเหรอ ขอเงินไม่ได้เลยนะ ทำเป็นไม่รู้จักกันเลย กับหลานก็งกเหรอลุง" 

"มี 20 บาทเอาไหม?" 

"20 ก็เอา" 

"ขี้งกแบบนี้แสดงว่าโดนที่บ้านตัดค่าขนม" 

"พูดเหมือนตาเห็น ลุงรู้ได้ไงอะ?"  

"ไม่มีเดือนไหนที่เราไม่โดนตัดค่าขนม โดนตัดทุกเดือน" 

"ขอยืมเงินสัก 20 ล้านได้ไหมลุง เดี๋ยวอายุ 50 เรียวเอามาคืน" 

"แหมมม...ป่านนั้นลุงก็ตายไปแล้วไหมล่ะ" 

"ฮ่าๆ รักลุงนะ"  

"อืม เดินทางปลอดภัยกันนะ" 

"ครับ/ค่ะ" 

"ถ้ามาไทยอีกไปนอนที่บ้านนะเรียว อย่าไปบ้านผู้ชายก่อน" 

"ครับผม บ๊ายบายนะลุง เรียวไปก่อนนะป้ามินนี่" เรียวเข้าไปกอดคนเป็นป้า 

"ป้ารักหนูนะ อย่าไปดื้อกับพ่อแม่มาก" 

"โห้ เห็นเรียวเป็นเด็กดื้อกันหมดเลยอะ เดี๋ยวนี้เรียวเป็นเด็กดี้แล้วน๊า" 

"จ้าๆ เดินทางปลอดภัยนะเซย์นายน์" 

"ครับ ^^" 

"บ๊ายบาย ปิดเทอมเรียวจะพาเรย์มาหานะลุง เตรียมเงินเลี้ยงหลานเยอะๆด้วยล่ะ จะมาหาแต่ตัว" 

"เออ รีบไปเดี๋ยวตกเครื่อง ยัยหลานตัวแสบเอ๊ย" 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#อีก 1 ตอนก็จะจบแล้วนะคะ ^^ 

ตอนหน้าพาเรียวไปหาเพื่อนแป๊บ 

ความคิดเห็น