เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath 47

คำค้น : ไค Kai ไอริส Iris Catch My Breath

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2562 23:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath 47
แบบอักษร

 

สามสาวเพื่อนรักนัดรวมตัวกันก่อนที่ลิลลี่จะกลับไปทัวร์คอนเสิร์ต อิ่มเอมไปกับมื้อเที่ยงที่ร้านโปรด โดยมีสองหนุ่ม ทิวากับณคุณตามมาเป็นเจ้ามือใหญ่ในตอนท้าย 

“ เสียดายพี่ไคไม่อยู่ ไม่งั้นครบคู่เลยนะเนี่ย ”  

“ นั่นสิ พี่ไคไปไหนเหรอ ” ณดาถามเสริมต่อจากลิลลี่ วันนี้ดูแปลกตา เมื่อไม่เห็นร่างสูง ที่ตัวติดกับไอริสอยู่ตลอดเวลา 

“ ให้เค้ามีเวลาส่วนตัวบ้างไหมล่ะครับ คุณภรรยา ” ทิวาตอบแทน เมื่อหันไปเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก 

“ ไคไม่อยู่หรอก บินไปหาเพื่อนที่อิรักตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วอ่ะ ” 

“ อิรัก? ที่นั่นมีสงครามกลางเมืองอยู่นิ ทำไมเพื่อนชวนไปเที่ยวที่อันตรายแบบนั้น ” นักร้องสาวถึงกับงุนงง อีกใจนึงค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ใช่การไปเที่ยวแน่ๆ 

“ ใช่ ไอริสก็เป็นห่วงอยู่เหมือนกัน โทรไปก็ไม่ค่อยมีสัญญาณ ไลน์ไปก็นานๆทีตอบ ” ใบหน้าสวยเศร้าลง เธอคิดถึงเขาจนจะเป็นบ้า 

“ มีห่วงกันด้วยยย สรุปไอริสกับพี่ไค ไม่ใช่แค่เจ้านายกับบอดี้การ์ด อย่างที่พี่คุณบอกใช่มะ ”  

เสียงหวานเอ่ยแซว ณดาแอบสังเกตคู่นี้มานาน ก่อนหน้านี้เธอค่อนข้างสับสนความสัมพันธ์ของสองเพื่อนรัก แต่เมื่อเวลาผ่านไป การกระทำหลายๆอย่างเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนว่าทั้งสี่ก็แฮปปี้กับความสัมพันธ์ในตอนนี้เช่นกัน 

           “ คนดีไปอยู่ไหนมา คู่นี้เค้าแฮปปี้เอนดิ้งกันตั้งนานแล้ว ” ทิวาเอ่ยตอบ 

           “ อ้าวเหรอ ถึงว่า...ช่วงนี้พี่คุณกับลิลลี่สนิทกันดีนะ แอบกิ๊กกันปะเนี่ย ” 

           “ ถามมากจัง สั่งของหวานเพิ่มไหมยัยน้อง ” พี่ชายคนดีถึงกับกุมขมับ  

คนส่วนมากก็รู้ว่าเขากับไอริสดูใจกัน พอมาวันนี้ผู้หญิงที่ยืนข้างเขากลับเป็นสาวน้อยอีกคน จึงไม่แปลกที่ณดาจะสงสัย 

           “ ก็คนมันสงสัยนี่นา...แต่แฮปปี้กันทุกคนก็ดีแล้ว ” 

ทุกคนบนโต๊ะต่างมีรอยยิ้มให้กัน คงมีเพียงฉันที่นั่งหน้าบูดอยู่ในใจ  

1 อาทิตย์ก่อน 

หลังจากที่ไคกลับมาถึงคอนโด เราสองคนยังคงใช้ชีวิตตามปกติ ฉันเห็นไคเปิดอ่านเมล และข้อความอื่นๆแล้ว เขาไม่มีท่าทีจะบอกหรือเล่าอะไรให้ฟัง ผ่านไป 2 วัน มีโทรศัพท์จากต่างแดนติดต่อไคธุระส่วนตัว แต่ประเด็นคือ โทรเข้าเครื่องฉันนี่แหละ! สุดท้ายเขาจึงยอมบอกว่าต้องไปหาเพื่อนที่อิรัก ด่วนแค่ไหนไม่รู้ แต่วันรุ่งขึ้นฉันต้องไปส่งเขาที่สนามบิน ฉันไม่คิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขาเลยสักนิด แต่อย่างน้อยช่วยบอกกันสักหน่อยก็ยังดี ไม่ใช่เงียบหายไปอย่างนี้ หัวใจฉันมันวูบโหวงแปลกๆ  

‘ คิดถึงนายนะ...ไค ’ 

ทางฝั่งอิรักเองก็คิดถึงยอดดวงใจของเขาหนักมากเช่นกัน เสียงระเบิดยังคงดังกึกก้องไปทั่วสมรภูมิ เคยปลอมตัวเป็นทหารรบ เพื่อสืบราชการลับมานักต่อนัก แต่ก็ไม่เคยต้องมาเสี่ยงตายขนาดนี้มาก่อน  

ทุกครั้งที่ทำภารกิจ ผมบอกกับตัวเองเสมอว่าพร้อมตายในหน้าที่ แต่ครั้งนี้ ผมต้องรอด ผมต้องกลับไปหาไอริส จะไม่ยอมตายในสนามรบเด็ดขาด และนี่จะเป็นงานสุดท้ายที่ผมจะทำเพื่อชาติ หลังจากนี้ผมจะใช้ชีวิตทั้งหมดที่มีเพื่อเธอคนเดียว  

           “ เฮ้...ไค อีก 3 เมตรข้างหน้ามีระเบิด เลี่ยงไปอีกทางนะ ” 

           “ แต่ทางเลี่ยงมันเป็นที่โล่งแจ้งนะเว้ย จะให้เลี่ยงยังไงวะ ” 

 “ เห้ยย...ทุกคนหลบ! ” 

บึ้มม....บึ้มมม..... 

เสียงก้อนดินอัดแน่นระเบิดตัวกลางวงกว้าง เหล่าทหารพลานแตกกระเจิงไปคนละทิศทาง ไคจำต้องเบี่ยงตัวหลบไปยันที่โล่งแจ้ง เสี่ยงต่อการโดนเด็ดหัวจากฝ่ายตรงข้าม 

ปั้งงงๆๆๆๆ 

“ เวรกรรมอะไรของไอ้ไควะเนี่ยยย....ผมยังไม่ได้แต่งงาน ขอให้ผมได้มีโอกาสกลับไปตายคาอกเมียด้วยเถิดครับ ” 

 

 ฮัดชิ้วว ฮัดชิ้ววว..... 

“ สงสัยมีคนคิดถึง อิอิ ” ณดาเอ่ยแซว 

“ แต่พี่ว่าคนทางนี้มากกว่ามั้งที่คิดถึงเค้า ” เป็นทิวาที่เอ่ยแซวบ้าง เห็นลูกพี่ลูกน้องสาวไม่สดใสเหมือนเดิม ทำไมพวกเขาจะดูไม่ออก 

“ คิดถึงก็โทรหาเค้าเลย โซนเวลาไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก ” ลิลลี่เสนอ เธอเองก็แอบเอาใจช่วยคู่นี้มานานแล้วเหมือนกัน   

ดูเหมือนว่า...ความคิดถึงจะเล่นงานฉันเข้าแล้วล่ะ ฉันนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่นาน หวังว่ามันจะมีเสียงเรียกเข้าหรือข้อความอะไรจากไคส่งมาบ้าง รอทั้งวันแต่ก็ยังนิ่งเงียบเหมือนเดิม  

1 เดือนผ่านไป..... 

กาลเวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ละคนต่างใช้ชีวิตไปตามเส้นทางของตัวเอง ฉันก็เช่นกัน ยังคงใช้ชีวิตอยู่อย่างลำพังโดยไม่มีเขา.. 

ไคหายไปโดยไม่บอก ไม่ลา ไม่มีแม้แต่ความเคลื่อนไหวใดๆติดต่อกลับมา อดคิดไม่ได้ว่า เขายังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ไหม ฉันพาตัวเองไปตามสถานที่ต่างๆที่เราเคยไปด้วยกัน  เดินผ่านร้านเดิมๆที่เราชอบกิน ที่เดิมๆที่เราชอบไป นัยน์ตาคู่สวยพร่าเลือนไปด้วยหยาดน้ำตา ที่ไหลออกมาราวกับทำนบกลั้นน้ำแตก 

“ ลิลลี่ทนไม่ไหวแล้วนะ เราจะปล่อยให้ไอริสนั่งซึมแบบนี้ทุกวันจริงๆเหรอคะ ” เธอนั่งมองอาการของเหม่อลอย ของเพื่อนอยู่นาน ตั้งแต่กลับมาหญิงสาวเอาแต่นั่งซึมไม่เป็นอันทำอะไร 

“ ณดาว่าเราควรทำอะไรสักอย่าง ปล่อยไว้อย่างนี้ ไอริสได้เป็นโรคซึมเศร้าแน่ ” 

“ ถ้าพี่คุณกับพี่ทิวาไม่ช่วยก็อยู่เฉยๆนะคะ พวกเราจะจัดการเอง ” 

“ ไม่ใช่ว่าไม่อยากช่วย แต่ตอนนี้เราทำได้แค่รอ... ” ณคุณเอ่ยออกมาในที่สุด  

เขาเองก็ไม่เคยนิ่งนอนใจกับเรื่องนี้ แต่เพราะสถานการณ์ที่เป็นอยู่ มันไม่สามารถทำอะไรไปมากกว่านี้ได้จริงๆ 

“ ต้องรออีกนานแค่ไหนคะ ” 

“ ใกล้ถึงวันงานคอนเสิร์ตเรานั่นแหละ แต่ตอนนี้เราอ่ะ...กลับไปพักผ่อนได้ล่ะ พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้ามาซ้อมเต้นต่ออีก ” 

สองคู่รักพากันแยกย้ายกลับรัง เหลือเพียงเจ้าของห้องที่ยังคงนั่งเงียบอยู่บนโซฟา บรรยากาศในห้องถูกปลุกคลุมไปด้วยความเงียบเหมือนทุกวันที่ผ่านมา  

งานคอนเสิร์ตของลิลลี่ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ เป็นการฉลองยอดขายอัลบั้มอันดับ 1 สี่เดือนซ้อนตั้งแต่เดบิวต์มา แน่นอนว่าเหล่าแฟนคลับต่างพากันมาให้กำลังใจอย่างหนาแน่น  

ไอริส ณดา และสองหนุ่ม ถูกจัดให้นั่งอยู่ในโซน VIP บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของแฟนคลับ ไม่ว่าคนบนเวทีจะสั่งให้ทำอะไร ก็มีเสียงตอบรับทุกอริยาบถ ต้องยอมรับเลยว่า ลิลลี่กลายเป็นบุคคลที่มีผลต่อใจคนทั้งโลกไปแล้ว 

3 ชั่วโมงผ่านไป เข้าสู่ช่วงท้ายของคอนเสิร์ต ความสนุกยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เสียงร้องอันทรงพลังของลิลลี่ยังดีไม่มีตก เธอเกิดมาเพื่อเป็นนักร้องจริงๆ พอถึงโหมดเพลงช้า ไฟทุกดวงถูกดับลงเหลือเพียงความมืด สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนในงาน  คาดว่าน่าจะมีการเซอร์ไพรส์แฟนๆแน่  

และไม่ผิดจากที่คิด ภาพหนุ่มสาวคู่รักคูหนึ่งถูกฉายบนจอโปรเจ็คเตอร์ขนาดใหญ่ ฉันจะไม่ลุกยืนเลย ถ้านั่นไม่ใช่รูปของ...ฉันกับไค   

“ ลิลลี่อยากมอบเพลงนี้ ให้กับเพื่อนรักและพี่ชายที่แสนดีของลิลลี่ ขอชื่นชมในความมั่นคงของทั้งคู่ ไม่ว่าจะเจอเรื่องร้ายดี ทั้งสองไม่เคยปล่อยมือกัน ลิลลี่เชื่อว่าอีกไม่นานพระเจ้าจะต้องประทานสิ่งดีๆให้กับพวกเขา ขอให้คืนนี้...เป็นคืนที่ดีสำหรับทุกคนนะคะ ” 

แอบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ยิ่งได้ภาพคืนวันเก่าๆที่เรามีกัน ถูกถ่ายทอดไปพร้อมๆกันเสียงเพลงเบาๆของลิลลี่ นี่นางกำลังปลอบใจฉันอยู่ใช่ไหม คงจะรู้ว่าฉันคิดถึงไคมาก 

เสียงหวานขับร้องไปถึงท่อนสุดท้าย ไฟถูกดับลงอีกครั้ง....พร้อมกับตัวอักษร ภาษาอังกฤษ สว่างชัด ขึ้นมาทีละตัว   

I miss you so much   

My little flower….IRIS  

นัยน์ตาหวานหันไปมองบรรยากาศโดยรอบ คนในงานต่างพากันถือดอกไอริสเรืองแสงเป็นสีเดียวกัน ฉันยืนตกตะลึงในความสวยของมัน แต่จู่ๆ พี่คุณเดินจูงมือฉันไปทางหน้าเวที เหมือนทุกอย่างถูกเตรียมมาเพื่อฉันในวันนี้ ระหว่างทางยังคงมีตัวอักษรขึ้นให้อ่านเรื่อยๆ จนกระทั่ง... 

Is it too late now  

W i l l  Y o u  M a r r y  M e ?  

ฉันเดินมาหยุดอยู่กลางฟอลแบบงงๆ พี่คุณกับลิลลี่หายไปไหน ใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ ฉันทำตัวไม่ถูก รู้แค่ว่าต้องออกไปจากตรงนี้ ในขณะที่กำลังจะเดินกลับนั้นเอง มือปริศนากลับดึงแขนฉันไว้ นี่ก็หันหลังกลับอย่างไว กลัวมาปล่อยไก่ในงานเพื่อน แต่แล้วเมื่อหันไปมองหน้าคนที่ดึงแขนชัดๆดีๆ ฉันเหมือนคนโดนสต๊าฟให้หยุดนิ่ง ในหัวนึกอะไรไม่ออก นอกจากชื่อของคนตรงหน้า  

    “ ไค... ” 

“ ว่าไงคะ ไอริสจะแต่งงานกับไคไหม ? ” 

“ ฮึก หายไปไหนมา! ” 

ฉันเข้าไปสวมกอดคนตรงหน้าอย่างไว เขาดูผอมไปกว่าเดิมมาก แก้มนุ่มๆที่ฉันชอบแอบหอมเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด นี่เขาไปทำอะไรมา? มีคำถามมากมายอยู่เต็มหัว คิดว่าคืนนี้ก็คงถามไม่หมด  

“ ตอบคำถามไคก่อนสิครับ say YES ไหม ” 

“ ไม่... ” 

“ คนดี ไม่รักกันแล้วเหรอ ” 

“ ไม่ คนรักกันที่ไหนเค้าหายไปนานขนาดนี้ ปล่อยให้รอจนฟุ้งซ่านจะเป็นบ้า ไอริสไม่รัก... ” 

“ อื้อออ... ”  

ปากเรียวถูกประกบจูบท่ามกลางสายตานับร้อยพันที่เป็นสักขีพยาน กองเชียร์หลักยังแอบเขินหน้าแดงอยู่หลังเวที ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะใจกล้าถึงเพียงนี้ และนี่คงจะเป็นคอนเสิร์ตที่น่าจดจำไปอีกนาน  

“ ขอโอกาสให้ผู้ชายคนนี้ครั้งสุดท้ายนะครับ ผมรักใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากคุณ แต่งงานกันนะ ” 

“ อร๊ายยยย แต่งเลย แต่งเลยๆๆ....... ” เสียงร้องเชียร์ดังกระหึ่มไปทั่วฮอล ทั้งเขินทั้งอาย รู้เลยว่าพรุ่งนี้ต้องเป็นข่าวดังแน่  

สองสายตาประสานกันราวกับว่าโลกทั้งใบมีกันแค่สองคน ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากของทั้งคู่ ทันใดนั้นไอริสใช้มือเรียวประคองใบหน้าหล่อก้มลงรับจูบจากเธอ ไคบดกลีบปากนุ่มอย่างพอใจในคำตอบ  

ในที่สุดสวรรค์ก็ได้ยินคำอ้อนวอนของฉัน สิ่งที่ฉันภาวนาก่อนนอนทุกคืนมันเกิดขึ้นจริงแล้ว  

‘ เขากลับมาหาฉันแล้ว ’  

 

############################### 

ไรท์กลับมาแล้วเช่นกัน ฮื้อออออๆๆๆ 

เวลาไม่กี่เดือน เกิดเรื่องราวมากมายขึ้นในชีวิตเรา 

ทั้งเศร้าและแฮปปี้ปนๆกันไป บางเวลาก็เข้าโหมดหน่วงนิดๆ555555 

อาทิเช่น ญาติเสีย เตรียมงานรับปริญญา และล่าสุดกลับมาคลองโสดอีกครั้ง  

ที่หายๆไป คือ แต่งบทหวานๆไม่ได้ ไม่อินในหัวเลย กลัวทำออกมาไม่ดีเลยขอกลับไปจูนตัวเองก่อนดีกว่า 

ตอนนี้ ไรท์โอเคขึ้นมากแล้วค่ะ พร้อมกลับมาสร้างความสุขให้ทุกคนต่อแล้ว :') 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว