email-icon facebook-icon

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่าา ^/////^

12 พี่เลี้ยงของคุณลูกหรือไม้กัน...ของคุณพ่อ? 1

ชื่อตอน : 12 พี่เลี้ยงของคุณลูกหรือไม้กัน...ของคุณพ่อ? 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2562 16:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12 พี่เลี้ยงของคุณลูกหรือไม้กัน...ของคุณพ่อ? 1
แบบอักษร

12 พี่เลี้ยงของคุณลูกหรือไม้กัน...ของคุณพ่อ? 1 

“พี่โอม พี่เป็นยังไงบ้าง แยมมาแล้วนะ!”  

ยลดาก้าวลงจากรถ หันมาเห็นอิรวัฒน์นั่งอยู่บนเสื่อในสวน แม้จะประหลาดใจเพราะไม่เคยเห็นเขาในลักษณะติดดินอย่างนี้มาก่อน แต่เธอก็ส่งยิ้มแล้วทักทายออกไปด้วยความสนิทสนม

จะไม่สนิทได้อย่างไร ในเมื่อเธอกับเขาเคยคบหาดูใจกันมาก่อน เมื่อสมัยที่ยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ก่อนที่ยลดาจะตัดสินใจไปเรียนต่อแล้วก็ต้องผิดหวังอย่างแรง เพราะจู่ๆอิรวัฒน์ก็มาขอเลิก เขาสารภาพว่าเขาชอบรินรดา ดังนั้นความสัมพันธ์จึงจบลงแบบที่เธอนั้นต้องเจ็บปวด

ยลดาไม่ยอมกลับเมืองไทยมานับตั้งแต่นั้น จนเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ เธอเพิ่งทราบข่าวว่ารินรดาเสียชีวิตไปพร้อมกับพี่ชายของเขา เธอถือว่า นี่เป็นโอกาสอันดีที่เธอจะได้กลับมาหาเขา ในเมื่อไม่มีรินรดาแล้ว คนที่สมควรจะได้แต่งงานกับพี่โอมก็ต้องเป็นเธอเท่านั้น

ทว่าเมื่อสาวเท้าก้าวเดินเข้าไปใกล้ แล้วเห็นหญิงสาวคนที่มีเด็กหญิงตัวจิ๋วนั่งอยู่บนตัก ข้างๆกันกับอิรวัฒน์นั้น ยลดาก็ถึงกับชะงักงัน ตกใจ

“รินรดา!” อ้าว ก็ไหนว่าตายไปแล้ว!? 

“ไม่ใช่หรอกครับคุณแยม นี่คือคุณอศิรา เป็นพี่เลี้ยงคนใหม่ของน้องแก้มอิ่มครับ” ชาคริตรีบอธิบาย นั่นทำให้คนฟังโล่งใจได้บ้าง แต่ก็นิดเดียวเท่านั้น

ก็ทำไมพี่เลี้ยงเด็กคนใหม่ถึงหน้าเหมือนรินรดาขนาดนี้ ยลดาถึงกับยิ้มไม่ออก เธอจ้องแล้วก็จ้องอีก นึกเกลียดใบหน้าสวยใส ดูหวานเป็นผู้ญิ้งผู้หญิงนั่นจับใจ!

แต่ก็นะ...แต่งเนื้อแต่งตัวปอนๆ ไม่ได้เสริมส่งหน้าตาสวยใสของเจ้าตัวเลย...ก็แค่พี่เลี้ยงเด็กนี่นะ จะมาแต่งตัวดิบดีได้อย่างไร...ก็สมกับฐานะแล้วนี่!

“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง...ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ พี่เลี้ยงของน้องแก้มอิ่ม หน้าเหมือนรินรดามาก...แต่ก็แค่หน้าตาที่เหมือน พอดูรวมๆแล้ว...ก็ไม่เหมือนกันเท่าไหร่” หญิงสาวยิ้มหวาน วิจารณ์อศิราเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงความนัยของการดูถูกดูแคลนเอาไว้

“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ต้องขอโทษด้วย ที่ดิฉันแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อยนัก ก็อยู่แต่ในบ้าน ไม่ได้ตั้งใจจะแต่งไปอวดใคร อวดแค่คุณโอมคนเดียวก็ไม่ไหวจะรักจะหลงกันแล้วค่ะ” อศิราพูดแล้วก็เกาะแขนอิรวัฒน์แล้วฉีกยิ้มหวานเจี๊ยบ

เธอเต็มใจจะรับตำแหน่งแฟนกำมะลอของเขา ทันทีที่เห็นหน้าหยิ่งๆเหยียดๆ เชิดๆน่าหมั่นไส้ของยลดา!

“พูดอะไรของเธอ นี่เธอเป็นแค่พี่เลี้ยงเด็กไม่ใช่หรือไง พี่โอมคะ ทำไมพี่เลี้ยงน้องแก้มอิ่มพูดจาอย่างนี้ล่ะ?”

ยลดาไม่พอใจในทันที เธอไม่ได้ถ่อมาถึงนี่เพื่อจะพบว่า มีสาวใช้ในบ้านมาแย่งเขาไปครองเรียบร้อยแล้วหรอกนะ!

ไม่มีทาง พี่โอมน่ะเหรอจะยุ่งกับสาวใช้ท่าทางปอนๆอย่างนั้น!

“เอ่อ...ก็อย่างที่อศิบอกไปนั่นละนะแยม...อศินอกจากจะเป็นพี่เลี้ยงของน้องแก้มอิ่มแล้ว เธอยังจะมาเป็นคุณแม่ของน้องแก้มอิ่มด้วย” อิรวัฒน์แบ่งรับแบ่งสู้ ไม่อยากใช้วิธีนี้เลย แต่ทำยังไงได้ เขาไม่อยากวุ่นวายมากไปกว่านี้ ทุกวันนี้แค่ต้องทำงานด้วย ดูแลลูกสาวตัวจิ๋วด้วย เขาก็แทบไม่มีเวลาคิดอะไรแล้ว

“แม่จ๋า แม่” หนูน้อยราวกับรู้บทบาทหน้าที่ ร้องเรียกอศิราอย่างสนิทสนม ดิ้นรนออกจากอ้อมแขนของบิดาเพื่อเข้าไปกอดคลอเคลียอยู่กับอ้อมอกของอศิราอย่างมีความสุข

ยัยหนูน้อย ยิ้มแป้นหน้าบานไม่กลัวแก้มจะแตกเลย

ยลดามึนงงไปหมด นี่คืออะไร ทำไมเด็กเล็กๆอย่างน้องแก้มอิ่มที่แม่ตายจากไปแค่สองเดือนถึงยอมรับคนอื่นมาเป็นแม่อย่างง่ายดาย หรือเพราะว่าอศิราคนนี้ หน้าตาเหมือนรินรดามาก หนูน้อยก็เลยเข้าใจผิด คิดว่าเป็นแม่ของตัวเอง?

“ละ...ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย...แยมไม่ตลกด้วยนะพี่โอม เลิกล้อกันเล่นสักทีเถอะ”

หญิงสาวโวยวาย หน้าเสียไปเลยเมื่อเห็นความสนิทสนมของทั้งสามคน นี่เป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบที่ไม่มีใครสามารถเข้าไปแทรกกลางได้เลย

เธอไม่ได้หวังว่าจะมาเจอภาพนี้ ยลดาผิดหวังอย่างแรง!

“พี่ไม่เคยล้อเล่น เธอน่าจะรู้ดีนะแยม”

อิรวัฒน์โอบไหล่เล็กๆของอศิรา ดึงให้เธอเข้ามาแนบชิดกัน รับรู้ได้ถึงกระไออุ่นของร่างนุ่มนิ่ม คงเพราะเขาดึงเธอแรงเกินไป ทำเอาอศิราอุทานเบาๆ แต่หนูน้อยแก้มอิ่มนั้นเข้าใจว่าคุณพ่อเล่นด้วย เลยหัวเราะคิกคัก ชอบใจใหญ่

แม่หนูชอบที่ได้ใกล้ชิดกันทั้งสามคน เพราะมันช่างอบอุ่นมากมาย...

“อศิราเป็นพี่เลี้ยงของน้องแก้มอิ่ม แล้วก็เป็นคนรักของพี่ด้วย เราคบกันอยู่ ก็อย่างที่เธอเห็น...ขอบใจที่อุตส่าห์แวะมาเยี่ยมนะ จริงสิ แก้มอิ่มครับ ธุน้าแยมหน่อยสิลูก” อิรวัฒน์บอกกล่าวยืนยันกับยลดา ก่อนจะหันมาหาหนูน้อย ก้มบอกให้แม่หนูยกมือไหว้เพื่อนของเขา

เด็กหญิงตัวจิ๋วจ้องมองยลดาอยู่ชั่วแวบ แล้วเมินหน้าหนีกลับไปซุกอกอศิรา ไม่ยอมหันกลับมามองยลดาเลย นี่ทำให้คนถูกเมิน เสียหน้าเป็นอย่างยิ่ง!

“สงสัยน้องแก้มจะเหนื่อยแล้วค่ะ ถ้ายังไง ขอพาแกไปพักผ่อนก่อนนะคะ” อศิราตัดบท เห็นท่าทางอแงไม่ยอมยอมญาติดีกับยลดาของแม่หนูแล้วก็คิดว่าไม่ควรจะฝืนบังคับแก ดังนั้นเธอควรจะพาน้องแก้มอิ่มเข้าไปในบ้าน ปล่อยให้เพื่อนเก่าเขาได้คุยกันตามลำพังน่าจะดีกว่า

แต่ไม่คิดว่า อิรวัฒน์จะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ

“ไปสิ งั้นฉันจะไปส่งลูกพร้อมเธอก่อนแล้วกัน คริต ช่วยพาคุณแยมไปที่ห้องรับแขกก่อนนะ จัดของว่างต้อนรับให้ดีด้วยล่ะ”

เขาสั่งคนสนิทแล้วก็หันมาโอบไหล่อศิราพาเดินเข้าไปในบ้านด้วยกัน น้องแก้มอิ่มหันมาจ้องมองบิดาตาโตแป๋ว หัวเราะคิกคักชอบใจ

หนำซ้ำยังหันมาแลบลิ้นให้ยลดาด้วย! 

“อะไรกันเนี่ย คริต นายเห็นมั้ย น้องแก้มอิ่มแลบลิ้นล้อเลียนฉัน!” หญิงสาวโวยวาย เสียทั้งใจและหน้า ทำไมแม่หนูน้อยไร้เดียงสาจะต้องตั้งตัวไม่ชอบหน้าเธอด้วย นี่เธอมาดีนะ!!

“คุณหนูคงล้อคุณเล่นเท่านั้นเอง อย่าถือสาเลยครับ” ชาคริตหัวเราะเบาๆในลำคอ เขาเองก็เห็นเหมือนที่ยลดาเห็น

น้องแก้มอิ่มหวงคุณพ่อ และแน่นอนว่าคงไม่ยอมยกคุณพ่อให้ใคร นอกจากคุณแม่สุดที่รักของเจ้าตัว

งานนี้เจ้านายจะรอดไหมเนี่ย...ไม่ใช่รอดจากคุณยลดาคนสวยนะ แต่เป็นคุณแม่กำมะลอของน้องแก้มอิ่มต่างหาก

 

**************************************** 

****มาต่ออีกแล้วนะคะ อศิต้องรับบทหนักเลย พี่โอมเสน่ห์แรงจริงจริ้ง แต่ไม่เป็นไรนะคะ มียัยหนูเป็นตัวช่วย แก้มอิ่มไม่ยอมให้ใครมายุ่งกับแม่จ๋าแน่ๆค่ะ อิอิ  

ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่ะ ^___< 

 

 

ความคิดเห็น