ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : INTRO BY TIM

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 252

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
INTRO BY TIM
แบบอักษร

TimandNamsai. 

#เป็นแฟนคนใส 

 

  

INTRO BY TIM 

  

 

“กรี้ดด น้องน้ำใสน่ารักเว่ออ” 

 

“ฮืออ อยากเข้าไปหอมหัวกระหล่ำนั่น” 

 

“ถึงจะเสียใจที่น้องมีผัว เอ้ย แฟนแล้วก็เถอะแต่ฉันหยุดรักน้องไม่ได้แกก” 

 

“ฮือออ” 

 

  

         ทิม หรือ ทินกร ชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดแห่งคณะวิศวะกรรมศาสตร์สาขาเครื่องกล ที่กำลังเดินผ่านหน้าคณะของตนอย่างปกติแต่ที่ไม่ปกติเช่นทุกวันนับตั้งแต่ที่เขามี แฟน เป็นตัวเป็นตน

 

“แล้วแฟนน้องคนไหนวะ กูไม่เห็นน้องอัพรูปให้เห็นเต็มๆหน้าเลย”

“เออว่ะ แต่กูได้ยินมาว่าเหล่าแฟนคลับน้องกำลังตามสืบอยู่เว้ย ล่าสุดคือเห็นน้องเดินควงกับผู้ชายใส่ช็อปเว้ย!”

“เฮ้ย งั้นก็เป็นคณะเราอะดิ สาขาไหนวะๆๆ”

“ช็อปสีกรมก็คือเครื่องกลจ้า!”

 

 

เฮือก!

 

 

“กรี้ดด ของแรร์คณะเราเลยสาขานี้แต่ละรุ่นคือมีน้อยแต่อยากใช้สอยมาก!เห็นหน้าเปล่าๆ”

 

“ฮึ ตามถ่ายไม่ทันอะแอดมินเพจกลัวว่าถ้าเข้าใกล้แล้วน้องจะจับได้”

 

 

..โล่งอก

 

 

“แต่เดี๋ยวก็คงสืบได้แหละ เป็นแฟนน้องทั้งทีเราต้องตามสืบให้ได้สิว่าไอ้คนนั้นมันดีกับน้องจริงรึป่าวหรือหวังแค่ฟันแล้วทิ้ง!แต่ถ้ามันทำแบบนี้จริงนะฉันนี่แหละจะเป็นฟาดหน้ามันด้วยรองเท้าสูงแปดนิ้ว!”

 

 

เฮือก! ปะ แปดนิ้วเลยหรอ..

 

 

ขายาวรีบสาวเท้าวิ่งหนีออกจากสถานที่น่ากลัวของเหล่าแฟนคลับแต่ไม่ว่าจะเดินผ่านไปไหนข่าวลือของ น้องน้ำใสมีแฟนแล้ว ก็ผ่านหูเข้าอยู่ทุกที่

อุส่าต์เตรียมใจไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ นี่ขนาดยังไม่เปิดตัวเป็นจริงเป็นจังขึ้นมานะ..แค่นี้เขาก็รู้สึกว่าชีวิตจะอยู่ยากขึ้นแล้ว!

 

 

แต่ถ้าถามว่าจะ เลิก ไหม?

 

 

บอกเลยว่า  ไม่! 

 

 

อย่าว่าแต่คนอื่นที่หลงน้องเกินเลย แม้แต่เขายังหลงน้องจนโงหัวไม่ขึ้นยิ่งมาเป็น แฟน ด้วยกันแล้ว..ฮึ้ยย

 

 

 

อะ มัวแต่โม้จนไม่สนใจคนอ่านเลย งั้นผมจะแนะนำตัวสั้นๆนะครับ..

 

สวัสดีครับ ผม นาย ทินกร หรือจะเรียกว่า ทิม ตอนนี้เรียนอยู่คณะวิศวะกรรมศาสตร์ สาขา เครื่องกล มหาวิทยาลัยxxx

ผมมาเรียนที่นี่ได้สามปีแล้วครับ อีกไม่กี่ปีก็จบแล้วและแน่นอนว่าตั้งแต่ที่เรียนมาปีนี้เป็นปี แรก ที่ผมได้มีแฟนกับเขาเป็นตัวเป็นตนสักทีตั้งแต่ที่พึ่งย้ายมาเป็นปีหนึ่งใหม่ๆ

แต่เผอิญความรักของผมดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยสงบสุขดั่งคนทั่วไปเท่าไหร่…

 

 

เพราะนอกจากจะมีแฟนเป็น ผู้ชาย แล้ว…

 

 

น้องยังเป็นบุคคลสาธารณะหรือเรียกง่ายๆว่า เน็ตไอดอลที่อยู่เฉยๆก็มีแฟนคลับล้นลามเพราะความน่ารักใสๆของน้อง…

 

 

 

ก็รู้อยู่หรอกว่าน้องดังคนชอบทั่วมหาลัยลามไปถึงสถาบันข้างๆๆๆ แต่ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้ไงเพราะตามปกติของผู้ชายก็ไม่ได้สนใจเรื่องทำนองนี้มากนัก..

 

 

มารู้ก็ตอนที่พวกเราตกลงคบหาดูใจกัน น้องก็แสดงความจริงใจอย่างเต็มที่ด้วยการโพสรูปภาพผมกับน้องลงบนไอจีส่วนตัว โชคดีมากที่รูปน้องลงเป็นรูปแรกๆที่เราเริ่มเดตกันมันจึงมีขัดเขินกันบ้างผมเองก็ปิดหน้าตาตนเองเพราะความเขินจึงไม่ได้เห็นหน้าผมมากนัก

 

แต่พอน้องโพสลงไปไม่ถึงชั่วโมงโทรศัพท์ไอโฟนสีขาวสวมเคสน่ารักตามฉบับคนน่ารักก็สั่นเป็นเจ้าเข้า ไอ้ผมที่มือไวก็ขอแอบเปิดดูก็ได้รู้ถึงความจริงว่ามีคนทั้งเม้นและไดเร็กมาหาน้องนับไม่ถ้วน บ้างก็เสียใจ บ้างก็พยายามหลอกตัวเอง และที่หนักสุดก็คือมันถามหาถึงบุคคลในภาพที่เป็นผมเองอย่างกับว่าจะตามไปถล่มผม!

 

 

เพราะฉะนั้นสถานงสถานะในเฟซที่คุยกับน้องดิบดีก็ถูกพับไปเพราะผมยังไม่อยากเป็นคนดังชั่วข้ามคืน

 

 

อ่า..แต่ผมว่าคงไม่นานหรอกเพราะเห็นสายตาน่ารักๆเวลาที่ผิดหวังแล้วก็ใจร้ายไม่ลง..

 

 

 

ครืด ครืด

 

 

พอขายาวหยุดอยู่ตรงหน้ารถบิ้กไบค์คู่ใจสีน้ำเงินตัดดำมือถือของตนก็สั่นเป็นจังหวะของเสียงเรียกเข้า มือแกร่งหยิบไอโฟสีดำสวมใส่เคสลายท้องฟ้าสีสดใสที่ไม่เข้ากับบุคลิกคนแมนๆแต่ที่ต้องใส่เพราะใส่เป็นคู่ต่างหาก

 

 

หน้าจอขึ้นชื่อของคนที่โทรเข้ามาอย่าง น้อง <3 เจ้าตัวก็รีบกดรับทันที

 

 

“ว่าไงครับน้อง”  ทิมกรอกเสียงลงไปอย่างนุ่มนวลที่สุดที่ตนไม่รู้ว่าสามารถพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงมันดูทุ้มแหบๆแต่น้องบอกว่าชอบเขาก็ไม่สนเรื่องอื่นแล้ว

 

[พี่ทิมอยู่ไหนหรอครับ?]   น้ำเสียงใสๆดังเล็ดลอดออกมาจากปลายสายแต่ทว่ามันดูแหบแปลกๆไม่เหมือนอย่างเคย..

 

“พี่กำลังจะขับรถกลับไปครับ น้องใสเป็นอะไรรึเปล่า?ทำไมเสียงแปลกๆ..”  เห็นว่าเสียงคนน้องเริ่มแหบพร้อมกับเสียงเล็กเสียงน้อยที่เล็ดน้อยออกมาเขาก็นึกหวั่นไหวว่าคนน้องจะเกิดบาดเจ็บหรือป่วยเป็นอะไร

 

[อึก…ใสจะไม่ไหวถ้าพี่ทิม..แฮ่ก ไม่รีบ อะ มา]

 

ใบหน้าหล่อเข้มเริ่มขมวดคิ้วหนักเมื่อได้ยินน้ำเสียงของคนน้องเริ่มห่างเหินออกไปเรื่อยๆ

 

“ใจเย็นๆนะน้องตอนนี้อยู่ที่ห้องใช่ไหม?เดี๋ยวพี่จะรีบขับไปหาไม่เกินห้านาทีแน่”

 

ดีที่คอนโดของเขาอยู่ใกล้มอถ้าหากซิ่งรถขับคงไม่เกินห้านาทีแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นขับรถยนต์ไปส่งน้องที่โรงพยาบาลน่าจะทันการ

 

[อ้ะ อย่าขับ..ฮื่อ แล้วนะ..]

 

“ไม่ได้ครับ น้องใสกำลังอาการแย่เดี๋ยวพี่จะพาไปโรงพยาบาลนะ”

 

[ฮื่อ ไปทำไมอ่า..]

 

“กะก็น้องดูท่าจะไม่ดี..”

[ผมรู้สึกดีอยู่ต่างหาก..]

 

“ครับ?”

 

[ก็น้อง แทม ของพี่กำลังสั่นอยู่ในตัวผมขึ้นมานี่นา อ้า]

 

“..แทม..?”  เขาว่าเขาเริ่มจะรู้อะไรๆมาบ้างแล้วละ..

 

[อื้อ! แทมที่ผมตั้งชื่อให้ ดิลโด้ที่ผมสั่งทำพิเศษให้ขนาดเท่าพี่รูปทรงเดียวกับพี่แบบเป๊ะๆไงครับ 

“อ๋ออ..ไอ้แทม..”

[งื้ออ ไม่ไอ้สิครับเพราะพี่ทิมกลับมาช้าใสทนไม่ไหวเลยให้แทมมาช่วยก่อนเพราะฉะนั้น รีบกลับมา นะครับ จุ้บ]

 

 

ติ้ด

 

 

และสายก็ถูกตัดไปพร้อมกับร่างไร้สติของผมเพราะรับรู้ถึงการกระทำของแฟนตนเองที่ถูกดาหน้าว่าเป็นหนุ่มใสซื่อแต่ตอนนี้กำลังทำกับ ไอ้..

 

 

อ่า นี่ผมลืมได้ยังไงนะ…

 

 

ว่าน้องน้ำใสของผมไม่ได้ ใส อย่างชื่อหรืออย่างฉายาที่เขาลือกัน

 

 

เพราะมันเป็นแค่บุคลิกของน้องที่ไม่ได้ปรุงแต่งขึ้นมาแต่แค่มีบุคลิกอีกด้านหนึ่งที่มีแค่คนสนิทเท่านั้นที่จะรู้ได้ต่างหาก..

 

 

แรกๆก็อดทึ้งไม่ได้ว่า เอ่อ ว่าน้องจะเป็นแบบนี้แต่เพราะน้องแสดงความจริงใจออกมาด้วยการที่บอกเขาตรงๆก่อนที่จะได้คบกันจริง เขาถึงได้มองคนน้องในอีกแง่มุมหนึ่งและยอมที่จะรับนิสัยที่แตกต่างจากที่เห็นมาก่อนแล้วค่อยปรับตัวเข้าหากันไปๆมาๆก็ดูไม่หนักหนาเท่าไหร่พวกผมจึงเริ่มคบกันอย่างจริงจัง

วงวารหลงน้องเข้าแล้วมันออกยากครับ ได้แต่ทนๆและยอมรับชะตากรรมตนเองไปเพราะหัวใจมันไม่ยอมไปไหนแล้ว..

 

 

เอาละมัวแต่พล่ามไม่ได้นะไอ้ทิมเดี๋ยวน้องหลงไอ้แท่งแทมตัวปลอมขึ้นมาแล้วเขาอาจจะโดนน้องเขี่ยทิ้งเอาได้ต้องไปทวงคืนสิทธิ์ของคนเป็น ผัว แล้ว!

 

++++++++++++ 

มาเจิมเรื่องใหม่หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ 

ติดตามตอนต่อไปได้เลยจ้า 

ความคิดเห็น