ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 360

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 14:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

 

 

นิวเคลียร์ Part   

ไปอารมณ์เสียจากไหนมาเนี่ย    ดูท่าแล้วแกมม่าอารมณ์ไม่ดีแน่นอนเพราะฉะนั้นผมต้องประเมิณสถานการณ์ก่อน     

“ทำไมไปนั่งอยู่กับไอ้นั้น” ไอ้นั้นนี่มันไอ้ไหนว่ะ     

“ใครหรอ?”  

“ก็ไอ้คนที่นั่งอยู่กับนิวอ่ะรู้จักกันหรือไง” ก็ต้องรู้จักอยู่แล้วสิถ้าไม่รู้จักจะนั่งคุยกันทำไม    

“รู้จักสิเขาเป็นพี่รหัสนิวเอง    เขาชื่อพี่บอมดูเหมือนพี่บอมจะปลื้มแกมด้วยนะชมใหญ่เลยว่าแกมเก่งอย่างนั้นอย่างนี้”    

“จริงหรอ” 

“ก็ใช่นะสิที่จริงแล้วที่พี่บอมมานั่งเป็นเพื่อนวันนี้ก็เพราะอยากเจอแกมนั้นแหละ”  

“แล้วทำไมไม่บอกแต่แรกล่ะ” ใครจะมีเวลาไปบอกมาถึงก็เรียกให้ขึ้นรถเลย  

“ก็แกมเหมือนอารมณ์ไม่ดีอ่ะ  ใครจะกล้าบอก”  

“ก็นึกว่ามันจะมาจีบนิวเลยเผลอหงุดหงิดนิดหน่อย” ไม่นิดแล้วมั่งแบบนั้นน่ะ    

“ถ้าพี่เขามาจีบนิวจริงๆแล้วแกมจะทำไม”  

“ก็คนมันหวงอ่ะ    นิวเป็นเพื่อนแกมนะเป็นมาตั้งนานแล้วนะ  แกมไม่ยอมให้ใครมาแย่งนิวไปง่ายๆหรอก” หึใครจะมาแย่งผมได้    แล้วอยากเป็นเพื่อนตลอดไปหรือไงกัน  

“ชั่งเรื่องนั้นก่อนเถอะ  ตอนนี้นิวหิวแล้วเราแวะกินข้าวก่อนได้ไหม”  

“งั้นก็แวะห้างละกันเนาะ      วันนี้มีหนังเข้าใหม่ด้วยเราดูกันก่อนไหมแล้วค่อยกลับบ้าน”    

“โอเค   เดี๋ยวนิวโทรบอกแม่ก่อน” ว่าแล้วผมก็กดโทรศัพท์หาคุณแม่สุดสวยของผมบอกว่าวันนี้จะกลับดึกถ้าไม่บอกเดี๋ยวคุณนายท่านจะเป็นห่วง      

 

“อยากกินอะไร” ทันทีที่เดินเข้ามาในห้างแกมม่าก็ถามขึ้นว่าจะกินอะไร     เอาจริงผมก็หิวอยู่หรอกแต่คิดไม่ออกจริงๆว่าจะกินอะไร  

“แกมเลือกเลย   ตอนนี้นิวคิดอะไรไม่ออก”     

“งั้นกินชาบูละกันคนไม่เยอะดี”  

“เอางั้นก็ได้หิวจะแย่แล้วเนี่ย”   

หลังจากที่ตกลงกันได้ว่าจะกินชาบูแกมม่าก็พาผมเดินตรงมาที่ร้านทันที    ระหว่างทางก็มีคนขอถ่ายรู้กับแกมม่าบ้าง  ถึงแกมจะไม่ใช่ดาราแต่ก็พอมีคนรู้จักอยู่บ้าง   ส่วนผมก็มีหน้าที่ถ่ายรูปให้บ้างแต่ก็มีบางคมมาขอถ่ายรูปผมด้วยสงสัยผมหล่อแน่เลย     

“กินเยอะๆจะได้โตเร็ว”    

“เรามันก็โตเท่ากันนั้นแหละ   แต่แค่นิวตัวเล็กกว่าเท่านั้นเอง”  

“นั้นแหละกินเยอะๆ” ว่าแล้วแกมก็ตักชาบูใส่ถ้วยให้ผมซะเยอะเลยแต่ไม่เป็นไรผมกินหมดฮ่าๆๆ      

หลังจากทานข้าวเสร็จแกมก็พาผมมานั่งรอที่หน้าโรงหนังเอาจริงๆก็เหลือเวลาอีกตั้งสามสิบนาทีกว่าหนังจะฉาย    แต่ผมขี้เกียจเดินเล่นเลยมานั่งรอแทน    

“แกมๆเรามาถ่ายรูปไปอวดไอ้พี่ฟาโรห์กันดีกว่า” เราถ่ายรูปเล่นกันนานพอสมควรแต่อยู่ๆก็มีมารมาพจน เฮ้อ  

 

“แกม  มาดูหนังหรอมิ้นขอดูด้วยคนสิ” มากับเพื่อนแท้ๆยังจะมาขอดูกับคนอื่นหน้าเบื่อจริงๆเลย 

“ฉันคงไม่สะดวก” แกมตอบไปได้หน้าไม่สบอารมณ์อย่างแรง   ถ้าผมเป็นเธอผมคงรีบเดินออกไปจากตรงนี้แล้ว    แต่เสียใจเธอไม่ใช่ผมครับ   

“ไม่สะดวกอะไรแกมมิ้นขอดูด้วยคนนะคะ” พูดอย่างเดี๋ยวไม่พอเดินมานั่งข้างแกมแล้วยังกอดแขนเอาหน้าอกซุกอีกต่างหาก   เป็นผู้หญิงแบบไหนเนี่ย 

“เธอมากับเพื่อนไม่ใช่หรอทำไมไม่ดูกับเพื่อนเธอล่ะ” แกมพูดไปด้วยพยายามแงะแขนเธอออกไปด้วย  แต่ดูท่าแล้วเธอคงไม่ยอมง่ายๆแน่     

“ก็มิ้นไม่อย่าดูเรื่องนั้นอ่ะ” ไม่อย่าดูแลแล้วมาตั้งแต่แรกทำไม  

“งั้นเธอก็นั่งรอตรงนี้ก่อนละกันฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”  

“เดี๋ยวสิแกมรอมิ้นก่อน”   

“ฉันเข้าห้องน้ำชายถ้าเธออยากตามมาก็เชิญ” แกมพูดกับเธอแล้วก็เดินมาคว้ามือผมเดินตรงไปห้องน้ำทันที   

“นิวรอตรงนี้นะไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำ”  

“ก็ไม่ได้จะพามาเข้าห้องน้ำจริงๆสักหน่อย”  

“อ้าวแล้วมาทำไม”  

“ก็หนีเธอนะสิไม่รู้จะตามมาทำไม”  

“ก็ไปทำอะไรกับเขาไว้ล่ะ    เขาถึงตามมาแบบนี้” อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าผู้หญิงคนนี้เคยมีความสัมพันธ์ยังไงกับแกมมาก่อน 

“เรื่องมันนานแล้วเลิกพูดถึงเธอเถอะ   แล้วตอนนี้ยังอยากดูหนังอยู่ไหม”   

“ไม่อยากดูแล้ว!” ตั้งใจจะมาดูหนังเงียบแต่ถ้ามีคนอื่นดูด้วยผมก็ไม่อยากดูแล้ว  

“งั้นเราก็กลับบ้านกัน”    

“เฮ้ย! แกมแต่เราซื้อตั๋วหนังแล้วนะเสียดายตังแย่เลย”  

“ชั่งมันเถอะน่าตังแค่นี้เองไม่ตายหาใหม่ได้    เรากลับบ้านกันเถอะ”  จ้าพ่อคนรวยเฮ้อเซงหนังก็ไม่ได้ดู    

 

***ไรท์กลับมาแล้วทุกคนไรท์ขอโทษนะที่หายไปนาน และก็ขอบคุณทุกคนที่ยังรออ่านนิยายของไรท์นะ รักทุกคนจุ๊บๆ***  

ความคิดเห็น