ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นจนรัก-7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2562 09:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นจนรัก-7
แบบอักษร

Pน่าน

ตั้งแต่เมื่อเย็นที่ผมพานักโทษไปไว้ที่กระท่อม มันเป็น

กระท่อมกลางป่าและมันคงไม่กล้าหนี้ไปไหน ลูกคุณหนูแบบมันคงทำอะไรไม่เป็น แต่คืนนี้มันรู้สึกแปลกๆ

"นอนไม่หลับ"ผมพึมพำกับตัวเอง

เช้า

กว่าผมจะหลับได้ ก็เช้าแล้ว วันนี้จะให้นักโทษไปทำงานในไร่ อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะทนได้นานแค่ไหนลูกคุณหนูแบบนั้นเคยโดนแดดหรือเปล่า แต่ไม่เป็นไรอยู่กับผมนะจะได้โดนแดด จะว่าผมโหดร้าย ผมไม่เถียง แปดโมงผมเดินมารอมันในไร่ที่นัดไอไผ่ไว้

"ช้า คนงานคนอื่นเขาเริ่มงานกันหมดแล้ว"

"ขอโทษครับนาย"

"อืม มึงไปทำงานได้แล้ว"

"ทุกคน!! นี่คนงานใหม่ใช้งานมันได้อย่าให้มันอู้ แล้วก็อย่ามีใครช่วยมัน เข้าใจมั้ย"

"เข้าใจครับ/คะนายหัว"

"ไปทำงานได้ ส่วนมึงมานี้"

"ครับ"มันเดินตามผมมาเรื่อยๆ

"มึงถอนหญ้าตรงนี้ให้หมด ถ้าไม่เสดคืนนี้มึงเจอกูทำโทษแน่"ผมสั่งมันแค่นั้น ที่นี่ยิ่งสายแดดก็ยิ่งแรง มันจะทนไปได้สักกี่น้ำ

pเจ้าคุณ

เขาสั่งให้ผมถอนหญ้ามันไม่ใช่น้อยๆเลย ที่คนคนเดียวจะทำเสร็จ แต่ถ้าคนมันไม่เสร็จเขาบอกว่าเขาจะทำโทษ ผมคนโหดร้ายแบบเขาคงไม่รู้สึกอะไร

ผมถอนหญ้าได้สักพัก แดดที่นี่ยิ่งสายก็ยิ่งแรงยิ่งผิวขาวแบบนี้มันเลยดูออกง่าย ปานนี้หน้าผมคงแดงไปหมดแล้ว

'พี่ส้ม นั้นคนงานใหม่พี่'ผมได้ยินคนงานข้างๆพูดกัน

'ไหน ทำไม่มันขาวจังหวะอีดาว'

'ใช่พี่ฉันได้ข่าวมาว่ามันมาอ่อยนายหัวของพี่ด้วย'

'จิงเหรออย่างนี้ต้องเจอกู'ผมรู้สึกว่าผมกำลังจะมีเรื่องผมเลยเดินหนี้ออกมา

"มึงจะไปไหน"ผมเดินต่อไม่ได้สนใจ

"กูถามมึงไม่ได้ยินเหรอ"ผมหันกลับไปมองพวกเธอ

"เรียกผมเหรอครับ"

"เออ กูเรียกมึงนายหัวเป็นของกู"คนนี้น่าจะชื่อส้ม ส้มเป็นคนตัวสูงอยู่พอสมควร สูงกว่าผมอะนะรู้สึกตัวเองเตี้ย ผิวสีแทนอวบนิดๆ

"ใช่นายหัวเป็นของพี่ส้ม พี่ส้มเป็นว่าที่นายแม่ของที่นี้"เอ่อ ส่วนคนนี่น่าจะชื่อดาวนะ สูงประมาณผมแต่

เธอดูตัวเล็กผอมๆ

"ผมไม่ได้จะแย่งนายหัวไปจากพวกคุณ"

"กูไม่เชื่อ ตัวก็เตี้ยขี้เหร่ก็ขี้เหร่ผอมแบบนี้ยังเสนอหน้าไปอ่อยนายหัว"

"ผมไม่ได้อ่อยนายหัวของคุณ แล้วคุณก็เป็นผู้หญิงไม่ควรทำกิริยาแบบนี้ด้วย"

"พี่ส้มมันว่าพี่ไม่ทีมารยาท จัดการมันเลยพี่"

"มึงว่ากูเหรอ อีดาวไปจับมัน"แล้วคนชื่อดาวก็มาจับผมไว้

"ปล่อย บอกให้ปล่อยใง"ผมพยายามดิ้น แต่ก็ไม่หลุด

เพี้ยะ

"นายหัวเป็นของกู"

"ปล่อยนะปล่อย"พรึ่บ ผมสลัดตัวออกจากคนชื่อดาวจนหลุดออกได้ ผมรีบจับมือคนชื่อส้มที่กำลังจะตบผมอีกรอบ คนงานเริ่มมุงดูแต่ไม่มีใครเข้ามาช่วย

"หยุด!!พวกเทอทำอะไรกัน"

"เอ่อ นายหัวคนงานใหม่มันทำร้ายส้มคะมันตบส้มด้วย"

"ใช่คะนายหัวดาวก็โดนคะ"

"ฉันยังไม่ได้ถาม"

"น้องเจ้า! เป็นอะไรมั้ย"พี่ไผ่วิ่งมาหาผม

"ผมไม่เป็นอะไรครับ"

"หึแรด มาทำงานวันแรกมึงก็ก่อเรื่อง"

"ผมไม่ได้แรดแล้วผมก็ไม่ได้ก่อเรื่องด้วยพวกเขาสองคนมาหาเรื่องผมก่อน"

"ไม่จิงคะนายหัว มันหาเรื่องส้มก่อนมันด่าส้มด้วยคะ"

"พอ! มึงมีหลักฐานอะไรมายืนยัน"

"คนงานเป็นพยายานให้ผมได้"

"ไหนใครเห็นอะไรพูดออกมา"ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

"ไม่มีใครพูดใช่มั้ย ส้มมันด่าอะไรเธอ"

"$/?!:/'"*::/?!,คะนายหัว" ผมได้แต่ยืนงง เธอพูดว่าอะไร

"เธอแน่ใจนะว่ามันพูดแบบนี้ เมื่อกี้ส้มพูดว่าอะไร"ใครจะไปรู้เล่า

"ไม่รู้ครับ"

"ตอแหล! นายหัวอย่าไปเชื่อ"

"หยุด เธอคิดว่าฉันโง่เหรอมันเป็นคนกรุง"

"อะเอ่อ ส้มขอโทษคะ"

"ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้เธอทั้งสอง แยกย้ายไปทำงาน ส่วนมึงมานี่"ผมได้แต่เดินตามเขาไป

"ช้า" อะเขาเดินมาจับมือผม

"คุณเดินช้าๆ ผมเดินไม่ทัน"

"เตี้ยแล้วเดินช้าอีก"เขาเดินช้ากว่าเดิม ผมเดินตามเขามาเรื่อยๆจนถึงโรงอาหาร

"คุณเรามาโรงอาหารทำไม่เหรอ"

"มึงไม่หิวข้ารึใง บ่ายกว่าแล้ว"

"หิว"

"ป้าแมนมีอะไรกินครับวันนี้ "

"ป้านึกว่าจะไม่มากินข้าวแล้ว มีแกงเผ็ด ต้มยำ น้ำพริก แล้วก็ไข่ต้มคะ อ้าวเจ้ามากับนายหัวเหรอป้ามองไม่เห็นนะ"

"ครับ"

"ก็มันเตี้ย เอาทุกอย่าให้เด็กเอาไปให้ที่โต๊ะข้าวสองนะป้า"

"มึงมานี่"ผมเดินมาเข้ามาที่โต๊ะ

"นั่งลง"

"ครับ"ผมกับเขานั่งรออาหารสักพักจนมีคนยกอาหารมาที่โต๊ะ

'ข้าวมาแล้วคะนายหัว'

🥀ฮัลโลลลล

เงียบจุงงงง😂

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น