ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นจนรัก-4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2562 13:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นจนรัก-4
แบบอักษร

"ฉันเช็คเสร็จแล้วให้คนงานเอาของไปเก็บได้เลยนะช้าง "

"ครับนายหัว ผมว่านายหัวไปทานข้าวเถอะครับมันบ่ายกว่าแล้ว"

"อืม แล้วมึงไม่ไปกินข้าวเหรอ"

"ไม่ครับนายหัวผมไม่ค่อยหิว"

"เอองั้นกูไปละ"ผมก็เดินออกมาที่โรงอาการถึงจะเป็นเจ้านายผมก็ไม่เคยแบ่งชนชั้น

"ป้าแมนวันนี้มีอะไรกินบ้างครับ"ป้าแมนเป็นหัวหน้าแม่ครัวครับ ป้าแมนเป็นเมียของลุงบุญครับผมเคารนับถือเหมือนพ่อแม่อีกคน

"อ้าวนายหัว วันนี้มีแกงไตปลา แกงเลียง ไก่ทอด น้ำพริก แล้วก็ไข่เจียวคะ นายหัวจะทานอะไรคะ"

"งั้นผมเอาทุกอย่างเลยครับ"

"คะนายหัวไปนั่งเลยเดี่ยวให้เด็กยกไปให้"

หลังจากทานข้าวเที่ยงเสร็จผมก็กลับไปดูเอกสารรอนักโทษที่จะมา

17:40น.

"นายครับ"ผมนั่งเซ็นเอกสารอยู่ แต่ได้ยินเสีบงไอช้างเคาะเรียก

"เข้ามา มีอะไรว่ามา"

"คนที่นายให้พาตัวมามาถึงแล้วครับ นายจะให้พาตัวไปไว้ไหนครับ"

"มาถึงแล้วสินะ เอาไปไว้ห้องฉัน"

"เอ่อ ครับนาย"

...

แกร้ก

"นอนหลับสบายมั้ย"

Pเจ้าคุณ

"อื่อ ที่นี่ที่ไหน"ก็จำได้ว่าเราอยู่บนรถนิทำไม่ถึงมาอยู่ที่นี้ได้

เครง

"อะ โซ่ทำไม?"ทำไมขาผมถึงมีโซ่คลองไว้ละ

แกร็ก

"นอนหลับสบายมั้ย"

"คุณ เมื่อตอนนั้นนิ"ทุกคนจำคนที่ผมเดินชนได้มั้ยตอนไปสมัครงานทำไม่ถึงมาอยู่ที่นี้

"ใช่ฉันเอง และฉันก็เป็นเจ้านายของนายด้วย"

"แล้วคุณเอาโซ่มาคลองขาผมไว้ทำไม ปล่อยผมนะ"

"ไม่ นักโทษไม่มีสิทธิ์ต่อรอง จำเอาไว้"เข้าพูดเสร็จก็เดินเข้ามาหาผม

"อย่าเข้ามานะ ผมไม่ใช่นักโทษของคุณ"ผมขยับชิดหัวเตียง

"มึงเป็นนักโทษของกู ครอบครัวมึงมันเลวมึงต้องเป็นคนชดใช้ให้กู"

"ผมไม่รู้เรื่อง "

"มันจะไม่ใช่ได้ใงในเมื่อมึงเป็นลูกชายคนโต อย่าเสียเวลาดีกว่ามึงเตรียมรับผลกำที่ครอบครัวมึงทำไว"เขาพูดเสร็จก็ดึงขาผมจนร่างผมมาอยู่กลางเตียง

"อะปล่อยนะปล่อยสิ "ผมพยายามดิ้นขัดขืน

"ไม่ ยิ่งมึงดิ้นกูยิ่งมีอารมณ์"

"ฟอด ตัวมึงหอมมากกูจะทำให้มึงช้ำไปทั้งตัวเลย งับ"

"อ้ะ เจ็บฮึกเจ็บ อย่ากัด ปะปล่อยนะ"เข้าทั้งกัดทั้งดูด ตามร่างกายผมยิ่งผมดิ้นมากแค่ไหนเขาก็ทำผมแรงขึ้น จนไม่รู้ว่าเสื้อผ้าผมโดนถอดไปตอนไหน

"อย่ามองนะ"ทั้งตัวผมไม่มีอะไรปกปิดเลย เขาคนนั้นยังมีกางเกงอยู่

"อะ ยะอย่าจับปล่อยนะ "

"แค่จับก็มีอารมณ์ ร่านไม่เบาเลยนะมึง ไม่ใช่รูมึงคง

พรุ่นหมด"

"อ้ะ อย่าขยับไม่นะปล่อยนะ"

"ปากบอกให้กูปล่อยแต่ตัวมึงกลับ หึร่าน เดี่ยวกูจะช่วยมึงเองช่วยให้มึงหายคัน"มันเป็นคำพูดที่เจ็บ และผมก็รู้ชะตากรรมของตัวเอง

"อึก อะๆช้าหน่อย จะเสร็จ อะช้าๆอร้ายย" เขาจับเข้าที่น้องชายผมชักขึ้นชักลงจนผมปลดปล่อยออกมา

"หึ ทีนี้เป็นของจริงแล้วมึงเตรียมตัวให้ดีละ มึงจะได้ตกนรกทั้งเป็น" พรึ่บ แล้วเขาก็ลุกออกจากเตียง ผมได้แต่นอนมองเค้าผมไม่มีแรงเหลือแล้วผมกินแต่ข้าวเช้าจนตอนนี้ยังไม่ได้กินข้าว เข้าเดินไปหยิบกล้องมาตั้งหันมาทางเตียง

"อะ เอากล้องมาทำไม"ผมถามเขาระหว่างที่เขาถอดเสื้อผ้าที่เหลือออก

"หึ คืนนี้กูจะทำให้ลูกชายคนโตของนิรันต์กาลเป็นนางเอกเอวีใง "เค้าเดินขึ้นเตี่ยงมาคร่อมผม

"ไม่ ปล่อยนะปล่อย "ผมพยายามขัดขืดเค้าที่คร่อมผมอยู่จน เพี้ยะ

"ผมขอทะ" มือผมที่พยายามไล่ผลักให้เค้าออกไปจนไปโดนหน้าเค้า

#เอาใจช่วยน้องด้วยย

#อีพี่อย่าทำน้อง

 

 

 

 

ความคิดเห็น