facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่12(1)ผู้หญิงธรรมดาที่น่ารักที่สุด

ชื่อตอน : บทที่12(1)ผู้หญิงธรรมดาที่น่ารักที่สุด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2562 13:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่12(1)ผู้หญิงธรรมดาที่น่ารักที่สุด
แบบอักษร

บทที่12(1)ผู้หญิงธรรมดาที่น่ารักที่สุด 

 

“เราต้องป้องกันเอาไว้ก่อน”  

อมานซิโอยังไม่จบเรื่องแพทริเซียงอนเขา แม้ปากเธอบอกว่าไม่ได้งอนเขา แต่เขาก็ต้องป้องกันเอาไว้ก่อน ดูเหมือนว่าเธอจะอารมณ์เสียง่ายกว่าปกติ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถวางใจได้ อมานซิโอมองไปยังเตียงนอน เห็นว่ามีรอยเลือดอยู่ และเขาต้องจัดการเปลี่ยนชุดเครื่องนอนใหม่ยกชุดด้วยตัวเอง เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็ไปเอาชุดเครื่องนอนใหม่มาเปลี่ยน สำหรับเขาแล้วมันเป็นเรื่องยากเพราะไม่เคยทำ แต่อมานซิโอมีความพยายาม เขาทำมันไปเรื่อยๆ ไม่เร่งรีบจนกระทั่งมันเสร็จสมบูรณ์  

“ที่เหลือก็เสื้อผ้า”  

ชายหนุ่มเริ่มทำงานชิ้นใหม่ต่อเลย อมานซิโอเต็มใจทำไม่ได้ต้องการทำเพื่อเอาใจ แต่เขาคิดว่าเขาต้องทำมันเขาจึงลงมือทำมัน แพนตี้และแม็กซี่เดรสยาวสีฟ้า มันเปื้อนเลือดประจำเดือนของแพทริเซีย ชายหนุ่มจัดการซักมันโดยไม่รังเกียจ แถมยังตั้งหน้าตั้งตาซักจนแพนตี้และแม็กซี่เดรสของหญิงสาวไร้รอยเลือดประจำเดือน 

“เจ๋งว่ะผงซักฝอกอะไรเนี่ย ไม่สิ....เราเก่งต่างหาก” 

ขณะที่ชายหนุ่มกำลังชื่นชมผลงานของตัวเองอยู่นั่นเอง เสียงของแพทริเซียก็ดังขึ้นมา เธอมาตามเขาไปทานอาหารแต่เขายังอาบน้ำยังไม่เสร็จ และก็ดูเหมือนว่าเขามีกิจกรรมอย่างอื่นทำโดยที่เขายังไม่ได้เปลี่ยนชุดเดิมของเขาออกเลย  

“นั่นคุณทำอะไรคะ ฉันบอกให้คุณอาบน้ำแต่งตัวและไปรอทานอาหารไม่ใช่เหรอคะ” 

“อ้อผมเห็นว่ามันเปื้อนเลยซักให้” 

“ชุดฉันน่ะเหรอคะ” 

“ครับ ชุดของคุณและแพนตี้ของคุณ ที่รักผมเปลี่ยนชุดเครื่องนอนใหม่ด้วยนะครับ”  

อมานซิโอกำลังอวดความดีที่เขาได้ทำ แพทริเซียถึงกับหน้าเหวอ เธอไม่คิดว่าเขาจะทำให้เธอแบบนี้ หญิงสาวมองไปยังกะละมังเล็กๆ ที่เขาใช้มันซักชุดของเธออย่างที่เขาได้กล่าวมา มันก็ใช้จริงๆ และเธอก็เดินออกไปจากห้องน้ำไปยังห้องนอนเพื่อดูเตียงนอน อมานซิโอเปลี่ยนชุดเครื่องนอนใหม่ทั้งหมด เธอลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามันเปื้อน หญิงสาวไม่ได้ซาบซึ้งใจ แต่เธอรู้สึกอับอายจนอยากเอาหน้าซุกแผ่นดินหนี เธอรู้สึกเป็นผู้หญิงที่ไม่เอาไหน  

หญิงสาวเดินจ้ำอ้าวกลับมาห้องน้ำอีกครั้ง เห็นอมานซิโอกำลังผลัดเปลี่ยนน้ำเพื่อซักล้างใหม่ หากเขาลงไปซักเครื่องด้านล่างเธอจะไม่ว่าอะไรเลย แต่นี่เขามานั่งอุดอู้ในห้องน้ำแล้วซักมันด้วยมือของเขาเอง ยิ่งคิดยิ่งอับอาย ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน  

“เลิกซักเถอะค่ะฉันจะเอาไปทิ้ง และมันเปื้อนประจำเดือนของฉันนะคะ คุณไม่ควรแตะต้องมัน” 

“ทำไมล่ะ ทีคุณยังกินน้ำผมได้เลย อันนี้ผมก็แค่ซักมันเองนะ”  

‘กินน้ำผม’ เธอเข้าใจมันดีเชียวล่ะว่าเขาหมายถึงอะไร กำลังจะแสดงทีท่าโมโหกลบเกลื่อนอยู่แล้วเชียว ต้องมาเขินอายหน้าร้อนผ่าวเพราะคำพูดลามกของเขาอีก บ้าบอที่สุดเลย!! 

“คนลามก!!” หญิงสาวบริภาษด้วยแก้มแดงระเรื่อ 

“เดี๋ยวผมซักเสร็จจะลงไป”  

เขาไม่สนใจเสียงบริภาษของเธอแต่อย่างใด ตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป จนหญิงสาวต้องนั่งยองๆ ลงข้างๆ แล้วพยายามยื้อแย่งเอากะละมังมาไว้ แต่อมานซิโอก็ไม่ยอม  

“เอ๊ะคุณ!!” 

“อย่าแย่งสิ ผมต้องทำมันให้เสร็จนะ” 

“พอเลยค่ะ ห้ามแตะต้องมันเด็ดขาด”  

“เหลือแค่ล้างน้ำ ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่ม จากนั้นก็เอาไปตากมันไม่ยากเลย” 

“ฟังฉันพูดบ้างสิคะ” 

“ฟังอยู่ครับ” 

“แล้วทำไมถึงไม่ทำตามล่ะคะ” 

“ก็ผมจะทำให้มันเสร็จนี่ครับ” 

“แต่ฉันอายค่ะ รู้สึกไม่ดีที่คุณมาแตะต้องมันแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่เซนซิทิฟสำหรับฉันนะคะ” 

“ผัวเมียก็เหมือนคนๆ เดียวกันนั่นแหละครับ อย่าคิดมากเลย ถ้าผมไม่อยากทำผมก็จะไม่ทำมันเด็ดขาด แต่นี่ผมเต็มใจที่จะทำมันครับ” 

อมานซิโอเป็นผู้ชายที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง มีข้าทาสบริวาลล้อมหน้าล้อมหลัง เขาไม่ต้องหยิบจับอะไรด้วยตัวเองเลย แต่กระนั้นบิดาและมารดาของเขาก็ไม่ได้เลี้ยงดูเขาให้เป็นคนที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ อมานซิโอสามารถปรับตัวเองให้เข้ากับสถานที่และสถานการณ์ต่างๆ และในวันที่เขาตัดสินใจรักผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง เขาหอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่กับเธอ เขาย่อมต้องทำตัวให้เท่าเทียมกับเธอ เขาอยากให้เธอรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่สามารถใช้ชีวิตติดดินได้ อยู่แบบธรรมดาไม่ต้องหรูก็ได้  

“เป็นแบบนี้ตลอดเลย” 

“หากคุณไม่พอใจ ผมจะถอดบ็อกเซอร์ผมให้คุณไปซัก เพื่อความยุติธรรมโอเคไหมครับ” 

“พูดเล่น?” 

“พูดจริงสิครับ”  

เหวอไปอีกรอบ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก เธอควรตอบเขาว่ายังไงดีล่ะ ก็ไม่ได้รังเกียจหรอกแต่เขินอายมากกว่า ซักบ็อกเซอร์ของเขาแล้วในหัวมันก็คิดไปไกล เพราะเจ้าบ็อกเซอร์มันห่อหุ่มบางสิ่งบางอย่างที่แข็งแกร่งของเขา เธอเหมือนยัยโรคจิตเข้าไปทุกที หัวคิดดีไม่ได้เลยตอนนี้  

“ทำไมหน้าแดงครับ” 

“ฉันเขินค่ะ” 

“เขินเพราะคิดลามก?” 

“ใครเขาคิดกันคะ ถอดมาสิคะฉันจะได้ไปซักให้” 

“โอเค”  

ว่าแล้วชายหนุ่มก็ถอดเสื้อผ้าออกจากร่างทั้งหมดแล้วส่งให้เธอ ชายหนุ่มไม่อายสายตาเธอเพราะเขาเป็นผู้ชายสมบูรณ์แบบ รูปร่างของเขามันน่าลูบไล้และน่าทานมาก หญิงสาวแอบกลืนน้ำลายลงคอ นอกจากอารมณ์เธอจะเหวี่ยงขึ้นลงง่ายแล้ว เธอยังรู้สึกหื่นง่ายอีกด้วย เมื่อก่อนก็ไม่เป็นหรอก แต่ตั้งแต่มีเขาเข้ามาในชีวิต อย่างที่บอก หัวคิดดีไม่ได้เลยจริงๆ  

“ค่ะฉันจะไปซักมันเดี๋ยวนี้ รีบอาบน้ำนะคะ” 

หญิงสาวปั้นหน้าบึ้งตึงใส่เขากลบเกลื่อนความเขินอายซึ่งมันก็ไม่มิดเลยสักนิดเดียว เธอกระชากเสื้อผ้าของเขาทั้งหมดมาแล้วเดินจ้ำอ้าวออกไป อมานซิโอมองตามหลังระเบิดเสียงหัวเราะขำกับท่าทีของแพทริเซีย เธอเป็นผู้หญิงน่ารักจริงเชียว 

++++++++++++++++++++ 

อย่างที่บอกนะคะ เรื่องนี้เราเน้นความหวาน มีบ้าบอบ้าง  

พระเอกของเขาพี่แกเกิดมาท่ามกลางความรัก ไม่แปลกที่พี่แกจะอบอุ่นและมีความคิดน่ารัก  

ปล.อมานซิโอมีซื้อที่ไหน อยากไปซื้อมาไว้เหลือเกิน 555 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว