email-icon facebook-icon

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่าา ^/////^

7 วันแรกของคุณแม่

ชื่อตอน : 7 วันแรกของคุณแม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2562 09:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
7 วันแรกของคุณแม่
แบบอักษร

*** ไรท์ขอเปลี่ยนบทที่แล้วนิดนะคะ ตรงน้องแก้มอาบน้ำแล้วน่ะค่ะ ไรท์ขอเปลี่ยนเป็นยังไม่ได้อาบนะคะ แค่เปลี่ยนชุดกับเช็ดตัวเฉยๆ ไรท์แก้ไปทีละบทน่ะค่ะ เลยไม่ทันได้ดูตอนต่อไป (ที่เขียนเอาไว้นานแล้ว) ขออภัยด้วยนะคะ จุบุๆๆๆ **** 

 

7 วันแรกของคุณแม่ 

อารมณ์ดีๆอันแสนอ่อนโยนของอศิรา แห้งหายไปทันทีที่ได้ยินวาจาไม่สร้างสรรค์ของผู้หญิงที่ชื่อเรณู ไม่รู้ว่าเป็นน้องสาวคุณแม่ของน้องแก้มอิ่มจริงหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ ผู้หญิงที่ชื่อเรณูคนนี้ จ้องมองอิรวัฒน์อย่างกับจะกลืนกิน! 

“บ้าหรือเปล่าเนี่ย จู่ๆมากล่าวหาคนอื่นเป็นสิบแปดมงกุฎ เพี้ยนหรือไง ฉันว่าคุณไปไกลๆเด็กหน่อยดีกว่ามั้ย อาการไม่น่าไว้ใจ มิน่า...น้องแก้มอิ่มถึงไม่อยากเข้าใกล้” อศิราตอกกลับอีกฝ่ายไม่ยั้งเหมือนกัน อยากมากล่าวว่าร้ายเธอก่อนทำไม

“กรี๊ด!! เธอว่าใครหะ เธอว่าใคร!!?”

เรณูร้องถามเสียงแหลมแสบแก้วหู อศิราเบ้หน้าและเบะปาก ไม่ไหวจะเคลียร์กับผู้หญิง(ของเขาหรือเปล่าก็ไม่รู้)

“ว่าคุณนั่นละ” ตอบตรงที่สุดในสามโลก

“อ๊าย!! แก! ก็แค่พี่เลี้ยงเด็กกิ๊กก๊อก กล้าดียังไงมาว่าฉัน!!”

เรณูโมโหมาก ไม่เคยมีใครกล้าว่าเธออย่างไม่ให้เกียรติเช่นนี้มาก่อนเลย ฐานะครอบครัวของเธอเข้าขั้นเศรษฐีร่ำรวย มีที่ทางเยอะมากมาจากสมัยรุ่นปู่รุ่นย่า เรณูเกิดมาบนกองเงินกองทองไม่เคยต้องลำบาก มีแต่คนนับหน้าถือตาให้เกียรติในความร่ำรวยของครอบครัว

แต่ยัยพี่เลี้ยงเด็กตัวแสบที่หน้าเหมือนพี่สาวเธอคนนี้ กลับมาว่าเธอ ไม่เห็นหัวกันบ้างเลย กล้าดียังไง...ก็แค่พี่เลี้ยงเด็ก หาที่ไหนก็ได้ ดีกว่านี้เป็นสิบเป็นร้อยเท่าด้วยซ้ำ!

“แล้วทำไมฉันจะไม่กล้า ในเมื่อคุณมากล่าวหากันก่อน คุณเป็นคนเริ่มก่อน ก็ต้องทำใจที่ต้องถูกตอบโต้กลับด้วยสิ อะไร...อายุก็ไม่ใช่เด็กๆแล้ว ทำไมนิสัยคุณไม่โตเลยล่ะ สู้เด็กๆอย่างน้องแก้มอิ่มก็ยังไม่ได้...เน้อ หนูก็คิดเหมือนกันใช่มั้ยคะน้องแก้มอิ่ม?” อศิราหันมาถามหนูน้อยในอ้อมแขน อีกฝ่ายตาโตแป๋วงงๆ แต่เห็นอศิรายิ้ม เด็กหญิงก็ยิ้มแป้นไว้ก่อน แก้มอิ่มขาวใสเป็นพวงน่าเอ็นดู

“ฮิฮิ”

“แก้มอิ่ม! หนูอย่าไปเข้าข้างคนอื่นสิลูก นี่น้าเรของหนู น้าเรรักหนูนะลูก!”

เรณูขัดใจมาก หลานสาวตัวจิ๋วของเธอแท้ๆ ทำไมไปเข้าข้าง เออออห่อหมกกับคนอื่น เพิ่งจะเจอกันด้วย อย่าบอกนะว่าน้องแก้มอิ่มคิดว่ายัยนั่นเป็นแม่ของเจ้าตัวจริงๆ

ดูสิ แทนจะหันมาเออออกับเธอ หลานสาวตัวจิ๋วกลับเกาะลำคอขาวผ่องของอศิราไว้แน่น ยิ้มแป้นทำตัวเป็นเด็กเรียบร้อยน่ารัก เห็นด้วยกับอศิราในทุกทาง

“อะไร แค่หน้าเหมือนพี่รินก็คิดว่าจะหลอกเด็กได้แล้วเหรอ! แก้มอิ่ม มาหาน้านี่ อุ๊ย!!”

เรณูถลันจะเข้าไป จะแย่งร่างกลมจิ๋วหลิวนั้นมาจากมือของอศิรา นึกรังเกียจที่อีกฝ่ายเป็นแค่คนธรรมดาต่ำต้อย กล้าดีอย่างไรมาแตะต้องหลานสาวของเธอ เรณูไม่ทันได้คิดจริงๆ ว่าหลานสาวของเธอที่ยังพูดไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แทนจะเข้ามาในอ้อมแขนของเธออย่างเต็มใจ กลับตีมือเผียะลงมาบนมือเธอ แล้วร้องลั่น

“แง!! แม่จ๋า ฮือ!!!”

ก็ตีมือน้าสาวไป แล้วเป็นฝ่ายเจ็บเอง เจ้าตัวเลยร้องไห้แง รีบซุกหน้าเข้าไปออดอ้อน “แม่จ๋า” ให้คุณแม่ช่วยปลอบ

“โอ๋...น้องแก้มคนเก่ง ไม่เจ็บนะคะ น้าอศิเป่าเพี้ยง โอมเพี้ยง ไม่เจ็บแล้วใช่มั้ย...” อศิราช่วยเช็ดน้ำตาให้หนูน้อยอย่างอ่อนโยน ถึงไม่เคยเลี้ยงเด็ก แต่ทุกสิ่งที่ทำออกไปนั้นเป็นปฏิกิริยาธรรมชาติ ออกมาจากความเอ็นดูที่มีต่อหนูน้อยผู้น่าสงสารล้วนๆ

“ชุดาช่วยสอนงานอศิราด้วย ต่อไปนี้ อศิราจะมาช่วยเธอดูแลยัยแก้มอิ่ม มีอะไรก็ช่วยสอนเขาด้วยละ” อิรวัฒน์ตัดบทหันไปแนะนำให้ชุดารู้จักกับอศิราอย่างเป็นทางการ รำคาญเสียงหวีดของเรณู ยิ่งมาทำให้ลูกสาวของเขาร้องไห้เสียน้ำตาด้วยแล้ว ก็ยิ่งโกรธอย่างบอกไม่ถูก

“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณอศิรา” ชุดายิ้มแย้มทักทายอศิรา จำได้ทันทีที่เห็นหน้าแล้ว ว่าอีกฝ่ายก็คือ “แม่จ๋า” ของน้องแก้มอิ่ม

“สวัสดีค่ะพี่ชุดา อศิขอฝากตัวด้วยนะคะ” อศิราก้มศีรษะให้อีกฝ่ายแทน เพราะเธออุ้มน้องอยู่ ซึ่งชุดาไม่ได้ถือสา กลับชอบใจเสียด้วยซ้ำที่จะได้อีกฝ่ายมาช่วยกัน

ดูสิ เจ้าจิ๋วเกาะคุณแม่จ๋าไม่ห่างเลย อย่างกับที่งอแงอยู่เมื่อกี้เป็นภาพลวงตาอย่างนั้นละ

“ยินดีเลยค่ะ”

“พายัยแก้มเข้าไปในห้องก่อนเถอะ ชุดา นำทางอศิราไปสิ” ชายหนุ่มสั่งต่อ ไม่อยากให้ยัยหนูมาเห็นเขาทะเลาะกับเรณู เดี๋ยวแกจะตื่นตกใจเสียเปล่าๆ

อศิราอุ้มหนูน้อยเลี่ยงผ่านเรณูเข้าไปด้านในของห้อง แต่เดินผ่านมาเพียงไม่กี่ก้าวก็ต้องสะดุ้งเพราะเสียงแหลมกระชากกระชั้นของเรณู

“อะไรกัน ได้ยังไงคะพี่โอม เรยังพูดไม่จบเลย จู่ๆพี่โอมจะปล่อยให้คนพรรค์นั้นดูแลยัยแก้มได้ยังไงกัน นี่พี่โอมรักลูกจริงหรือเปล่าเนี่ย!?” เรณูโวยวายใส่อิรวัฒน์อย่างลืมตัว ทว่าเมื่อพูดไปแล้วก็ค่อยเอะใจ เธอถึงกับชะงักเมื่อเห็นหน้าดุ ดวงตาวาวโรจน์ของเขา! 

หญิงสาวสะอึก ยกมือแตะปากตัวเอง เผลอตัวไปแล้ว...

“เอ่อ...ขอโทษค่ะพี่โอม...เรไม่ได้มีเจตนาจะว่าพี่...”

เรณูจะรีบเอ่ยปากขอโทษ ทว่าอีกฝ่ายไม่สนใจเลย เขากลับย้อนมาเสียงเข้ม ห้วน กระด้าง

“ถ้าฉันไม่รักยัยแก้มอิ่ม แล้วใครรัก เธอเหรอ?”

“เร...เรขอโทษค่ะ...เรไม่ได้ตั้งใจ เรไม่ได้หมายความว่าพี่โอมไม่รักยัยแก้มอิ่มนะคะ...เรแค่พูดไปไม่ทันคิด พี่โอมอย่าเข้าใจผิดนะคะ...” หญิงสาวรีบบอกพี่เขย แต่อีกฝ่ายกลับเมินใส่เธออย่างเย็นชา

“ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรผิดเลย เข้าใจดีสุดๆต่างหาก เอาเป็นว่า เธอไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องลูกของฉันอีกแล้ว แก้มอิ่มเป็นคนเลือกพี่เลี้ยงของแกเอง เพราะงั้น ถึงไม่ถูกใจเธอมันก็ไม่ใช่ปัญหาของฉันกับลูก...ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว เธอน่าจะกลับบ้านตัวเองไป แล้วถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ไม่ต้องมาอีกก็ได้ ฉันเกรงใจคนนอกอย่างเธอ อุตส่าห์มาวุ่นวาย ทำให้เดือดร้อนกันไปหมด 

อิรวัฒน์เอ่ยอย่างที่ทำให้เรณูงงหนักมาก คิดตามไม่ทัน หรืออีกทีก็คือ “ไม่สามารถยอมรับได้!” 

เขาว่าเธอหรือ ที่บอกว่า ‘เป็นคนนอก...มาวุ่นวาย ทำให้เดือดร้อนนั่นน่ะ...’ 

ไม่ใช่ใช่ไหม เธอไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วเขามาไล่เธอทำไม!? 

“พี่โอมคะ เรขอโทษ เรไม่ได้ตั้งใจ เรก็แค่เป็นห่วงยัยแก้ม...” เรณูก้าวเข้าไปหาเขา พยายามแก้ตัว แต่อิรวัฒน์เดินหนี เข้าไปหาอศิรา อุ้มลูกสาวเข้ามาไว้ในอ้อมแขนแกร่งเสียเอง 

หนูน้อยทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อยที่ต้องผละห่างจากคุณแม่ของเจ้าตัวมา แต่เพราะว่าคนที่อุ้มเธอคือคุณพ่อ น้องแก้มอิ่มจึงยินยอมอยู่ในอ้อมแขนอบอุ่นแต่โดยดี 

“ลูกฉัน ฉันดูแลเองได้ เธอไม่จำเป็นต้องมาวุ่นวาย เธอดูแลตัวเองเถอะ...คริต ส่งแขกด้วย” อิรวัฒน์สั่งลูกน้องคนสนิท แล้วก็อุ้มลูกสาวตัวจิ๋วเดินตรงไปที่บันได 

“อ๊า!” น้องแก้มอิ่มชะเง้อมองกลับมาข้างหลัง ผ่านไหล่กว้างของบิดา มือเล็กป้อมยื่นออกมา ต้องการเรียกให้อศิรามาด้วยกัน 

อิรวัฒน์หยุดเดินทันที เขาเหลียวกลับมามองอศิราแล้วเอ่ยปากบอก 

“เธอก็ตามมาด้วยสิ ต่อไปนี้เธอต้องช่วยกับชุดา คอยดูแลน้องแก้มอิ่มแล้ว อย่าให้แกคลาดสายตาเป็นอันขาด” อิรวัฒน์หันไปบอกอศิราแล้วเดินนำขึ้นบันไดไปชั้นสอง โดยมีชุดาและอศิราเดินตามขึ้นไป 

หญิงสาวไม่ได้หันกลับไปมองเรณู แต่ได้ยินเสียงแหลมสะเทือนใจของฝ่ายนั้น ตัดพ้อต่อว่าพี่เขยของตัวเอง 

“พี่โอม ทำไมไล่เรอย่างนี้...พี่โอม ฮือ...” 

“คุณเร เชิญข้างนอกเถอะครับ เดี๋ยวผมจะให้คนไปส่งที่รถ” ชาคริตเข้ามากันเรณูออกไปอย่างสุภาพ 

ทว่าเป็นความสุภาพที่ช่างเย็นชา ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ดื้อรั้นเลย 

  

ชุดาชวนอศิราช่วยกันอาบน้ำให้น้องแก้มอิ่ม หนูน้อยทำดื้อ ส่ายหน้าดุ๊กดิ๊กจะไม่ยอมลงอ่างน้ำอุ่น ชุดานั้นแสนเหนื่อยใจ คุณหนูแก้มอิ่มเห็นตัวเล็กจิ๋วหน้าตาน่ารักอย่างนี้ แต่ความจริงก็คือ “ดื้อมาก!” 

ก่อนหน้านี้ ชุดาพยายามจะจับแม่หนูอาบน้ำมาแล้ว แต่น้องแก้มอิ่มเอาแต่ร้องไห้ ดิ้น เดี๋ยวก็คลานหนี เดี๋ยวก็วิ่งเตาะแตะหนี ชุดาไม่อยากบังคับด้วยกำลัง จึงพยายามหลอกล่อสารพัด ทว่าก็ยังทำไม่สำเร็จ ได้แต่เช็ดตัวเช็ดผม เปลี่ยนชุดใหม่ให้หนูน้อยไปก่อน จนอศิรามาปรากฎตัว

การมาของอศิราทำให้อะไรที่เคยยากนักหนากลับง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ ฝ่ายนั้นจับแม่หนูจอมดื้อถอดเสื้อผ้าออกจนล่อนจ้อน อุ้มพาไปแช่น้ำอุ่นในอ่างจิ๋ว จากที่เคยดื้อ ไม่ยอม อาละวาดน่าดู คราวนี้ยัยหนูกลับนิ่งเฉย หนำซ้ำอาบน้ำไป ก็อ้อแอ้ชวนอศิราคุยด้วยภาษาที่ยังไม่มีใครเข้าใจแก มีคำเดียวที่จับใจความได้ ว่าเจ้าตัวกำลังพูดคุยอยู่กับอศิราก็คือ “แม่จ๋า”

ชุดาเอง หลายครั้งหลายคราก็แอบมองอศิราด้วยความฉงน สงสัย อศิราบอกกับชุดาว่า ไม่ได้เกี่ยวข้อง ไม่รู้จักคุณรินรดาคุณแม่แท้ๆของน้องแก้มอิ่มมาก่อน แต่คนไม่ได้เป็นอะไรกันเลย ทำไมถึงมีเค้าโครงรูปหน้าที่เหมือนกันขนาดนี้... มันไม่น่าเป็นไปได้

คุณอดุลย์ คุณพ่อของคุณรินรดานั้น ได้ข่าวว่าเป็นคนเจ้าชู้ เลี้ยงผู้หญิงเอาไว้เยอะแยะ...หรือว่าอศิราจะเป็นลูกนอกสมรสคนใดคนหนึ่งของนายอดุลย์?

“พี่ชุดาสงสัยอะไร ถามได้นะคะ ไม่ต้องเกรงใจ”

อศิราคุยกับอีกฝ่ายอย่างเป็นกันเอง ไหนๆก็ต้องทำงานด้วยกัน ควรจะทำความรู้จักสนิทสนมกันเอาไว้ดีกว่า

“เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ ดิฉันเห็นว่าคุณอศิราหน้าเหมือนกับคุณรินรดามากเหลือเกิน...แต่คุณอศิราบอกว่า ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย...ดิฉันก็ยังอดแปลกใจไม่ได้อยู่ดี ไม่อยากเชื่อว่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกันเลยจะหน้าตาเหมือนกันได้ขนาดนี้...”

“พี่ชุดาเรียกอศิเฉยๆก็ได้ค่ะ ไม่ต้องเรียกคุณด้วย รู้สึกจั๊กจี้จัง... อศิเป็นคนธรรมดา ไม่ใช่ลูกสาวเศรษฐีแบบคุณรินรดา เราเป็นพี่เป็นน้องกันได้ค่ะ”

อศิราบอกอีกฝ่าย แล้วก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ชุดาถึงกับอึ้งไป คงเพราะอีกฝ่ายหน้าเหมือนคุณผู้หญิงของบ้านนี้มาก ดังนั้นเธอจึงอดรู้สึกเคารพยำเกรงอศิราไม่ได้

“ค่ะ ถ้าอย่างนั้น พี่ชุจะทำตามที่น้องอศิต้องการนะคะ”

“อืม...แม่ๆ”

น้องแก้มอิ่มมองชุดาสลับไปมากับอศิรา ครู่หนึ่งก็ร้องเรียกคุณแม่แล้วตีน้ำในอ่างไปมาจนบางส่วนกระเซ็นไปโดนหน้าของอศิรา

“อุ๊ย!” หญิงสาวอุทานเบาๆ

“ฮิๆ” แทนที่จะกลัวความผิด เจ้าตัวจิ๋วกลับหัวเราะร่วนจนตาหยี เห็นฟันน้ำนมซี่เล็กๆไม่กี่ซี่

“น้องแก้มอิ่ม หนูแกล้งน้าเหรอ?” อศิราตาโต เธอถูกเด็กตัวจิ๋วแกล้ง!

“ฮ่าๆ” ไม่ตอบด้วยภาษา แต่หัวเราะเสียงดังมาก ตีน้ำกระเซ็นเข้าใส่อศิราอีก หนูน้อยดูคึกจนชุดายังไม่อยากเชื่อ

คุณหนูแก้มอิ่ม เคยสดใสร่าเริงอย่างนี้ด้วยเหรอ ชุดาไม่เคยเห็นมาก่อนเลย!

“น้องแก้มอิ่ม แกล้งน้าอศิเหรอ มานี่เลย มาถูกจับซะดีๆ”

อศิรามันเขี้ยว แม่หนูตัวจิ๋วตัวนุ่มนิ่ม เห็นหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู แต่ก็ดื้อน่าดู กล้ามาแกล้งเธอ อย่างนี้ต้องถูกตอบโต้

“ฮิๆ”

หนูน้อยถูกจับรวบตัวถูสบู่เด็กอ่อนละมุนแต่ฟองครีมฟุ้งไปทั่วห้องน้ำ ร่างจิ๋วดิ้นไปมาเพราะจั๊กจี้ เสียงหัวเราะก็เลยสลับกับเสียงร้องกรี๊ดๆดังมาเป็นระยะจากในห้องน้ำ ทำให้ชายหนุ่มที่เปิดประตูก้าวเข้ามาในห้องชะงักไป

อิรวัฒน์แวะเข้ามาดูว่าลูกสาวกับพี่เลี้ยงคนใหม่จะเป็นอย่างไรบ้าง เพิ่งนึกได้ด้วย ว่าเธอยังไม่ได้ตอบตกลงจะมาเป็นพี่เลี้ยงลูกสาวของเขาเลยนี่นา...

แต่เธอก็ไม่ปฏิเสธเหมือนกัน...เขาตามเข้ามาดูเพราะอยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายเต็มใจทำงานดีหรือไม่ แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะสดใสดังมาจากในห้องน้ำก่อนเป็นด่านแรก

ชายหนุ่มก้าวเข้ามาหยุดยืนดูอยู่หน้าประตูห้องน้ำ แล้วก็เห็นเช่นเดียวกับชุดา

น้องแก้มอิ่ม ลูกสาวตัวน้อยของเขาที่เอาแต่หงอยเหงาซึมเศร้ามาเป็นเวลานาน...หนูน้อยที่นัยน์ตาคลอฉ่ำไปด้วยหยดน้ำตาแทบตลอดเวลา อิรวัฒน์ไม่เคยเห็นลูกสาวหัวเราะร่าเริงเหมือนอย่างเวลานี้มาก่อนเลย

แกคงเข้าใจว่าอศิราเป็นแม่จริงๆ...หากนี่เป็นความสุขของลูก อิรวัฒน์ก็อยากให้สิ่งนี้ คงอยู่ตลอดไป

เขาไม่เสียดายเงินที่จ้างอศิรามาเลย ให้มากกว่านี้ก็ยินดีจ่าย เพื่อความสุขของหนูน้อย

************************************************************* 

*****เจ้าจิ๋วจอมดื้อกลับมาร่าเริงแล้วค่าาา ทำตัวเรียบร้อยน่ารักว่านอนสอนง่ายกับแม่อศิใหญ่เลย แต่ก็ยังไม่วายแกล้งคุณแม่ อิอิ น้องแก้มอิ่มมีความร้ายเหมือนกันนะคะ แต่เนื่องจากยังเล็กมากเลยได้แค่นี้ค่ะ คิกๆ >/////< 

ฝากเจ้าจิ๋วน้อย ขี้แย ขี้อ้อน แล้วก็แสนดื้อ(กับป้าชุ)ด้วยนะคะ ^_____< 

ความคิดเห็น