email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทส่งท้าย

คำค้น : อารมณ์สีชมพู

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 51

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2562 19:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้าย
แบบอักษร

บทส่งท้าย 

              “มิว เรากลับก่อนน้า~”

              “เออๆ กลับดีๆ”

              “อื้อ!”

              ผมที่ยิ้มกว้างให้มิวก็เดินอารมณ์ดีออกมาจากห้องเรียน ก่อนจะเตรียมไปรอพี่ลมมารับตรงด้านหน้าตึก และออกมาได้ไม่นานก็เห็นว่ารถของพี่ลมเข้ามาจอดเทียบแล้ว ผมจึงรีบเดินไปขึ้นรถทันที เมื่อได้เห็นหน้าหล่อๆ แบบพระเอกนิยายของแฟนผมแล้วก็ทำให้ตัวเองยิ้มกว้างไม่หุบ แม้จะเจอการเรียนที่ไม่สนุกมาก็ตาม

              งื้อ พระเอกของก้อน~

              “วันนี้อารมณ์ดีเหรอเอ๋อ”

              “ดีมากๆ เลยครับ จริงๆ ก็ทุกครั้งที่เห็นหน้าพี่ลมเลย”

              “เออ กูเชื่อ”

              คนด้านข้างหัวเราะทำให้ผมยิ้มตาม ก่อนที่เขาจะออกรถโดยที่หยิบถุงขนมมาให้ด้วย

              งื้อ น่ารักที่สุด!

              “พี่ลมเรียนสนุกไหม”

              “งั้นๆ อ่ะ”

              “อื้อ ก้อนก็งั้นๆ แต่ได้เจอพี่ลมแล้วดีใจมากๆ”

              “ปกติก็เจอทุกวันนะ”

              “ครับ แต่ก้อนก็ดีใจอยู่ดี”

              ผมว่าโดยที่หยิบขนมในถุงออกมากิน คนด้านข้างจึงยกมือโยกหัวผมเบาๆ และผมก็ชอบมากๆ ด้วย จนต้องเอนหัวสู้มือเขาเลยล่ะ

              “กูก็ดีใจที่เจอมึง จริงๆ อยากอยู่ด้วยทั้งวันเลย”

              “คิดเหมือนก้อน~”

              “เอ๋อเอ๊ย”

              พี่ลมที่หยิกแก้มผมเบาๆ ก่อนจะตั้งใจขับรถทำให้ผมเลิกชวนเขาคุยแล้วมากินขนมแทน ถึงยังไงก็ได้เจอแล้ว วันนี้ผมคงได้อยู่กับพี่ลมทั้งวันอยู่ดี

              แม่จ๋า ก้อนไม่ได้ตั้งใจติดแฟนน้า

              พี่ลมมาทำให้ก้อนติดเอง...

              ผมที่นั่งยิ้มกรุ่มกริ่มกับตัวเองได้ไม่นานก็กลับมาถึงคอนโดพี่ลมแล้ว เราทั้งคู่ลงจากรถก่อนจะพากันขึ้นไปด้านบน ผมมีความสุขมากๆ ตั้งแต่มาอยู่กับพี่ลม แม้เมื่อก่อนจะฟินกว่าก็ตาม แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกหึงเขาทั้งอย่างนั้น

              ผมเคยเชียร์พี่ลมกับคนอื่นแหละ ฮือๆ

              แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้พระเอกนิยายเป็นของก้อนแล้ว

              งื้อ ยังกับฝันไป!

              “พี่ลมๆๆ”

              “ว่าไงแฟน”

              ผมที่ตั้งใจจะชวนอีกฝ่ายคุยก็เขินไปชั่วขณะที่โดนตอบกลับมาแบบนั้น ก่อนจะต้องยกมือกุมแก้มตัวเองไว้เมื่อปากนั้นยิ้มกว้างไม่หุบ

              เขินนนนนนน~

              “ก้อนดูวิธีทำสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมามาล่ะ วันนี้ก้อนจะทำให้กินนะครับ”

              “เอาสิ รอชิมนะครับ”

              “จะตั้งใจสุดๆ เลยยยย”

              ผมที่ยิ้มกว้างหลังจากที่วันนี้มิวชวนเล่นโทรศัพท์ในเวลาเรียน เลยทำให้ผมได้ดูยูทูปวิธีทำสปาเก็ตตี้ โดยตั้งใจว่าจะทำให้พี่ลมกินให้ได้

              งื้อ จะตั้งใจๆ

              “เอ๋อ มานี่สิ”

              พี่ลมที่เรียกผมให้เข้าไปหาหลังจากที่เราเข้ามาในห้องแล้ว ก่อนที่ร่างของผมจะโดนดึงเข้าไปกอดไว้หลวมๆ พร้อมกับแรงหนักๆ ที่กดลงบนหัว

              “คิดถึง”

              “ก้อนก็คิดถึงพี่ลมมากๆ ครับ”

              “จริงหรือเปล่า”

              “จริงที่สุดเลย ก้อนไม่โกหก เรียนก็คิดถึงพี่ลมแหละ”

              “หึ...น่ารักว่ะ เรียนกูก็คิดถึงมึงเหมือนกัน แต่พี่มึงชอบขัด”

              “พี่กรแค่แกล้งพี่ลมแหละ” ผมหัวเราะเมื่อแฟนผู้ใหญ่ผมพูดถึงพี่ชาย ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอื้อมมือมาดึงแก้มผมเบาๆ

              “แกล้งไปก็เท่านั้น ความคิดถึงห้ามกันไม่ได้”

              “อื้อออ”

              ผมขานรับอย่างเห็นด้วย ก่อนที่พี่ลมจะดึงผมไปนั่งที่โซฟา เวลานี้เราได้อยู่ด้วยกันสองคนอีกแล้ว และแน่นอนว่าผมก็โดนจูบทันทีที่นั่งลง มันเป็นแบบนี้ทุกวัน แต่ผมกลับไม่ชินเอาซะเลย ยิ่งหัวใจที่ทำงานหนักขึ้นทำให้ผมรู้ว่าผมหวั่นไหวกับพี่ลมทุกครั้งจริงๆ

              มีแฟนนี่ชวนให้เขินตลอดเลยน้า~

              สัมผัสแผ่วเบาชวนใจเต้นที่ริมฝีปากจบลงเมื่อพี่ลมพอใจ ส่วนผมนั้นก็ยังคงมีท่าทีเขินเหมือนเดิมจนไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี ก่อนที่คนตรงหน้าจะเข้ามาหอมแก้มผม

              ดะ...โดนอีกแล้ว

              “คืนนี้ขอรักได้ไหมเอ๋อ”

              คำถามของพี่ลมทำให้ผมชะงัก ก่อนจะกระพริบตาปริบๆ มองคนตรงหน้า และสายตาอ้อนๆ ของเขาก็ทำให้ผมพูดไม่ออก

              ก็ ‘ขอรัก’ ที่ว่านั้นมันทำให้ผมเดินไม่สะดวกตลอดเลยนี่นา ฮือ...

              เรียกง่ายๆ ฉบับก้อนก็ NC นั่นล่ะ

              “พะ...พี่ลมทำหน้าอ้อนก้อนก็ปฏิเสธไม่ได้สิครับ”

              “งั้นถือว่าตกลงนะ”

              “อื้อ~”

              “ไอ้น่ารักเอ๊ย...”

              คนตรงหน้ายิ้มพอใจก่อนจะเข้ามาหอมแก้มผมอีกครั้งและอีกครั้ง ผมที่ปฏิเสธไม่ได้ก็ยอมพี่ลมอยู่แบบนั้น จนไม่รู้ว่าเขาจะเบื่อบ้างหรือเปล่า แต่ก้อนชอบมากๆ เลยล่ะ

              ดูเหมือนการมีแฟนคนแรกของผมนั้นจะไม่ได้แย่จริงๆ เพราะพี่ลมดีมากๆ จนทำให้ผมเขินอยู่ตลอดเวลา ส่วนพี่กรนั้นก็เริ่มจะไม่มีปัญหากับพี่ลมแล้ว ทำให้ช่วงนี้เราราบรื่นมากๆ

              ที่สำคัญมันฟินไม่ต่างจากนิยายเลยล่ะ

              พระเอกของก้อนนนนน~      

              แต่ขอร้องอย่า NC บ่อยได้ไหมครับ งื้ออออ

 (จบ) 

 

ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนจบนะคะ ^^ 

สามารถติดตามให้กำลังใจนักเขียนได้ที่ เพจ สาววายผู้ลึกลับ ทวิต @merizelrada 

เจอกันใหม่เรื่องหน้าค่า 

(สำหรับคนรอเล่มติดตามได้จากช่องทางด้านบนเช่นกันค่ะ ^^) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว