งานเลี้ยงการกุศล

เวลา 20.00 น.

ฉันเดินลงจากรถพร้อมกับคุณแฟรงค์ ทุกสายตาที่มองมานั้นมันทำให้ฉันรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก

คุณแฟรงค์ก็ดึงมือฉันให้ไปแขนที่แขนของเขา และก็เดินเข้ามาในงาน

โอ็ย!! ยิ่งมาเจอคนเยอะๆแบบนี้ฉันทำตัวไม่ถูกเลย

หลังจากที่แยกตัวออกมา จากข้างในงาน ฉันก็มีคำถามที่ข้องใจมากกกกก

หลังจากที่กลับเข้ามาในงาน ประธานกรรมการก็ได้กล่าวเปิดงานเสร็จเรียบ นักธุรกิจจากบริษัทต่างๆก็ได้คุยพบป่ะสังสรรค์กัน

ที่เขาถามแบบนี้เพราะเห็นเท้าฉันเริ่มแดง เพราะยืนนานและเดินบ่อย เพราะส้นรองเท้าค่อนข้างจะสูงมาก

คอนโด เวลา 23.00 น.

ฉันก็กลับเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า อาบน้ำเตรียมตัวจะนอนแล้วล่ะ แต่ก็มีเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นก่อน

ฉันก็เดินตามคุณแฟรงค์ไปที่ห้องของเขา

พอหลังจากที่ฉันนั่งลง คุณแฟรงค์ก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ พร้อมเดินกลับมาพร้อมกาละมังใส่น้ำ

คุณแฟรงค์ไม่พูดแต่ดึงเท้าฉันจุ่มลงไปในกาละมัง แช่ไว้ประมาณ 10 นาที เขาก็ยกขาฉันขึ้นมาใช้ผ้าเช็ดและนวดที่ข้อเท้าให้ฉัน

ตึกตักๆๆ 💗💓 ใจเต้นแรงมากเลยโอ็ยยยย

เขินเว้ยยยยย ไม่ไหวแล้ว

จบตอน.....