ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทนำ

บทนำ 

#เมียน้อยมาเฟีย 

 

เครื่องปรับอากาศภายในห้องเย็นสงัด ความเงียบเชียบที่มีเสียงกุกกักจากการขยับเคลื่อนไหวร่างกาย มุมโต๊ะทำงานขนาดกว้างที่มีเรียวแขนขาววางราบพร้อมปลายฝ่ามือที่จิกขย้ำมันแน่น เสี้ยวดวงหน้ากดแนบอยู่บนโต๊ะไม้เย็นเชียบ ไล่ไปที่ท้ายทอยได้รูปมีหนึ่งฝ่ามือใหญ่กำลังจับยึดแน่น ผมสีดำที่เริ่มยาวขยับสั่นไหวตามที่เจ้าของร่างกายขยับโอนอ่อนไปตามแรงกระแทกจากคนเบื้องหลัง ท่อนเนื้อแข็งขืนกดเสียดเข้าสู่ช่องทางคับแน่น กระแทกเข้าออกตามแรงอารมณ์ของผู้คุมเกม เสื้อผ้าตามร่างกายยังคงครบคัน มีเพียงกางเกงที่ถูกร่นลงและแขนเสื้อที่ถูกพับขึ้นเท่านั้น

 

“อ่าอะ….” เสียงครางผะแผ่วดังเครือจากเจ้าของร่างกายบาง ต้องรีบยกมือขึ้นปิดปากของตัวเอง เม้มแน่นและขบกัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางเสียจนเป็นรอยฟันแต่เมื่อคนตัวสูงด้านหลังเริ่มเร่งความเร็ว ขาเรียวเกรงแน่นจนสั่น ความเจ็บปวดที่มากกว่าความรู้สึกดีคือสิ่งที่ได้รับ

“อ้ะ…อ่ะ!” เผลอหวีดร้องเมื่อคนตัวสูงกระแทกตัวเข้าจนสุด กดแนบแก่นกายลงลึกก่อนปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองที่ถึงแม้จะมีเยื่อบางเชียบของถุงยางอนามัยคั้นกลางแต่เขายังคงสามารถรับรู้ถึงความอุ่นของมันได้ และเมื่อใครอีกคนถอนแก่นกายออกบุคคลตรงนี้ถึงต้องรีบดึงกางเกงของตัวเองขึ้นใส่ให้เรียบร้อย

 

…หมับ… ก่อนจะหันกลับไปหาเจ้าของร่างสูงที่ยังคงยืนอยู่ด้านหลัง มือเรียวที่มีรอยคล้ำจากการโดนแดดเอื้อมไปดึงถอดถุงยางออกจากแก่นกายของอีกคน ก่อนจะเก็บมันใส่ลงในกระเป๋ากางเกงของตัวเองเพราะถ้าหากมีคนอื่นเข้ามาเห็นมันอยู่ในถังขยะของอีกคนหลังจากที่เขาเพิ่งจะเดินออกจากห้องทำงานของเจ้าตัวก็คงจะไม่ดีแน่

 

“ตอนสองทุ่มฉันต้องออกไปคุยงานกับลูกค้าใช่ไหม”

“ครับ ตอนนี้เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงบอสจะทานอาหารเย็นก่อนไหม”

 

“ไม่ รถน่าจะติดคงจะต้องออกก่อนซักครึ่งชั่วโมง”

“………..” น้ำเสียงทุ้มเว้นประโยคไป สายตาคู่คมกำลังจดจ้องอยู่กับงานในหน้าจอโน๊ตบุ้คที่ทำค้างไว้

“อีกครึ่งชั่วโมงมาเจอฉันที่รถ”

 

“ครับ” รับคำสั่งจากคนที่ไม่แม้แต่จะชายตามองหน้ากันในตอนที่พูดด้วย รีบเดินออกมาจากห้องทำงานของผู้เป็นนายเพราะในเวลาครึ่งชั่วโมงที่อีกคนบอกนั่นคือเขาจะต้องไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะถึงเวลาที่ต้องออกไปพบลูกค้า เดินลัดเลาะออกมาจากบ้านหลังใหญ่ มาถึงที่พักที่เป็นห้องขนาดเล็กเรียงกันเพื่อใช้หลับนอนสำหรับเหล่าบอดิการ์ด

 

…แกร๊กกก… ภายในห้องที่เปิดเข้าไปแล้วมีเตียงไม้วางอยู่ ขนาดของเตียงซึ่งเป็นพื้นที่ใช้เดินกว้างไม่ถึงสามศอกเลยด้วยซ้ำ คงจะต้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดเพราะชุดนี้ใส่มาแล้วทั้งวันแล้วแถมยังเลอะเหงื่อจากกิจกรรมที่ผ่านมาเมื่อครู่ เปิดตู้เสื้อผ้าที่ภายในนั้นมีอยู่เพียงไม่กี่ชุด มีชุดสูทที่ใช้ใส่ทำงานแล้วก็ชุดสำหรับนอนที่เป็นเพียงเสื้อยืดสีพื้นกับกางเกงขาสั้น

 

“โอ้ย!” ในตอนที่อาบน้ำเผลอส่งเสียงร้องเมื่ออาการเจ็บแสบเกิดขึ้นเพราะกระแสน้ำที่สัมผัสกับส่วนด้านหลัง ใบหน้าเรียวเหยเกแต่ยังทนอาบน้ำต่อ จะต้องทำเวลาเพราะถ้าไปช้าเขามีสิทธิโดนทำโทษได้เสมอ เดินกลับมายังหน้ากระจก มองตัวเองผ่านสิ่งที่สะท้อน ปรากฏภาพของชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปี ใบหน้าแสนจืดชืดไร้วี่แววของความรู้สึก ดวงตาว่างเปล่าที่หม่นหมอง ดรีมเกลียดหน้าตาของตัวเอง เขาเกลียดกระจก เพราะทุกครั้งภาพที่สะท้อนมาจะต้องเป็นชายหนุ่มที่ได้มองแล้วรู้สึกหงุดหงิดอยู่เสมอ เขารู้สึกว่าถ้าใครได้นั่งมองหน้าเขาซักเกินครึ่งชั่วโมงคงจะต้องจิตตกไปตามกัน บุคคลในวัยใกล้เคียงกันดูร่าเริงและสดใสน่าอยู่ด้วยมากกว่าเขามาก

 

ที่จริงความสุขมันหายไปตั้งแต่ที่พ่อของเขาตาย เด็กสลัม ที่ได้ชีวิตใหม่เพราะได้รับการช่วยเหลือ

คุณราเชนคือเจ้านายของเขา ส่วนพ่อของอีกคนคือผู้มีประคุณที่มอบความช่วยเหลือให้แก่เขา

แลกกับการที่เขาต้องคอยดูแลลูกชายของอีกคน แต่ดรีมเคยตีกรอบเอาไว้ว่าบอดิการ์ดควรทำหน้าที่อะไร

 

แล้วเขาก็ไม่ได้คิดเผื่อไว้ด้วยว่าจะต้องทำหน้าที่ใน ส่วนนั้น

แต่ไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหน ที่เขากลับรู้สึกดีกับการได้รับมัน…

 

…เขารักคุณราเชน…

 

“…………” เอื้อมมือลูบตัวเองผ่านกระจก ร่างกายเปลือยเปล่าที่ไร้รอยจากการร่วมรัก มีเพียงอาการเจ็บเบื้องล่างเท่านั้นที่บ่งบอกว่าสิ่งเมื่อครู่ได้เกิดขึ้นจริง บางคนเกลียดการที่คนรักทิ้งรอยตามตัว

 

แต่ในกรณีของดรีม

ถ้ามันเกิดขึ้นกับเขาสักครั้งก็คงจะดี ถ้าหากว่าคุณราเชนจูบตามเนื้อตัวของเขาสักครั้ง…

 

ไม่สิ แค่ให้เขาได้มีโอกาสเอื้อนครางชื่อของอีกคนก็คงจะมากพอแล้ว

ชื่อของอีกคนน่ะเพราะมาก เพราะมากกว่าคำว่าบอสเป็นไหนๆ

แต่ดรีมรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ แค่ที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ก็ดีมากพอแล้ว…

 

# # # # # # # # # #

แงงงงงงงงงงงงอยากกอดหนูตั้งแต่ตอนแรกเลยลูกกกกกกกกกก

💕อ่านเรียงตามนี้ 💕

(ถ้าอยากอ่านแบบเนื้อเรื่องสมน้ำสมเนื้อ ภาษาโอเค ก็อ่านตั้งแต่ทัณฑ์แค้นไปนะ แต่ถ้าอ่านเอาสะใจ เอามันส์ เน้นแรงๆ ก็อ่านไล่ทั้งหมดเลยย)

 

-มึงเคยรักกูบ้างหรือเปล่า  (วิน x ลม )

-รักที่ถูกลืมเลือน (มิวสิค x ไอติม)

-รักนี้เป็นไปไม่ได้ (เซนต์ x ดิน)

-คนนี้ของกู (นิค x ต้นตาล)

-เปลวไฟในรอยรัก (เนม x ไฟ)

-ทัณฑ์แค้นแรงรัก (เหมันต์ x ไม้เอก)

-เวรกรรมหัวใจ (ทาย x บอล)

-กรงรักพันธนาการร้าย (เมฆ x เกรซ)

-เพื่อนร้าย (เฟรม x ทีม)

-เพลิงพ่าย (ภีม x เพลิง)

- บทความรักร้าย (ไนท์ x กาย)

- ถ้ายังรัก ( เกม x เมล )

- บำเรอรักฉบับวายร้าย (พอร์ช x มิกซ์)

- เมื่อผมเป็นได้เพียงตัวร้าย (นาย x แซม)

- กรงกรรมรัก (ไบค์ x เท็น)

- เมียน้อยมาเฟีย (ราเชน x ดรีม )

-ผมท้องไม่มีพ่อ (ธาวิน x กานต์)

-เดิมพันแค้น (ภู x ศรันย์)

-ก็ผมมันแค่ของเล่นบอส (เหนือ x พิณ)

-กำราบสิงห์ (เมธxติณ)

-ของเล่นดารา (คลื่นxใต้หล้า)

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น