เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath 46

คำค้น : ไค Kai ไอริส Iris Catch My Breath

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2562 20:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath 46
แบบอักษร

 

แขกผู้หลักผู้ใหญ่ คนมีชื่อเสียง ต่างพากันมาแสดงความเสียใจให้กับครอบครัวกิตติไพศาล อีกไม่กี่เดือนก็จะครบรอบ 1 ปี การจากไปของนายขจร ไม่คาดคิดเลยว่าลูกสาวที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวจะด่วนจากไปเร็วเช่นนี้ 

การกลับบ้านเกิดของเธอครั้งนี้ เต็มไปด้วยความเศร้าโศก แฟนคลับมากมายต่างแห่กันมาให้กำลังใจเธอ ณคุณสงสารคนรักจับใจ แต่นี่คงเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว ที่พวกเขาจะทำได้ วงแขนแกร่งคอยประคองร่างเล็กไว้ไม่ห่างกาย ใครจะมองเขายังไง นาทีนี้เขาไม่สน เขาจะไม่ปล่อยให้เธอเผชิญกับความโศกเศร้าเพียงลำพัง 

“ ฮึกก ลิลลี่ขอมองหน้าแม่ครั้งสุดท้ายได้ไหมคะ ”  

เขาสงสารแววตาอ้อนวอนนั้นเหลือเกิน แต่คงจะทำตามคำขอเธอไม่ได้ ตั้งแต่นำร่างไร้วิญญาณใส่โรง เจ้าหน้าที่สั่งห้ามเปิดฝาโรงโดยเด็ดขาด เพราะเชื้อไวรัสอื่นๆอาจแพร่กระจายสู่คนปกติได้ 

“ แม่ไปสบายแล้ว อย่าทำให้แม่ไม่สบายใจเลยนะ เชื่อพี่ ”  

เสร็จสิ้นงานฌาปนกิจ ณคุณจูงมือคนรักขึ้นรถกลับบ้าน แน่นอนว่ามีเหล่านักข่าวตัวดีขับรถตามกลับไป เขาไม่ได้แคร์หรือสนใจอะไรมากนัก เพราะอย่างไรก็ไม่สามารถตามเข้าไปเก็บภาพภายในคอนโดได้อยู่ดี 

เขาอุ้มร่างบางออกจากรถเมื่อถึงที่หมาย ลิลลี่หลับไปด้วยความเพลีย ณคุณวางร่างเล็กบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวล มือหนาเกลี่ยไรผมออกจากใบหน้าสวย เปลืองตาบวมช้ำจากการร้องไห้สะสมมาตลอดทั้งอาทิตย์ ร่างสูงก้มลงจูบซับร่องรอยนั้นเบาๆ ส่งมอบกำลังใจให้เธอไม่เคยขาด สาวน้อยเริ่มรู้สึกตัว จ้องมองใบหน้าหล่ออย่างงุนงง ก่อนหลับเธอยังนั่งอยู่บนรถอยู่เลย 

“ ถึงนานแล้วเหรอคะ ” 

“ พึ่งถึงครับ เห็นกำลังหลับสบายเลยไม่อยากปลุก ” 

ณคุณเอนกายนอนลงข้างๆ วาดวงแขนออกเป็นหมอนรองให้เธอหนุน แขนเรียวโอบกอดเอวแกร่งไว้เช่นกัน  

“ ลิลลี่คิดถึงแม่จัง..... ” ไม่มีเสียงตอบรับ เขาจุมพิตกระหม่อมบางของเธออย่างให้กำลังใจ นอนฟังเสียงหวานระบายความรู้สึกอัดอั้นต่างๆ 

“ เข้มแข็งไวๆนะ เดี๋ยวเรื่องดีๆก็ตามมา ” 

“ ลิลลี่ก็อยากให้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน ” 

“ อยากให้มีวันนี้เลยไหมล่ะ? ” เสียงทุ้มเอ่ยถาม ด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ที่เธอไม่อาจมองเห็น  

“ ได้เหรอคะ ” สาวน้อยถามกลับด้วยความตื่นเต้น  

“ ได้สิ เดี๋ยวพี่จะสร้างเรื่องราวดีๆให้เราตอนนี้เลย จุ๊บบ ”  

“ อะ..อืมม อื้อ ” เธอเห็นแววตากรุ้มกริ่มแต่ไม่ทันได้ทักท้วง กลับถูกปิดเสียงหวานไปเสียก่อน  

หนุ่มสาวจุมพิตแลกเปลี่ยนความหวามไหวให้กัน ณคุณมอบจูบดูดดื่มอย่างหวานฉ่ำ จนเธอยินยอมตามการชักนำของเขา มือแข็งจัดการชุดของเธอไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างขาวเนียนไร้สิ่งปกปิด ตาคมแกร่งมองภาพเย้ายวนตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย เขารีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองก่อนจะกระโจนเข้าใส่อกอวบตรงหน้า ปลายลิ้นสากครอบครองเต้าอวบ นิ้วร้ายสะกิดยอดดอกอีกข้างจนแข็งเต่ง มือหนาบีบขยำนวดคลึง จนเธอต้องเปล่งเสียงครางหวานออกมา   

ณคุณพรมจูบต่ำลงมาเรื่อยๆ เขากำลังฉุดเธอขึ้นมาจากความโศกเศร้า แล้วผลักเธอให้จมดิ่งไปกับความปรารถนาแทน ร่างกายสั่นสะท้านไปทุกที่ ที่เขาสัมผัส ขาเรียวถูกจับแยก จมูกโด่งฝากฝั่งลงตรงหว่างขาเล็ก เพียงปลายลิ้นแตะสัมผัสกลีบดอกไม้งามเบาๆ เธอเสียววาบไปทั้งร่างกาย 

“ อ๊ะ...อ๊า ” 

เสียงหวานครางอย่างต่อเนื่อง ยิ่งปลายลิ้นกระดกถี่ระรัว บดขยี้ดอกไม้งาม ละเลียดชิมน้ำหวานที่เธอค่อยๆปลดปล่อยมันออกมา  

“ จ๊วบบๆ ซู๊ดด อ่าห์ ”  

“ ตรงนั้น...อื้อ สะ เสียวว อ๊าาส์ ” 

ตาหวานปรือมองสิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามาในกายเธอ เขาสอดนิ้วชักเข้าออกสร้างความกระสันเพิ่มมากขึ้น สะโพกเล็กยกส่ายระบายความเสียวซ่าน มันกระชั้นชิดและถี่ระรัวจนเธอตั้งรับแทบไม่ทัน ในที่สุดเขาส่งเธอไปแตะสัมผัสวินาทีแห่งความสุขสม สายธารรักไหลทะลักออกมา ณคุณก้มลงดูดซับน้ำหวานอีกครั้ง ก่อนจะดึงนิ้วเปียกชุ่มออก แล้วส่งตัวตนแข็งแกร่งเข้าไปแทน 

ร่างสูงกดสะโพกสอบดันแก่นกายเข้าไปเพียงครั้งเดียวในความคับแน่น ชายหนุ่มครางต่ำอย่างระบายความเสียว เขาขยับร่างกายช้าๆ ก่อนจะเพิ่มระดับความเร็วขึ้นเมื่อความต้องการเริ่มถึงขีดสุด มือหนากอบกุมเต้างาม สะกิดยอดดอกเพิ่มความเร่าร้อน สองแรงช่วยกันบรรเลงเพลงรัก เสียงครางกระเส่าดังก้องทั่วห้องนอนกว้าง สองร่างเกร็งกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่า เขาทำให้เธอสำลักความสุข จนลืมความทุกข์ในใจไปตลอดทั้งคืน  

ลิลลี่อยู่พักผ่อนที่ไทยต่ออีกหนึ่งอาทิตย์ ก่อนกลับไปทำงานตามเดิม อยากหยุดให้นานกว่านี้ แต่คิวงานที่หนาแน่นจึงไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ครั้งนี้ณคุณไม่ได้ตามกลับไปด้วย เขาเองก็มีงานกองโตที่ต้องเคลียร์เช่นกัน  

หลายเดือนที่ผ่านมา ณคุณต้องทำงานทางไกลผ่านการวิดิโดคอล เป็นอุปสรรคการเจรจากับลูกค้าที่ไม่นิยมคุยผ่านกล้อง แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เขาส่งณภัทรเป็นตัวแทนไปเจรจาธุรกิจ ซึ่งก็ประสบความสำเร็จทุกครั้ง ณคุณปฏิเสธที่จะเล่นการเมือง พ่อของเขาจึงดันให้น้องชายขึ้นแท่นหัวหน้าพรรคแทน ระหว่างนี้อยู่ในช่วงสร้างความน่าเชื่อถือไปก่อน  

“ ที่รัก...ไคไปส่งเพื่อนที่สนามบินนะ ” เสียงทุ้มเอ่ยบอกร่างบางที่กำลังนั่งตกแต่งคัพเค้กอย่างเพลิดเพลิน 

“ อื้อ จะไปละเหรอ ” ไอริสเงยหน้ามองแว๊บหนึ่ง ก่อนก้มลงไปสนใจสิ่งของตรงหน้าต่อ 

“ ครับ อยากกินไรไหมเดี๋ยวซื้อมากฝาก ” 

“ อืมม...อยากกินไคอ่ะ ” เสียงใสเอ่ยตอบหน้าตาเฉย กระพริบตาปริบๆ ราวกับเด็กไร้เดียงสา 

“ งั้นกินก่อนไปเลยดีกว่าเนอะ กลับมาค่อยกินต่อดีมะ ” ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ แขนแกร่งคว้าร่างบางไว้ได้ทัน  

“ คิคิ ล้อเล่นนน รีบไปเลยเดี๋ยวเพื่อนรอนานนะ ” 

“ ฟอดดด ชักไม่อยากไปแล้ว ไม่อยากห่างเลย ” ใบหน้าหล่อซบลงบนบ่าเล็ก พอได้กอดก็เริ่มไม่อยากปล่อย เธอมีเวทมนตร์สะกดใจเขาไว้หรืออย่างไร ถึงได้รักได้หลงไม่มีเบื่อ 

“ ไอริสก็ไม่อยากห่างไค อยากให้เราอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปตลอดเลย ”  

ไคยืนกินคัพเค้กอยู่สองชิ้น ก่อนจะออกไปสนามบิน เอาเข้าจริงพอเขาไม่อยู่ก็เหงาเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย นึกไม่ออกเหมือนกันนะ ถ้าวันนึงเราสองคนต้องแยกกัน ฉันจะใช้ชีวิตอยู่ได้ยังไง คงจะเหงาน่าดู แล้วเขาล่ะ จะรู้สึกเหมือนกันไหม  

ถ้าวันนึง...เขาต้องไปตามหน้าที่ 

ถ้าวันนึง...เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน 

ไม่อยากให้มีวันนั้นเลยจริงๆ  

ฉันนั่งทำนู่นทำนี่ไปเรื่อย ก่อนจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนในอีเมลดังขึ้น ฉันเปิดอ่านเมลนั้นอย่างไม่ลังเล แม้จะเป็นเมลของไค แต่เราสองคนไม่มีความจำเป็นต้องมีความลับระหว่างกัน 

ใบหน้าฉันเริ่มชาทีละน้อย ในจดหมายสรุปได้ใจความสั้นๆคือ เขาโดนเรียกตัวให้กลับไปทำงาน และงานของเขาเกี่ยวข้องกับสงครามกลางเมืองแถบเอเชียกลางตะวันออกกลาง นี่มันงานบ้าอะไร ทำไมถึงอันตรายขนาดนี้  

CIA เหรอ? ฉันอ่านชื่อหน่วยงานของไค อ่านซ้ำไปซ้ำมาก็เหมือนเดิม ตลกสิ้นดี เขารู้จักฉันดีทุกอย่าง แต่ฉันนี่สิ แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย ไม่เคยเอะใจอะไรในตัวเขาสักนิด จริงสิ เขาเคยบอกว่าอยากเป็นเหมือนพ่อ และพ่อของเขาทำงานอยู่ในหน่วยราชการลับ ?  

มือบางกดโทรหาใครบางคน เป็นคนเดียวที่จะให้คำตอบทุกอย่างกับเธอได้  

“ พ่อคะ คิดถึงจังทำอะไรอยู่เอ่ย ” 

“ นั่งอ่านตำราอยู่ลูก ว่าไง สบายดีไหม ดีขึ้นหรือยัง ” คุณพ่อรู้ความเคลื่อนไหวของฉันเกือบทุกเรื่อง เพราะคนรายงานตัวติดฉันแทบจะทุกฝีก้าว  

“ เรื่อยๆค่ะ พ่อคะไอมีเรื่องจะถามนานแล้ว แต่ลืมถามทุกที... ” 

“ หืม เรื่องอะไรลูก ” 

“ ไคเค้าโดนเรียกตัวกลับไปทำงานค่ะพ่อ เค้าทำงานอะไรเหรอคะ ทำไมต้องไปถึงตะวันออกกลางด้วย ” 

“ เอ่อ ไคยังไม่ได้บอกลูกเหรอ ” 

“ ยังค่ะ เค้าไม่เคยบอกอะไรหนูเลย ”  

เขาเองก็ลำบากใจที่จะตอบแทน แต่ที่เขามั่นใจคือชายหนุ่มไม่มีวันทอดทิ้งลูกสาวเขาแน่นอน เพราะเขาเป็นคนขอให้ไคย้ายมาทำงานแถบเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ เพื่อจะได้ดูแลไอริสด้วย แต่ตามกำหนดคืออยู่แค่ 1 ปี หลังจากไอริสจัดการปัญหาที่ไทยเสร็จ ไคจะถูกเรียกตัวกลับทันที  

“ เค้าคงมีเหตุผล รอเค้ากลับมาแล้วหนูถามเค้าเองดีกว่าไหม พ่อเชื่อว่าเค้าจะไม่โกหกหนู ” 

“ พ่อคะ ไอไม่อยากให้ไคไป ฮึก ไอกลัว...กลัวเค้าเลือกงานมากกว่าหนู ” 

ช่วงที่กลับมาเจอกันใหม่ๆ ไคมักจะย้ำอยู่เสมอว่าเขาเป็นคนยึดมั่นในหน้าที่ นึกไม่ออกเลยว่า ถ้าฉันไม่มีเขาฉันจะอยู่ได้อย่างไร ในเมื่อเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันไปแล้ว....  

 

 

######################## 

อิพี่ต้องรีบกลับมาปลอบน้องนะ ก่อนที่นุ้งไอจะคิดไกลไปถึงดาวอังคาร 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว