email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 48:วันรวมญาติ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2562 22:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
48:วันรวมญาติ
แบบอักษร

"น้อมรับคำสั่งครับเมีย เมียขออะไรผัวให้ได้ทุกอย่างเลย ได้ยินแล้วใช่ไหมลดาเลือกผม ไม่ใช่คุณ!"ฟาโรห์ยิ้มสะใจไปให้ต้าหมิง

"ลดาคุณเลือกมันได้ยังไงมันมีอะไรดีกว่าผม คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ บอกผมสิว่าคุณแค่ แค่เข้าใจผิด"ต้าหมิงมีท่าทีผิดปกติ ลุกลี้ลุกลน

"ราฟบอกสิว่าใครเป็นพ่อของลูก"

"แด๊ดดี้ฟาโรห์ครับ"ราฟกอดคอคนเป็นพ่อแน่น

"ผมจะให้โอกาสครั้งสุดท้ายลดา คุณจะเลือกใคร"ต้าหมิงที่ถามด้วยอารม์เดือด

"ขอโทษที่เลือกคุณไม่ได้ค่ะคุณต้าหมิง คุณอาจยังไม่รู้แต่คุณฟาโรห์เป็นสามีของฉัน เป็นพ่อแท้ๆของราฟค่ะ หวังว่าคุณจะเข้าใจนะค่ะ"ลดาที่ทำสีหน้าลำบากใจ

"ผมไม่แคร์ ของแค่คุณมาอยู่กับผม ต่อให้คุณมีผัวแล้วก็ตาม"ต้าหมิงสายตาขอร้อง

"ทำไมหรอต้าหมิง หมดตัวแล้วหรอ?"ชายสูงอายุที่เข้ามาใหม่เอ๋ยแทรก

"ม....ไม่มีทาง คนอย่างผมนะไม่มีทางหมดตัว?"ต้าหมิงหน้าที่เปลี่ยนไปเป็นซีด

"งั้นทำไมต้องเป็นลูกสาวฉันละ? ทำไมต้องเป็นลดา เพราะเธอเป็นลูกสาวฉัน?"ชานถามขึ้น

"เพราะผมและเธอเหมาะสมกัน แต่คุณชานคุุณรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าลดาไม่เลือกผม"ต้าหมิงใช้คำพูดข่มขู่

"จะยกเลิกสัญญา? เอาสิฉันไม่ว่า"ชานดูไม่รู้สึกกังวนใดๆ

"ได้ผมทำแน่ อย่ามาเสียใจที่หลังละ"ต้าหมิงกำหมัดแน่น

"ฟาโรห์รายจ่ายส่วนที่เสียหายจากการยกเลิกสัญญาด้วย คงไม่มากเท่าราคาของเล่นราฟหรอก"ชานหันไปบอกฟาโรห์

"ครับ ไม่มีปัญหา ผมก็จ่ายได้"ฟาโรห์ยกยิ้มอย่างไม่แยแส

"มันจะมีปัญญาจ่ายค่าเสียหายแน่หรอ หึ"ต้าหมิงนึกขำ

"คงจะไม่มีปัญหาอะไรหรอก พ่อที่ยอมซื้อของเล่นให้ลูกตั้ง50ล้าน ไหนจะเอารถคันละพันล้านออกไปส่งลูกที่โรงเรียน ต้าหมิงนายไม่ต้องกังวน"ชานพูดอย่างเอือมระอา

"ไม่มีทาง"ต้าหมิงแทบจะไม่อยากเชื่อที่ได้ยิน

"อ๋อ ฟาโรห์นี้ต้าหมิงเป็นเชื้อสายโดยตรงกับเชื้อพระวงศ์นะ แต่ก็ถือว่าเป็นแค่บุคคลธรรมดา ต้าหมิงนี้ฟาโรห์นักธุรกิจ~"

ในขณะที่ชานกำลังแนะนำตัวของต้าหมิงกับฟาโรห์ให้รู้จัก กับมีเสียงทักลดาขึ้น

"ลดา ลดาน้องรัก ไม่เจอกันนานเลย ดูสิสวยขึ้นเยอะเลย ใช่ไหมค่ะพี่นิค"หญิงสาวที่เข้ามาพร้องกับชายที่หน้าตาหล่อเหลาแบบฉบับเกาหลี

"คุณเป็นใครหรอคะ เรารู้จักกันหรอคะ?"ลดาทำหน้าไม่แน่ใจ

"ฉันนิสาไงพี่สาวของเธอ แล้วนี้ก็พี่นิคแฟนเธอนะลดา พวกเราตามหาเธอไปทั่ว ไม่นึกเลยว่าเธอจะมาอยู่ที่นี้ "นิสาเอ๋ยขึ้นแต่ก็ส่งยิ้มยั่วยวนไปหาต้าหมิง

นิสากับนิคมาที่วันนี้ก็เพราะว่าต้องการติดต่อธุรกิจกับคุณชาน แทนครอบครัวของนิค แต่แล้วตอนที่เดินเข้ามาในบริษัท กับได้ยินคนเรียกชื่อลดา จึงเดินมาดู ในขณะที่เดินเข้ามาเธอก็ได้ยินเรื่องราวต่างๆ แต่ก็ไม่ชัดมาก ดูเหมือนผู้ชายตัวเล็กหน้าตี๋หุ่นล่ำจะเป็นเชื้อพระวงศ์แล้วที่สำคัญยังสนใจในลดา มันไม่ใช่แค่นั้นนะสิ ฝรั่งรูปหล่อที่อุ้มเด็กไว้ก็คงสนใจลดาเหมือนกัน 'หึ แกจะดีกว่าฉันได้ไม่ได้ฉันจะต้องได้ดีกว่าแก ฉันจะแย่งมาให้หมดอะไรที่แกควรได้'

"พี่สาว? แฟนเก่า? ไม่เห็นจำได้เลย คุณทักคนผิดหรือป่าว?"ลดาแทบไม่อยากเชื่อ

"ดา" นิคที่ไม่เคยเห็นหน้าลดาที่ถอดแว่นตาออกมาก่อน แต่เขาก็พอจำเสียงได้ว่าใช่เธอแน่ๆ เธอทำซะเขาตกตลึง

"พูดแบบนี้พี่ก็เสียใจนะลดา ดูสิพี่นิคคงเจ็บปวดมาก"นิสาตั้งใจพูดยุแหย่ให้ทุกคนมองลดาไม่ดี ให้คิดว่าลดาคบผู้ชายหลายคน

"ฉันว่าเราขึ้นไปข้างบนดีกว่า หลานฉันจะได้พักผ่อน"ชานคิดว่าเรื่องนี้คงคุยกันยาว ไหนจะราฟที่ถูกฟาโรห์อุ้มก็หลับซบอกไปแล้ว

"ส่วนนายต้าหมิง! ขึ้นมาด้วยจะได้ยกเลิกสัญญา มันจะได้จบๆ"ต้าหมิงได้ก็รู้สึกไม่พอใจ เหมือนชานตั้งใจจะแหกหน้าเขากับคนมากมาย

"เข้าใจแล้วครับ"

ไม่นานทุกคนก็ขึ้นมาถึงชั้นบนสุด ชั้นบนสุดเป็นห้องทำงานสำหรับผู้บริหารเท่านั้น พื้นที่ทั้งชั้นแบ่งออกเป็นห้องทำงานที่อยู่ตรงกลาง เข้ามาถึงก็จะเห็นพอดี ส่วนด้านข้างฝั่งซ้ายเป็นห้องนอนกับห้องน้ำ ฝั่งขวาของห้องทำงานเป็นห้องครัว และห้องภาพยนตร์ขนาดเล็ก ทุกห้องถูกกั้นออกจากกันด้วยกระจกใส ทำให้สามารถมองทะลุผ่านกันได้

"ว้าว ไม่คิดเลยนะค่ะ ว่าท่านประธานจะทำทั้งชั้นให้เป็นที่อยู่ด้วย แบบนี้ต้องเสียเงินมากแน่ๆ"นิสาเอ๋ยไปทางชายที่ดูภูมิฐาน

"ฉันไม่ใช่คนออกแบบหรอก และก็ไม่ใช่ท่านประธานด้วยเป็นแค่อดีต"ชานกลับด้วยเสียงเรียบ

"คุณฟาโรห์ค่ะ เดี๋ยวลดาเอาราฟไปนอนที่เตียงเองค่ะ"ลดาเดินไปหาฟาโรห์ที่อุ้มราฟไว้ตั้งนาน

"ตัวเล็กป๋าอุ้มราฟได้ แค่หนูพาไปก็พอ"ฟาโรห์เอียงตัวหนีลดาที่จะมาอุ้มลูก แล้วพากันเดินไปยังห้องนอน

"คุณฟาโรห์ค่ะ ลดาถามอะไรได้ไหมค่ะ"ลดาที่กำลังห่มผ้าให้ลูกพูดขึ้น

"ได้สิครับ"ฟาโรห์ที่เปิดเครื่องปรับอากาศเสร็จ หันมายิ้มให้คนตัวเล็ก

"เราอยู่ด้วยกันนานแล้วหรอค่ะ ทำไมเราถึงแยกจากกัน"ลดาถามด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

"อืมมม เราอยู่ด้วยกันไม่กี่เดือนครับ แล้วก็มีเรื่องเกิดขึ้นหนูตัดสินใจทิ้งป๋าไป"ฟาโรห์เงียบไปสักพักก่อนจะเริ่มเล่นต่อ

"วันที่มีคนเข้ามาทำร้ายมัมที่บ้านหนูตัดสินใจเป็นตัวล่อให้คนร้ายตาม จากนั้นหนูก็โดนจับ ป๋าพยายามช่วยหนูให้กลับบ้านไปด้วยกัน แต่วันนั้นหนูก็ตัดสินใจโดดหน้าผาพร้อมกับคนร้ายที่จับหนูเป็นตัวประกัน "ฟาโรห์เล่าทุกอย่างในวันที่เขาเจ็บปวดที่สุด ฟาโรห์เอามือผสานกันไว้ไม่หันไปมองลดาเขาเอาแต่ก้มมองที่มือ หลับตานิ่งนึกถึงภาพที่เขาไม่เคยลืม

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น